اما به هر حال فیلتر شدن یک وبلاگ، به این معنا نیست که دیگر راهی برای دنبال کردن مطالب آن وبلاگ وجود ندارد. چرا که راه‌های رسیدن به یک وبلاگ، به اندازه تعداد کامپیوترهای متصل به اینترنت است!

در این مطلب قصد دارم تا یکی از بهترین راههای دنبال کردن مطالب یک وبلاگ را خدمت حضورتان معرفی نمایم. البته این راه، روش جدیدی نیست و تنها مختص به وبلاگ‌های فیلتر شده نیز نمی‌باشد! اما به هر حال برای آن‌که همه‌گیرتر شود، لازم دیدم که بار دیگر آن را یادآوری کنم.

فید یا خبرمایه چیست؟

بهترین راه برای دنبال کردن مطالب یک وبلاگ استفاده از فید، خبرمایه یا خوراک مطالب آن وبلاگ است. من قبلاً در همین وبلاگ، چندین بار درباره چیستی فید مطلب نوشته‌ام + +. اما به زبان ساده، فید یا خبرمایه، یک نوع خروجی ساده از مطالب یک وبلاگ یا وب‌سایت است. مثلاً فید بلاگ‌نوشت را با کلیک روی آیکن زیر می‌توانید ببینید.

اما حالا ببینیم که این خروجی به چه کار می‌آید و چگونه می‌توان آن را به بهترین نحو بکار گرفت؟

فید یا خبرمایه به چه درد می‌خورد؟

تصور کنید به جای اینکه هر روز مجبور باشید به چندین وبلاگ سر بزنید و با صرف زمان و اینترنت ببینید که آیا وبلاگ مزبور به روز شده است یا نه، قادر باشید همه وبلاگ‌های مورد علاقه‌تان را یک جا جمع کنید و بتوانید آخرین مطالب به روز شده آن‌ها را به ترتیب مطالعه کنید. با این کار نه تنها نیازی نیست که مدام، صفحات مختلف را بارگذاری کنید که حتی می‌توانید مطالب وبلاگ‌های فیلتر شده را نیز براحتی دنبال نمائید.

چگونه فید یا خبرمایه وبلاگ‌های مورد علاقه‌مان را یکجا جمع کنیم؟

برای تجمیع فید یا خبرمایه وبلاگ‌های مورد علاقه‌تان می‌توانید از ابزار ساده و رایگان Google Reader استفاده کنید. روش کار بسیار ساده است:

۱- به آدرس http://www.google.com/reader بروید. اگر قبلاً عضو گروه سایت‌های گوگل شده باشید (مثلاً اگر در Gmail حساب کاربری داشته باشید) می‌توانید با همان نام کاربری و کلمه عبور وارد شوید. در غیر این صورت با پر کردن این فرم می‌توانید یک حساب کاربری جدید برای خودتان بسازید. (اگر در پر کردن فرم ثبت نام مشکل دارید، این تصویر را ببینید.)

۲- پس از ورود به سرویس گوگل ریدر، روی دکمه بالای سمت چپ صفحه، با عنوان Add a Subscription کلیک کنید. در مرحله بعد هم در کادری که باز می‌شود آدرس فید یا خبرمایه وبلاگ موردنظرتان را وارد کنید.

اگر در پیدا کردن آدرس فید یا خبرمایه وبلاگ‌ها مشکل دارید، می‌توانید آدرس خود وبلاگ را بنویسید. گوگل ریدر، فید آن را پیدا می‌کند و خود به خود آن را به لیست‌تان اضافه می‌نماید.

۳- پس از آن‌که آدرس فید موردنظرتان را وارد کادر نمودید و کلید Add را فشار دادید، در اصطلاح شما مشترک خوراک آن وبلاگ شده‌اید. و از این پس آخرین مطالب آن را با مراجعه به Google Reader‌ می‌توانید بخوانید.

گوگل ریدر امکانات بسیاری برای فیدخوانی در اختیارتان قرار می‌دهد. از آن جمله شما می‌توانید با دوستان‌تان که آن‌ها هم عضو گوگل ریدر هستند، یک شبکه مطالعاتی تشکیل دهید و با کلیک بر روی گزینه Like به دیگران بگوئید که از یک مطلب خوش‌تان آمده یا با کلیک بر روی Share مطلبی را با آن‌ها به اشتراک بگذارید. اگر تمایل دارید تا اطلاعات بیشتری درباره گوگل ریدر کسب کنید، می‌توانید درباره آن گوگل کنید!

به همین سادگی شما می‌توانید مطالب یک وبلاگ فیلتر شده را دنبال کنید. و حتی در کنار آن سایر وبلاگ‌های مورد علاقه‌تان را نیز جمع کنید و در وقت و انرژی‌تان صرفه‌جوئی کنید.

اگر دوست دارید مطالب بلاگ‌نوشت را بدون فیلتر و با سهولت بیشتری بخوانید، می‌توانید آدرس خبرمایه آن را (http://feeds2.feedburner.com/blogneveshte) به گوگل ریدر یا دیگر فیدخوان‌تان اضافه کنید.

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره FeedBurner
• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• روز جهانی RSS
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟

سایت لایک‌خور بر یک قابلیت کلیدی گوگل‌ریدر استوار است به نام «لایک». لایک یکی از ابزارهای گوگل‌ریدر است که خوانندگان گودری می‌توانند از آن برای نشان دادن علاقه‌ی خود به مطالب گوناگون استفاده کنند. وقتی شما به عنوان یک کاربر از نوشته‌ای خوشتان می‌آید و به اصطلاح روی آن لایک می‌زنید، اسم شما جایی در بالای آن پست آورده می‌شود و نویسنده‌ی آن نوشته هم از آن باخبر می‌شود. لایک قابلیت بسیار خوبی است برای فیدبک دادن به نویسندگان.

«لایک‌خور» همان‌طور که از نامش پیداست با لایک سر و کار دارد، به این صورت که تعداد لایک‌های مطالب منتشرشده در فیدهای وبلاگ‌های و وب‌سایت‌های فارسی را شمارش و از آن به‌عنوان معیاری برای رده‌بندی وبلاگ‌ها و سایت‌ها و مطالب منتشرشده در آن‌ها استفاده می‌کند.

هدف از ایجاد این سایت به رخ کشیدن تعداد لایک‌های وبلاگ‌نویسان نیست. مهم‌ترین دلیل شمارش لایک‌ها توسط ایجادکننده‌ی سایت، این است که راه ساده‌تری برای سنجش سیستماتیک علاقه‌مندی مخاطبان نسبت به یک مطلب وجود ندارد. لذا از آنجائی که گوگل‌ریدر تنها مرجعی‌ست که می‌توان از آن برای پیدا کردن مطالب و فیدهای پرطرفدار فارسی‌زبان استفاده کرد. سایت لایک‌خور قصد دارد که نوشته‌های وبلاگ‌نویسان را برای خواننده‌ی عادی قابل دسترس‌تر کند و در معرفی و تشویق وبلاگ‌نویسان نقش مثبت داشته باشد.

در این سایت تاکنون ۱۳۷۶ وبلاگ و وب‌سایت فارسی‌زبان ثبت شده‌اند. لایک‌خور فید‌های این وبلاگ‌ها و وبسایت‌ها را در فواصل زمانی معین (هر شش ساعت یک‌بار) از طریق API گوگل‌ریدر می‌خواند و پست‌های پرلایک را در دیتابیسش وارد می‌کند.

لایک‌خور همچنین دارای چهار روبات است که پست‌های لیست‌شده در این سایت را هر شش ساعت یک‌بار در گودر شِر می‌کند. روبات‌های لایک‌خور شبانه‌روز کار می‌کنند تا وقتی که شما خسته و کوفته از سر کار یا درس به خانه آمدید همراه چای و بیسکوییت عصرانه‌تان بهترین‌های وبلاگستان فارسی را روی صفحه نمایشگرتان داشته باشید! در این صفحه می‌توانید با روبات‌های لایک‌خور بیشتر آشنا شوید و روبات‌های موردنظرتان را در گوگل‌ریدر دنبال کنید. همچنین توضیحات تکمیلی درباره‌ی بخش‌های مختلف لایک‌خور را از اینجا می‌توانید بخوانید.

اینجا هم وبلاگ لایک‌خور است که نویسنده‌ی آن در آخرین مطلبش از عدم حمایت وبگردان فارسی از این پروژه‌ی جالب دچار یأس شده است، که واقعاً جای تأسف دارد. بنده به عنوان عضوی حقیر از جامعه‌ی وب فارسی به شدّت حضور پروژه‌هایی چون لایک‌خور را جهت پیشرفت جامعه‌ی مجازی فارسی زبان الزامی می‌دانم و استفاده از آن را به همه‌ی وبگردان و وب‌نویسان توصیه می‌کنم، امید است که با حمایت‌های خود موجب دلگرمی پروژه‌نویسان وب فارسی شوید.

پی‌نوشت: همچنین جا دارد که یک تشکر ویژه از رضا معلمی عزیز داشته باشم که افزونه‌ی لایک‌خور را برای وردپرس نوشته است. اگر وردپرسی هستید،  توصیه می‌کنم که حتماً از افزونه‌های جالب و یکتای ایشان برای کامل‌تر شدن وبلاگ‌تان بهره‌مند شوید.

مطالب مشابه:

• وب‌سرویس‌دهنده‌ی اجتماعی Sharetronix
• لینک پد؛ سرزمین لینک‌ها
• از داناترین‌ها بپرسید!
• وبلاگ‌های فیلتر شده را چگونه دنبال کنیم؟!
• ایجاد نوارابزار اختصاصی برای وبلاگ‌تان

“وب” به عنوان یکی از نمادهای بدون مرز زندگی اجتماعی بشر نیز از این قاعده مستثنی نیست. دیری است که وب۲ جای دنیای ساکن وب۱ را گرفته و روز به روز روابط را تنگاتنگ تر و محکم تر می کند. حتی “وبلاگ”ها نیز که از پدیده های دنیای وب۱ بودند، حالا شکل و رویی جدید به خود گرفته اند و دیگر مثل قبل سوت و کور نیستند، که اگر چنین باشند، دیری نپاید که به تاریخ سپرده خواهند شد.

حالاً با ابزارهای وب۲، شما وبلاگها را خارج از دامنه شان نیز می خوانید و دیدگاهتان را درباره نظریات نویسنده اش بیان می کنید. صاحبان وبلاگها می توانند تنها با یک کلیک مطالب وبلاگهای دیگر را با خوانندگان شان به اشتراک بگذارند، حتی آنها که وبلاگ هم ندارند، می توانند مطالب مورد علاقه شان را در سایر شبکه های اجتماعی تنها با یک اشاره به اشتراک بگذارند. شما حتی می توانید با دنبال کردن حسابهای اجتماعی نویسندگان وبلاگهای مورد علاقه تان، از گذر لحظه ای زندگی آنها نیز باخبر باشید و از مینیمال هایشان لذت ببرید. حتی شما می توانید بقیه خوانندگان ثابت یک وبلاگ را نیز بشناسید و با آنها طرح دوستی و گفت و شنود بریزد و…

در یک کلام! این روزها با شبکه های اجتماعی هیچ کس تنها نیست!

اما در این مطلب می خواهیم ببینیم که چگونه باید از این همه ابزار اجتماعی که این روزها در وبلاگها سر برآورده اند استفاده کنیم:

اشتراک خوراکی

اولین گام برای وارد شدن به دنیای اجتماعی وبلاگها، این است که مشترک خوراک (فید) آنها شوید. در این باره بسیار گفته اند. خلاصه اش این است که شما لیست وبلاگهای مورد علاقه تان را به یک خوراک خوان (فیدخوان) مثل گوگل ریدر یا Microsoft Outlook می دهید و از این پس به جای اینکه به تک تک آنها سر بزنید، مستقیماً مطالب جدیدشان را از طریق خوراک خوانتان مطالعه می کنید.

بین خودمان بماند! اما اگر هنوز از خوراک خوان استفاده نمی کنید، باید بدانید که خیلی از غافله عقبید! پس صدایش را در نیاورید و زود مطلب “همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی” را بخوانید تا تنها با طی چند گام کوچک یک خوراک خوان حرفه ای شوید!

اشتراک ایمیلی

اگر زیاد از ایمیل استفاده می کنید یا موقعیت تان به گونه ای است که فقط ایمیل در دسترس تان است، میتوانید مطالب جدید وبلاگهای مورد علاقه تان را در ایمیل تان دریافت کنید و آنها را مطالعه نمائید.

برای این کار در وبلاگها به دنبال کادر “اشتراک ایمیلی” بگردید و آدرس ایمیل تان را در آن وارد کنید. پس از آنکه روی دکمه “اشتراک” یا “ارسال” را کلیک کردید، صفحه جدیدی نمایان می گردد، که شما بایستی کاراکترهایی که در تصویر می بینید را در کادر مربوطه وارد نمائید، و سپس روی گزینه Complete Subscription Request کلیک کنید:

در مرحله آخر، شما باید ثابت کنید که صاحب ایمیلی بودید که آدرسش را وارد کرده اید. برای این کار ایمیلی  جهت تائید به آدرس وارد شده ارسال می گردد. تنها کاری که شما بایستی انجام دهید، این است که ایمیل را باز کنید و روی لینکی که در آن وجود دارد، کلیک نمائید:

حالا شما مشترک خبرنامه ایمیلی وبلاگ مورد نظر شده اید.

وب سرویسهای وب۲

این روزها گشت و گذار در سایتهای وب۲، یکی از روزمرگی های همه اهالی سایبر شده است. وبلاگ نویس ها هم که قشر پیشروی دنیای مجازی محسوب می شوند، بیش از دیگران از وب سرویس های وب۲ بهره می برند. اگر شما هم میخواهید وب۲یی باشید و از ابزارهای مفید وب جدید لذت ببرید، لازم است که از کاربری در این وب سرویس ها غافل نباشید. و در این بین، دنبال کردن کارهایی که وبلاگ نویسان مورد علاقه شما در سایتهای وب۲ انجام می دهند، خودش عالمی دارد!

برخی از وب سرویسهای معروفتر در دنیای مجازی، همانهایی هستند که آیکن شان را در بالا می بینید. در ادامه سعی می کنم بصورت کوتاه و مختصر آنها را معرفی کنم:

Twitter (توئیتر) : وب سرویسی است که کاربران در آن می کوشند تا حداکثر در ۱۴۰ کاراکتر از احوال فعلی شان بگویند و اینکه “در حال انجام چه کاری هستند؟!” البته همیشه احوالات نیست که بیان می شود. اینجا بهشت مینیمالیست هاست!

FriendFeed (فرندفید) : وب سرویسی است که اعضا، خوراک (فید) سایر وب سرویس های وب۲یی شان را در آن وارد می کنند. بدین ترتیب لیست آخرین مطالب وبلاگشان، آخرین عکسهایی که آپلود کرده اند، آخرین توئیتهایشان، آخرین مطالبی که با دیگران به اشتراک گذاشته اند و… و… را در فرندفید یکجا می توانید ببینید. همچنین می توانید همانجا برای ورودی هایشان نظر بگذارید یا آنکه آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

Facebook (فیس بوک) : یک شبکه اجتماعی همه جانبه است! از شیر مرغ تا جان آدمی در آن پیدا می شود. در فیس بوک هر کس شناسنامه ای دارد که مشخصاتش را در آن وارد می کند. سپس دوستانش را می یابد و با آنها ارتباط برقرار می کند. این ارتباط می تواند از نوع نوشتاری، ارسال تصاویر، فیلمها و… باشد. دوستان، می توانند با هم تشکیل گروه ها و اجتماعاتی را بدهند و درباره مسائل مختلف (سیاسی، اجتماعی، ادبی و…) بحث و تبادل نظر کنند. انواع بازی و سرگرمی نیز در فیس بوک یافت می شود و… هر چه از فیس بوک بگویم، کم گفته ام! اصولاً این روزها هرکس فیس بوکی نباشد، یک چیزش کم است!!

Google Profile : گوگل ریدر که معرف حضورتان هست!؟ در قسمت خوراک خوانی هم به استفاده های آن اشاره کردم.اما گوگل ریدر جدید روز به روز اجتماعی تر می شود. شما می توانید مطالبی که در گوگل ریدرتان می خوانید را با دیگران به اشتراک بگذارید و مطالبی که دوستان تان به اشتراک گذاشته اند را ببینید. همچنین شما میتوانید پروفایل گوگل تان را بسازید و در آن وب سرویس هایی که در آنها عضو هستید را به دوستان تان معرفی کنید.

Yahoo Profile : تصور نمی کنم، کسی اهل اینترنت باشد و آی دی یاهو نداشته باشد! یاهو، دوست قدیمی کاربران ایرانی است! مدتی است که یاهو، بساط ۳۶۰ش را برچیده و تمرکزش را روی یاهو پروفایل قرار داده است. در شناسنامه یاهوتان هم شما می توانید آدرس سایتهای دیگری که در آنها عضو هستید را قرار دهید. همچنین می توانید شبکه دوستان تان را تشکیل دهید و با هم در ارتباط باشید.

Youtube (یوتیوب) : شبکه ای است از فیلم ها! با داشتن یک حساب کاربری در این وب سرویس شما هم می توانید فیلمهایی را که بصورت حرفه ای یا غیر حرفه ای می گیرید با دیگران به اشتراک بگذارید و تلویزیون اینترنتی خودتان را راه بیاندازید! همچنین می توانید فیلمهای دیگران را هم ببینید و نظرتان را درباره آنها بگذارید.

Picasa (پیکاسا) : آلبوم تصویری گوگل است. شما با داشتن یک حساب کاربری گوگل (همان Gmail) می توانید عکسهای تان را روی این آلبوم بارگذاری کنید. این امکان برای شما فراهم است که عکسهایتان را خصوصی نگه دارید یا اینکه آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

Flickr (فلیکر) : آلبوم عکسها و فیلمهایی است که یاهو راه انداخته. با داشتن یک آی دی یاهو، می توانید عضو این سایت شوید و عکسها و فیلمهایتان را روی آنها آپلود کنید. شما می توانید عکسهای عمومی دیگران را هم ببینید و برایشان نظر بگذارید. همچنین می توانید شبکه ای از تصویر برداران مورد علاقه تان را تشکیل دهید.

Last.fm : شبکه موسیقیایی است! با عضو شدن در این سایت و نصب افزونه آن بر روی کامپیوترتان، موزیک هایی که گوش می دهید را در پروفایل تان لیست می کند. بدین ترتیب دوستان تان با علایق موسیقیایی شما بیشتر آشنا می شوند و بالعکس!

Delicious (دلیشیوز یا خوشمزه) : شبکه ای است از لینکهای به در بخوری که کاربران در هنگام وبگردی هایشان، آنها را یافته اند و آنها را با دیگران به اشتراک گذاشته اند. لینکلاگ بلاگ نوشت هم به کمک همین سرویس بنا نهاده شده است!

اگر دوست دارید وب۲یی باشید، سریعاً در این وب سرویسها عضو شوید و وبلاگ نویسان مورد علاقه تان را نیز از طریق آیکن هایی که در وبلاگ هایشان قرار داده اند، در این سرویس ها پیدا کنید و با آنها در ارتباط باشید.

شبکه اجتماعی Google Friend Connect

مدتی است که شبکه اجتماعی جدید گوگل فرند، به تدریج جایگاه خود را در بین وبلاگها باز می کند. قضیه از این قرار است که بازدیدکنندگان وبلاگها می توانند عضو شبکه اجتماعی وبلاگ شوند و با سایر بازدیدکنندگان آن وبلاگ در تماس باشند، در بحثها شرکت کنند، بعنوان یک عضو ثابت وبلاگ برای مطالب نظر بگذارند و…

بطور کلی گوگل میخواهد که نویسنده و خوانندگان بیشتر با هم در تماس باشند و بدین ترتیب روح اجتماعی تری در کالبد وبلاگها دمیده شود.

برای عضویت در شبکه های گوگل فرند وبلاگها، در کادر شبکه اعضا، روی گزینه “پیوستن به سایت” کلیک کنید.

در صفحه جدیدی که باز می شود، یکی از حسابهای کاربری را برای وارد شدن به شبکه اجتماعی گوگل فرند انتخاب کنید:

مثلاً اگر حساب کاربری گوگل (همان Gmail) دارید، روی آیکن گوگل کلیک کنید و در صفحه بعد، آی دی و پسورد گوگل تان را وارد کنید. بدین ترتیب شما به عضویت شبکه گوگلی وبلاگ مورد نظر در می آئید. حالا آیکن پروفایل شما هم در باکس شبکه گوگلی وبلاگ ظاهر می شود.

بعد از این، هر بار که وارد وبلاگ مورد نظر می شوید، برای وارد شدن به شبکه گوگلی آن تنها کافیست که روی گزینه “ورود به سیستم” کلیک کنید و آی دی و پسوردتان را وارد کنید.

در شبکه گوگلی هر وبلاگی که عضو می شوید، می توانید با سایر اعضای آن شبکه طرح دوستی بریزید. برای این کار، روی آیکن عضو مورد نظر کلیک کنید. صفحه ای شبیه به تصویر زیر باز می شود، که شناسنامه کوچکی است از مشخصات آن عضو:

برای افزودن کاربر به لیست دوستان تان، کافیست که روی گزینه “افزودن به عنوان دوست” کلیک کنید.

حالا اگر دکمه “صفحه اصلی” را در زیر باکس شبکه گوگلی، فشار دهید، صفحه اصلی شبکه، چیزی شبیه به تصویر زیر می شود که بطور کلی به دو بخش تقسیم شده: در قسمت بالا، لیست کل اعضای سایت نمایش داده می شود و در قسمت پائینی لیست دوستان شما.

در زیر همین باکس اگر روی لینک “دوستان خود را دعوت کنید” کلیک نمائید، کادری مثل تصویر زیر باز می شود، که شما در آن می توانید دوستان تان را انتخاب کنید و از آنها بخواهید که به شبکه گوگلی وبلاگ مورد نظر بپیوندند:

برای این کار کافیست که روی آیکن دوستان تان در شبکه های مختلف (مثلاً آنهایی که در Gmail Contact تان هستند، یا آنهایی که در Orkut با شما دوست هستند) کلیک کنید و بعد از نوشتن پیام، روی “ارسال دعوت نامه” کلیک نمائید.

ضمناً اگر کسی را می شناسید که در بین لیستهایی که بصورت اتوماتیک به شما نشان داده می شوند، نیست، می توانید ایمیلش را در کادر “با ایمیل دعوت کنید:” وارد نمائید تا دعوتنامه برای وی ارسال گردد.

حالا که به شبکه اجتماعی گوگل پیوسته اید، می توانید از دیگر ابزارکهای گوگل در آن وبلاگ استفاده کنید. مثلاً در بلاگ نوشت دو ابزارک ” نظرات” و “مطالب پیشنهادی” در کنار باکس شبکه اعضا، در قسمت پانوشت وبلاگ تعبیه شده اند.

در ابزارک “نظرات” اعضای سایت می توانند در مورد مسائل مختلف پیام بگذارند و به نظراتشان را در مورد پیامهای دیگران بیان کنند:

اما ابزارک “مطالب پیشنهادی اعضا“: وقتی که شما یکی از مطالب وبلاگی که در آن عضو هستید را می خوانید و فکر می کنید مطلبی است که بهتر است دیگران هم آنرا بخوانند، کافیست که در انتهای مطلب روی گزینه “این مطلب را به دیگران توصیه کنید” کلیک نمائید:

حالا مطلبی که شما به دیگران توصیه کرده اید، در باکس “مطالب پیشنهادی اعضا” نمایش داده می شود:

امیدوارم که این مطلب با تمام کاستی هایش، گامی هرچند ناچیز باشد در پیشرفت فارسی زبانان در دنیای وب۲٫

در شبکه های اجتماعی منتظر شما هستم!

مطالب مشابه:

• آپلود کردن همزمان تصاویر روی سایتهای مختلف با PixelPipe
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی
• فرندفید و مباحث پیرامونش
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی

| مشاهده‌ 29 نظر دیگر

شاید در وبلاگها و وب سایتهای مختلف با واژه هایی همچون “خوراک”، “خمیرمایه”، “فید” و “RSS” برخورد کرده باشید. این واژه ها معرف نوع جدیدی از خروجی اطلاعات تحت وب هستند. در این نوع از خروجی مطالب، اصل بر ساده سازی و فشرده سازی است.

برای مثال اگر شما بلاگ نوشت را در آدرس www.BlogNevesht.com در قالب شکل و شمایل خاصی می بینید، خروجی خوراک آن، فاقد هرگونه شکل و شمایل و تنها حاوی مطالب می باشد، به همین علت هم سرعت بارگذاری صفحه خوراک بسیار بالاتر از صفحه اصلی وبلاگ می باشد.

اما بالا بودن سرعت بارگذاری، تنها مزیت خروجی خوراک نیست. مهمترین مزیت خروجی خوراک، قابل انتقال بودن آن می باشد.

نرم افزارها و سرویس هایی وجود دارند که می توان خروجی خوراکهای مختلف را در آنها جمع کرد و به مطالعه آنها پرداخت. یعنی شما می توانید خوراک بلاگ نوشت و چندین سایت و وبلاگ دیگر را در یک جا جمع کنید و هر وقت که این وبگاهها مطلب جدیدی داشتند، به مطالعه مطالب آنها بپردازید.

با این کار علاوه بر آنکه قادر خواهید بود به دسته بندی کردن وبگاههای مورد علاقه تان بپردازید، می توانید در صرف زمان جهت باز کردن صفحات مختلف وب صرفه جویی کنید، و در زمان کمی آخرین مطالب به روز شده چندین سایت و وبلاگ را مطالعه کنید.

از دیگر مزیتهای خروجی خوراک، عدم ف.ی.ل.ت.ر.پذیری آن می باشد. و از این طریق شما می توانید حتی به مطالب سایتهای مسدود شده نیز دسترسی داشته باشید.

چگونه آدرس خوراک وبگاههای مختلف را پیدا کنیم؟

برای پیدا کردن آدرس خروجی خوراک وبگاههای مختلف، باید در صفحه اصلی آن دنبال واژه هایی مانند “اشتراک”، “خوراک”، “خمیرمایه” و… بگردید.

علاوه بر آن نماد خروجی خوراک یک آیکن نارنجی رنگ مانند می باشد که با کلیک کردن روی آن به آدرس خوراک وبگاه راهنمایی می شوید. (البته توجه داشته باشید که امروزه رنگها و شکلهای مختلفی از این آیکن وجود دارد، که اکثر آنها در یک نقطه و دو خطی که درون مربع می بینید، مشترک هستند!)

استفاده از گوگل ریدر برای خوراک خوانی

همانگونه که اشاره شد، امروزه نرم افزارها و سرویس های بسیاری وجود دارند که به اصطلاح خوراک خوانی می کنند و به FeedReader معروف هستند. شما به کمک این سرویسها می توانید خوراکهای مورد علاقه تان را جمع آوری نمائید و به خواندنشان بپردازید. بدین ترتیب، هر بار برای خواندن مطالب وبلاگها و سایتهای مختلف، تنها کافیست به خوراک خوان تان مراجعه کنید و همه آنها را یکجا ببینید.

پیشنهاد من، استفاده از Google Reader بعنوان خوراک خوان می باشد. در ادامه نحوه استفاده از این سرویس را به زبان ساده توضیح خواهم داد:

برای استفاده از سرویس گوگل ریدر باید یک حساب کاربری Google داشته باشید. اگر چنین حسابی ندارید از اینجا می توانید بصورت رایگان صاحب یک آدرس Gmail (سرویس ایمیل شرکت گوگل) شوید که بعنوان یک حساب کاربری گوگل هم کار می کند. (اگر در پر کردن فرم ثبت نام مشکل دارید، این تصویر را ببینید.)

پس از آنکه حساب کاربری تان آماده شد، به آدرس http://google.com/reader بروید، و با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبورتان وارد شوید.

چنانکه برای نخستین بار است وارد صفحه گوگل ریدرتان می شوید، لازم است برای شروع کار، آدرس خوراک چند وبگاه را وارد نمائید. برای این کار از سایدبار سمت چپ صفحه، روی گزینه Add subscription کلیک نمائید، و در کادر باز شده، آدرس وبگاه مورد نظرتان یا آدرس خوراک آنرا وارد کنید و گزینه Add را فشار دهید. بدین ترتیب نام وبگاه وارد شده در لیست خوراکهای شما قرار می گیرد و با کلیک روی آن می توانید آخرین مطالبش را ببینید.

البته گوگل ریدر، امکانات جانبی بسیاری علاوه بر دسته بندی کردن فیدها در اختیارتان قرار می دهد که از آن جمله می توان به به اشتراک گذاری مطالب و افزودن نکاتی به مطالب اشاره نمود.

آقای محمدتقی مروج، از نویسندگان کتابهای آموزشی کلید، در یک مجموعه مدون به آموزش کاربردی و تصویری گوگل ریدر پرداخته اند. شما می توانید این آموزش را از اینجا یا اینجا دانلود کنید.

پ.ن۱: اگر شما وبلاگ نویس هستید و می خواهید دستی به سر و روی خروجی خوراک وبلاگتان بکشید، حتماً “همه چیز درباره فیدبرنر” را ببینید.

پ.ن۲: اگر خواننده بلاگ نوشت هستید، پس مشترک خوراک آن شوید تا مطالب آنرا بصورت رایگان در خوراک خوان تان تحویل بگیرید.

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره FeedBurner
• روز جهانی RSS
• وبلاگ‌های فیلتر شده را چگونه دنبال کنیم؟!
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟

| مشاهده‌ 25 نظر دیگر

در این فیس آف، علاوه بر سوالات متداول وبلاگی، از دو شرکت کننده محترم خواستیم تا درباره شرایط زندگی در مالزی هم کمی بنویسند تا علاقمندان به مهاجرت هم بی نصیب نمونند.

طراح لوگو: چشم غمگین

سنجاقک (فاطمه قدیانی)

فاطمه قدیانی نویسنده وبلاگ “سنجاقک” به آدرس www.sanjaaghak.blogfa.com (خمیرمایه)، متولد اول فروردین یکی از سالهای دهه شصت (البته قطعاً هجری شمسی!)، متأهل و دانشجوی کارشناسی رشته ارتباطات می باشد. ایشان در حال حاضر  ساکن سایبرجایای مالزی می باشند.

کتابهای مورد علاقه شان را می توانید در Good Reader ببینید، موزیکهای مورد علاقه شان هم به دلیل بی شمار بودن در این مجال نمی گنجید که بازگو شوند! اما باغ های کندلوس، شب های روشن، گوزن ها، لیلا، خیلی دور- خیلی نزدیک، ۲۱ Grams, Amelie, Juno و… از فیلمهای مورد علاقه شان هستند.

خانوم قدیانی از سبز، لیمویی، سرمه ای و فیروزه ای خوششان می آید و بین حیوانات نیز فقط و فقط دلفین را دوست می دارند! اگر خواستید ایشان را به ضیافتی دعوت کنید لطفاً یکی از این غذاها را سرو نمائید: ماکارونی، حلیم بادمجان، شیشلیک و انواع سوپ ها و سالادهای با حال!

سنجاقک از خود چنین می گوید:

““دلم که تنگ می شود، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم، گاهی که می خندم، اشکی می ریزم، شوقی دارم، بی حوصله می شوم، می دانم که اینجا هست! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم. دلم که تنگ می شود، سنجاقکم هست، لبخند می زنم.”
بیشتر از سه ساله که فقط برای ثبت حرف هام وبلاگ می نویسم. خودم هم ارتباطات با گرایش روزنامه نگاری می خونم. هیچ چیز مثل کتاب و موسیقی و رنگ برای من در زندگی لذت بخش نیست. خیلی آدم به جوشی نیستم، در دنیای واقعی شاید یک جورهایی خجالتی و کم حرف هم هستم. آشپزیم خوبه (البته به اعتراف سجاد). علاوه بر بحث های ارتباطی، جامعه شناسی و سینمایی به خریدکردن هم علاقه ی زیادی دارم! به صورت “نان استاپ” موسیقی در زندگی من جریان داره.”

سینا دیلی (سینا راحتی)

سینا راحتی نویسنده وبلاگ سینا دیلی از مالزی به آدرس www.sinadaily.com (خمیرمایه)، در ساعت چهار و نیم صبح روز دوم اسفند سال شصت به دنیا آمدند. ایشان لیسانس کامپیوتر ( گرایش مالتی مدیا) دارند و در حال حاضر دانشجوی فوق  لیسانس IT-Computing می باشند. کمی مجرد هستند و در مالزی ساکن اند.

جناب آقای راحتی، بوی بهشت با صدای حسام الدین سراج را دوست دارند و آبی آسمانی از رنگهای مورد علاقه شان می باشد. ژانر فیلمهای مورد علاقه شان هم پلیس آهنین ۲ و راه سبز است. فیل و پنگوئن را می پسندند و خورشت بامیه، بادمجان و قرمه سبزی از غذاهایی است که دوست می دارد.

سینا راحتی چنین از خودش می گوید:

“من سینا راحتی بیست و شش یا هفت ساله هستم . از سه سال و خورده ایی پیش هم در مالزی زندگی میکنم و درس میخوانم و کار میکنم .  وبلاگم را تاسیس کردم چون از تنهایی و غربت در حال مردن بودم و وبلاگ و ارتباط با مخاطب بسیار به من کمک کرد تا بتونم از اون شرایط سخت بیرون بیام . اون زمانی هم که در ایران بودم سه چهار سالی مسول شرکت iranitc بودم و چند تا پروژه وب مثل سایت اصناف و چند فروشگاه الکترونیکی راه اندازی کردم .

خارج از وبلاگ

همانطور که عرض کردم، در این فیس آف یک سوال ویژه از دو شرکت کننده عزیز داشتیم. و آن اینکه کمی از شرایط زندگی در مالزی برای مان بگویند:

سنجاقک: یک شرکت هایی هستند که خدمات مشاوره مهاجرت می دهند، اگر خواستید آدرسشون رو دارم! (این سوال از اون سوال هاست که برای من جواب دادنش سخته و به سبک زندگی هر کسی بستگی داره و فقط می تونم بگم زندگی در مالزی بد نیست.)

سینا: والا حدود سه سال و خورده ایی پیش که من مالزی اومدم تعداد ایرانیها خیلی زیاد نبود اما از حدود دو سال پیش یک جوی راه افتاد و بسیاری ایرانی اینجا اومد که به نظر من هم مثبت هست و هم میتونه منفی باشه .
جنبه منفی از آن جهت که یک عده که در ایران سطح علمی و یا رفتاری پایینی داشتند و از جامعه و اطرافیان طرد شدند به مالزی اومدند و رفتارهاشون داره کم کم باعث این میشه که دید مثبت مردم مالزی به ایرانیها عوض بشه .

کارپیدا کردن برای یک ایرانی در مالزی کار آسانی نیست دلیل اصلی اش هم این است که اولا ویزای کار برای کارفرما دردسر  و هزینه دارد و دومش هم این است که غالب ایرانی های اینجا زبان های انگلیسی ضعیفی دارند البته این را هم بگویم که ایرانی های اینجا اعتماد به نفس زیادی ندارند و فکر میکنند توان رقابت با چینی مالزیایی ها را ندارند در صورتی که به نظر من ایرانی ها بسیار توانمندند و خیلی هاشون اگر در سایت های شغل یابی ثبت نام کنند میتونند کار پیدا کنند  .

اما درامد در مالزی طوری تنظیم است که بتونید به راحتی زندگی کنید اما پولدار نشوید . میتونم اینجوری بگم که درامد نرمال قشر تحصیل کرده بین سه تا هفت هزار رینگیت متفاوت هست( هر رینگیت :۲۹۰ تومان) . البته من خودم کسی را میشناسم که بیش از پنجاه هزار رینگیت حقوق میگیرد اما او یک مدیر ارشد از انگلستان است که توانایی مدیریت دوازده کمپانی را دارد
در مورد خرج زندگی هم باید بگم که تقریبا تو مایه های همین تهران خودمان است . بعضی چیز هایش خیلی ارزان تر است مثل اجاره خونه و یا گوشت قرمز و بعضی چیزهایش گران تر مثل لباس و لبنیات اما در کل ۲ نفر با اجاره خونه معمولی و خرج معمولی  میتونند با ۲ تا دو هزار و پانصد رینگیت به خوبی زندگی کنند  .

خانوم دکتر احمدنیا، خواستند در همین رابطه پرسیده شود که مهاجرت به مالزی بصورت مجردی بهتر بود یا متأهلی؟

سنجاقک: در هر دو حالت می تونه خوب باشه و هر کدوم تجربه ای متفاوت برای خودشون هستند. البته در حالت مجردی شاید خیلی دلتنگی و احساس تنهایی به وجود بیاد.

سینا: به طور قطع یقین مجردی بهتر بود چون سختی هایی که اول مهاجرت کشیدم پدری از من دراورد که یاداوری اش چهار ستون بدنم را میلرزاند .
البته شاید اگر متهل بودم دیگر مشکل دپرس شدن و افسردگی به سراغم نمیامد و سعی میکردن زندگی بهتری داشته باشم .

البته پول حلال مشکلات است و اگر کسی پول کافی دارد فرقی واقعا نمیکند چون اینجا همه جور چیز بنا به هر سلیقه ایی وجود دارد .

و اما برگردیم به روال عادی فیس آف و پرسش و پاسخهای وبلاگی:

۱- فواد: چه حسی باعث می‌شه که آدم با شرایطی که خارج از ایران داره باز هم بخواد با زبان فارسی وبلاگ بنویسه و با مخاطبان فارسی زبانش ارتباط برقرار کنه؟

سنجاقک: در واقع من هیچ وقت از ایران جدا نشده و نمی شم که بخواهم به زبان فارسی وبلاگ ننویسم. البته من نمی دونم که شرایط مورد نظر شما که اشاره کردی چی هست اما فکر می کنم که وبلاگ نویسی به فارسی خیلی به موقعیت مکانی وابسته نیست.

سینا: ما ایرانی ها به قطب جنوب هم سفر کنیم باز همزبان و همدل خودمون و پیدا میکنیم . اگر به اغلب ایرانیهای سراسر جهان نگاه کنید همه سعی میکنند با ایرانیها رفت و آمد کنند و کمتر میشود که ایرانی باشد و از دیگر ایرانیها ببرد و ارتباط نداشته باشد . من به شخصه هر جای دنیا که باشم خودم را متعلق به ایران میدانم و هر روز صبح تا همه خبر های ایران را نخوانم و دو کلام فارسی حرف نزنم آرامش نمیگیرم .

۲- فکر می کنید حضور شما در کشوری خارج از ایران باعث شده که حال و هوای پست هاتون با حال و هوای وبلاگ هایی که از داخل ایران نوشته میشه متفاوت باشه؟

سنجاقک: فکر می کنم که روزمرگی ها و جنس واگویه هام با زمانی که در ایران بودم فرق کرده باشه. به هر حال زندگی در خارج از ایران حس های جدیدی در آدم به وجود میاره که در قطعا در نوشته های آدم بی تاثیر نیست. البته بعید می دونم که خیلی حال و هوای نوشته های وبلاگ من عوض شده باشه.

سینا: فکر میکنم کمی دید من نسبت به ایران و شرایط ایران فرق کرده چون از بیرون به ایران نگاه میکنم . در کل جواب سوالتون بله است.

۳- آیا وبلاگ های غیر ایرانی رو هم دنبال می کنید؟ اگر پاسخ تون مثبت هست، به نظر شما چه تفاوت عمده ای بین وبلاگستان فارسی و وبلاگستانهای کشورهای دیگه وجود داره؟

سنجاقک: نه، وبلاگ های غیر ایرانی رو دنبال نمی کنم.

سینا: راستش را بخواهیدنه . اما شده بشینم و وبلاگ چند نفر خارجی را بخوانم اما اینکه دنبال کنم نه اصلا .

۴- فواد: آیا شده با جامعه‌ی وبلاگ نویسان ایرانی در کشور محل سکونت تون در تماس باشید؟ یا حتی جمع کوچکی از وبلاگ‌نویسان ایرانی در اونجا رو دور هم جمع کنید؟

سنجاقک: خیر. خیلی علاقه ای هم به این کار ندارم. جز وبلاگ عکاسی نفیسه مطلق هیچ وبلاگ فارسی در مالزی رو دوست ندارم.

سینا: بله . چند تا از وبلاگ نویس ها را حضوری دیدم و با چند تای دیگه در تماسم . تصمیم هم داریم یک جلسه وبلاگی راه بندازیم تا همه رو دور هم جمع کنیم .

۵- فواد: محدودیت‌های جامعه‌ی مالزی که مثل ایران یک کشور اسلامی به حساب میاد در مقایسه با ایران چقدر متفاوت است و اگر کمتر است، چه تاثیری بر روابط اجتماعی، انسانی و حتی وبلاگ‌نوسی شما گذاشته است؟

سنجاقک: نسبت به ایران که شاید اصلا محدودیتی نداشته باشه اما هیچ تاثیری روی روابط انسانی، اجتماعی و نحوه وبلاگ نویسی من نذاشته. البته آزادی دسترسی به اطلاعاتی که در مالزی وجود داره قطعا لذت بخشه.

سینا: راستش را بخواهید مالزی به صورت اسمی کشور اسلامی است اما در عمل هر کسی به کیش خود عمل میکند . اینجا درصد بالایی از جمعیت را بودایی ها ، مسیحیها و ادیان و نژاد های دیگر تشکیل میدهد و هر کسی میتونه طبق آداب و رسومش رفتار کند و کسی هم به کسی کار ندارد .

این پدیده اینقدر جالب است که در طبقه پایین قمار خانه ( کازینو ) نمازخانه هم وجود دارد .

۶- آیا اونجا هم پدیده ای مثل ف.ی.ل.ت.ر.ی.ن.گ وجود داره؟ نظرتون درباره اینجور برخوردها چیه؟

سنجاقک: ف.ی.ل.ت.ر.ی.ن.گ عمومی وجود نداره اما نرم افزارهایی در بازار هست که امکان اعمال کنترل رو به خانواده ها می دهد. من به شدت با ف.ی.ل.ت.ر.ی.ن.گ عمومی مخالفم و به نظرم یک نوع توهین به مردم هم هست.

سینا: والا من که تا الان به سایت ف.ی.ل.ت.ر شده برخورد نکردم اما شنیدم سه یا چهار تا از سایت های سیاسی را ف.ی.ل.ت.ر کردند . به نظر من ف.ی.ل.ت.ر.ی.ن.گ تنها راه را برای رسیدن به هدف سخت میکند وگرنه من که ایران بودم دوستان هر سایتی را که میخواستند باز میکردند . در کل ف.ی.ل.ت.ر.ی.ن.گ اخلاقی را میپسندم آن هم در محیط های آموزشی ولاغیر .

۷- تا چه حد ابزارهای وب۲ (خوراک خوانها مثل گوگل ریدر، سرویسهای مینی بلاگینگ مثل توئیتر، شبکه های اجتماعی مثل فیس بوک و…) در دنیای مجازی شما رخنه کرده اند؟

سنجاقک: خیلی زیاد. شاید بیشتر وقت من در دنیای مجازی با همین ها می گذرد. شخصا وابستگی زیادی به گوگل ریدر، توییتر و فرندفید دارم.

سینا: راستش را بخواهید زیاد رخنه نکرده است . عضو فیس بوک نشده ام چون خاطره خوبی از اورکات نداشتم و زیاد هم از گوگل ریدر استفاده نمیکنم.

۸- فکر می کنید که ظهور ابزارها و سرویس های جدید وب چه تاثیری در نقش وبلاگها دارند؟ آیا موجب تقویت جایگاه اونها میشن یا اینکه جایگاهشون رو متزلزل می کنند؟

سنجاقک: فکر می کنم در صورتی که وبلاگ نویس ها به استفاده از این ابزار ها روی بیارن باعث معرفی و تاثیر گذاری بیشتر وبلاگ ها می شه.

سینا: -

۹- زندگی مجازی براتون شیرینتره یا زندگی حقیقی؟ اگه قرار باشه یکی رو انتخاب کنید کدومش رو ترجیح میدید؟

سنجاقک: هر دو شیرینی و تلخی های خودشون رو دارن. بدون هیچ کدوم کامل نیستم. از ترجیح هم خبری نیست چون هر کدوم اون یکی رو کامل می کنن و به قول معروف هر گلی بوی خودش رو می ده!

سینا: قطعا زندگی واقعی برایم شرین تر است و وبلاگ برای من جایی است که حرفهایم را بزنم و احساس آرامش کنم .

۱۰- هر چه که مجال گفتنش رو نیافتید…!

سنجاقک: گفتم که من کم حرفم، تا همین جا هم خیلی حرف زدم که حالا بخوام چیز اضافه تری هم بگم.

سینا: تورو به خدا بگویید همین جوری پا نشند و زندگی را بفروشند و بیایند مالزی . اینجا حلوا پخش نمیکنند . اگر واقعا پشتوانه مالی خوبی دارند حرفی نیست که بیایند و درس بخونند اما خیلی میبینم که میایند و بعد چند ماه دست از پا دراز تر بر میگردند ایران .

و اما سوال آخر:

نظرتون درباره پروژه ای مثل Face Off یا پروژه های مشابه چیه؟ آیا تاثیری هم می تونند داشته باشند؟

سنجاقک: برای سرگرمی جالب و خوبه.

سینا: کار بسیار خوب و طاقت فرسایی برای مدیرانش است که امیدوارم از آنجا که پشتوانه مالی ندارند بتوانند دوام بیاورند و زنده بمانند .

نتیجه نظرسنجی FaceOff 11:

در پایان یک هفته نظرسنجی، آقای سینا راحتی با کسب ۶۰% آرا بعنوان برنده فیس آف انتخاب شدند.

مطالب مشابه:

• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• سرویس های چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی، همه یکجا در Digsby
• Face Off 10 : جوزف vs کاپیتان بدون هواپیما
• Face Off ویژه : هشتمین سالروز تولد بلاگستان فارسی
• وبلاگ نویسی حرفه ای: گذار از روزانه نویسی به توئیترنویسی؟!

| مشاهده‌ 25 نظر دیگر

این مطلب ترجمه آزادی است از ۵۰ Simple Ways to Gain RSS Subscribers که در وبلاگ معتبر Daily Blog Tips منتشر شده است.

البته به نظر می رسد که برخی از روشهای ارائه شده در این مطلب، در وبلاگستان فارسی کاربرد ندارند و یا حداقل عرف نیستند، اما به هر حال بسیاری از آنها می توانند راهگشا باشند.

اکثر وبلاگ نویسان، عاشق خوانندگان خوراکی خود هستند. علاوه بر این اکثر آنها دوست دارند که مشترکان خوراکی جدیدی هم بدست آورند. خیلی مسرّت بخش است، اگر یک روز صبح از خواب برخیزید و ببینید که شمارنده فیدبرنر وبلاگتان ۲۰۰-۳۰۰ شماره جهش داشته است! اینطور نیست؟!

اما متاسفانه گویا چنین روزهایی به ندرت دیده می شوند و اکثر وبلاگ نویسها مدت زمان زیادی را صرف می کنند تا بتوانند تعداد اندکی مشترک جدید خوراکی را جذب نمایند.

آیا راهی برای حل این معضل وجود دارد؟ آیا روشی هست که بتواند تاثیر شگرفی روی تعداد مشترکین خوراک وبلاگ بگذارد؟

البته که هست! افراد زیادی در این باره نوشته اند، اما من هم می خواهم نظرم را در این باره عرضه کنم. من در این مطلب سعی کرده ام تا ۵۰ ایده ای را که برای افزایش دادن تعداد مشترکین خوراکی وبلاگ به ذهنم می رسد را لیست کنم. امیدوارم که به کار آید!

۱- آیکن بزرگی را برای خوراک وبلاگتان نمایش دهید. شما باید همیشه این موضوع را همیشه بخاطر داشته باشید که اغلب مردم تنبل اند. اگر شما آیکن کوچکی را در وبلاگتان بگنجانید، ممکن است که خیلیها برای پیدا کردنش با مشکل مواجه شوند. اکثر آنها تنها چند ثانیه برای پیدا کردن آدرس خوراک وبلاگتان وقت صرف می کنند و پس از آن بی خیالش می شوند. پس باید مطمئن شوید که آیکن خوراک وبلاگتان به اندازه کافی بزرگ و در دسترس هست.

۲- آیکن خوراک را در نیمه بالایی وبلاگتان به نمایش بگذارید. علاوه بر اینکه شما باید آیکن بزرگی را برای آدرس خوراک وبلاگتان در نظر بگیرید، باید آنرا در محلی بگذارید که در اولین نگاه قابل دیدن باشد، و آن جایی نیست به جز نیمه بالایی وبلاگتان. این درست جایی است که اکثر وبلاگهای با مشترک خوراک بالا آیکن شان را در آنجا قرار می دهند و جایی است که خوانندگان برای مشترک شدن دنبال آیکن خوراک می گردند.

۳- آیکن خوراک را در همه صفحات وبلاگتان نمایش دهید. وقتی که من وبلاگ نویسی را شروع کردم، بزرگترین اشتباهم این بود که آیکن خوراک وبلاگم فقط در صفحه اصلی نشان داده می شد. پس از مدتی من آیکن را به همه صفحات وبلاگ اضافه کردم و به طرزی خارق العاده تعداد مشترکین خوراکی وبلاگم جهش پیدا کردد.

۴- توضیح دهید. بکار بردن آیکن به تنهایی نمی تواند تاثیرگذار باشد. اگر خوانندگان شما اهل تکنولوژی نباشند، شاید ندانند که آن آیکن نارنجی رنگ خط دار به چه معناست! برای اینگونه موارد با نوشتن توضیح کوتاهی درباره اینکه با مشترک شدن آنها می توانند مطالب شما را براحتی دنبال کنند، به فهم موضوع کمک کنید.

۵- پستی بنویسید و از خوانندگان بخواهید تا مشترک خوراکتان شوند. شنیده اید که می گویند “بخواهید تا به شما داده شود”؟ این قاعده کلی در همه امور زندگی قابل استناد می باشد. وبلاگ نویسی هم از این قاعده مستثنی نیست. اگر می خواهید که دیگران مشترک خوراک شما شوند، پس از آنها بخواهید! در این باره مطلبی بنویسید و دلایل این کار را برایشان شرح دهید. بزودی خواهید دید که آنها چطور به درخواست تان پاسخ خواهند داد.

۶- از افزونه FeedSmith استفاده کنید. اگر از فیدبرنر برای تولید خروجی خوراک وبلاگتان کمک می گیرید، لازم است مطمئن شوید که همه مشترکان شما از همان خروجی استفاده می کنند و سایر خروجی ها که توسط سیستم مدیریتی وبلاگ تولید می شود را بکار نمی برند. وبلاگهایی که از وردپرس استفاده می کنند، با نصب افزونه FeedSmith می توانند مطمئن شوند که همه مشترکان به آدرس اصلی هدایت می گردند. بدین ترتیب شما می توانید آمار درستی از مشترکان تان داشته باشید و شکل خروجی خوراکتان را نیز آنگونه که دوست دارید تنظیم کنید.

۷- اشتراک ایمیلی هم ارائه دهید. چه بخواهید و چه نخواهید تنها درصد اندکی از کاربران اینترنتی با فید آشنا هستند و آنرا بکار می برند. مطالعات نشان می دهد که این مقدار کمی بیشتر از ۱۰% از کاربران جهان را تشکیل می دهد. چرا باید شما ۹۰% بقیه را از دست بدهید؟ چنانکه از فیدبرنر استفاده می کنید، کافیست که به بخش Publicize بروید و اشتراک ایمیلی تان را راه اندازی کنید.

۸- از فرم اشتراک ایمیلی استفاده کنید. برای اکثر وبلاگ نویسان استفاده از فرم خیلی بهتر از لینک “اشتراک ایمیلی” جواب داده است. از آنجائی که کاربران اینترنت در جاهای مختلف اینگونه فرمها را می بینند و ایمیل هایشان را در آنها وارد می کنند، برای شان آشناتر است. بالای سایدبار وبلاگتان جای مناسبی برای قرار دادن فرم اشتراک ایمیلی است.

۹- در پایان همه پستهایتان، خوانندگان را ترغیب کنید تا مشترک خوراک وبلاگتان شوند. علاوه بر قرار دادن آیکن خوراک و فرم اشتراک ایمیلی در نیمه بالایی پوسته وبلاگ، لازم است که در پائین صفحات یکتای پستها هم آنها را قرار دهید. چرا؟ چون بعد از اینکه خوانندگان خواندن مطلب وبلاگتان را تمام کردند، دنبال کار می گردند که بعد از آن انجامش دهند، و اشتراک در خوراک وبلاگتان، می تواند گزینه مناسبی باشد. و اگر مطلب شما برایشان سودمند بوده باشد، آنها خیلی تمایل خواهند داشت که مشترک وبلاگتان شوند تا مطالب بعدی تان را از دست ندهند.

۱۰- تا جایی که ممکن است مراحل را کوتاهتر کنید. مردم واقعاً تنبلند (می دانم که قبلاً این را گفته بودم، اما این موضوع به اندازه کافی مهم است که دوباره بازگو شود). هرقدر مراحل لازم برای کلیک کردن تا مشترک وبلاگ شدن کمتر باشد بهتر است. تا جایی که می توانید این مراحل را کوتاهتر کنید.

۱۱- آیکنهای خوراک خوانهای معروف را در وبلاگتان قرار دهید. یکی از راههای کوتاه کردن مراحل مشترک شدن در وبلاگتان، این است که می توانید آیکن خوراک خوانهای معروف (مانند Google Reader و BlogLines) و پر کاربرد را در وبلاگتان قرار دهید تا کاربران با کلیک بر روی آنها بطور مستقیم مشترک وبلاگ شما شوند. بیشترین فیدخوانهایی که مشترکین شما بکار می برند را آنالیز کنید و آیکن همان ها را در وبلاگتان قرار دهید.

۱۲- در وبلاگتان تمرکز داشته باشید. اگر شما درباره ۱۰ موضوع مختلف در وبلاگتان می نویسید، متقاعد کردن مردم برای دنبال کردن مداوم شما دشوار خواهد بود. ممکن است آنها مطالب شما درباره تکنولوژی را دوست داشته باشند اما از نوشته هایتان درباره نحوه تمیز کردن خانه متنفر باشند…! تمرکز داشتن یکی از موثرترین روشهای جذب مشترکین وبلاگی است.

۱۳- بطور مداوم و مرتب پستهای جدید منتشر کنید. منظور از مداوم، ارسال چندین پست در هفته و یا حتی روز است و منظور از  مرتب، دنبال کردن یک طول موج منظم می باشد. این دو فاکتور موجب می شوند که بازدیدکنندگان تان همیشه فعال باشند و همین عامل موجب رغبت آنها برای اشتراک می گردد.

۱۴- زیاده روی نکنید. نوشتن پست زیاد در طی هفته یا روز خیلی خوب است. اما محدودیتهایی هم برای این مورد باید در نظر گرفت. خیلیها معتقدند که اگر وبلاگی آنها را با روزه یک دوجین پست جدید تحت فشار قرار دهد، آنها اشتراکشان را فسخ خواهند کرد. البته وبلاگهایی خبریی که باید مدام به روز شوند از این قاعده مستثنی می باشند.

۱۵- مطالب با ارزش بنویسید. مردم در صورتی مشترک وبلاگ شما می شوند که مطالب شما برایشان مفید باشد. فاکتورهای تعیین کننده ارزشمندی مطالب شما با توجه به خوانندگان تان بسیار متفاوت خواهد بود. ممکن است ارزشمندی مطالب تان بخاطر خبرهای فوری باشد که منتشر می کنید، یا بررسی های عمیقی که بر روی موضوعات انجام می دهید، یا مطالب جالب و سرگرم کننده ای که می نویسید. هر چه که هست، به هر حال باید وجود داشته باشد.

۱۶- مطالب منحصر به فرد بنویسید. شاید مطالب شما ارزشمند باشند اما اگر خوانندگان بتوانند آنها را در جای دیگری هم پیدا کنند، دلیلی برای مشترک شدن در وبلاگتان نخواهند داشت. برای مثال اگر شما تمام مطالب جالب یک وبلاگ معروف مثل لایف هکر را روی وبلاگ خودتان قرار دهید، با اینکه مطالب با ارزش و خواندنی هستند اما منحصر به فرد نیستند و اکثر مردم ترجیح می دهند که مشترک منبع اصلی باشند.

۱۷- از این شاخه به آن شاخه نپرید. اگر وبلاگتان روی موضوع خاصی تمرکز دارد (همانگونه که قبلاً به آن اشاره شد) پس مشترکین شما با هدفی مشخص آنرا دنبال می کنند. اگر شما موضوعات وبلاگ را تغییر دهید، اکثر آنها آزرده خاطر خواهند شد. توجه داشته باشید که نوشتن یک پست بی ربط خیلی بدتر از پست ننوشتن است. چرا که پست بد می تواند موجب شود که مشترکین شما، دنبال کردن وبلاگتان را کنار بگذارند.

۱۸- وقتی که برای دیگران نظر می گذارید، آدرس خوراک وبلاگتان را وارد کنید. خیلی از وبلاگ نویسان عادت دارند که برای مطالب دیگران نظر بگذارند. بعضی ها این کار را برای شرکت کردن در بحثها انجام می دهند. عده ای هم این کار را بخاطر بالابردن ترافیک وبلاگشان انجام می دهند. به هر حال در هنگام گذاشتن نظر، می توانید بجای گذاشتن لینک وبلاگتان، آدرس خوراکش را بر جای بگذارید تا دیگران به راحتی بتوانند مشترک وبلاگتان شوند.

۱۹- مسابقه راه بیاندازید. مسابقات در وبلاگستان خیلی پر طرفدارند. اگر وبلاگتان کمی شناخته شده و پربازدید باشد می توانید براحتی اسپانسر بگیرید و با چند جایزه مسابقه ای را برگزار کنید. از این طریق شما می توانید به سرعت تعداد مشترکین خوراکی وبلاگتان را زیاد کنید.

۲۰- به مشترکین وبلاگتان جایزه بدهید. اگر اهل برگزار کردن مسابقه نیستید، می توانید به قید قرعه به مشترکین وبلاگتان هدیه بدهید. برای کنترل کردن مشترکین هم می توانید از آنها بخواهید که مشترک ایمیلی وبلاگتان شوند.

۲۱- پستهای مهمان داشته باشید. نوشته شدن پست توسط وبلاگ نویسان دیگر یکی از عوامل بالارفتن ترافیک وبلاگ شماست. اگر نویسنده وبلاگ پربازدیدی در وبلاگتان مطلبی منتشر کند، شانس زیادی وجود دارد که بازدیدکنندگان و مشترکان آن، به وبلاگ شما هم رغبت پیدا کنند.

۲۲- به خواننده های جدید خوشآمد بگوئید. هنگامی که در وبلاگ دیگری بعنوان مهمان پست نوشتید یا مهمان وب سایت معتبری بودید، یا هر فرصت دیگری که موجب شد تا خوانندگان جدیدی به سمت وبلاگ شما بیایند، لازم است که به آنها خوش آمد بگوئید و درباره وبلاگتان برایشان توضیح دهید و از آنها بخواهید که مشترکش شوند.

۲۳- مطالب تان را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید. بعضی ها معتقدند که کیفیت خوانندگانی که از سمت شبکه های اجتماعی (مانند بالاترین، دیگ و…) وارد سایت می شوند پائین است. این موضوع تا حدی می تواند درست باشد، چرا که معمولاً آنها روی قسمتهای دیگر وبلاگتان (مثل لینک اشتراک) کلیک نمی کنند. اما از بین ترافیک بالایی که از طریق اینگونه سایتها نصیب شما می شود، این امکان هم وجود دارد که عده ای هر چند اندک هم مشترک خوراکتان شوند.

۲۴- برای خوانندگان تان توضیح دهید که RSS چیست. همانگونه که قبلاً هم اشاره شد، تخمین زده می شود که تنها ۱۰% از کاربران اینترنتی با خوراک و نحوه بکار گیری آن آشنا باشند. آیا شما برای بهبود این وضعیت کاری از دست تان بر می آید؟ مسلماً بر می آید! مطلبی بنویسید و به خوانندگان تان بیاموزید که فید چیست و چگونه می توانند از آن استفاده کنند. این مطلب خصوصاً در مورد وبلاگهایی که مطالب IT ندارند می تواند خیلی مفید واقع شود.

۲۵- یک صفحه مجزا با نام “اشتراک” داشته باشید و تمام توضیحات و لینکها را در این مورد، آنجا قرار دهید. علاوه بر نوشتن یک پست درباره چگونگی بکارگیری خوراک، شما می توانید صفحه مجزایی را با نام “اشتراک” به این موضوع اختصاص دهید و ضمن توضیح دادن، لینکها و فرمهای اشتراک را در آن قرار دهید. سپس شما می توانید در زیر ایکن خوراک وبلاگتان به عنوان “نحوه مشترک شدن” به آن صفحه لینک بدهید.

۲۶- یک صفحه خوشآمدگویی درست کنید و توسط آن بازدیدکنندگان را به مشترکان تبدیل کنید. اگر در وبلاگها و وب سایتهای دیگر تبلیغات می کنید، بهترین راه برای راهنمایی کردن بازدیدکنندگانی که از آن طریق به وبلاگتان وارد می شوند، آن است که یک صفحه خوش آمدگویی درست کنید و در آن علاوه بر توضیح دادن قسمتهای مختلف وبلاگتان، آنها را تشویق به مشترک شدن نمائید.

۲۷- ترافیک ورودی تبلیغات تان در سایتهای دیگر را به صفحه خوشآمد بفرستید. تبلیغات کلیکی مانند Google Ads یکی از ارزانترین روشها برای جذب ترافیک می باشد. شما به ازای هر کلیک ۰٫۰۱$ باید بپردازید، یعنی با ۱۰۰$ شما می توانید ۱۰۰۰۰ بازدیدکننده داشته باشید. بهترین روش برای از دست ندادن این بازدیدکنندگان جدید این است که آنها را به صفحه خوش آمدگویی بفرستید و قسمتهای مختلف وبلاگتان را برایشان تشریح نمائید. اگر تنها ۱% آنها مشترک وبلاگتان شوند، شما ۱۰۰ مشترک جدید خواهید داشت.

۲۸- کتابهای الکترونیکی تدوین کنید و از علاقمندان بخواهید برای دانلود آنها، ابتدا مشترک وبلاگتان شوند. چه بخواهید و چه نخواهید ebookها یکی از پرطرفدارترین بخشهای اینترنت هستند. اگر شما بتوانید کتابهای الکترونیکی خوب و تمیزی ترتیب دهید و از علاقمندان به آنها بخواهید که قبل از دانلود مشترک وبلاگتان شوند، می توانید شمار زیادی مشترک جدید بدست آورید.

۲۹- برای وبلاگتان خبرنامه راه بیاندازید. خبرنامه ایمیلی است که شما بطور هفتگی برای مشترکان آن می فرستید و در آن نقطه نظرات، نکات، ابزارهایی را علاوه بر آنچه که در وبلاگتان هست، با مشترکان در میان می گذارید. چنانکه شما از Aweber برای مدیریت خبرنامه وبلاگتان کمک بگیرید، قادر خواهید بود که با استفاده از گزینه Blog Broadcast مشترکان خبرنامه را به مشترکان ایمیلی خوراک وبلاگتان هم بدل کنید (آنها بطور هفتگی، پستهای وبلاگتان را در کنار موضوعات خبرنامه دریافت خواهند کرد).

۳۰- در خوراک وبلاگتان متن کامل پستها را ارائه دهید. اگر هدفتان این است که تعداد زیادی مشترک خوراکی داشته باشید، تنها راهش این است که خوراکتان حاوی متن کامل پستهایتان باشد. اگر خوراک وبلاگتان حاوی چکیده مطالب باشد، چنانچه بازدیدکنندگان در اولین نگاه آنرا کنار نگذارند، بزودی این کار را خواهند کرد.

۳۱- وبلاگتان را با انواع تبلیغات شلوغ کنید! این گزینه بعنوان شوخی به این لیست اضافه شده است و من به هیچکس پیشنهاد نمی کنم که این کار را انجام دهد! اما بعضیها را دیده ام که این کار را انجام می دهند. روش کار ساده است: اگر در بین پستهایتان انواع و اقسام آگاهی های تبلیغاتی وجود داشته باشد، و از سوی دیگر مطالبتان آن قدر پربار باشد که نتوان دست از آنها کشید، بسیاری برای اینکه از دست تبلیغاتها خلاص شوند، مشترک خوراکتان می شوند تا متن خالص را بخوانند!

۳۲- خوراک وبلاگتان را با تبلیغات شلوغ نکنید. شاید شلوغ کاری وبلاگ با انواع و اقسام تبلیغات موجب رفتن بازدیدکنندگان به سمت اشتراک خوراکی شود، اما شلوغ بودن خوراک وبلاگتان با انواع و اقسام تبلیغات آنها را به فسخ اشتراک می کشاند. تا جایی که می توانید خوراک وبلاگتان را تمیز و دست نخورده نگه دارید، این چیزی است که اغلب مشترکان انتظارش را دارند.

۳۳- تعداد مشترکان تان را نشان دهید. تابحال پیش آمده که بخاطر خلوت بودن وارد رستورانی نشوید یا وارد دیگری بخاطر شلوغ بودن شوید؟ این دید جامعه است. اگر تعداد مشترکان وبلاگتان قابل قبول است (به نظر من بیش از ۵۰۰ نفر می باشد) شما می توانید به کمک شمارنده فیدبرنر آنرا در وبلاگتان به نمایش بگذارید. این شمارنده می تواند عاملی برای رغبت دیگران به عضویت باشد.

۳۴- خبرهای جدید و داغ ارائه دهید. خوراک یکی از بهترین روشها برای در دسترس بودن سایتهایی است که خبرهای جدید و جالب را ارائه می دهند و همیشه بروز هستند. اگر شما خبرهای تازه و داغ ارائه دهید و همیشه بروز باشید، بازدیدکنندگان رغبت بیشتری برای مشترک شدن خواهند داشت.

۳۵- یادآوری کنید که اشتراک در وبلاگتان رایگان است. شاید برای شما عجیب باشد اما خیلی از افراد با شنیدن کلمه “مشترک شدن” گیج می شوند. من ایمیلهای زیادی داشته ام که از من می پرسند برای مشترک شدن چقدر باید بپردازند! برای رفع هرگونه ابهام می توانید این موضوع را در وبلاگتان توضیح دهید، مثلاً بجای “مشترک خوراک وبلاگمشوید” می توانید بنویسید “آخرین مطالب وبلاگ را بطورت رایگان دریافت کنید”.

۳۶- از pop-upها برای تبلیغ خوراک وبلاگتان استفاده کنید. برخی از وبلاگها با استفاده از pop-up توانسته اند مشترکان وبلاگشان را تا ۷۰۰% افزایش دهند. البته pop-upها اعصاب خوردکن هستند، اما هیچچیز مثل آنها نمی توانند در این مورد تاثیرگذار باشند. اگر شما خوانندگان باوفایی دارید، شاید استفاده از این تکنولوژی به ترافیک سایت تان صدمه ای نزند.

۳۷- از آیکنهای متحرک برای خوراک استفاده کنید. آیکنهای متحرک بیش از آیکنهای ثابت توجه افراد را به خود جلب می کنند و کلیک بیشتری روی آنها می شود. شما می توانید از این تکنیک در آیکن خوراک وبلاگتان استفاده کنید تا توجه بازدیدکنندگان را جلب نمائید.

۳۸- خوراک وبلاگتان را در دسته بندیها ثبت کنید. برخی سایتها هستند که به دسته بندی خوراکها می پردازند. شاید تعداد کمی باشند که با جستجو در این دسته بندی ها مشترک خوراکی شوند. اما به هر حال می تواند کمک هرچند کوچکی به افزایش تعداد مشترکان وبلاگتان باشد. برای این کار کافیست که چند دقیقه از وقتتان را برای ثبت خوراک وبلاگتان در اینگونه سایتها صرف کنید. در اینجا لیستی از این سایتها وجود دارد.

۳۹- به نظردهندگانی که برای نخستین بار در وبلاگتان نظر می دهند ایمیل بزنید و آنها را ترغیب به اشتراک در خوراک وبلاگتان کنید. ارسال ایمیل برای کسانی که برای نخستین بار است در وبلاگتان نظر می گذارند، ایده بسیار خوبی است، و خیلی از آنها از کارتان خوششان خواهد آمد. شما می توانید از این فرصت برای ترغیب آنها برای اشتراک در خوراک وبلاگتان استفاده کنید. افزونه هایی مانند Comment Relish هم هستند که این کار را بطور خودکار انجام می دهند، اما آنها انعطاف کمتری دارند.

۴۰- مطمئن شوید که قابلیت Feed Auto-Discovery درست کار می کند. بسیاری از مرورگرهای جدید اینترنت، قابلیت کشف خودکار خوراک وبگاهها را دارند. بدین ترتیب که وقتی وارد سایتی می شوید، آیکن نارنجی رنگ کوچکی در کنار آدرس ظاهر می شود که با کلیک روی آن به آدرس خوراک آن راهنمایی می شوید. این قابلیت را روی وبلاگ خودتان کنترل کنید و مطمئن شوید که خوراک وبلاگتان درست کار می کند. در وردپرس شما می توانید این قسمت را در فایل header.phh قالب تنظیم نمائید.

۴۱- خوراک نظرات وبلاگتان را ارائه دهید. چنانکه قسمت نظرات وبلاگتان پویا می باشد و همیشه بحث و نظراتی در آن شکل می گیرد، لازم است که خوراک نظارت وبلاگتان را نیز ارائه دهید.

۴۲- خوراک دسته بندی های وبلاگتان را ارائه دهید. اگر وبلاگتان دارای دسته بندی های متنوعی می باشد، لازم است که هر دسته بصورت جداگانه خوراک مستقلی داشته باشد. این به بازدیدکنندگانی که به برخی از مطالبتان تمایل دارند، کمک می کند که بتوانند آن مطالب را راحت تر دنبال کنند. در برخی موارد ممکن است که مجموع مشترکان جداگانه دسته بندی های وبلاگتان بسیار بیشتر از مشترکان خوراک کلی وبلاگتان شود.

۴۳- بطور دوره ای خوراک وبلاگتان را کنترل نمائید. تعداد خوراکهای خراب موجود در وب کم نیستند. هر از چندگاهی روی آیکن خوراک وبلاگتان کلیک کنید و بررسی نمائید که  لینکها درست کار می کنند، خوراک کامل است و XML استانداردی تولید می نماید.

۴۴- به ایمیلهای تائید نشده موضوع اشتراک ایمیلی را یادآوری نمائید. به خاطر داشته باشید که درصد بالایی از علاقمندان به اشتراک ایمیلی، آدرس ایمیل شان را تائید نمی کنند. برخی از آنها از روی تنبلی و عده ای نیز به دلیل عدم آشنایی با پروسه اشتراک اینکار را تا انتها انجام نمی دهند. گاهی این تعداد به بیش از ۳۰% می رسد. برای جذب این افراد می توانید با ارسال ایمیلی، موضوع را به آنها یادآوری کنید و پروسه را برایشان تشریح نمائید.

۴۵- از شنوندگان و دنبال کنندگان وبگاههای دیگرتان کمک بگیرید. اگر صاحب وب سایت پربازدید دیگری هستید، یا انجمن، خبرنامه و حتی توئیتر پربازدیدکننده ای دارید، بازدیدکنندگان آنها را به اشتراک در وبلاگتان تشویق کنید. شانس زیادی وجود دارد که افرادی که یکی از اکانتهای شما را دنبال می کنند اشتراک وبلاگ شما هم شوند.

۴۶- از زد و بندهای خوراکی استفاده کنید. وبلاگهایی با موضوعات نزدیک به وبلاگتان پیدا کنید و با هماهنگی نویسنده اش به تبلغات متقابل بپردازید. یعنی شما در انتهای خوراک وبلاگتان، خوراک وبلاگ وی را تبلیغ کنید و او نیز در پاسخ همین کار را انجام دهد.

۴۷- در صفحه “اشتراک” توضیحات دیگران درباره خوراک وبلاگتان را قرار دهید. شاید دیده باشید که در فروشگاههای اینترنتی معمولاً توضیحات خریداران را درباره محصولی مشخص را قرار می دهند. خوب چرا این شیوه را در جذب مشترکان جدید بکار نگیریم؟ توضیحات شخص ثالث درباره موضوعی مشخص می تواند برای جذب افراد دیگر بسیار موثر باشد. شما نیز می توانید از مشترکان خوراک وبلاگتان بخواهید توضیحی درباره آن بنویسند و سپس آنرا در صفحه “اشتراک” قرار دهید.

۴۸- از دوستان تان بخواهید وبلاگ شما و خوراکش را در وبلاگشان معرفی کنند. شیوه بهتر از قرار دادن توضیحات دیگران درباره خوراک شما در صفحه “اشتراک”، این است که آنها توضیحات را در وبلاگ خودشان قرار دهند. بدین ترتیب بسیاری از مشترکان و بازدیدکنندگان آنها، به پیام داده شده توجه می کنند و آنرا انجام می دهند.

۴۹- در حین درخواست برای مشترک شدن کارهای جالب و شوخ طبعانه انجام دهید. مردم وبلاگهای طنزآمیز را دوست دارند. اگر شما بتوانید آنها را به خنده وادارید، تقریباً نیمی از راه جذب مشترکان جدید را پیموده اید. برای نمونه چند ماه پیش من تنها با نوشتن پست Huge RSS Icon Experiment توانستم ظرف ۳ روز، ۳۰۰ مشترک جدید جذب کنم.

۵۰- پستهای دنباله دار و سریالی بنویسید. پستهای دنباله دار و سریالی نه تنها موجب بالا رفتن ترافیک سایت می شود که تعداد مشترکان خوراکی را نیز بالا می برد. اگر بازدیدکننده ای متوجه شود که شما یک مطلب دنباله دار درباره موضوع موردعلاقه وی نوشته اید، ترغیب می شود که مشترک خوراک شما شود تا ادامه مطالب را از دست ندهد.

خوب اگر شما این مطلب طویل را تا انتها خوانده اید، حتماً تابحال متقاعد شده اید که باید مشترک خوراک بلاگ نوشت شوید!؟

ترجمه آزاد توسط: صادق جم

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره FeedBurner
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• مشکل خروجی فید در وردپرس 2.5
• وبلاگ‌های فیلتر شده را چگونه دنبال کنیم؟!
• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی

| مشاهده‌ 9 نظر دیگر

این پست را به مناسبت روز جهانی وبلاگ، تقدیم می کنم به وبلاگستان فارسی

خوراک یا فید (Feed) یا خروجی آر اس اس (RSS) چیست؟

فید یا خوراک (به انگلیسی: feed) یک قالب داده است که به کاربران اجازه می‌دهد محتویاتی که مرتباً به‌روز می‌شوند را به‌راحتی پیگیری نمایند.
به‌صورت معمولی چگونگی کاربرد یک خوراک بدین‌گونه‌است که تولیدکنندگان محتوا، یک پیوند به کاربر می‌دهند تا کاربر با معرفی پیوند به برنامه‌? فیدخوان خود? هنگام به‌روز شدن خوراک? درونمایه‌های تازه‌ای که به‌ خوراک افزوده شده‌است را دریافت کند.
هم‌اکنون بسیاری از وبلاگ‌ها و تارنماها? خوراک اختصاصی خود را پخش می‌کنند.

(ویکی پدیا)

قبلاً در روز جهانی RSS مطالب کوتاه و مختصری درباره اینکه فید چیست و چگونه استفاده می شود، نوشته بودم. توصیه می کنم اگر هنوز درست نمی دانید که خوراک یا فید به چه معناست ابتدا به عنوان مقدمه آن را مطالعه فرمائید.

وب سرویس های زیادی هستند که در زمینه خوراک وبگاهها خدمات رسانی می نمایند. برخی از آنها مانند گوگل ریدر به خوانندگان خوراکها خدمات ارائه می کنند و عده ای دیگر همچون فیدبرنر به وب مسترها کمک می کنند تا خروجی خوراک بهتر و حرفه ای تری تولید کنند.

در این پست قصد دارم تا بصورت تخصصی روی سرویس هایی که FeedBurner ارائه می دهد زوم کنم. امیدوارم که بکار آید.

فیدبرنر (Feedburner) چیست؟

Feedburner شرکتی است در شیکاگو که در زمینه خدمات رسانی به رسانه های تحت وب مانند وبلاگها فعالیت می کند. و اخیراً توسط گوگل خریداری شده است. فیدبرنر ابزارهای متنوعی را از مبتدی تا حرفه ای در اختیار صاحبان وبلاگها و وب سایتها قرار می دهد تا خروجی های بهتری برای وبگاههایشان فراهم آورند. یکی از مهمترین وب سرویس هایی که فیدبرنر ارائه می کند مربوط به خروجی آر اس اس، فید یا همان خوراک می باشد.

چه نیازی است به فیدبرنر؟

امروزه اکثر سکوهای وبلاگ نویسی مانند بلاگر، وردپرس، بلاگفا و… خودشان دارای خروجی خوراک هم هستند. پس دیگر چه نیازی است به ابزارهایی مثل فیدبرنر؟

معمولاً سیستم های تولید و مدیریت محتوای تحت وب از جمله سکوهای وبلاگ نویسی، تنها به تولید خروجی خوراک می پردازند و پس از آن شما هیچ نظارتی بر خروجی تولید شده ندارید و حتی نمی توانید آمار درستی از افرادی که از طریق خوراک به مطالب تان دسترسی پیدا می کنند، بدست آورید.

این در حالی است که سرویس هایی مانند فیدبرنر امکان ترکیب چند خروجی خوراک مختلف و ارائه یک خروجی واحد، امکان آمارگیری از خوانندگان خوراک، امکان شکل دادن به خروجی خوراک، و… را برای شما فراهم می کند. بطور خلاصه شاید بتوان اینگونه گفت که فیدبرنر مدیریت خوراک تان را به خود شما می سپارد!

برای آشنایی بیشتر با امکانات و ابزارهای فیدبرنر به ادامه مطلب مراجعه نمائید…

ثبت نام در فیدبرنر:

به آدرس www.feedburner.com بروید.

اگر قبلاً در فیدبرنر ثبت نام کرده اید بالای صفحه روی گزینه Sign in کلیک کنید. در غیر اینصورت، برای ثبت نام در فیدبرنر به بخش Register بروید.

در بخش Register با پر کردن اطلاعات خواسته شده، شما میتوانید به صورت رایگان یک حساب شخصی در فیدبرنر بسازید:

Username: نام کاربری دلخواه. (شما مجاز هستید از حروف الفبا و کاراکترهای -,_/ استفاده کنید)

Password: کلمه عبوری را وارد کنید و آنرا در بخش Password again تکرار نمائید.

Email Address: آدرس پست الکترونیکی تان برای ارتباط فیدبرنر با شما وارد کنید. این ارتباط ممکن است زمانی که شما کسب اطلاعاتی را از طریق ایمیل درخواست نمائید صورت گیرد، یا وقتی که کلمه عبورتان را فراموش کرده باشید و بخواهید آنرا بازیابی کنید.

Secret Question: برای امنیت بیشتر، در هنگام بازیابی کلمه عبور، یک سوال امنیتی از شما پرسیده می شود و شما بایستی پاسخ صحیح آنرا وارد کنید تا ثابت شود که شما واقعاً صاحب حساب کاربری ای هستید که کلمه عبورش را فراموش کرده اید. در این قسمت شخصاً یک سوال امنیتی برای این مواقع طرح می کنید. مثلاً می توانید بپرسید: What’s your first teacher name?

Secret Answer: پاسخ سوالی که در قسمت قبل پرسیده اید را وارد کنید. یادتان باشد که این پاسخ در زمانی که احیاناً کلمه عبورتان را فراموش می کنید خیلی به کارتان خواهد آمد.

در انتها روی دکمه Sign in کلیک کنید. تا چنانکه مشکلی وجود نداشته باشد، حساب کاربری تان ساخته شود.

اگر کارها به درستی پیش برود وارد صفحه Sign in خواهید شد:

و با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبورتان می توانید وارد شوید.

ساخت خروجی خوراک جدید

اگر اولین باری باشد که وارد فیدبرنر می شوید، به شما اطلاع داده خواهد شد که هنوز هیچ خوراکی برای سوزاندن ندارید. و از شما خواسته می شود که نخستین خوراکتان را بسوزانید!

برای سوزاندن نخستین خروجی خوراک، آدرس آنرا در کادر وارد نمائید.

خروجی خوراک وبلاگها معمولاً یکی از موارد زیر است:

وبلاگهای وردپرس: http://yourblog.wordpress.com/feed

وبلاگهای بلاگر: http://yourblog.blogspot.com/feeds/posts/default

وبلاگهای بلاگفا: http://yourblog.blogfa.com/rss.aspx

وبلاگهای پرشین بلاگ: http://yourblog.persianblog.ir/rss.xml

وبلاگهای موویبل تایپ: http://yourblog.com/index.xml

همچنین برای یافتن آدرس خروجی وبگاهها می توانید از مرورگرهای اینترنتی مانند فایرفاکس کمک بگیرید. برای این کار کافیست وبگاه مورد نظر را در مرورگر باز کنید و در انتهای نوار آدرس روی شکلک خوراک (چیزی شبیه به تصویری که در ابتدای این پست قرار دارد) کلیک کنید تا خروجی (های) خوراک آنرا بیابید.

پس از وارد کردن آدرس خوراک، چنانکه شما یک پادکستر هستید و آدرسی که وارد کرده اید آدرس وبگاهی است که در آن به انتشار پادکست می پردازید، گزینه I am a podcaster را تیک بزنید، در غیر این صورت بدون تیک زدن آن روی گزینه Next کلیک کنید.

در قسمت Feed Title عنوان خوراکتان را وارد کنید. و در بخش Feed Address آدرس جدید خوراکتان را مشخص نمائید.

یکی از مزایای استفاده از فیدبرنر دادن آدرس جدید به خروجی خوراک وبلاگتان می باشد. شکل آدرس خوراکتان بصورت http://feeds.feedburner.com/yourblog در خواهد آمد و این از آدرسهای گاهاً طولانی و مشکلی که در بالا به آنها اشاره کردیم به یاد ماندنی تر هست.

توجه داشته باشید که آدرس جدیدی که وارد می کنید نباید قبلاً توسط شخص دیگری اشغال شده باشد. در این صورت شما مجبورید از آدرس دیگری استفاده کنید.

در انتها روی گزینه Active Feed کلیک کنید تا خروجی جدید خوراک وبلاگتان فعال شود.

فیدبرنر به شما تبریک می گوید! خروجی جدید وبلاگتان با موفقیت فعال شد. حالا شما می توانید خروجی خوراکتان را بهبود ببخشید و آمار خوانندگان آنرا دنبا نمائید.

روی گزینه Next کلیک کنید.

بعضی از ابزارهای رایگان بصورت پیش فرض توسط فیدبرنر فعال شده اند. بسیاری از ابزارهای دیگری هستند که هنوز غیر فعال هستند. و البته برخی از ابزارها هم که با علامت pro مشخص شده اند، رایگان نیستند و برای بهره بردن از آنها باید مقداری پول بپردازید.

انتقال خروجی های قبلی خوراک به خروجی فیدبرنر

نخستین اقدامی که باید انجام دهید این است که همه خروجی های دیگر خوراک وبلاگتان را به سمت این خروجی جدید ریدایرکت کنید.

فیدبرنر برای سکوهای معروف وبلاگ نویسی روشهایی را تعبیه نموده است:

بلاگر: به زیر بخش Site Feed در قسمت Settings بروید و در کادر Post Feed Redirect URL آدرس خروجی جدید را بطور کامل و صحیح وارد نمائید. و در انتها تنظیمات جدید را Save کنید. اطلاعات تکمیلی در اینجا وجود دارد.

وردپرس: وبلاگهایی که از نسخه وردپرس روی هاست شخصی خود استفاده می کنند می توانند با دانلود کردن این افزونه و نصب آن بر روی وردپرس سایر خروجی ها را به خروجی جدید ریدایرکت کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید.

تایپ پد: به قسمت Configure و بخش Feed مراجعه کنید و در زیر صفحه گزینه Connect this Feed to FeedBurner را فشار دهید. با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبور حساب فیدبرنرتان براحتی می توانید آدرس فیدتان را به خروجی جدید فیدبرنر منتقل کنید.

تغییر اطلاعات خوراک ساخته شده

اگر احیاناً در هنگام ساخت خوراک اشتباهی رخ داده است، هیچ مشکلی نیست و شما هر زمان که بخواهید براحتی می توانید، عنوان خوراک، آدرس منبع و آدرس خروجی آنرا تغییر دهید.

برای این کار پس از وارد شدن به فیدبرنر، در گوشه سمت چپ و بالای صفحه، روی My Feeds کلیک کنید تا لیست خوراکهایی که با فیدبرنر مدیریت می کنید ظاهر شود. روی خوراک مورد نظر کلیک نمائید تا به صفحه مدیریت آن منتقل شوید.

زیر عنوان خوراک اگر روی گزینه Delete Feed کلیک کنید می توانید آنرا حذف نمائید. و چنانکه قصد انتقال این خوراک را به یک حساب کاربری دیگر در فیدبرنر دارید، از طریق Transfer Feed می توانید اقدام کنید.

اما برای ویرایش کردن مشخصات اصلی خوراک، روی گزینه Edit Feed Details کلیک کنید:

آنالیز آمار بازدیدکنندگان خوراک در فیدبرنر

پس از ثبت خوراک جدید در فیدبرنر حالا می توانید از ابزارهای آن استفاده کنید. اولین دسته از ابزارها در بخش Analyze وجود دارند و شامل ابزارهای آمارگیری و آنالیز و بررسی آمار بازدیدکنندگان و خوانندگان خوراکها هستند.

اگر عمر خوراکی که در فیدبرنر ساخته اید کمتر از ۲۴ ساعت باشد، ممکن است در این بخش با پیغام Your Feed is so new روبرو شوید. در این زمان بهتر است فعلاً از خیر آمارها بگذرید و به سایر بخشها بپردازید.

در بخش Feed States همانگونه که در شکل زیر ملاحظه می فرمائید دو شاخص subscriber و reach وجود دارد.

در تنظیمات ارائه شده در زیر بخش For my site, track گزینه اول را تیک بزنید تا این قابلیت برای شما فعال شود. پس از آن لازم است که منطقه زمانی خودتان را نیز مشخص نمائید.

چنانچه IP کامپیوتر شما یکتاست و تغییر نمی کند، می توانید گزینه Exclude visits from this computer را نیز تیک دار نمائید تا در آمارها ورود و خروجهای شما ثبت نشوند.

در انتها لازم است از منوی کشویی Get the HTML code سکوی انتشار وبلاگتان را انتخاب کنید و کد مربوط به آن سکو را دریافت نمائید و در قالب وبلاگتان جاگذاری کنید تا فیدبرنر بتواند آمار دسترسی ها به سایتتان را ثبت نماید.

مثلاً اگر گزینه WordPress 1.x 2.x را انتخاب کنید، صفحه ای باز خواهد شد که یک کد جاوا اسکریپت در آن وجود دارد و بصورت تصویری به شما آموزش می دهد که این کد را در چه جاهایی از قالب وبلاگتان باید جاگذاری نمائید.

اگر سکوی وبلاگ نویسی شما در لیست موجود نمی باشد، یا اینکه خواهان دستکاری کردن در کد جاوای داده شده هستید، گزینه others را از لیست انتخاب کنید.

اگر مراحل فوق را به درستی انجام دهید، از این پس فیدبرنر علاوه بر آمار بازدید خوراک، آمار بازدید سایتتان را نیز به شما نمایش می دهد. که این آمار شامل بازدیدکنندگان، صفحات بازدید شده، ورودی ها و خروجی ها می باشد.

بهینه سازی خروجی خوراک با فیدبرنر

تمام ابزارهای بهینه سازی در بخش Optimize لیست شده اند.

شما از بخش Your Feed میتوانید خروجی خوراکتان را مشاهده کنید و از بخش XML Source میتوانید کد XML خوراکتان را دریافت نمائید.

از مشاهدات که بگذریم، در بخش سرویس ها، ابزارهای زیر وجود دارند:

BrowserFriendly:

آماده سازی برای مرورگرها شامل دو بخش است: تنظیمات ظاهری و تنظیمان محتوایی.

در بخش Theme شما می توانید برای خوراک وبلاگتان قالبی را انتخاب نمائید. و با تیک دار کردن گزینه زیرینش بخواهید که در مرورگرهای اینترنتی، صفحه خوراکتان بصورت یک صفحه وب نمایش داده شود. (نه صرفاً به صورت یک خروجی خوراک)

شما می توانید در قالبی که برای خوراکتان در نظر گرفته اید، برخی گزینه ها را قرار دهید تا کاربران با کلیک کردن روی آنها مستقیماً بتوانند خوراک وبلاگتان را به خوراک خوانهایی مثل My Yahoo، Google، Bloglines و… که استفاده می کنند، اضافه نمایند.

در بخش Content Options شما می توانید مشخص کنید که خوراکتان شامل عناوین پستها و متن آنها باشد (List feed item titles and content) یا اینکه فقط عناوین لیست شوند (List item titles only)، و یا اصلاً چیزی لیست نشود (Don’t list items)!

همچنین این امکان فراهم است که شما به خوراکتان یک پیام شخصی اضافه کنید. کافیست Personal Meesage را Enable نمائید و پیام تان را در کادر وارد کنید.

در انتها برای ذخیره شدن تنظیمات روی گزینه Save کلیک کنید.

Smart Cast:

در این قسمت فیدبرنر ابزارهایی را در اختیار پادکسترها قرار می دهد تا براحتی بتوانند پادکستهای خود را بصورت خوراک ارائه کنند. شما می توانید تعیین کنید که خدمات ویژه پادکستینگ فیدبرنر به کدام دسته از فایلهای رسانه ای (صوت، تصویر یا فیلم) تخصیص یابد.

همچنین شما قادر خواهید بود که برای پادکستهایتان شکلک اختصاصی، عناوین، خلاصه و کلمات کلیدی اختصاص دهید. و می توانید در خوراک آن آدرس ایمیل انتشار دهنده را نیز اضافه نمائید.

توجه داشته باشید که در صورت فعال کردن این گزینه، نوع فرمت خروجی خوراکتان تنها بصورت RSS 2.0 می تواند باشد.

Smart Feed:

با Active کردن این گزینه در حقیقت شما از فیدبرنر می خواهید که خوراکتان را برای تمام انواع خوراک خوانها مناسب سازی نماید، و همه انواع فرمت خروجی (Atom یا RSS) را برای آنها فراهم آورد.

FeedFlare:

با فعال کردن ابزار FeedFlare شما در انتهای هر پست تان ابزارهای لازم جهت بوکمارک کردن، ارسال کردن و… را در اختیار خوانندگان تان قرار خواهید داد.

فیدبرنر برخی از سیستم های بوکمارکینگ عمومی را لیست نموده است. هر کدام را که دوست دارید به انتهای پستهایتان در خوراک ها اضافه کنید در زیر ستون Feed تیک بزنید.

همچنین این امکان فراهم است که آیکن های بوکمارکینگ را به انتهای پستهای تان در وبلاگتان هم قرار دهید. برای استفاده از آنها، در زیر ستون Site تیک بزنید.

اگر احیاناً دنبال بوکمارکی می گردید که در لیست وجود ندارد، می توانید بخش دسته بندی ها را هم نگاهی بیاندازید. اگر در آنجا هم نبود در قسمت Personal FeedFlare آنرا بسازید.

برای این کار کافیست که آدرس Flare سرویس دهنده را در کادر وارد کنید و دکمه Add New Flare را فشار دهید.

آدرس Flare چیزی است شبیه به این: http://www.feedburner.com/fb/static/…s/twitthis.xml

در انتها، شما میتوانید با کشیدن (Drag) جایگاه هر یک از گزینه های بوکمارکینگ را در زیر خوراک و سایتتان مشخص نمائید.

از آنجائی که مدیریت خوراک تان در اختیار فیدبرنر قرار دارد، لذا خودش بطور اتوماتیک سرویس هایی را که انتخاب کرده اید در انتهای هر پست اضافه می کند. اما برای اینکه این لینکهای بوکمارکینگ در انتهای پستهای وبلاگتان هم قرار گیرند، لازم است کد آنرا از بخش Get the HTML code دریافت کنید و در وبلاگتان اضافه نمائید.

Link Splicer:

امروزه لینکدونی ها بخش مهمی از وبلاگها را تشکیل می دهند. شما می توانید لینکهای روزانه تان را با خوراک وبلاگتان ادغام نمائید تا خوانندگان خوراک وبلاگتان هم در لذت وبگردی های شما شریک شوند.

فیدبرنر برخی از سیستمهای لینکدونی معروف را پشتیبانی می نماید. اگر لینکدونی وبلاگ شما بر پایه یکی از این سایتهاست، کافیست که تنها نام کاربری تان در سایت مورد نظر را در اختیار فیدبرنر قرار دهید:

در انتها مشخص کنید که چگونه می خواهید لینکها منتشر شوند:

بصورت مجموع لینکهای روزانه (یکبار در هر روز) (As a once-a-day summary day)

یا هربار که لینک جدیدی اضافه شد فوراً در خوراک ظاهر شود (Each time I add a link to my collection).

Photo Splicer:

همانند لینکهای روزانه، شما می توانید عکسهایی را هم که در Flickr یا Buzznet یا Webshots آپلود می کنید با خوراک وبلاگتان ادغام نمائید. برای این کار تنها کافیست بعد از انتخاب یکی از سرویس دهنده های مذکور، شناسه خود در آن سایت را معرفی نمائید. این شناسه برای Flickr یک عدد است شبیه به ۹۵۲۹۶۱۳۰@N00 که آنرا می توانید در آدرس خوراک تصاویرتان در فلیکر پیدا کنید. (آدرس خوراک تصاویرتان را می توانید در بخش Your Photostream پیدا کنید. این آدرس چیزی شبیه به این است که ID شما در جلوی گزینه id= نوشته شده است.)

بعد از مشخص کردن حداکثر تعداد عکسهایی که می خواهید در خوراکتان نمایش داده شود، می توانید در بخش Tag از فیدبرنر بخواهید که تنها تصاویر با برچسب خاصی را نمایش دهد و بقیه را فاکتور بگیرد.

Geotag Your Feed:

اگر دوست دارید سایرین بدانند که شما از کجای این کره خاکی خوراک منتشر می کنید، می توانید طول (Longitude) و عرض (Latitude) جغرافیایی محل سکونت تان را وارد کنید. اگر هم در ایالات متحده زندگی می کنید کافیست که کدپستی محل سکونت تان را وارد نمائید.

Feed Image Burner:

با کمی خوش سلیقگی می توان محیط بی روح خوراک را زیبا نمود. در این بخش فیدبرنر به شما اجازه می دهد تا برای خوراک وبلاگتان یک لوگوی اختصاصی قرار دهید.

اگر می خواهید از لوگوی پیش فرض فیدبرنر استفاده کنید گزینه Image Source را روی Use “Power By FeedBurner” image قرار دهید، اما اگر می خواهید یک لوگوی اختصاصی داشته باشید Specify custom image URL را انتخاب کنید و در آدرس لوگو را در قسمت URL وارد کنید.

Image Title عنوانی است که در هنگام قرار گرفتن نشانگر ماوس بر روی لوگو نمایش داده می شود و Link جایی است که با کلیک کردن روی لوگو، کاربر به آنجا برده می شود.

Title / Describtion Burner:

فیدبرنر بصورت پیش فرض عنوان خوراک را از منبع آن دریافت می نماید، اما شما می توانید به کمک این قسمت عنوان و توضیحات متفاوتی از منبع اصلی، به خوراکتان بدهید.

Convert Format:

اگر نیاز دارید که خروجی خوراکتان حتماً به فرمت خاصی باشد، می توانید از این بخش آنرا انتخاب کنید. اما اگر اجباری در کار نیست، بهتر است از همان گزینه Smart Feed که در بالا به آن اشاره شد، استفاده کنید و از فعال کردن این بخش بپرهیزید.

Content-Type:

بطور پیش فرض فیدبرنر نوع محتوای خوراک (MIME) را از منبع اصلی آن دریافت می نماید. اما شما در این بخش می توانید آنرا تغییر دهید. پیشنهاد می کنم اگر درست نمی دانید که اینها چه هستند، این بخش را فعال نکنید.

Summary Burner:

اگر نمی خواهید که کل مطالب پستهایتان منتشر شوند و تنها خلاصه ای از آنها انتشار یابند، از این ابزار استفاده کنید.

در کادر Maximum Length حداکثر تعداد کاراکترهایی را که می خواهید در خوراک هر پست انتشار یابند را مشخص کنید. و در Teaser توضیح کوتاهی در این باره بنویسید (مثلاً: این تنها خلاصه ای از پست می باشد. برای دیدن متن کامل به وبلاگم مراجعه کنید!)

Event Feed:

با Active کردن این بخش خوراک شما محلی برای اعلان برنامه هایی که در آینده برگزار خواهند شد، می شود. فیدبرنر این اعلانات را از وب سرویس هایی مانند Upcoming.org، Google Calender و… استخراج می نماید.

Tickerize:

آیا شما وبلاگ یا پادکست مالی منتشر می نمائید؟ پس باید آنرا Tickerize کنید! این بدین معناست که شما باید خوراکتان را به نحوی تنظیم کنید که علائم و سمبلهای مالی که در محتوایتان انتشار می دهید، به درستی ساماندهی شوند و توسط بخش های مالی قابل ردگیری باشند.

خوب در حقیقت شما لازم نیست کاری کنید، فقط کافیست این بخش را فعال نمائید!

Amazon ID Burner:

اگر با سایت amazon.com زیاد سر و کار دارید و خیلی به آن می لینکید، بهتر است Amazon Associates ID خود را به فیدبرنر معرفی کنید تا آنرا به تمام لینکهایی که به آمازون می دهید، بطور خودکار اضافه کند.

عمومی سازی خوراک توسط فیدبرنر

بخش دیگری از فیدبرنر Publicize نام دارد که حاوی قسمتهایی جهت عمومی سازی و تبلیغات درباره خوراک جدیدی است که ساخته اید.

Headline Animator:

در این قسمت فیدبرنر ابزارهایی را در اختیار شما قرار می دهد که توسط آنها براحتی می توانید برای خوراک وبلاگتان بنر بسازید و آنرا به نمایش عمومی بگذارید.

شما می توانید قالب، اندازه، عنوان، رنگ بندی و سایر مشخصات بنر را مشخص نمائید و در انتها آنرا فعال کنید. فیدبرنر با توجه به سکوی وبلاگ نویسی شما، کدی در اختیارتان قرار می دهد که می توانید آنرا هر جا که خواستید منتشر کنید تا دیگران از آدرس جدید خوراکتان مطلع گردند.

از ویژگی این بنر، پویا بودن آن است. بدین معنا که آخرین عناوین پستهایتان بصورت خودکار در آن نمایش داده می شوند. البته متاسفانه کمی با زبان فارسی مشکل دارد و اغلب آنها را به درستی نمایش نمی دهد.

BuzzBoost:

شما می توانید از خوراکتان یک خروجی HTML هم داشته باشید و آنرا هر کجا که دوست دارید منتشر نمائید! بدین ترتیب براحتی می توانید خوراکتان را در هر صفحه وبی منتشر کنید. چرا که تقریباً همه صفحات از HTML پشتیبانی می کنند.

در بخش تنظیمات شما می توانید تعداد پستهایی که میخواهید نمایش داده شوند (Number of Items to display)، نحوه باز شدن لینکها (در صفحه جدید یا همان صفحه)، عنوان خوراک، نویسنده، تاریخ و… را تعیین کنید.

همچنین شما می توانید مشخص کنید که تنها عناوین پستها در نسخه HTML مشاهده شوند یا متن آن نیز منتشر شود. حتی در صورت انتخاب گزینه Display Itme Content، شما می توانید تصمیم بگیرید که متن پست بصورت HTML باشد یا Plain Text و آیا کامل منتشر شود یا اینکه تنها چند کلمه اولش منتشر شود.

SpringWidgets Skin:

Spring Widgets نام وب سرویسی است که امکان انتشار خوراکها را به شیوه های مختلف فراهم می آورد. این قسمت از امکانات فیدبرنر تضمین می کند که هرکجا Spring Widgets از محتویات خوراکهای شما استفاده نمود، لوگو یا فاویکن شما در آنجا ظاهر شود. برای این کار بایستی آدرس لوگویی را با مشخصات: ۴۵۰px x 75px و فرمت JPG به فیدبرنر بدهید و این قابلیت را Active نمائید.

Email Subscriptions:

عده ی زیادی هستند که هنوز به روشهای سنتی عادت دارند و با خوراک خوانی میانه ای ندارند. فیدبرنر برای این دسته از خوانندگان تان اشتراک ایمیلی را در نظر گرفته است. بدین معنا که کاربر آدرس پست الکترونیکی اش را ثبت می کند و هرگاه که در وبلاگ شما مطلب جدیدی منتشر شد، آنرا در ایمیلش دریافت می کند.

اگر برای نخستین بار است که می خواهید این قابلیت را فعال کنید، ابتدا بایستی یکی از سرویس دهنده را انتخاب نمائید: FeedBurner، FeedBlitz، یا Rmail. که من FeedBurner را برای این کار انتخاب نموده ام.

در گام بعدی لازم است که فرم اشتراک ایمیلی را در وبلاگتان قرار دهید. این فرم در بخش Subscription Management به دو صورت وجود دارد: فرم اشتراک و لینک اشتراک. که کدهای هر کدام از این دو نوع را که می پسندید، می توانید در وبلاگتان قرار دهید.

همچنین مدیریت مشترکان ایمیلی وبلاگتان نیز در همین صفحه امکان پذیر می باشد. اگر در انتهای صفحه مقدار Total Subscribers از صفر بیشتر باشد، زیر آن لینکی با عنوان View Subscriber Details ظاهر می شود که با کلیک کردن روی آن آدرس ایمیل تمام کسانی که از این طریق وبلاگتان را دنبال می نمایند، وجود دارد.

این امکان در زیر ستون Action برای شما فراهم است که ایمیلی را حذف کنید یا آنرا بصورت غیر فعال در آورید.

توجه داشته باشید که کاربران بعد از وارد کردن آدرس ایمیل خود در فرم، یک ایمیل حاوی لینک فعال سازی دریافت می کنند. که برای فعال شدن اشتراک شان لازم است روی لینک کلیک کنند. در غیر اینصورت اشتراک شان بصورت Unverified در می آید و پستها را دریافت نمی کنند.

شما می توانید از زیربخش Communication Preferences تنظیمات مربوط به ایمیل فعال سازی را اعمال نمائید.

در Email Body پیام مربوط به ایمیل فعال سازی را بنویسید و جایی که لازم است لینک فعال سازی قرار گیرد را با کد ${confirmlink} مشخص نمائید.

برای اعمال تنظیمات در مورد نحوه نمایش پستها در ایمیل به Email Branding مراجعه کنید و نوع فونت، اندازه و رنگها را مشخص نمائید.

در قسمت Delivery Options هم ضمن تنظیم منطقه زمانی خود، مشخص کنید که در چه ساعاتی از شبانه روز دوست دارید که ایمیلها ارسال شوند.

PingShot:

پینگ کردن، به معنای اطلاع دادن به سایر سرویس ها نسبت به بروز شدن یکی از وبلاگهاست. فیدبرنر بصورت خودکار برخی از وب سرویسها را پینگ می کند. برخی دیگر را هم شما می توانید از لیست موجود انتخاب کنید تا هروقت وبلاگتان بروز شد، آنها را پینگ نماید.

همچنین بعد از بروزرسانی وبلاگتان، برای اینکه فیدبرنر را هر چه سریعتر از این موضوع مطلع نمائید، آدرس وبلاگتان را از طریق این فرم پینگ کنید.

FeedCount:

یکی از معروفترین ابزارهای فیدبرنر می باشد. FeedCount عبارت از لوگوی کوچکی است که تعداد مشترکان خوراک وبلاگ را نشان می دهد.

برای قرار دادن این شمارنده در وبلاگتان، تنها کافیست رنگ زمینه و نوشته آنرا مشخص کنید و پس از فعال سازی و ذخیره کردن، کدی را که فیدبرنر در اختیارتان قرار می دهد در جایی از وبلاگتان که در نظر گرفته اید، قرار دهید.

Chicklet Chooser:

علاوه بر شمارنده شما می توانید آیکن استاندارد فید، انواع سرویس های فیدخوان، و یا آیکن فیدبرنر را هم در وبلاگتان به نمایش بگذارید. برای این کار آیکن مورد نظر را انتخاب کنید و پس از ذخیره کردن، کد HTML آنرا تحویل بگیرید.

Awareness API:

با فعال کردن این گزینه شما به برنامه نویسان و توسعه دهندگان نرم افزاری این اجازه را می دهید که بتوانند از آمار خوراک شما خارج از محیط فیدبرنر استفاده کنند.

Creative Commons:

آیا کاربری مالی از محتویات پستهای شما آزاد است؟

آیا اجازه تغییر و ویرایش در محتویات پستهایتان آزاد است؟

قوانین کپی رایت کرایتیو کامان را در مورد خوراکتان نیز می توانید اعمال کنید.

Password Protector:

شما می توانید با تخصیص دادن یک نام کاربری و کلمه عبور، از خوراکتان محافظت کنید تا خواندن آنها برای همگان آزاد نباشد.

NoIndex:

اگر نمی خواهید که خوراکتان توسط موتورهای جستجو یا Yahoo Pipes مورد پویش قرار گیرد، این قسمت را فعال نمائید.

افزودن تبلیغات به خوراک توسط فیدبرنر

فیدبرنر در بخش Monetize امکان قرار دادن تبلیغات گوگل در خوراکها را فراهم می آورد. در این قسمت شما بایستی اکانت تان در AdSense را به فیدبرنر لینک کنید. سپس می توانید رنگ و سایر تنظیمات گرافیکی تبلیغات را برای نمایش در خوراکها اعمال نمائید.

گرچه این همه فیدبرنر نبود! اما امیدوارم که حداقل گوشه ای از مشکلات برخی را حل کند.

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• وبلاگ‌های فیلتر شده را چگونه دنبال کنیم؟!
• روز جهانی RSS
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟

| مشاهده‌ 114 نظر دیگر

اگر در حسابتان در گوگل ریدر وارد شوید و نگاهی به سایدبار سمت چپ کنید، زیر قسمت Your Stuff می توانید گزینه Notes را ببینید.

وقتی وارد Google Notes شدید، با دراگ کردن Bookmarkletی که در آن قسمت تعبیه شده است و قرار دادن آن در نوار ابزار مرورگر وبتان، از این پس می توانید، بدون مراجعه مستقیم به Google Reader هم یادداشتهای تان را با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

پ.ن: نخستین یادداشت من در گوگل ریدر

در همین رابطه: انقلاب در گوگل ریدر (یک فتحی) و اشتراک همه چیز در همه جا و همه وقت (یک پزشک)

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره FeedBurner
• Google Sites
• گوگل + بلاگ نوشت
• Google Wave یا موج گوگلی
• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی

امروزه به نظر می رسد که تقریباً همه وب پویان حرفه ای با فید آشنایی دارند و از آن استفاده می کنند. اما شاید زمان آن رسیده باشد که غیر حرفه ای ها هم بیشتر با این پدیده آشنا شوند و از آن بهره ببرند.

RSS یا فید چیست؟

RSS مخفف Really Simple Syndication یا سندیکای ساده سازی واقعی، فرمتی است جهت انتقال اطلاعات و مطالب یک وب سایت یا یک صفحه اینترنتی که مرتب به روز می گردد.

مدارک یا اسناد RSS (که Feed یا خوراک نامیده می شوند) شامل مطالب کامل یا خلاصه ای از مطالب یک سایت هستند.

مهمترین برتری RSS این است که شما را قادر میکند، بدون بازدید کردن مستقیم از یک وب سایت، از آخرین مطالب آن مطلع شوید و آنها را دنبال کنید. یعنی وقتی که شما مشترک یک فید می شوید، همین که سایت مربوطه بروز می شود، شما در جریان آخرین مطلبش قرار می گیرید.

RSS Reader یا فیدخوان چیست؟

وب سرویس هایی وجود دارند که به شما در جریان متمرکز کردن اطلاعات اینترنتی مورد نیازتان کمک می کنند. که به آنها RSS Reader یا فیدخوان می گویند.
کار این سرویسها به این گونه است که شما آدرس همه فیدهایی را که دوست دارید دنبالشان کنید، به آنها معرفی می کنید و آنها را دسته بندی می نمائید. و از آن پس، هرگاه که قصد وب پویی را دارید، به این سرویس دهنده ها مراجعه می کنید و در جریان آخرین مطالب منتشره در سایتهای مورد علاقه تان قرار می گیرید. یعنی به جای بازدید کردن از چندین وب سایت در چندین صفحه مرورگر، فقط یک صفحه را از نظر می گذارنید.

فیدخوانها کجا هستند؟!

نزدیکترین جایی که میتوانید یک فیدخوان را پیدا کنید، نرم افزار مرورگرتان است. امروزه اکثر این نرم افزارها به فیدخوان مجهز شده اند تا از قافله وب۲ عقب نمانند. اگر در مرورگرتان دنبال قسمت Feed بگردید، حتماً پیدایش می کنید. اغلب امکان دارد که این گزینه زیرمجموعه Favorites باشد.

اما علاوه بر مرورگر، شما میتوانید از سایتهایی که در این زمینه فعالیت می کنند هم استفاده کنید. مزیت این کار، این است که شما می توانید با عوض کردن مرورگرتان، یا کامپیوترتان هم به فیدهایتان دسترسی داشته باشید.

بعضی از این سایتها عبارتند از: Google Reader، Bloglines و NewsGator . مسلماً با یک جستجوی کوچک، میتوانید بسیاری دیگر از چنین سایتهایی را پیدا کنید.

چگونه مشترک فید شویم؟

در اکثر سایتها، آیکن فید وجود دارد (چیزی شبیه به این ) که شما را به سمت فیدِ آن سایت راهنمایی می کند.

پس از وارد شدن به صفحه فید سایت مربوطه، آدرس آنرا به فیدخوان تان در قسمت subscribe معرفی کنید تا بدین ترتیب مشترک یا آبونه آن گردید.

تبریک می گویم! با طی این مراحل از این پس شما با وب۲ میتوانید وب پویی سریعتر و راحتتری را تجربه کنید.

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی
• همه چیز درباره FeedBurner
• وبلاگ‌های فیلتر شده را چگونه دنبال کنیم؟!
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر

خیلی وقت است که دنبال یک جایگزین مناسب برای این وب سرویس می گردم. اما جستجوهایم راه بجایی نبرد تا اینکه تصمیم گرفتم از Google Reader برای ساخت یک لینک رولینگ از نسل جدید استفاده کنم. لینک رولی که برپایه وب۲ بنا شده است.

خودِ گوگل ریدر در بخش تنظیماتش دو نوع کد برای این کار ارائه میدهد. یک نوع مربوط می شود به نماش آخرین عناوین پستهای بروز شده وبلاگهایی که در ریدرتان دنبالشان می کنید. و دیگری لیستی الفبایی است از وبلاگهایی که فیدشان را به اکانت گوگل ریدرتان افزوده اید.

بدیهی است که نوع دوم، یک نسل از بلاگرولینگ خدا بیامرز، قدیمی تر است. ما هم که کلاً از هر چه قدیمی و عقب مانده بدمان می آید.

از نوع اول، تا همین چند روز پیش هم در سایدبارم استفاده می کردم. اما بدیش این بود که نام وبلاگها را نمایش نمی داد و فقط عنوان آخرین پستشان را نشان می داد. درصورتی که بهینه آن بود که در کنار نشان دادن عناوین، نام وبلاگها را هم نمایش دهد. تا بیننده ضمن دیدن نام وبلاگ بروز، متوجه شود که آخرین پست آن چیست و در صورت رغبت کردن به سمت آن برود.

درست است که این موضوع به مغز متفکر گوگلیها خطور نکرده است، اما خدا سایه روبوی عزیز را از سرمان کم نکند. با کمک راهنمایی های ایشان، ما هم توانستیم لینک رولینگ وبلاگمان را به نسل جدید، یعنی نسل وب ۲ ارتقا بدهیم.

روش کار را خود ایشان توضیح داده اند. من هم یکبار دیگر آنچه را که انجام داده ام، بازگو می کنم:

۱- به حسابتان در Google Reader وارد شوید.

۲- در بالای صفحه، روی گزینه Settings کلیک کنید.

۳- در پائین ترین قسمت سایدبار روی گزینه Manage Subscriptions کلیک کنید تا به بخش مدیریتی فیدهایی که عضوشان هستید، راهنمایی شوید. در این قسمت، فید همه وبلاگها را به پوشه ای با نام Blogs (یا هر نام دلخواه دیگری) منتقل نمائید.

۴- سربرگ Tags را انتخاب کنید. و در لیست نمایش داده شده، پوشه Blogs را پیدا کنید و جلوی آن روی آیکن کنار private کلیک کنید، تا این پوشه به اشتراک گذاشته شود و به اصطلاح public گردد. حالا گزینه View Public Page را که برای این پوشه فعال شده، کلیک کنید، تا صفحه عمومی پستهایتان را ببینید.

۵- آدرس صفحه عمومی شما به این شکل است:

http://www.google.com/reader/shared/user/04018689364171690866/label/Blogs

در این آدرس شماره ۲۰ رقمی، شناسه شماست و آخرین بخش آدرس هم نام پوشه به اشتراک گذاشته می باشد.

۶- اگر میخواهید فقط نام وبلاگهای بروز شده را نمایش دهید، این کد را به Header وبلاگتان و قبل از < head / > اضافه کنید. اگر هم دوست دارید سایدباری مثل مال من داشته باشید و در کنار نام هر وبلاگ، عنوان آخرین پستش را هم نمایش دهید، این کد را بگذارید.

۷- آخرین بخش کار، مربوط میشود به اضافه کردن کد مربوطه در جایی از وبلاگتان که میخواهید وبلاگهای بروز را نشان دهید. برای این کار، این کد را بگیرید و پس از جایگزین کردن شناسه کاربری و نام پوشه ای که ساخته اید، آنرا در محل مربوطه جاگذاری کنید.

توجه داشته باشید که در این کد، n=10 برابر با تعداد وبلاگهایی است که نمایش داده می شوند. و شما با تغییر دادن این مقدار می توانید تعداد لینکهای مورد نظر خودتان را به نمایش بگذارید.

بار دیگر از روبوی عزیز برای کدنویسی ها ممنونم. و امیدوارم که توضیحات دست و پا شکسته من بتواند به شما در این گذار کمک کند.

پ.ن: بعد از تحمل این همه مشقت، دوستان عزیز در نظرها اعلام کردند که برای وردپرس، افزونه ای نوشته شده است که همه این کارها را بصورت خودکار انجام می دهد! بنابراین وردپرسیهای عزیز، چنانچه این کارها را انجام داده اید، تمام مراحل را به عقب برگردید و سپس این افزونه را نصب کنید! دست علی آقای ایرانی هم برای نوشتن این افزونه درد نکنه.

مطالب مشابه:

• اشتراک گذاری یادداشت در گوگل ریدر
• ما هم وب۲ زده شدیم!
• اپلیکیشن اندروید برای دریافت کد تائید ۲مرحله‌ای گوگل
• بهترین اپلیکیشن‌های گوگل برای موبایل
• مرجع رایگان روزنامه‌های قدیمی روی گوگل

| مشاهده‌ 3 نظر دیگر