تبیین جایگاه لینکهای روزانه در وبلاگها

بعد از مطرح کردن موضوع لینکلاگ و اینکه از این پس در سر دارم تا لینکهای روزانه را بجای سایدبار در جایگاه پستها منتشر کنم، دوستان لطف نمودند و نظراتشان را با من در میان گذاشتند که از همه آنها سپاسگزارم.

برخی با این کار موافق بودند و بعضی هم پستها و لینکهای روزانه هر وبلاگ را از دو جنس مختلف می دانستند، و پیشنهاد می کنند که لینکها را به جایگاه خودشان در سایدبار برگردانم، یا اینکه بالای پستها جایگاه تازه ای برایشان باز کنم تا مشکل در چشم نبودن هم حل شود.

نظر هر دو گروه محترم است و من نیز هر دو نظریه را قبول دارم. اما می خواهم کمی دقیق تر به موضوع وبلاگ و لینکهای روزانه نگاه کنم.

وبلاگ پدیده نوینی است که روز به روز در حال تکامل است و رفته رفته قالب آن شکیل تر و کاملتر میشود. این تکامل از هر جهت خوب است و باعث می شود تا این رسانه نو جایگاه حقیقی خویش را در بین رسانه های متداول جهان پیدا کند. اما اکنون که در ابتدای جاده تکامل هستیم باید مراقب بود که گذر زمان زنگار فراموشی بر پایه های اساسی این پدیده نکشد.

وبلاگ در روزهای نخستین آغازش از سوی مبتکران اینگونه تعریف میشد:

A weblog (sometimes called a blog or a newspage or a filter) is a webpage where a weblogger (sometimes called a blogger, or a pre-surfer) ‘logs’ all the other webpages she finds interesting.
The format is normally to add the newest entry at the top of the page, so that repeat visitors can catch up by simply reading down the page until they reach a link they saw on their last visit.

(Jorn Barger, September 1999)

حتی نخستین وبلاگ نویس ایرانی هم، در اولین پستش اینگونه می آورد:

(وب نوشت) اصلا یعنی جی؟
وب نوشت بر وزن دست نوشت یک اصطلاح من در آوردی است! خیلی جدی نگیرید! اما weblog به وب سایت یا homepage ای میگن که شامل نوشته های شخصی یک نفر راجع به چیزها و نکات جالبی که میبینه یا بهشون فکر میکنه هست. weblog ها معمولا هر روز update می شوند.
وب نوشت من شامل چه چیزهایی میشه؟
… از نکات جالبی که در طول روز از اینور و اونور می خونم و می شنوم … تا چیزهای جالبی که روی وب پیدا می کنم … تا فکرها و نکاتی که به ذهنم می آد … همه چی! …

(سلمان حریری، ۱۶شهریور ۸۰)

حسین نوش آذر در مقاله ای که در همان سالهای ابتدایی در مورد وبلاگ نوشته بود، اینگونه می آورد:

در یک مفهوم: نویسنده وبلاگ یک مسافر است و وبلاگ سفرنامه اوست، گزارشی از سیر و سیاحت او در شبکه، دیده ها و شنیده هایش.

وی در همین مقاله به تقسیم بندی وبلاگها می پردازد، و یکی از نقاط مشترک در همه این بخش بندی ها، لینکهایی است که در آنها آورده می شود.

آنچه که همه آغازگران پدیده وبلاگ نویسی به آن اشاره دارند این است که وبلاگ محیطی است که در آن نگارنده علاوه بر نوشتن عقاید و افکار خویش، به اشتراک گذاشتن لینکهایی که بصورت روزانه به آنها بر می خورد هم می پردازد. اهمیت لینکهای روزانه از نظر آنها تا جایی است که در تعاریفشان گذاشتن پست از به اشتراک گذاشتن لینک کمرنگ تر به نظر می رسد، و حتی گاهی منظور از انتشار افکار و عقاید، توضیحاتی است که در مورد لینکهای به اشتراک گذاشته می نویسند.

آنچه که امروز شاهدش هستیم ـ همانگونه که در ابتدا نیز اشاره کردم ـ تکامل یافتن این تعاریف است. اما متاسفانه در وبلاگستان فارسی شاهد این موضوع هم هستیم که در تعاریف جدید روز به روز بر اهمیت پستها افزوده تر می شود و خبری از لینکهای روزانه در این بین نیست!

چه بسیار وبلاگهایی که این روزها پا به عرصه وبلاگستان می گذارند اما در آنها هیچ خبری از لینکهای روزانه نیست! و حتی اگر مایل به این کار هم باشند هیچ الگوی مناسبی برای این کار نمی یابند.

شکل نگرفتن درست فرهنگ لینکهای روزانه در وبلاگستان فارسی باعث شده است تا شاهد ظهور گروهی کپی پیست کار باشیم که به دلیل نداشتن توانایی لازم برای نگاشتن پست، و علاقمندی هایشان به وبلاگ نویسی، دست به دستبرد مطالب دیگران بزنند.

شاید تصور شود که خوانندگان برای خواندن مطالب وبلاگ نویس به وبلاگش سر می زنند، اما به قول جورن بارگر، “اگر صادقانه، خودتان باشید، بر جذابیت لینکهایی که در وبلاگ میگذارید افزوده خواهد شد.” و از این طریق نه تنها خوانندگان شخصیت تان را می شناسند که برای یافتن یافته هایتان به شما سر خواهند زد تا در لذت تان شریک باشند.

به هر حال من تصمیم دارم از این پس بیشتر به انتشار وب پویی هایم در اینترنت بها بدهم و آنها را با خوانندگان وبلاگم در ستون اصلی “بلاگ نوشت” یعنی جایگاه پستهایم، به اشتراک خواهم گذاشت. کاری که از نظر من “بازگشت به اصل” است.

پ.ن: پس از راهنمایی های دوستان عزیز، تصمیم گرفتم تا بالای ستون پستها، جایگاهی با عنوان “لینکلاگ” تعبیه نمایم و لینکهای روزانه ام را آنجا به اشتراک بگذارم. بدین ترتیب هم نشان می دهم که برای لینکهای روزانه اهمیت قائلم و هم مشکل در چشم نبودن لینکها را مرتفع می نمایم.

ده نکته از ابداع کننده واژه وبلاگ

Jorn Barger

ده سال پیش (۱۷ دسامبر ۱۹۹۷) برای نخستین بار جورن بارگر (Jorn Barger) واژه وبلاگ (Weblog) را برای لیستی از لینکهایی که در حین وبگردی ها توجهش را جلب کرده بودند، بکار برد.
حالادر آستانه دهمین سالروز این اتفاق، وی ده نکته از تجاربش در زمینه بلاگ نویسی را برای آنهایی که به تازگی وبلاگ نویسی را آغاز میکنند، لیست نموده است:

«تصوّر من در سال ۱۹۹۷ از وبلاگ، پدیده ای بود برای شفاف سازی بیشتر در وب. که هر وبلاگ در شبکه های پیچیده اینترنتی، لیستی خواهد بود از لینکهایی که نگارنده اش در حین وب گردی آنها را بهترین یافته است. سالهای ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ برای من دوران طلایی وبلاگها بودند. درست زمانی که من اصول زیر را فرا گرفتم:

  1. یک وبلاگ به معنی کامل کلمه، لیستی است از لینکهایی که شما میخواهید ذخیره شان کنید، یا آنها را به اشتراک بگذارید. (از همین رو در حقیقت del.icio.us سیستم وبلاگ نویسی مناسبتری است از Blogger).
  2. شما لینکها را به افکار و پستهایتان و هر کجای دیگر میتوانید اضافه کنید… اما چنانکه در وبلاگتان، تعداد پستها بیش از لینکهاست، پس شما نیاز دارید که برخی چیزها را بیاموزید.
  3. اگر شما قبل از نگاشتن پست، کمی وبگردی کنید، در اکثر مواقع، ایده هایتان ساخت یافته تر خواهند شد.
  4. اگر صادقانه، خودتان باشید، بر جذابیت لینکهایی که در وبلاگ میگذارید افزوده خواهد شد. خوانندگانتان نیاز دارند که شما را خوب بشناسند.
  5. همیشه برای لینکهایی که میگذارید، عنوان وبلاگ نویسنده را هم ذکر کنید. (یا حداقل مطمئن شوید که توضیحات شما برای لینک، آنقدر کافی هست که خوانندگان دوباره صفحه ای را که قبلاً دیده اند، باز نکنند.)
  6. همیشه به لینکهایتان، صفات توصیفی بیافزایید، تا خواننده واکنش شما را به لینکها بداند. (مثلاً عالیست، جالب بود، و…)
  7. به منابعی که شما را به مطلبی راهنمایی کرده اند، اشاره کنید. با این کار برای خوانندگانتان امکان اتصال به سرچشمه را فراهم می آورید.
  8. مراقب “gotchas” (فرمتینگ جادویی، فایلهای طویل و…) باشید! لینکهای مهم و اصلی را بین، لینکهای غیرضروری گم نکنید.
  9. تعدادی از نویسندگان یا افراد محبوب تان را انتخاب کنید و یک Google News Feed از نوشته ها یا اخبار مربوط به آنها بسازید و آنرا در وبلاگتان به نمایش بگذارید تا خوانندگانتان هم در جریان نوشته ها و اخبار آنها قرار بگیرند.
  10. لینکهای مورد علاقه تان را بارها و بارها منتشر کنید، تا افرادی که اولین بار آنرا از دست داده اند، هم شانس دیدن آنرا داشته باشند.

منبع: Wired