چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟

همه می دانیم که انسان موجودی است اجتماعی، که زندگی او به دور از جامعه پوچ و بی مفهوم است. او می کوشد تا در هر محیط تازه ای که پا می نهد، اجتماعی نو بنا نهد و همواره می کوشد که جامعه اش گسترش یافته و روابطش مستحکمتر شود.

“وب” به عنوان یکی از نمادهای بدون مرز زندگی اجتماعی بشر نیز از این قاعده مستثنی نیست. دیری است که وب۲ جای دنیای ساکن وب۱ را گرفته و روز به روز روابط را تنگاتنگ تر و محکم تر می کند. حتی “وبلاگ”ها نیز که از پدیده های دنیای وب۱ بودند، حالا شکل و رویی جدید به خود گرفته اند و دیگر مثل قبل سوت و کور نیستند، که اگر چنین باشند، دیری نپاید که به تاریخ سپرده خواهند شد.

حالاً با ابزارهای وب۲، شما وبلاگها را خارج از دامنه شان نیز می خوانید و دیدگاهتان را درباره نظریات نویسنده اش بیان می کنید. صاحبان وبلاگها می توانند تنها با یک کلیک مطالب وبلاگهای دیگر را با خوانندگان شان به اشتراک بگذارند، حتی آنها که وبلاگ هم ندارند، می توانند مطالب مورد علاقه شان را در سایر شبکه های اجتماعی تنها با یک اشاره به اشتراک بگذارند. شما حتی می توانید با دنبال کردن حسابهای اجتماعی نویسندگان وبلاگهای مورد علاقه تان، از گذر لحظه ای زندگی آنها نیز باخبر باشید و از مینیمال هایشان لذت ببرید. حتی شما می توانید بقیه خوانندگان ثابت یک وبلاگ را نیز بشناسید و با آنها طرح دوستی و گفت و شنود بریزد و…

در یک کلام! این روزها با شبکه های اجتماعی هیچ کس تنها نیست!

اما در این مطلب می خواهیم ببینیم که چگونه باید از این همه ابزار اجتماعی که این روزها در وبلاگها سر برآورده اند استفاده کنیم:

اشتراک خوراکی


اولین گام برای وارد شدن به دنیای اجتماعی وبلاگها، این است که مشترک خوراک (فید) آنها شوید. در این باره بسیار گفته اند. خلاصه اش این است که شما لیست وبلاگهای مورد علاقه تان را به یک خوراک خوان (فیدخوان) مثل گوگل ریدر یا Microsoft Outlook می دهید و از این پس به جای اینکه به تک تک آنها سر بزنید، مستقیماً مطالب جدیدشان را از طریق خوراک خوانتان مطالعه می کنید.

بین خودمان بماند! اما اگر هنوز از خوراک خوان استفاده نمی کنید، باید بدانید که خیلی از غافله عقبید! پس صدایش را در نیاورید و زود مطلب “همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی” را بخوانید تا تنها با طی چند گام کوچک یک خوراک خوان حرفه ای شوید!

اشتراک ایمیلی

با وارد کردن آدرس ایمیل تان در کادر زیر آخرین مطالب بلاگ نوشت را در پست الکترونیکی تان تحویل بگیرید:


اگر زیاد از ایمیل استفاده می کنید یا موقعیت تان به گونه ای است که فقط ایمیل در دسترس تان است، میتوانید مطالب جدید وبلاگهای مورد علاقه تان را در ایمیل تان دریافت کنید و آنها را مطالعه نمائید.

برای این کار در وبلاگها به دنبال کادر “اشتراک ایمیلی” بگردید و آدرس ایمیل تان را در آن وارد کنید. پس از آنکه روی دکمه “اشتراک” یا “ارسال” را کلیک کردید، صفحه جدیدی نمایان می گردد، که شما بایستی کاراکترهایی که در تصویر می بینید را در کادر مربوطه وارد نمائید، و سپس روی گزینه Complete Subscription Request کلیک کنید:

در مرحله آخر، شما باید ثابت کنید که صاحب ایمیلی بودید که آدرسش را وارد کرده اید. برای این کار ایمیلی  جهت تائید به آدرس وارد شده ارسال می گردد. تنها کاری که شما بایستی انجام دهید، این است که ایمیل را باز کنید و روی لینکی که در آن وجود دارد، کلیک نمائید:

حالا شما مشترک خبرنامه ایمیلی وبلاگ مورد نظر شده اید.

ادامه خواندن “چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟”

وبلاگ نویسی حرفه ای: گذار از روزانه نویسی به توئیترنویسی؟!

یکی از بحثهایی که همیشه حول موضوع وبلاگ نویسی حرفه ای مطرح است، بلاگهایی هستند که نویسنده در آنها از احوال روزانه خود می نویسد و معمولاً به روزنوشت ها یا روزانه ها معروفند.

سال های ابتدایی ظهور وبلاگ، هدف از بوجود آمدن پدیده ای بنام وبلاگ این بود که نویسنده یک دفتر خاطرات تحت وب داشته باشد و در آن ضمن ارائه گزارشی از اتفاقات جالب زندگیش، به صفحاتی که در حین وبگردی هایش به آنها بر می خورد لینک دهد. اما رفته رفته با ظهور وب سرویس هایی همچون Delicious (خوشمزه!) لینک دادن در وبلاگ ها وارد مرحله جدیدی شد. این گونه سرویس ها علاوه بر آنکه مراحل لینک دادن به صفحات وب را آسانتر می کنند، دسته بندی های منسجم تر و بهتری را تشکیل می دهند که برای مخاطب این امکان را فراهم می آورد تا علاقمندی هایش را سریعتر پیدا کند.

از آن زمان کمتر شاهد آن بوده ایم که بلاگرها در متن پستهای وبلاگشان به معرفی لینک های برتر اقدام کنند، و اغلب، این گونه لینک ها در ستون کناری (سایربار) وبلاگ یافت می شد.

امروزه وب سرویس هایی همچون توئیتر، می روند که وبلاگها را با یک تغییر اساسی دیگر روبرو کنند. این بار روز نوشت ها یا احوالات روزانه بلاگر، قسمتی از موضوع سرویس های جدید شده اند. روزانه نویسی در سرویس هایی همچون توئیتر موجب می شود که نویسنده بتواند سریعتر دیگران را از احوالاتش آگاه کند. همچنین به روز کردن سرویس هایی همچون توئیتر بسیار ساده تر از نوشتن گزارش احوالات شخصی در وبلاگ است. حتی در این سرویس ها شما بدون دسترسی به کامپیوتر و تنها با یک گوشی تلفن همراه نیز می توانید افکار و احوالات تان را با دیگران به اشتراک بگذارید.

استفاده از سرویسهایی همچون فرندفید در کنار توئیتر، این امکان را برای سایرین هم فراهم می آورد که راحتتر بتوانند به توئیت نوشتها پاسخ دهند و درباره آن اظهارنظر کنند. همچنین امکان به اشتراک گذاری در این سرویسها بسیار آسان تر است.

با وجود اینگونه سرویسهای جدید وب۲، روزانه نویسی در وبلاگ، به سبک قدیم تاحدودی غیرضروری به نظر می رسد. آیا شما اینطور فکر نمی کنید؟!

خوشحال خواهم شد ضمن توضیح دلائل تان در قسمت نظرات، با شرکت در نظرسنجی زیر آرای تان را با دیگران به اشتراک بگذارید:

روزانه های من را در اکانت توئیترم می توانید دنبال کنید!

نحوه ساخت لینکدونی

دوستان زیادی از طرق مختلف با بنده تماس می گیرند و از نحوه ساخت “لینکلاگ”ی که در بلاگ نوشت هست می پرسند. این بار تصمیم گرفتم تا آموزش ساخت آنرا در این پست قرار دهم، به این امید که بکار آید.

لینکلاگ بلاگ نوشت با ترکیب نیروهای خوشمزه و فیدبرنر بنا نهاده شده است. یعنی بنای اصلی لینکدونی به کمک دلشیوز نهاده شده است و سپس خروجی آن برای نمایش در وبلاگ از فیدبرنر گرفته شده است. علت این امر نیز آن است که در اکثر مواقع و اغلب مکانهای داخل ایران، سرویس دلشیوز ف.ی.ل.ت.ر است و لذا جهت نمایش لینکهای آن از فیدبرنر کمک گرفته ام تا مشکلی در دیدن آنها بوجود نیاید.

مراحل ساخت لینکدونی در delicious.com :

۱- به www.delicious.com بروید و روی گزینه Join Now کلیک کنید. (اگر این سایت برای شما ف.ی.ل.ت.ر است، این یکبار را به کمک ف.ی.ل.ت.ر.ش.ک.ن یا هر ابزار دیگری وارد شوید، بعدها نیازی به ورود مستقیم به این سایت نخواهید داشت.)

۲- پس از پر کردن فرم ثبت نام، از طریق گزینه Sign In وارد حساب کاربری خود شوید.

۳-در بخش Bookmarks به زیر منوی My Bookmarks بروید. در این قسمت، لیست لینکهایی که شما خوشمزه شان کرده اید وجود دارند. آدرس این صفحه، بدین صورت است delicious.com/sadeghjam که بجای sadeghjam، نام کاربری شما قرار می گیرد.

۴- در پائین بوکمارکهای شما گزینه RSS Feed قرار دارد. اگر روی آن کلیک کنید، صفحه مربوط به خروجی خوراک لینکهای محبوب شما باز می شود. آدرس این صفحه بدین صورت است: http://feeds.delicious.com/v2/rss/sadeghjam?count=15 که بجای sadeghjam نام کاربری شما قرار می گیرد. این آدرس را بدون ?count=15 (یعنی تا پایان نام کاربری تان) کپی و ذخیره نمائید.

مراحل اتصال خروجی Delicious به خروجی FeedBurner :

۱- به حساب کاربری خود در سایت فیدبرنر بروید. (اگر نمی دانید که فیدبرنر چیست و چگونه باید با آن کار کرد، به این مطلب رجوع کنید)

۲- اگر تاکنون در فیدبرنر حساب نداشتید، در هنگام ساختن حساب جدید، آدرس خوراکی را که در مرحله قبل ذخیره نموده اید را وارد کنید. اگر هم قبلاً در فیدبرنر حساب داشتید، با وارد کردن آدرس خوراک مذکور، یک فید دیگر بسازید.

۳- در حساب کاربری فید مربوطه به بخش Publicize و در ادامه به قسمت BuzzBoost بروید. در این بخش شما می توانید برای لینکهای خود یک خروجی HTML تهیه کنید و کد آنرا در وبلاگ خودتان به نمایش بگذارید.

در بخش تنظیمات شما می توانید تعداد پستهایی که میخواهید نمایش داده شوند (Number of Items to display)، نحوه باز شدن لینکها (در صفحه جدید یا همان صفحه)، عنوان خوراک، نویسنده، تاریخ و… را تعیین کنید. همچنین شما می توانید مشخص کنید که تنها عناوین پستها در نسخه HTML مشاهده شوند یا متن آن نیز منتشر شود. حتی در صورت انتخاب گزینه Display Itme Content، شما می توانید تصمیم بگیرید که متن پست بصورت HTML باشد یا Plain Text.

توضیحات مربوط به BuzzBoost در مطلب “همه چیز درباره فیدبرنر” زیر عنوان “عمومی سازی خوراک توسط فیدبرنر” نیز آورده شده است.

۴- در انتها شما می توانید کد HTML داده شده را بگیرید و در هر قسمتی از قالب وبلاگتان که دوست دارید قرار دهید.

نحوه افزودن لینک :

برای اضافه کردن لینک به لینکدونی ساخته شده، شما می توانید بطور مستقیم به سایت دلشیوز مراجعه کنید، و از قسمت Save a new bookmark آدرس لینک مربوطه را وارد نمائید.

اما راه ساده تر و دم دست تر این است که ابزار اضافه کردن لینک را به مرورگرتان اضافه کنید. برای این کار افزونه فایرفاکس، اینترنت اکسپلورر و یا سایر مرورگرها را نصب کنید. در این صورت دیگر نگران ف.ی.ل.ت.ر.ی.ن.گ دلشیوز هم نخواهید بود و براحتی می توانید لینکهای موردعلاقه تان را به لینکلاگ وبلاگتان اضافه کنید.

FriendFeed و Furl

از وقتی که del.icio.us فیلتر شد، من برای راه انداختن لینکدونی بلاگ نوشت، که البته به نظر من یکی از مهمترین قسمتهای هر وبلاگی است، مدام دنبال یک بوکمارکر خوب میگردم. اخیراً هم پس از آنکه نتوانستم یک سایت سرویس دهنده خوب پیدا کنم، موقتاً به سراغ tumblr رفته بودم. اما مشکل بزرگ tumblr این بود که وقتی روی لینکها کلیک میکردی، ابتدا به سایت tumblr وارد می شدی، و بعد با یک کلیک دیگر، به سایت لینک داده شده، هدایت میشدی. که این با توجه به سرعت نامطلوب اینترنت و همچنین غنیمت بودن وقت، مشکل بزرگی محسوب می شد. البته! tumblr اصلاً یک سرویس دهنده بوکمارک نیست و همانطور که گفتم موقتاً از آن استفاده می کردم.

اما اخیراً با عنایت FriendFeed با Furl آشنا شدم.

FriendFeed یک سایت فیدریدر است که شما میتوانید مدیریت فیدهایی را که دارید در آن، بصورت متمرکز انجام دهید و البته آنها را به اشتراک بگذارید. روش کار به این صورت است که شما آدرس وبلاگتان، اکانت گوگل تان، اکانت فلیکرتان و سایر اکانتهایی را که دارید، به این سایت معرفی میکنید، و بدین ترتیب فیدهای آنها وارد می شود. حالا دوستانتان میتوانند با عضو شدن در این فید کلی، از تغییراتی که در این اکانتهایتان میدهید، با خبر شوند.

سایت به درد بخوری است، خصوصاً اینکه میتوانید اپلیکیشن آنرا در Facebookتان هم اضافه کنید و به راحتی فید دوستانتان را دنبال نمائید.

اما یکی از اکانتهایی که می شود در FriendFeed معرفی نمود، اکانت Furl است.

Furl یک سرویس دهنده بوکمارک است. یعنی شما میتوانید آدرس عناوین جالبی را که در وب گردی هایتان به آنها بر میخورید در آن جمع آوری نمائید. و البته آنرا در وبلاگتان بعنوان لینکدونی به نمایش بگذارید. درست مثل del.icio.us. البته با این تفاوت مهم که هنوز فیلتر نشده است!

به هر حال دارم Furl را تست میکنم. فعلاً لینکدونی بلاگ نوشت با نیروی این سرویس دهنده مدیریت می شود.

ده نکته از ابداع کننده واژه وبلاگ

Jorn Barger

ده سال پیش (۱۷ دسامبر ۱۹۹۷) برای نخستین بار جورن بارگر (Jorn Barger) واژه وبلاگ (Weblog) را برای لیستی از لینکهایی که در حین وبگردی ها توجهش را جلب کرده بودند، بکار برد.
حالادر آستانه دهمین سالروز این اتفاق، وی ده نکته از تجاربش در زمینه بلاگ نویسی را برای آنهایی که به تازگی وبلاگ نویسی را آغاز میکنند، لیست نموده است:

«تصوّر من در سال ۱۹۹۷ از وبلاگ، پدیده ای بود برای شفاف سازی بیشتر در وب. که هر وبلاگ در شبکه های پیچیده اینترنتی، لیستی خواهد بود از لینکهایی که نگارنده اش در حین وب گردی آنها را بهترین یافته است. سالهای ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ برای من دوران طلایی وبلاگها بودند. درست زمانی که من اصول زیر را فرا گرفتم:

  1. یک وبلاگ به معنی کامل کلمه، لیستی است از لینکهایی که شما میخواهید ذخیره شان کنید، یا آنها را به اشتراک بگذارید. (از همین رو در حقیقت del.icio.us سیستم وبلاگ نویسی مناسبتری است از Blogger).
  2. شما لینکها را به افکار و پستهایتان و هر کجای دیگر میتوانید اضافه کنید… اما چنانکه در وبلاگتان، تعداد پستها بیش از لینکهاست، پس شما نیاز دارید که برخی چیزها را بیاموزید.
  3. اگر شما قبل از نگاشتن پست، کمی وبگردی کنید، در اکثر مواقع، ایده هایتان ساخت یافته تر خواهند شد.
  4. اگر صادقانه، خودتان باشید، بر جذابیت لینکهایی که در وبلاگ میگذارید افزوده خواهد شد. خوانندگانتان نیاز دارند که شما را خوب بشناسند.
  5. همیشه برای لینکهایی که میگذارید، عنوان وبلاگ نویسنده را هم ذکر کنید. (یا حداقل مطمئن شوید که توضیحات شما برای لینک، آنقدر کافی هست که خوانندگان دوباره صفحه ای را که قبلاً دیده اند، باز نکنند.)
  6. همیشه به لینکهایتان، صفات توصیفی بیافزایید، تا خواننده واکنش شما را به لینکها بداند. (مثلاً عالیست، جالب بود، و…)
  7. به منابعی که شما را به مطلبی راهنمایی کرده اند، اشاره کنید. با این کار برای خوانندگانتان امکان اتصال به سرچشمه را فراهم می آورید.
  8. مراقب “gotchas” (فرمتینگ جادویی، فایلهای طویل و…) باشید! لینکهای مهم و اصلی را بین، لینکهای غیرضروری گم نکنید.
  9. تعدادی از نویسندگان یا افراد محبوب تان را انتخاب کنید و یک Google News Feed از نوشته ها یا اخبار مربوط به آنها بسازید و آنرا در وبلاگتان به نمایش بگذارید تا خوانندگانتان هم در جریان نوشته ها و اخبار آنها قرار بگیرند.
  10. لینکهای مورد علاقه تان را بارها و بارها منتشر کنید، تا افرادی که اولین بار آنرا از دست داده اند، هم شانس دیدن آنرا داشته باشند.

منبع: Wired