چطور شد که بلاگ نویس شدم؟!

گیله مرد عزیز، به مناسبت روز جهانی وبلاگ، بازی وبلاگی “انگیزه وبلاگ نویسی” را کلید زد. متاسفانه دیر متوجه دعوتشان شدم، اما به هر حال از ۳۱ آگوست (روز جهانی وبلاگ) تا ۱۶ شهریور (روز تولد بلاگستان فارسی) را می توان هفته بلاگ نویسی نامید، تا با این توجیه مهلت شرکت در این بازی وبلاگی همچنان باقی باشد!

و اما داستان بلاگ نویسی من:

نخستین بار از طریق حسین درخشان با پدیده بلاگ نویسی آشنا شدم. یادم هست، آن زمانها که هنوز سرویس دهنده فارسی زبانی نبود، حسین درخشان مطالب آموزشی زیادی درباره شروع بلاگ نویسی با بلاگر می نوشت. و از انصاف که نگذریم، خیلی هم به تازه کارها کمک می کرد تا وبلاگ شخصی شان را راه بیاندازند. من هم به کمک همین آموزشها اولین وبلاگم را روی بلاگر راه انداخته بودم.

از سبک بلاگ نویسی درخشان خیلی خوشم می آمد. بی قید و شرط می نوشت، کوتاه و بلند!  در مورد همه چیز! در بین مطالبش هم لینک مطالبی بود که در وبگردی هایش پیدایشان می کرد. اوائل خیلی دوست داشتم که وبلاگی مثل او داشته باشم. امروزه هم که بلاگ نویسی تخصصی تر شده است و تعداد بلاگهایی که بصورت تخصصی در مورد موضوعاتی خاص مطلب می نویسند، بیشتر شده، من همچنان بلاگ نویسی بی قید و شرط و شخصی را می پسندم! اینکه در مورد همه چیزهایی که دوست داری اظهار نظر کنی!

پرشین بلاگ که آمد، خیلی زود من و خیلی های دیگر از فارسی زبانان بساطمان را از بلاگر جمع کردیم و رهسپار پرشین بلاگ شدیم. در مدت کوتاهی که در پرشین بلاگ بودم، چندین وبلاگ را راه اندازی کردم و حذف کردم! یکی از آنهایی که نامش در خاطرم مانده “ققنوس شمال” بود!

اما در میانه دوران دانشگاه، تصمیم گرفتم که وبلاگ نویسی را بصورت جدی شروع کنم و از این شاخه به آن شاخه پریدن را کنار بگذارم. برای این کار بلاگر را انتخاب کردم. اما برای شروع علاوه بر سرویس دهنده، لازم بود که نام مناسبی هم انتخاب کنم. نمی دانم چه مدت، اما یادم هست که خیلی طول کشید تا نام مناسبی را برای وبلاگم پیدا کنم. دوست داشتم نامی که برمی گزینم، یکتا باشد! این شد که تحت تاثیر وب نوشت ابطحی، “بلاگ نوشت” را انتخاب کردم!

از اول دسامبر ۲۰۰۴ شروع کردم به نوشتن شعرها و نثرهایی که در طول سالیان گذشته به شکل گیری اندیشه هایم کمک کرده بودند. تا اینکه از اول ژانویه ۲۰۰۵، همزمان با آغاز سال میلادی و سالروز تولدم، رسماً قلم زدن در بلاگ نوشت را آغاز کردم!

در این سالها چیزهای زیادی از بلاگ نوشتن یاد گرفته ام اما با این حال خودم را در کلاس بلاگ نویسی شاگرد ضعیفی می دانم و دوست داشتم که بلاگر خیلی بهتری می بودم! اما به هر حال از کوزه همان تراود که در اوست!

در این مسیر بلاگهای زیادی بودند که دوست شان دارم، اما این بدین معنا نیست که بقیه خوب نیستند یا کمتر خوبند! معتقدم که هر وبلاگی که اصول اولیه بلاگ نویسی را رعایت کند، خوب است، و بقیه طبقه بندی ها مربوط می شود به سلائق و علائق افراد. بر همین مبنا، وبلاگهای آرش کمانگیر، بامدادی، جادی، وحید آنلاین و… از بلاگهای مورد علاقه من هستند که به معنای واقعی کلمه آنها را “وبلاگ” می دانم!

اصولاً از شنیدن داستانهای افراد خیلی خوشم می آید. شما هم اگر دوست دارید، بگوئید که چطور شد بلاگ نویس شدید. تا از تجارب همدیگر بیشتر بهره ببریم.

 blogday2009

بلاگهایی که باید دیده شوند

Blog Day 2009

۳۱ آگوست، مصادف با روز جهانی وبلاگ، قرار است که وبلاگنویسان گشتی در بلاگستان بزنند و ۵ وبلاگ جدیدی را که به مزاجشان خوش می آید در وبلاگهایشان معرفی کنند. (نون وای عزیز در این باره مفصل توضیح داده اند)

و اما ۵ وبلاگ پیشنهادی من برای اینکه به لیست خواندنی هایتان اضافه کنید:

امیر بلاگ

امیر زارع کمتر از ۲ ماه است که امیربلاگ (Feed) را راه انداخته، اما مطالبی در حوزه IT و بخصوص در رابطه با وردپرس در وبلاگش پیدا خواهید که نظیرش را تاکنون ندیده اید!

برخی از مطالب اخیر امیربلاگ:

۷ منبع عالی برای برنامه های کاربری توئیتر

نمایش دادن اولین عکس موجود در پست های وردپرس

انتقال مطالب از جوملا به وردپرس

فیدوس

رضا سیدی وبلاگ نویس تازه کاری نیست، اما  فیدوس (Feed) را از ژانویه ۲۰۰۹ در بلاگر کلید زد. فیدوس یک وبلاگ شخصی است که از همه چیز می توانید در آن بخوانید: از سیاست، محیط زیست، اجتماع، سینما و… حتی عکس های زیبایی را نیز هر از چندگاه می توانید بین پستهایش ببینید.

برخی از مطالب اخیر فیدوس:

اگر وبلاگها نبودند…؟

انیمیشن پایان زمین

منم، ابطحی! باور نمی کنین؟!

انارنت

گرچه تعداد مطالب انارنت (Feed) در بیش از یک ماهی که از آمدنش می گذرد، آنقدرها زیاد نیست، اما در آن مطالب جالبی می توانید درباره موبایل، نرم افزار، لینوکس، سیاست، عشق و اخیرا ریاضیات بیابید! شاید افزایش تعداد بازدیدکنندگان این نویسنده خوش ذوق را به کار بیشتر وادارد.

برخی از مطالب اخیر انارنت:

برداشتن محدودیت‌های PDF

لوله بازکن اینترنتی

۳۵ توئیتر زیبا

ادبی سیاسی اجتماعی فرهنگی

من مانده ام که چرا صمد دانشمند، اسم وبلاگش را «ادبی سیاسی اجتماعی فرهنگی» (Feed) گذاشت و چرا نامش را از همان آدرس دامنه اش (این روزها) نگرفت! اما به هر حال مطالب این وبلاگ پخته و خواندنی هستند و مطمئناً چیزهایی زیادی هست که باید از نویسنده اش یاد گرفت.

برخی از مطالب اخیر ادبی سیاسی اجتماعی فرهنگی:

نماد و جایگاه روشنفکری در ایران

ایران ویرانکده ای بیش نیست

آنها باید بدانند منفورتر خواهند شد

بیست بیت

بیت، کوچکترین واحد اطلاعات است! و به همین صورت بیست بیت (Feed) سعی دارد تا ناب ترین اطلاعات را در حوزه های فناوری و خصوصاً IT به خورد خوانندگانش بدهد.

البته محمدرضا می گوید که بیست بیت از ابتدا فقط محدود به IT نبود، اما متاسفانه اوضاع و احوال این روزهای ایرانی موجب شد که از بقیه مطالب (خصوصاً سیاسی – اجتماعی ها) فاکتور بگیرد!

برخی از مطالب اخیر بیست بیت:

فیس بوک برای کم سرعتها

موبایلمون رو گوووش می دهند چی کار کنیم ؟؟؟

چجوری پدر اکنت توییترتان در می یاد و بلاک می شه

و اما چند وبلاگ قدیمی!

اگر از خوانندگان اینجا باشید، می دانید که چند وقتی است همسر عزیزم حدیث، وبلاگ قبلیش (Sad Eye Never Lie) را ترکونده! اما اگر به نوشته هایش علاقمندید، در جریان باشید که مدتی است ایشان کارشان را در Sober (Feed) از سر گرفته اند.

راستی! یعنی ممکن است شما وبلاگ خوان باشید و وبلاگهای یادداشتهای دو دانشجوی IT و افیون را ندیده باشید؟! (+)

 blogday2009

وبلاگها را دوست می دارم…

۳۱ آگوست، روز جهانی وبلاگ است! به همین مناسبت بیائید چند دقیقه ای بیاندیشیم، که اگر وبلاگها نبودند، تکلیف ما در دنیای مجازی چه بود؟!

اگر وبلاگها نبودند، کجا را داشتیم تا دل نوشته هایمان، آموخته هایمان، غرولندهایمان و… را بنویسیم؟! و کجا می بایست نوشته های بی تکلف و خودمانی دیگران را میخواندیم؟!

برای من که تصور کردنش سخت است!

به دور از شعارگونه سخن گفتن، و بدون عرض ادعا درباره اینکه وبلاگ نویس خوبی هستم، باید اعتراف کنم که یکی از مهمترین همّ و غمهای مجازیم بلاگ نوشت است. و در کنار آن: همه چیز زندگی مجازی را با وبلاگها می خواهم و بدون آنها در دنیای سایبر، چیزی نیست که خواهانش باشم!

 blogday2009