استفاده از گرافیک‌های اطلاع رسان باعث می‌شود بیننده با نگاهی کوتاه حجم قابل توجهی از اطلاعات را که شکل نوشتاری آن ممکن است مقاله بلند بالایی را تشکیل دهد، به سادگی از طریق بصری دریافت کند و حتی آن را به خاطر بسپارد.

infographics.ir نخستین مرجع تخصصی اینفوگرافیک به زبان فارسی است که در آن می توانید علاوه بر کسب اطلاعات بیشتر درباره گرافیک‌های اطلاع‌رسان، تعداد زیادی اینفوگرافیک خوب را هم ببینید.

مطالب مشابه:

• چیدمان اجتماعی وبلاگ‌ها
• 14 وب‌سرویس خوب
• [بهترین‌های وب ایران] : نگارخانه – بهترین سایت هنری
• Jolicloud : سیستم عامل ساکنین دائمی وب
• وبلاگ‌های‌تان را به شبکه‌های اجتماعی متصل کنید

در وب اجتماعی امروز، دیگر وبلاگ‌ها مثل قبل یک صفحه‌ی تنها در دشت پهناور وب نیستند، بلکه هر تکه‌ای از آن‌ها به گوشه‌ای و ابزاری مرتبط است و با آن کنترل می‌شود. گذشته از توئیتر که در اکثر سایدبارها جا خشک کرده و توئیت‌لاگ‌های بلاگ‌نویسان را نمایش می‌دهد، اگر از دلشیوز و اشتراک گذاشته‌های گوگل‌ریدر هم بگذریم، که حالا اغلب وبلاگ‌ها آن‌ها را در خود جای داده‌اند، باز هم ابزارهایی هستند که می‌توانند در تکمیل پازل اجتماعی شدن وبلاگ‌تان کمک کنند.

من تا همین چند روز پیش روزنوشت‌هایی را که در کنار بلاگ‌نوشت، در آن خودمونی‌تر قلم می‌زدم را در زیردامنه‌ای کنترل می‌کردم و برایش وردپرس جداگانه‌ای نصب کرده بودم. جدا از سختی‌های مدیریت یک وردپرس اضافی، بدین ترتیب مقدار زیادی از فضای هاستم را نیز بیهوده هدر داده بودم! اما حالا این بخش از روزنوشت‌هایم را با تامبلر مدیریت می‌کنم! [روزلاگ‌های مرا بخوانید!] حالا نه تنها چیزی از دست نداده‌ام که حتی لذت کار با یک سرویس فوق‌العاده برای ساده‌نویسی را هم می‌چشم!

بخش دیگری که حالا در بلاگ‌نوشت اجتماعی‌تر شده، بخش نظرات است. حتماً با من موافقید که “نظرات و بازتاب‌ها” از بخش‌های مهم و ویژه‌ی وبلاگ‌ها به شمار می‌روند. با این وجود آیا بهتر نیست که روش‌های اتصال بهینه‌تری را برای خواننده‌های‌مان فراهم آوریم تا در هنگام گذاشتن نظر، از پروفایل‌های آن‌لاین‌شان استفاده کنند؟! بدین ترتیب نه تنها بازدیدکنندگان شما می‌توانند نظراتی را که می‌گذارند، همزمان در وب‌سرویس‌های اجتماعی مانند توئیتر و فیس‌بوک، منتشر کنند، که شما هم می‌توانید بنا بر قابلیت‌های ابزارهایی مانند Disqus، نظرات پراکنده‌ای را که در سرویس‌های مختلف زیر عنوان مطلب‌تان گذاشته می‌شود را یکجا جمع کنید.

صفحه‌ی بلاگ‌نوشت در فیس‌بوک و شبکه‌ی دنبال‌کنندگان آن در نتورک‌بلاگ هم از دیگر تلاش‌هایی هستند که می‌کوشند تا ارتباطاتم را با خوانندگان اینجا تنگاتنگ‌تر کنند.

به هر حال گرچه مشغله‌های شغلی و تحصیلی، مجال کمتری برای آن‌لاین بودن و وبلاگ‌نویسی برایم گذاشته، اما من همچنان وبلاگم و زندگی مجازیم را دوست می‌دارم و دوست دارم که با شما باشم! پس منتظرتان هستم…

پی‌نوشت: شما هم صفحات اجتماعی وبلاگ‌های‌تان را معرفی کنید تا بتوانیم در کنار هم باشم.

مطالب مشابه:

• وبلاگ‌های‌تان را به شبکه‌های اجتماعی متصل کنید
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• بلاگ‌ننوشت !
• فیس‌آف – سری جدید
• وبلاگ‌نوشت‌های بلاگ‌نوشت

| مشاهده‌ 3 نظر دیگر

امروز در ProBlogger به پستی برخوردم که ۱۵ ابزار وب به درد بخور را بطور خلاصه معرفی کرده بود. از آنجائی که بیشتر‌شان برایم تازگی داشت، گفتم بد نیست آن‌ها را با شما هم در میان بگذارم. بعضی از این وب‌سرویس‌ها جدیدند، برخی دیگر هم کمتر دیده شده‌اند، اما به نظرم همه‌ی آن‌ها جالبند:

۱- Hello Bar

یک نوار در بالای وب‌سایت‌تان است که می‌توانید پیام‌های‌تان را به بازدیدکنندگان منتقل کنید. این نوار علی‌الخصوص وقتی به کار می‌آید که بخواهید توجه‌ی بازدیدکنندگان را به پست خاصی جلب کنید یا اینکه آخرین توئیت‌های‌تان را به آن‌ها نشان دهید.

از ویژگی‌های Hello Bar، پیشخوان قدرتمند آن است که امکان شخصی‌سازی نوارتان را به شما می‌دهد. همچنین از طریق آن می‌توانید آمار کلیک‌های بازدیدکنندگان‌تان را بدست آورید تا بیشتر با علائق آن‌ها آشنا شوید.

در حال حاضر برای عضویت در Hello Bar باید در لیست انتظار قرار گیرید تا دعوتنامه‌ی عضویت برای‌تان ارسال شود.

۲- SlideDeck

یک افزونه‌ی قدرتمند برای ساخت اسلاید از منابع مختلف است. با SlideDeck می‌توانید اسلایدی از آخرین مطالب ویژه‌ی وب‌سایت‌تان به نمایش بگذارید یا اینکه نحوه‌ی کار اپلیکیشنی را گام به گام تشریح نمائید. طراحان وب براحتی و بدون اتلاف وقت برای نوشتن کدهای اضافی می‌توانند از این پلاگین برای پویانمایی در طراحی‌های‌شان بهره گیرند.

بقیه‌ی سرویس‌های خوب را اینجا ببینید…

۳- html> ipsum>

اگر با کدهای HTML آشنایی ندارید و دوست دارید که در پست‌های وبلاگ‌تان فرمت‌بندی‌های خاصی را بکار ببرید، پس حتماً باید این سایت را به علاقمندی‌های‌تان بیافزائید. در HTML Ipsum یک سری کدهای HTML آماده قرار دارد که به شما کمک می‌کند تا مطالب‌تان را بصورت دلخواه پاراگراف‌بندی کنید یا اجزائی مانند جداول را به آن‌ها اضافه کنید. کافیست که کد مربوطه را از این سایت کپی کنید و بین نوشته‌های‌تان جایگذاری نمائید.

۴- Lanyrd

با وجود اینکه این روزها دنیای مجازی، ملاقات‌ها را دیجیتالیزه کرده است،اما با این حال، هنوز دیدارها و کنفرانس‌های آفلاین، حال و هوای خودشان را دارند.

Lanyrd سرویسی است که به شما امکان می‌دهد تا برنامه‌ی کنفرانس‌ها و قرار ملاقات‌های مورد علاقه‌تان را پیدا کنید یا اینکه برنامه‌ی یک دیدار را ترتیب دهید و دیگران را به آن فرا بخوانید.

همچنین Lanyrd وقایعی که در کنفرانس‌ها اتفاق می‌افتد را دنبال می‌کند و جزئیاتی را که حاضران مطرح می‌کنند در اختیارتان قرار می‌دهد. علاوه بر آن اسلایدها، ویدئوها و تصاویری که از کنفرانس منتشر می‌شود را نیز می‌توانید در Lanyrd جمع‌آوری نمائید.

۵- Tiny Letter

اگر دوست دارید یک خبرنامه‌ی ساده برای سایت‌تان بنا کنید تا به آسانی بتوانید با مشترکین‌تان در ارتباط باشید، پیشنهاد می‌کنم که حتماً سری به Tiny Letter بزنید.

Tiny Letter این امکان را برای‌تان فراهم می‌کند که یک خبرنامه‌ی ایمیلی بسازید و آن را مدیریت کنید. از ویژگی‌های این وب‌سرویس می‌توان به انعطاف‌پذیری آن و سادگی آن و همچنین همخوان بودنش با زبان فارسی اشاره کرد.

6- Timly

یک ابزار توئیتری‌ست که بهترین زمان برای ارائه‌ی یک توئیت تاثیرگذار را برای‌تان تخمین خواهد زد. این تخمین از طریق آنالیز ۱۹۹ توئیت اخبرتان صورت می‌گیرد. همچنین در Timly شما می‌توانید توئیت‌های‌تان را زمان‌بندی کنید تا در موعد مقرر منتشر شوند.

۷- TinEye

یک موتور جستجوگر تصاویر است. کافیست که تصویری را آپلود کنید یا آدرس اینترنتی آن را وارد کنید، تا مکان‌های دیگری که از آن استفاده شده است را در اختیارتان قرار دهد.

دو کاربرد خوبی که می‌توان برای این جستجوگر تعریف کرد، یکی پیدا کردن وب‌سایت‌های بکاربرنده‌ی عکس‌هایی‌ست که شما عکساش بوده‌اید و دیگری پیدا کردن منبع تصاویری که می‌خواهید در مطلب‌تان از آن ‌ها استفاده کنید.

۸- Wylio

Wylio یک راه ساده و سریع برای پیدا کردن تصاویر موردنظر، تغییر دادن اندازه‌ی آن‌ها و قرار دادن کدشان برای استفاده در پست‌های وبلاگ است. و البته از ویژگی‌های این سرویس‌دهنده این است که تصاویر بکار گرفته شده براساس قرارداد Creative Commons کاملاً آزاد هستند و حداقل از این بابت وجدان‌تان می‌تواند راحت باشد که هیچ‌گونه نقض کپی‌رایتی انجام نخواهید داد!

9- Stella

ابزاری برای مانیتور کردن و اشکال‌زدایی صفحات وب و اپلیکیشن‌هاست. اگر می‌خواهید بدانید که اوضاع سرعت سایت‌تان چطور است، کافیست آدرسش را وارد کنید تا تست‌های لازم روی آن صورت گیرد و با سایت‌های دیگر مقایسه شود.

۱۰- Vokle

وب‌سرویسی برای ساخت، میزبانی و پخش مستقیم نمایش‌های ویدیویی از وبلاگ‌تان است. به نظرم راه‌اندازی این‌گونه برنامه‌های زنده‌ی ویدیویی می‌تواند بسیار جالب باشد و مسلماً طرفدارهای خودش را خواهد داشت.

کافیست برنامه‌ی زنده‌تان را روی Vokle زمان‌بندی کنید و دیگران را به دیدنش در وبلاگ‌تان فراخوانی کنید. حالا در زمان مقرر، هر کس به وبلاگتان بیاید و روی گزینه‌ی “پخش زنده” کلیک کند، پلتفرم قدرتمند Vokle برایش لود خواهد شد و بدین‌ترتیب می‌تواند ضمن مشاهده‌ی برنامه‌ی ویدیویی زنده‌ی شما با شما ارتباط داشته باشد و سوالات خود را بپرسد.

11- Namechk

انتخاب نام مناسب برای ساخت پروفایل در سایت‌ها و وب‌سرویس‌های مختلف، همیشه می‌تواند یک دغدغه باشد! اگر از آن دسته افرادی هستید که دوست دارند نام کاربری‌شان در دسترس و یکتا باشد، پس قبل از انتخاب نام کاربری، سری به این سرویس بزنید تا موجودیت نام کاربری دلخواه‌تان را در وب‌سرویس‌های مختلف چک کند.

۱۲- My Blog Guest

جامعه‌ای برای بلاگ‌نویسان مهمان است! اگر دوست دارید در وبلاگ‌تان پست‌های مهمان داشته باشید، پس این سایت می‌تواند محل خوبی برای پیدا کردن بلاگرهای مهمان‌نویس باشد.

همچنین اگر پست خوبی نوشته‌اید و دوست دارید که در وبلاگ خوبی منتشرش کنید، در My Blog Guest می‌توانید وبلاگ‌های مهمان‌پذیر را بیابید.

و به خاطر داشته باشید که پست‌های مهمان می‌تواند روش خوبی برای بالا بردن ترافیک سایت‌تان باشد.

۱۳- Color Scheme Designer

رنگ‌ها برای تاثیرگذاری مهمترین انتخاب‌اند. یک قالب کامل بدون رنگ‌بندی مناسب نمی‌تواند قالب خوبی باشد. Color Scheme Designer سرویسی‌ست که برای انتخاب رنگ‌های هم‌خوان به شما کمک خواهد کرد و در نهایت کدها و خروجی‌های موردنیاز برای طراحی را در اختیارتان قرار می‌دهد.

۱۴- MeasureIt

گاهی اوقات برای طرح‌ریزی صفحات وب، لازم است تا اندازه‌ی بخشی از صفحه را بدانیم تا در طراحی عناصر دیگر از آن‌ها استفاده کنیم. مثلاً برای قرار دادن عنصری در بخشی از سایدبار لازم است که اندازه‌ی آن بخش از سایدبار را داشته باشیم. افزونه‌ی MeasureIt برای فایرفاکس و گوگل کروم می‌تواند این دغدغه را برای‌مان حل کند!

منبع

مطالب مشابه:

• ایجاد نسخه موبایلی وبلاگ با Mobify
• شکاف جامعه مجازی
• شماها و خبرگزاری توئیترفرندفید
• چیدمان اجتماعی وبلاگ‌ها
• وبلاگ‌های‌تان را به شبکه‌های اجتماعی متصل کنید

Jolicloud یک سیستم عامل متن باز مبتنی بر اوبونتو لینوکس است. ایده ساخت این سیستم عامل به سال ۲۰۰۸ برمی‌گردد که Tariq Krim به این فکر افتاده بود تا یک سیستم عامل مختص نِت‌بوک‌ها ارائه دهد. نتیجه‌ی فعالیت‌های وی و دوستانش رسماً در جولای ۲۰۱۰ عرضه شد و بدین ترتیب جولی‌کلود، سیستم عاملی سبک، ساده و انعطاف‌پذیر متولد گردید.

Jolicloud برای کسانی که از کامپیوتر صرفاً جهت وب‌گردی و استفاده از سرویس‌های تحت وب بهره می‌گیرند، می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این سیستم عامل را می‌توان تنها با چند کلیک ساده و بدون هیچ نگرانی در کنار Windows هم نصب کرد. حتی بعد از نصب هم تنها با یک کلیک می‌توانید آن را بدون درد و خونریزی از روی کامپیوترتان محو کنید! جولی‌کلود را همچنین می‌توان روی یک فلش مموری (USB Disks) هم نصب نمود و با خود حمل کرد. این قابلیت خصوصاً برای کسانی که اغلب از طریق کامپیوترهای عمومی وب‌گردی می‌کنند، بسیار به کار می‌آید. و از بدین ترتیب می‌توانند همیشه سیستم عامل‌شان را همراه داشته باشند.

با همه‌ی این اوصاف اگر هنوز هم تمایل ندارید سیستم عامل جدیدی نصب کنید، می‌توانید تنها با نصب یک اپلیکیشن ساده روی مرورگر گوگل کروم‌تان، محیط جذاب Jolicloud را امتحان کنید.

خیلی دوست دارم از تجربیات‌تان با جولی‌کلود بشنوم و دسکتاپ‌هایی که روی این محیط می‌سازید را ببینم. پس حتماً نکته‌ها و تصاویرتان را با من به اشتراک بگذارید.

یک سوال: هر کاری کردم نتونستم، وی‌پی‌ان رو توی جولی‌کلود کانکت کنم. یادمه که این مشکل رو توی اوبونتو هم داشتم. همین موضوع هم یکی از دلایلی‌ست که کمتر از این سیستم‌عامل‌ها استفاده می‌کنم! فکر می‌کنید مشکل چیه؟

مطالب مشابه:

• گرافیک‌های اطلاع‌رسان
• سی سالگی MS-DOS
• چیدمان اجتماعی وبلاگ‌ها
• 14 وب‌سرویس خوب
• وبلاگ‌های‌تان را به شبکه‌های اجتماعی متصل کنید

البته این موضوع جدیدی نیست، اما از آن‌جائی که احساس می‌کنم اتصال وبلاگ‌های فارسی‌زبان به شبکه‌های اجتماعی به نسبت کمرنگ است، گفتم جهت یادآوری، دعوت کنم تا بلاگ‌های‌تان را اجتماعی‌تر کنید.

خودِ من، یک صفحه در فیس‌بوک برای بلاگ‌نوشت ایجاد کرده‌ام که دوست دارم تا از طریق آن ارتباطم را با خوانندگان اینجا نزدیک‌تر کنم. شما می‌توانید در صفحه بلاگ‌نوشت روی فیس‌بوک، در بحث‌ها شرکت کنید و نظرتان را با من در میان بگذارید. همچنین نظرسنجی‌هایی هم روی این صفحه قرار گرفته است که خوشحال می‌شوم رای‌تان را در آن‌ها ثبت کنید.

علاوه بر این، قبلاً ابزارک Google Friend Connect را هم در ستون کناری بلاگ‌نوشت گذاشته بودم که این امکان را فراهم می‌کرد تا علاقمندان بتوانند به شبکه دوستان بلاگ‌نوشت بپیوندند. اما در عمل،کارهای زیادی نمی‌شد با شبکه دوستان گوگل انجام داد. این شد که ابزارک NetworkBlogs فیس‌بوک را جایگزینش کردم. حداقلش این است که این وب‌سرویس صفحه‌ای برای وبلاگ در فیس‌بوک ایجاد می‌کند تا از طریق آن دوستان عضو شبکه‌ی وبلاگی بتوانند با هم در ارتباط باشند و نظرات‌شان را به اشتراک بگذارند.

منتظر دیدن صفحات وبلاگ‌های‌تان در شبکه‌های اجتماعی هستم. باشد که در این صفحات، بحث‌های شیرینی حول وبلاگ‌های‌مان داشته باشیم.

پی‌نوشت:

به پیشنهاد دوست فهیمی، اپلیکیشن‌هایی را که روی صفحه بلاگ‌نوشت در فیس‌بوک استفاده کرده‌ام را اینجا لینک می‌کنم تا شاید به کار شما هم بیاید: RSS Tabs – Polldaddy Polls

مطالب مشابه:

• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• شبکه گوگلی اتصال دوستان برای وبلاگها
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی
• چیدمان اجتماعی وبلاگ‌ها
• سرویس های چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی، همه یکجا در Digsby

| مشاهده‌ 4 نظر دیگر

ویو چیست؟
یک موج گوگلی یا ویو، همانطور که گفته شد ترکیبی از گپ آنلاین و فایلهای متنی، تصویری، ویدئویی و… است که افراد در ارتباطات و همکاری‌های‌شان بین همدیگر رد و بدل می‌کنند.

- ویوها به اشتراک گذاشته می‌شوند، از همین رو هر یک از شرکت‌کنندگان در ویوها می‌توانند در هر زمان به پیام‌های ارسال شده دسترسی داشته باشند، یا اینکه فایل‌های ارسالی را ببینند و در آن‌ها دخل و تصرّف کنند. هر یک از شرکت‌کنندگان می‌توانند شرکای دیگری را به ویو اضافه کنند.

- ویوها زنده هستند! با رد و بدل همزمان و زنده اطلاعات، شرکت‌کنندگان در ویوها سریعتر می‌توانند با هم ارتباط داشته باشند و به طور همزمان می‌توانند گپ‌های زده شده و تغییرات داده شده بر روی فایل‌ها را ببینند.

شمای اصلی Google Wave

بعد از وارد شدن به اکانت کاربری گوگل ویوتان، نخستین صفحه‌ای که مشاهده می‌کنید، چیزی شبیه به تصویر پائین است:

جهت دیدن اندازه اصلی تصاویر روی آنها کلیک کنید.

باکس‌های سمت چپ صفحه، شامل گزینه‌های Inbox، All، By Me، Request، Spam، Settings، Trash و لیست دوستان‌تان است که شباهت زیادی به باکس‌های Gmail دارد. همین موضوع نیز باعث می‌شود که در نگاه اول، این ذهنیت پیش آید که ابزار جدید، نوعی ایمیل است با امکاناتی برتر!

روی هر یک از گزینه‌های ستون وسط که کلیک می‌کنید، محتویات آن در ستون سمت راست نمایان می شود که مرا به یاد Microsoft Outlook می‌اندازد.

چه کارهایی می‌شود با گوگل ویو انجام داد؟

مسلماً با گوگل ویو کارهای زیادی می‌توان کرد که ابتدائی‌ترین آنها ایجاد ارتباط با سایرین برای اهداف مختلف است. اما چند نوع از کارهایی که می‌شود با گوگل ویو بهتر از قبل انجامشان داد را به عنوان نمونه می آورم:

- سازماندهی کردن وقایع: می‌توان همایش‌ها، سیمینارها و سایر وقایع (Events) را در آن با دیگران به اشتراک گذاشت. با وجود گجت‌هایی مثل نقشه، آب و هوا و… این وقایع نگاری کامل‌تر از هر زمان دیگری می‌تواند باشد.

- یادداشت‌نگاری قرار ملاقات‌ها: می‌توانید با دوستان‌تان قرار ملاقات بگذارید، نکات مربوط به این قرار را همزمان با همدیگر یادداشت کنید و در انتها یک صورتجلسه کامل از تمام وقایعی که در قرار ملاقات گذشت، داشته باشید.

- گزارش گروهی پروژه‌ها: با وجود گوگل ویو، گزارش‌دهی پروژه‌هایی که به صورت گروهی انجام می‌دهید، همزمان‌تر از همیشه خواهد بود. لذا سریعتر از همیشه به نظر سایرین درباره قسمتی از کار که شما انجامش می‌دهید، دسترسی خواهید داشت. ضمناً دیگر نیاز نخواهد بود که مدام فایل‌های تغییر داده شده را برای همدیگر ایمیل کنید! یکبار که فایلی تغییر کند، همزمان همگان به نسخه اصلاح شده دسترسی سریع خواهند داشت.

- بکارگیری طوفان ذهنی: برای پرورش دادن سریع ایده خامی که به ذهن‌تان می‌رسد، کافیست عده‌ای از دوستان خلاق‌تان را به یک موج گوگلی دعوت کنید، و در سریعترین زمان ممکن به تصوّرات ذهنی آنها درباره ایده‌تان دسترسی داشته باشید.

- اشتراک گذاری تصاویر: کافیست که عکسها را دراگ کنید و داخل ویو بیاندازید، تا به همین آسانی آپلود شود! حالا دیگران را به ویو دعوت کنید تا از اسلایدشوی تصاویرتان لذت ببرند.

افزونه‌های گوگل ویو چه کارهایی انجام می‌دهند؟

نمونه‌ای از بکارگیری گجت در ویوها

گجت‌ها و اکستنشن‌ها ابزارهایی هستند که می‌توانید به اکانت گوگل ویوتان اضافه‌شان کنید، تا امکانات جدیدی در اکانت‌تان داشته باشید. چیزی شبیه به فیس بوک، اینجا هم هر کاری از دست افزونه‌ها برمی‌آید! برخی از این افزونه‌ها عبارتند از:

- Wave Sudoku: بین دوستان‌تان تورنومنت سودوکو راه بیاندازید و ببینید که چه کسی بهترین سودوکوباز است!

- Yes/No/Maybe Gadget: با این گجت می‌توانید از دوستان‌تان در ویوها درباره موضوعی خاص نظرسنجی کنید.

- Map Gadget: گجت نقشه گوگل است که می‌توانید در ویوهای‌تان از آن استفاده کنید.

- Video Chat Experience: از طریق این افزونه می‌توانید با دیگر شرکت کنندگان در ویوها چت ویدئویی داشته باشید.

نکته‌ای که درباره اکستنشن‌ها وجود دارد اینکه برخی از آنها متاسفانه برای IP ایران محدودیت دارند و برای اینکه بتوان براحتی از آنها استفاده کرد باید از روشهای تغییر IP استفاده کرد!

چگونه موج جدیدی راه بیاندازیم؟

هیچ کار پیچیده‌ای لازم نیست انجام دهید. کافیست که روی گزینه New Wave کلیک کنید و در کادری که در ستون سمت راست  باز می‌شود (تصویر پائین)، متن یا فایل مورد نظرتان را قرار دهید و دوستان‌تان را با کلیک بر روی دکمه + به ویو جدید دعوت کنید!

نمونه کادر ایجاد یک ویو جدید

Ping کردن دوستان به چه معناست؟

در گوشه‌ی پائین سمت چپ، باکس لیست دوستان، قرار دارد. روی هر یک از Contactها که کلیک کنید، گزینه‌ای با عنوان Ping می‌بینید. پینگ کردن در اینجا شبیه به چت کردن مستقیم و خصوصی با دوست‌تان است. روی این گزینه که کلیک کنید، کادری شبیه به تصویر زیر باز می‌شود که می‌توانید از طریق آن برای دوست‌تان پیغام یا فایل ارسال کنید. Pingها هم مانند Waveها آرشیو می‌شوند و شما می‌توانید هر زمان به آنها دسترسی داشته باشید.

نمونه‌ای از پینگ کردن دوستان در گوگل ویو

Playback کردن ویوها به چه معناست؟

یکی از قابلیتهای بی‌نظیر و استثنائی گوگل ویو، امکان Playback کردن ویوهاست! در هر موج، وقتی که روی دکمه Playback کلیک کنید، به ترتیب زمانی اتفاقاتی را که در ویو مربوطه افتاده است را می‌توانید مشاهده کنید و بدین ترتیب شما متوجه می شوید که پیامهای جدید چه زمانی اضافه شدند، چه وقتی در فایل‌ها تغییر داده شد، چه کسی و در چه زمانی افراد جدید را به ویو دعوت کرد و… یعنی همه اتفاقات به همان ترتیبی که اتفاق افتادند را از نظر می‌گذرانید!

نمونه‌ای از کاربرد Playback کردن ویوها

چطور می‌توان به عضویت Google Wave در آمد؟

هنگام نوشتن این مطلب، گوگل ویو مراحل آزمایشی خود را پشت سر می‌گذارد و عضویت در آن همچنان محدود به دریافت دعوتنامه از سوی کاربرانی است که هم اکنون در آن عضویت دارند. که البته تعداد دعوتنامه‌ها نیز محدود است! علاقمندان به این ابزار می‌توانند از طریق پر کردن این فرم، در لیست نوبت جهت دریافت دعوتنامه قرار گیرند.

در ضمن به یاد داشته باشید که همه کاربران گوگل ویو، دعوتنامه ندارند، اما بعضی از آنها پس از انکه مدتی از زمان عضویت‌شان گذشت، این اجازه را می‌یابند که تعداد محدودی از دوستان‌شان را به گوگل ویو دعوت کنند. این امکان از طریق پیغامی با عنوان “invite others to google wave” به ایشان اعلام می‌شود!

ضمناً این مطلب می‌تواند به شما کمک کند تا سریعتر به دعوتنامه گوگل ویو دسترسی پیدا کنید: کجا به دنبال دعوتنامه Google wave بگردیم؟

در همین زمینه:

- پرهام » Google Wave

- یک پزشک » گوگل ویو : پایان عصر حکمرانی ایمیل

پی نوشت: باور کنید دوست دارم تا همه شما در گوگل ویو باشید، تا محیط گرمتری داشته باشیم. اما چه کنم که فعلاً هیچ دعوتنامه‌ای برای ارسال ندارم.

مطالب مشابه:

• Knol: واحدی از دانش
• Google Sites
• گوگل + بلاگ نوشت
• اشتراک گذاری یادداشت در گوگل ریدر
• اپلیکیشن اندروید برای دریافت کد تائید ۲مرحله‌ای گوگل

| مشاهده‌ 60 نظر دیگر

Yahoo Meme سرویس میکروبلاگینگ جدیدی است که یاهو حدود سه هفته پیش به دنیای مجازی معرفی کرد. معنای لغوی Meme اینگونه تعریف شده است: “مِم (مِمه؟!)، نوعی محتوای تحت وب است که خیلی سریع پخش می شود و توجهات زیادی را به خود جلب می کند”.

واژه Meme نخستین بار توسط Richard Dawkins در کتاب The Selfish Gene در سال ۱۹۷۶ بکار برده شد، و به نوعی رفتار بخصوص اشاره دارد که بین افراد بخصوصی تکثیر می شود. مثل کاری که ژنها انجام می دهند. حالا یاهو از همین واژه به عنوان نام سرویسی استفاده کرده است که معتقد است جائی است برای تکثیر یافتن محتوا بین افراد و آنرا اینگونه تعریف می کند: “جائی است که شما هر چیز جالبی را با دیگران به اشتراک می گذارید.”

محتوایی که شما در Meme منتشر می کنید، می تواند از نوع متن، تصویر، فیلم و حتی صدا باشد. یاهو امیدوار است که مِم های شما در این محیط شرایط مناسب را بیابند و سریعاً به مرحله تکثیر برسند!

از قابلیتهای Meme عبارتند از:

• انتشار متن، بدون محدودیت کاراکتری
• انتشار تصویر (با آپلود کردن یا لینک دادن)
• لینک دادن به ویدئوهای Youtube و Vimeo
• انتشار فایلهای صوتی (با لینک دادن)
• گذاشتن نظر برای مِم های دیگران
• Repost کردن مِم ها
• رده بندی مِم هایی که بیش از همه تکثیر شده اند (Popular Memes)

قابل ذکر است که Yahoo Meme هنوز در مرحله آلفا قرار دارد و به بهره برداری کامل نرسیده است. حتی عضویت در این وب سرویس نیز نیاز به دریافت دعوتنامه دارد. اگر تمایل دارید این سرویس را تست کنید، به meme.yahoo.com بروید و آدرس ایمیل تان را بگذارید تا پس از چند روز از شما دعوت شود که این سرویس را بچشید!

به هر حال اگر گذرتان به این سرویس خورد، مِم های مرا اینجا می توانید ببینید!

مطالب مشابه:

• Likaholix: چه چیزهایی را دوست دارید؟
• Landzo، سایتی که باید احساسش کرد
• شماها و خبرگزاری توئیترفرندفید
• لینک پد؛ سرزمین لینک‌ها
• 14 وب‌سرویس خوب

| مشاهده‌ 11 نظر دیگر

اجازه دهید هشتمین سالروز بلاگستان فارسی را با یاد بلاگ نویس دربند جناب آقای محمدعلی ابطحی نویسنده وبلاگ وب نوشت آغاز کنیم، که سال پیش برایمان اینگونه نوشته بودند:

وبلاگ، تا وقتی سخن دل باشد و بی نقاب از درون صاحبش تراوش کند،خواندنی است. وقتی جای رسانه را می گیرد دیگر وبلاگ نیست، خبرگزاری است. سعی کنیم وبلاگی بمانیم.

طراح لوگو : حدیث

و مزیّن می کنیم این ویژه نامه را به قلم سرکار خانوم سمیه توحیدلو نویسنده وبلاگ بر ساحل سلامت، که چند صباحی را به جرم نقش وبلاگشان در تحلیل انتخابات اخیر دربند بوده اند:

برای همه کسانی که یک رسانه بزرگ را آفریدند

به مناسبت هشت سالگی وبلاگ نویسی فارسی قرار بود درباره تاثیرات وبلاگ ها بر پدیده ها و اتفاقات بعد از انتخابات بنویسم. شاید شرایط خاصی که من در بعد از انتخابات درگیرش بودم مانع از این می شد که در همان زمان وبلاگ ها را دنبال کنم و از احوالات و شرایط به وقوع پیوسته باخبر شوم. اما در همان احوال علیرغم اینکه به سبب فعالیت های انتخاباتی دستگیر شده بودم، اما باید پاسخگوی نوشته هایم در پستهای وبلاگ می شدم. از نظر من نوشتن و خصوصا روزانه نویسی در وبلاگ مسئله جدی ای بود البته نه به اندازه ای که بازجوها آن را مهم می پنداشتند.

اما بعد از گذشت ۷۰ روز اولین و طبیعی ترین کار، گرفتن خبر از ایامی بود که به زعم بسیاری از ناظرین سرعت تحولاتش آنقدر بالا بود که نتوان آن را با روزها و ماه های مشابه مقایسه نمود. خواندن اخبار و حتی دیدن فیلم ها و صحنه های تظاهرات و اعتراض مردم و یا صحنه های خشونت ها نمی توانست به تنهایی منتقل کننده حس و حال آن روزها باشد. آنها به مانند اسنادی کاملا بی روح بودند که تنها و تنها خشونت آن روزها را برایم منتقل می کردند. تنها دو منبع می توانست بازگوکننده وضعیت آن روزگار باشد. دو منبعی که بسیار از آن بهره جستم و صادقانه باعث حیرتم گردید. اولین منبع گفتگوهای شفاهی و توضیحاتی بود که افراد از حضورشان و از حضور مردم ارائه می دادند و دومین وسیله خواندن وبلاگ کسانی بود که شاهدان عینی ِ وقایع بودند و یا به نحوی گزارشی از آنچه دیده اند و شنیده اند ثبت کرده اند. به واقع وبلاگستان در این مدت مکتوب کننده و ثبت کننده خاطرات شفاهی مردمی شده بود که علاقمند به تغییر بودند و برای خواستشان برخاسته بودند. دیگر نیاز نبود برای شناخت بهتر به خاطرات سینه به سینه و یا در گوشه دفتر یادداشتی ثبت شده مراجعه نمود که این خاطرات و شرح وضعیت ها به شکل علنی و در دسترس بود. کافی بود وارد گوگل ریدر شوی و تمام آیتم های نخوانده ای که دوستانت نوشته اند تک به تک بخوانی یا اینکه تمامی به اشتراک گذارده شده هایی که آن روزها بوی خشم و بوی اعتراضش بیش از هر شخصی نویسی ای شده بود ببینی. نکته جالب این بود که کوتاه نوشته ها و یا شخصی نوشته های دوستان وبلاگ نویس ِ غیر سیاسی نیز به بهترین نحوی منتقل کننده آن حس و حال بود. به جرات باید بگویم یکی از بهترین منابع مرور حوادث همانهایی بود که در وبلاگ ها خواندم. البته ناگفته پیداست در وبلاگ خوانی باید حواسم می بود که این اسناد خالی از دخالت شخصی ِ نویسنده نیست و همان می تواند نوشته را با اغراق و یا با کم و ناچیز انگاری همراه کند. آنچه مهم بود برآیندی بود که از این خواندن ها می شد گرفت. بی جهت نیست که وقتی در جستجوگرها برای گرفتن اطلاعات می گردی بیشترین حجم اطلاعات را باید در این دفترچه یادداشت های شخصی ای پیدا کنی که روزی روزگاری بعد از نوشته شدن در گوشه صندوق ها و یا پشت کتابخانه ها خاک می خورد و امروز به بهترین شکلی آنها منتشر شده است. به واقع در این حوادث هر شهروند یک رسانه بوده است. یک رسانه نوشتاری، یک رسانه تصویری. ثبت وقایع از طریق نوشته، عکس و فیلم اتفاقی بود که در این اعتراضات توسط شهروند خبرنگارانی انجام شد که اینبار فعال شده بودند و گوی رقابت را از روزنامه نگاران و خبرنگاران حرفه ای ربودند. با امید روزی که دسترسی شهروندان به رسانه ها نامحدود باشد و هر شهروند صاحب یک رسانه باشد.

و اما سایر بلاگ نویسانی که نظراتشان را به اشتراک گذارده اند (به ترتیب زمان دریافت مطالب):

علیها نویسنده یک طراح وب :

در این دوره، یک ۲۲خردادِ متفاوت را تجربه کردیم. اگر شما هم جزئی از وبلاگستانِ فارسی بودید – چه خواننده و چه نویسنده – حتما متوجه ی این شدید که خبرهای آن روزها را سریع تر از هرکسی به دست می آوردید.
وبلاگستان و وبلاگستانی ها انصافا گل کاشتند. همین که تعدادی از وبلاگ نویس های عزیزمان دستگیر و یا تهدید به این امر شدند، خود گویای تاثیرگذاری بسیار زیادِ آن است.
سالگردِ وبلاگستانِ فارسی هست، تبریکاتِ بنده را هم پذیرا باشید :- ) هرچند که نمره ی وبلاگستان ۲۰ است اما من به آن نمره ی ۱۹ می دهم و ۲۰ را نگه می دارم برای دوره ی بعد :- )

شایان شلیله نویسنده دنیای مجازی یا فاجعه مجازی در ایران :

در مورد نقش وبلاگ نویسان در رویداد های اخیر شاید حرف های زیادی بشود زد. البته بررسی نقش وبلاگ نویسان که چه نتیجه ای داشته است را پس از مدت کوتاه ۲ ماهه نمی شود بررسی کرد که این حرف ها و نوشته ها چه تاثیر فرهنگی در جامعه داشته است.

اما نقش وبلاگ نویسان رو در مورد پوشش خبری و استفاده از تکنولوژی می شود خیلی دقیق بررسی کرد. پوشش خبری و اطلاع رسانی بعد از انتخابات به دلیل مشکلات زیادی که خبرنگاران داشتند در پوشش خبری، به دوش وبلاگ نویسان بود.

استفاده از سایت ها و افرادی که آن ها را تهیه می کردند و در اینترنت قرار می دادند را شاید بشود گفت یک حرکت بسیار بزرگ و قوی بود.

در شرایطی که این سایت ها فیلتر شده بودند، دسترسی به اینترنت با اختلال مواجه شده بود و تهیه مطلب هم کم خطر نبود، وبلاگ نویسی و در کل وبلاگ نویسان شناخته شده ویا ناشناخته به درستی وارد میدان شدند و این فاصله اطلاع رسانی و پوشش خبری رو کامل کردند.

برای خود من خیلی جالب بود که یک بار در دفتر نشسته بودن داشتم فیس بوک بازی می کردم دیدم یک فیلم ویدئویی به اشتراک گذاشته شد که دقیقا در سرکوچه ما گرفته شده بود. یعنی سرعت انتقال اطلاعات مثل تهیه فیلم، ارسال اون به اینترنت و به اشتراک گذاشتنش تا اونجا که به من برسه کمتر از یک ساعت طول کشیده بود. یعنی من فیلمی رو از محله زندگی خودم میدیدم که دور دنیا رو گشته و سریع تر از اینکه خبرش به صورت چهره به چهره به من برسه با استفاده از تکنولوژی به دست من رسید.

شاید برای کسی که در خارج زندگی می کنه و از ایران دور هستش و مدت زیادی هم هست که به ایران نیومده این موضوع خیلی اهمیت نداشته باشه ولی برای من که در ۱۰ دقیقه بیشتر با خونه فاصله ندارم و رویداد های به این نزدیکی که در اطراف من روی میده رو هم با استفاده از تکنولوژی سریع تر مطلع میشم دقیقا میتونه توضیح این باشه که نقش وبلاگستان و استفاده از تمام ابزار ها برای اطلاع رسانی تا چه اندازه ای اهمیت داره.

در پایان هم من واقعا به وبلاگ نویسی از نظر استفاده از وبلاگ و تکنولوژی های وب نمره ۲۰ رو میدم. البته نه تنها من بلکه همه ما شاهد بودیم که تمام دنیا هم از این موضوع شوکه شدن، و کم نبودند افرادی که از این رویداد به عنوان انقلاب وب ۲ یا شکوه روزنامه نگاری شهروندی نام بردند.

چون در تمام کشور ها خیلی سال است که روزنامه نگرای شهرورندی مطرح شده ولی در واقع نقش و تاثیر گزاری روزنامه نگاری شهروندی در دنیا تا قبل از انتخابات ایران در چنین حجمی اصلا روی نداده بود.

امین ثابتی نویسنده ندای امروز :

بلاگستان فارسی در وقایع پس از ۲۲ خرداد ماه تا حدودی جای یک رسانه‌ی ملی را پر کردند و به خوبی وقایع را پوشش دادند. مزیت مهم پوشش اخبار توسط بلاگستان فارسی در آن بود که تمامی دیدگاه‌ها و نظرها بیان می‌شد و هیچ صدایی سانسور نمی‌شد، به همین دلیل می‌توان وبلاگستان فارسی را بی‌طرف‌ترین رسانه‌ی ایرانی د وقایع پس از ۲۲ خرداد دانست. نمره: ۱۶

بابک محمودی نویسنده زنگوله :

وبلاگستان فارسی در وقایع اخیر نقش فناوری هایی نظیر اینترنت در جامعه را به خوبی و روشنی نشان داد. من تمام دوره های مختلف، از آن زمان که واژه «وبلاگ» در فارسی معنا نداشت تا آن موقع که وبلاگ داشتن کلاس داشت و تا الان را «از نزدیک» دیده ام. اخیرآ به وضوح احساس می کنم که کلمه «وبلاگ» خیلی خیلی بیش از پیش جا افتاده. همه ما دیدیم و داریم می بینیم که به لطف اینترنت و سرویس دهنده های رایگان هر فرد به یک رسانه تبدیل شده است.

فضاهایی مثل توییتر و فرندفید هم جزئی از وبلاگستان فارسی هستند و مطمئنم همه شما از نقش مثبت آنها به خوبی آگاه هستید. توییتر به ما ثابت کرد که میکروبلاگینگ و پاسخ به سوال «What are you doing?» گاهی چقدر می تواند مهم باشد و فرندفید هم به عنوان یک سکوی خبرگزاری جمعی و به اشتراک گذاری اهمیت و قدرت خودش را بیش از پیش به ما ثابت کرد.

من به نقش وبلاگستان فارسی در وقایع اخیر نمره ۱۴ می دهم، نمره ای که صد در صد قبول است اما هنوز خیلی جای پیشرفت دارد.

ما بیشماریم!

نویسنده وبلاگ گیله مرد :

وبلاگستان در دوران پس از انتخابات ضعف های رسانه دولتی را پر کرد و نقش بسیار مهمی در انعکاس وقایع داشت تا جایی که بسیاری از شفاف سازی ها در همین وبلاگستان صورت گرفت و وبلاگ نویس تبدیل شد به کابوسی در بیداری برای آنها که حق را نادیده گرفتند. هر چند در پاره ای از موارد یک جانبه گرایی هم صورت می گرفت ولی از حق نباید گذشت که وبلاگ های فارسی در مجموع نقش یک رسانه ملی را بازی کردند که مدت ها در حسرتش بودیم. به امید روزی که بتوانیم در شاهد به بلوغ رسیدن این کودک هشت ساله باشیم.

نمره من به بلاگستان فارسی ۱۸ هست! اون دو نمره هم به خاطر امثال آهستان کم کردیم

نویسنده وبلاگ گیلاس خانومی :

دلم میخواست بنویسم که راضی ام از نقش بلاگستان , اما نیستم . خیلی از ما وبلاگ نویسان در این دوران – از قبل از ۲۲ خرداد میگویم تا بعدش – کارهایمان را زمین گذاشتیم و امدیم سراغ انتخابات و هیاهو کردیم و داد زدیم و ناله کردیم و بعد دوباره برگشتیم سر کارهایمان ! شما فرض کن گردگیری میز تلوزیون یا وصل کردن یک لامپ کم مصرف … اما بودند کسانی که زندان رفتند , بیشتر از من کتک خوردند , خاطراتشان خیلی بدتر و واضح تر از خاطرات ما بود و شکنجه شدند , کشته شدند و الان در قبرهای بی هویت در گورستان در خوابیده اند . و وبلاگستان کاری نمی تواند برایشان بکند . شاید التیامی با سخنی یا همدردی یا اصلا یاد بودی ولی شده است انچه که نباید میشد و گذشته است انچه که سخت بود و بر خاطره ها ماند … حالا که قرار است نمره بدهم … نمره قبولی نمیدهم .. چون راضی نیستم . دوست ندارم بایستم و برای هیچی دست بزنم . نمی گویم هیچی بود ! اخرش هیچی شد . می بینید که اعترافات مخملی این کودتای مخملی را ؟ دوست نداشتم جای سمیه خانوم باشم . حتی یک لحظه و نمیدانم چه بگویم که درمانی باشد برای زخم های روحی اش .. فقط شرمنده ام خواهر

رضا سیدی پور نویسنده فیدوس :

چند سال پیش وقتی اولین گروه از وبلاگ نویسان به جرم تشویش اذهان عمومی و اقدام علیه امنیت ملی دستگیر شده و پرونده ای موسوم به پرونده وبلاگ نویسان به جریان افتاد – پرونده ای که هنوز مفتوح است – وبلاگ نویسی جایگاه خود را به عنوان یک رسانه در ایران نشان داد ، و از آن روز به بعد پای وبلاگ نویسان نیز مانند دیگر صاحبان رسانه همزمان هم به فضای سیاسی ایران و هم به دادگاه های این کشور باز شد.

استقلال فردی و آزادی عمل در وبلاگ نویسی باعث شده تا در جریانات مختلف بتواند به عنوان یک رسانه قوی و بروز عمل کرده و کمک کار اصلی دیگر رسانه های رسمی و نیمه رسمی باشد.

در کوران حوادث پس از انتخابات ۲۲ خرداد و در حالی که فضای ملتهب داخل کشور خالی از رسانه های خارجی و رسانه های داخلی مستقل بوده و عملا خبر رسانی به داخل و خارج از کشور صورت نمی گرفت ، وبلاگ ها توانستند تا حدود زیادی این نقیصه را جبران کنند .استفاده وبلاگ نویسان از عکس و فیلم هایی که بیشتر توسط خود وبلاگ نویسان و بی واسطه تهیه می شد باعث افزایش اعتبار خبری آنها شد ، تا جاییکه در موارد بسیاری همین وبلاگ های غیر رسمی در بیشتر موارد به عنوان منابع اصلی خبری غول های رسانه ای جهان مورد استفاده قرار می گرفتند.

وبلاگ نویسی در ایران را دیگر نمی توان نهال نو رسته ای دانست چرا که هشت سال سابقه وبلاگ نویسی فارسی در عصر پر شتاب رسانه سابقه کمی نیست و من فکر می کنم جریان وبلاگ نویسی ایران در اولین آزمون خطیر خود موفق بوده و به خوبی توانسته است که وظیفه اطلاع رسانی خود را انجام بدهد.

شانزده سال سابقه معلمی و امتحان و ورقه و نمره این حسن را داشته که الان من به راحتی بتوانم نمره بدهم . نمره من به وبلاگ نویسی فارسی در جریانات پس از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۸ می باشد.

علیرضا نویسنده نون وا :

وقایع اخیر هرچند دردناک بود ،اما برای وبلاگستانی که همیشه در کارهای گروهی ضعیف بود ، تمرینی شد برای با هم بودن ، برای کار دسته جمعی ،حتی برای اثبات جایگاه خود اینترنت. وبلاگستان چه قبل و بعد از ۲۲ خرداد ماه ثابت کرد رسانه ای‏ست آزاد که هر فردی در آن اجازه اظهار نظر خواهد داشت. این روز رو به همه مردمان وبلاگستان تبریک عرض میکنم و به وبلاگستان نمره ۱۵٫۲۵ خواهم داد.

نویسنده وبلاگ مریم :

به نظر من وبلاگستان درجریان انتخابات بیشتر نقش رسانه ای و اطلاع رسانی داشت. البته این خیلی طبیعیه اما انتظار خود من از وبلاگ نویس ها خیلی بیشتر از این حرف ها بود. با توجه به اینکه وبلاگ نویس های تاثیر گذار اغلب آدم های تحصیل کرده و روشنفکری هستن نقششون خیلی باید فراتر از صرفا یک خبر رسانی یا تکرار داستان های انتخبات بود. متاسفانه هیچ نقد درست و حسابی و هیچ تحلیل منطقی در بلاگستان در رابطه با اتفاقات اخیر من ندیدم. به نظرم نمره وبلاگستان ۱۵ هست.شایدم ۱۰٫

آیدا رنگی نویسنده بلاگ نویس :

رسانه شمایید !

۲۲ خرداد ۱۳۸۸٫ کمی بعد از شادی های کوچک برای امید به ایرانی آباد ، ایرانی شاد ، ایرانی آزاد ، ایرانی بدون تحریم ، ایرانی بدون بازداشت وبلاگ نویس.

زمان، ساعت صفر مطلق ۲۳ خرداد .کمی بعد از اعلام نتایج. کمی بعد از دلسرد شدن از آزادی ، کمی بعد از تقلب …

و آغاز جنبشی در وبلاگستان فارسی که شاید بتوان نقطه عطفی در فعالیت سیاسی وبلاگ نویسان فارسی زبان دانست. بازداشت وبلاگ نویسان که کام نوشتن را برای دوستان ندیده مجازی یاران در بند تلخ کرده بود.

سانسور شدید خبری رسانه ملی بار اطلاع رسانی را به دوش وبلاگ نویسان گمنامی گذاشته بود ، که حالا ترس از بازداشت داشتند. اما با شعار ” رسانه شمایید ” همچنان وبلاگ نویسان اعتراض خود را با کلمات به گوش یاران و مخالفان می رساندند.

درخواست ازادی برای وبلاگ نویسان بازداشت شده ، روشن کردن شمع برای کشته شده ها و دیگر فعالیت های مجازی که هرکدام صدایی بود از بین هزاران نویسنده این دنیای مجازی.

در مقابل نویسنده های موافق دولت نیز بیکار ننشستند و با نطق های طولانی و تند به تخریب اتفاقها پرداختند و جنگی سایبری بین موافقان و مخالفان در گرفت.جنگی از نوع هک بین فارس و بالاترین ! و یا کلمات بین وبلاگ نویسان !

شاید اگر نویسندگان وبلاگ ها نبودند ، فریاد های پشت دیوار اوین خاموش می شد ،نگاه ” ندا ” سمبل آزادی نمی شد ، دروغ پراکنی رسانه ملی افشا نمی شد !

اما ما ، وبلاگ نویسان فارسی بودیم که توانستیم در این مسیر پرخطر ادامه دهیم و رسالت ، ” رسانه شمایید ” را انجام دهیم.رسالتی که هنوز ادامه دارد و تا روزی که وبلاگ فارسی زنده است ، پاینده خواهد ماند.

من ، به عنوان نویسنده ای از بین هزاران وبلاگ نویسی که در این مدت سعی به تصویر کشیدن دغدغه ها و اتفاقات پیرامون خود را داشت ، به تمام اعضای این جامعه وبلاگ فارسی موفقیت در این رسالت را تبریک می گویم و امیدوارم تا روز ازادی تمام وبلاگ نویسان در بند ، این حرکت ادامه داشته باشد .

با وجود تمام تحریم های موجود برای به روز نگه داشتن وبلاگ ها از جمله کم بودن سرعت اینترنت ، فیلتر ، تصویب قانون جدید جرایم اینترنتی در تیر ماه و غیره و غیره ، به وبلاگستان فارسی نمره ۲۰ را می دهم که با وجود تمام این سختی ها به راه خود ادامه داد.

لوا زند نویسنده بلوط :

متاسفانه من تابستان امسال وضع ثابتی نداشتم و وبلاگ خونی هم آداب مخصوص داره. مثل فیس بوک و تویتر نیست. حداقل برای من فرق داره.

من حوادث امسال رو به طور عمده از فیس بوک، تویتر و خبرگزاری ها دنبال کردم نه وبلاگستان. یه شرایط خاصی هم داشت مخصوصا اون دو سه هفته اول که حجم خبرها اینقدر زیاد بود که عملا وبلاگی که روزی یکی یا دوبار آپدیت میشه کارایی خبررسانی در این مورد رو نداشت یا حداقل مثل فیس بوک و تویتر نبود . عکس و ویدئو (‌که امکان به اشتراک گذاشتنشون مثلا تو فیس بوک خیلی بیشتره، هر کدوم اندازه هزار کلمه حرف میزدند). البته فکر کنم بین همه وبلاگ‌ها سه تا از وبلاگ‌هایی که دنبال می کردم از دیده های خودشون تو تظاهرات و خیابون ها می نوشتند که خب اینها هم منابع دست اولی بود.

اجازه بدید من مسله رو تحلیل نکنم و نمره ندم چون اولا همونطور که گفتم واقعا وبلاگها منبع اخبار برای من نبودند و دوما اینکه به عنوان کسی که به ماجرا نزدیک نبود و خودش تجربه دست اول نداشت نمیتونم بگم واقعیت چطور بود و وبلاگ‌ها چطور پوشش دادند اخبار رو. چیزی که هست حوادث بعد از خرداد امسال یه دریچه تازه ای رو نه تنها به روی خبرنگاری شهروندی که به روی اعتراضات مردمی باز کرد و واسه اولین بار در این حجم گسترده از تکنولوژی های اینترنتی برای جلب توجه بقیه دنیا و رسوندن صدای اعتراض استفاده شد. وبلاگ ها هم حتما از این قضیه مستثنا نیستند.

حورا نویسنده افیون :

مطمئننا اگر وبلاگستان فارسی نبود این جنبش در نطفه خفه می شد و هیچ اثر از آن باقی نمی ماند…

یک ۲۰ به وبلاگستان بدهکاریم

نویسنده وبلاگ بامدادی :

از یک دیدگاه شاید با توجه به ضریب نفوذ پایین اینترنت در ایران نقش وبلاگستان فارسی در هر گونه تحول اجتماعی در ایران ناچیز به نظر برسد. اما اگر شرایط حساس تاریخی‌ای مانند آن‌چه در چند ماه اخیر بر ایران گذشته است را در نظر بگیریم احتمالا به نتیجه‌ی دیگری می‌رسیم.

در روزهایی که جریان آزاد اطلاعات و اخبار به شدت از سوی مراکز تمرکز قدرت و ثروت مورد تهاجم قرار گرفته است، نقش رسانه‌های غیررسمی مانند وبلاگ‌‌ها و یا به صورت عام‌تر فعالیت مجازی همه‌ی کاربرانی که به شیوه‌های مختلف به تولید و انتشار اخبار (و حتی شایعات) می‌پردازند کلیدی و اساسی بوده است.

از سوی دیگر وبلاگ‌نویسان ایرانی مانند سایر شهروندان ایرانی بوده‌اند:

آن‌ها همراه با مردم رای دادند، امیدوار شدند، خود را باور کردند، باتوم خوردند، تحقیر شدند، شکنجه شدند، سکوت کردند، ترسیدند، حرف زدند، اعتراف کردند، زندانی شدند، مورد تجاوز قرار گرفتند، نوشتند، نقد کردند، تحلیل کردند، اطلاع‌رسانی کردند، توی خیابان آمدند، الله و اکبر گفتند و این جا و آن‌ جا حضور خود را حفظ کردند.

نمره‌ی وبلاگستان فارسی همان نمره‌ی مردم ایران است: بیست

و چند کلامی هم از حقیر:

صادق جم نویسنده بلاگ نوشت :

اگر به هشت سال گذشته بنگریم در میابیم که بلاگهای ایرانی نه تنها چیزی از بلاگهای سایر بلاد کم ندارند، که در بسیاری از موارد هم پیشرو هستند. اما این در نظر قدرت مداران، موقعیتی گرامی نیست! بلاگها، اگر به عنوان یک رسانه، جای خود را در قشرهای مختلف جامعه باز کنند، دکان رسانه های نمایشی را برای همیشه تعطیل می کنند، و بدین ترتیب معادله قدرت را به هم می ریزند. از همین رو قدرت طلبان با تمام توان شان نخواهند گذاشت که چنین رسانه ای به شکوفایی برسد. اما این تلاشی بس بیهوده است و آزادی، محکوم به پیروزی است!

در حوادث پس از ۲۲ خرداد سال جاری، وجدان عمومی جامعه احساس می کرد که در پس نمایش های رسانه های دولتی، چیزی است که سعی می شود، پنهان نگاه داشته شود. لذا کنجکاو شد تا بداند که حقیقت چیست. این موقعیت، فرصتی را برای بلاگستان به وجود آورد تا جای خود را بعنوان یک رسانه، محکم تر کند. اما متاسفانه اضطراب حاکم بر جامعه، بر بلاگ نویسان نیز بی تاثیر نبود. به گونه ای که هراس ناشی از اقدامات قدرت طلبان موجب شد تا بسیاری از بلاگ نویسان (از جمله خود من)، به جای اینکه از فرصت بدست آمده برای ایفای رسالت خود بهره ببرند، لب ببندند و سکوت پیشه کنند!

نباید از حق گذشت که بودند بلاگ نویسانی که هویت حقیقی شان پنهان بود یا در خارج از ایران زندگی می کردند و در این راه به بهترین نحو عمل کردند. اما تعدادشان آن قدر نبود که بتوان آن را به اکثریت بلاگستان تعمیم داد.

البته همانگونه که اشاره شد عامل اصلی این فرصت سوزی را باید در فضای بسته حاکم بر جامعه حقیقی ایران جست و جو کرد که اثرات آن رفته رفته بر جامعه مجازی نیز پدیدار می شود و مقابله با آن قدری مشکل می نماید.

اما اگر سرویس های وب۲ و شبکه های اجتماعی، را در کنار بلاگها قرار دهیم، نتیجه به عمل آمده، دگرگون می شود! با توجه به ویژگی آنی بودن و حضور هویت های پنهان، فعالیت در این وب سرویس ها تا حدود زیادی کم دغدغه تر بود. همین امر موجب فعالتر بودن این سرویسها شد. تا جائی که حتی در برخی از موارد خبرگزاری ها هم از این طریق تغذیه خبری می شدند، که بدون شک این موقعیتی فوق انتظار و استثنائی بود.

لذا اگر از نمره پائین بلاگستان در وقایع اخیر بگذریم، نمره ۲۰ ایرانیان در وب سرویسهایی چون توئیتر، فرندفید، فیس بوک، یوتیوب و… می تواند نویددهنده آینده ای روشن برای دنیای مجازی ایرانیان باشد!

البته بودند بلاگ نویسان بسیاری که اوضاع پیش آمده در حوادث اخیر، موجب شد که در نوشتن بی میل شوند. به نمایندگی از دوستان دعوت شده ای که حس نوشتن در این ویژه نامه را نداشتند، یادداشت سلمان جریری نویسنده وبلاگ سلمان را بخوانید که خواندن ویژه نامه تولد بلاگستان، بدون یادداشت نخستین بلاگ نویس فارسی زبان بی صفا می ماند:

حال و روز من هم، مثل حال و روز دوستان دیگه، خستگی و کسلی ناشی از اوضاع ایران عزیزمونه. نمی شه نوشت … نمی دونم کی دوباره می شه نوشت … … شاید همین ویژه نامه فیس آف شما و نوشته های خوب دوستان بهانه ای باشه برای شروعی مجدد.

به این امید که امید بار دیگر به بلاگستان فارسی بازگردد و به زودی شاهد بلاگ نوشتهای طوفانی پس از سکوتی معنادار باشیم…

آغاز سال نهم بلاگستان فارسی گرامی باد

مطالب مشابه:

• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• Face Off 8 : بابک محمودی vs کامیار ندیمی
• Face Off 6 : بامدادی vs هزاران نقطه
• وبلاگ نویسی حرفه ای: گذار از روزانه نویسی به توئیترنویسی؟!
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی

| مشاهده‌ 33 نظر دیگر

“وب” به عنوان یکی از نمادهای بدون مرز زندگی اجتماعی بشر نیز از این قاعده مستثنی نیست. دیری است که وب۲ جای دنیای ساکن وب۱ را گرفته و روز به روز روابط را تنگاتنگ تر و محکم تر می کند. حتی “وبلاگ”ها نیز که از پدیده های دنیای وب۱ بودند، حالا شکل و رویی جدید به خود گرفته اند و دیگر مثل قبل سوت و کور نیستند، که اگر چنین باشند، دیری نپاید که به تاریخ سپرده خواهند شد.

حالاً با ابزارهای وب۲، شما وبلاگها را خارج از دامنه شان نیز می خوانید و دیدگاهتان را درباره نظریات نویسنده اش بیان می کنید. صاحبان وبلاگها می توانند تنها با یک کلیک مطالب وبلاگهای دیگر را با خوانندگان شان به اشتراک بگذارند، حتی آنها که وبلاگ هم ندارند، می توانند مطالب مورد علاقه شان را در سایر شبکه های اجتماعی تنها با یک اشاره به اشتراک بگذارند. شما حتی می توانید با دنبال کردن حسابهای اجتماعی نویسندگان وبلاگهای مورد علاقه تان، از گذر لحظه ای زندگی آنها نیز باخبر باشید و از مینیمال هایشان لذت ببرید. حتی شما می توانید بقیه خوانندگان ثابت یک وبلاگ را نیز بشناسید و با آنها طرح دوستی و گفت و شنود بریزد و…

در یک کلام! این روزها با شبکه های اجتماعی هیچ کس تنها نیست!

اما در این مطلب می خواهیم ببینیم که چگونه باید از این همه ابزار اجتماعی که این روزها در وبلاگها سر برآورده اند استفاده کنیم:

اشتراک خوراکی

اولین گام برای وارد شدن به دنیای اجتماعی وبلاگها، این است که مشترک خوراک (فید) آنها شوید. در این باره بسیار گفته اند. خلاصه اش این است که شما لیست وبلاگهای مورد علاقه تان را به یک خوراک خوان (فیدخوان) مثل گوگل ریدر یا Microsoft Outlook می دهید و از این پس به جای اینکه به تک تک آنها سر بزنید، مستقیماً مطالب جدیدشان را از طریق خوراک خوانتان مطالعه می کنید.

بین خودمان بماند! اما اگر هنوز از خوراک خوان استفاده نمی کنید، باید بدانید که خیلی از غافله عقبید! پس صدایش را در نیاورید و زود مطلب “همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی” را بخوانید تا تنها با طی چند گام کوچک یک خوراک خوان حرفه ای شوید!

اشتراک ایمیلی

اگر زیاد از ایمیل استفاده می کنید یا موقعیت تان به گونه ای است که فقط ایمیل در دسترس تان است، میتوانید مطالب جدید وبلاگهای مورد علاقه تان را در ایمیل تان دریافت کنید و آنها را مطالعه نمائید.

برای این کار در وبلاگها به دنبال کادر “اشتراک ایمیلی” بگردید و آدرس ایمیل تان را در آن وارد کنید. پس از آنکه روی دکمه “اشتراک” یا “ارسال” را کلیک کردید، صفحه جدیدی نمایان می گردد، که شما بایستی کاراکترهایی که در تصویر می بینید را در کادر مربوطه وارد نمائید، و سپس روی گزینه Complete Subscription Request کلیک کنید:

در مرحله آخر، شما باید ثابت کنید که صاحب ایمیلی بودید که آدرسش را وارد کرده اید. برای این کار ایمیلی  جهت تائید به آدرس وارد شده ارسال می گردد. تنها کاری که شما بایستی انجام دهید، این است که ایمیل را باز کنید و روی لینکی که در آن وجود دارد، کلیک نمائید:

حالا شما مشترک خبرنامه ایمیلی وبلاگ مورد نظر شده اید.

وب سرویسهای وب۲

این روزها گشت و گذار در سایتهای وب۲، یکی از روزمرگی های همه اهالی سایبر شده است. وبلاگ نویس ها هم که قشر پیشروی دنیای مجازی محسوب می شوند، بیش از دیگران از وب سرویس های وب۲ بهره می برند. اگر شما هم میخواهید وب۲یی باشید و از ابزارهای مفید وب جدید لذت ببرید، لازم است که از کاربری در این وب سرویس ها غافل نباشید. و در این بین، دنبال کردن کارهایی که وبلاگ نویسان مورد علاقه شما در سایتهای وب۲ انجام می دهند، خودش عالمی دارد!

برخی از وب سرویسهای معروفتر در دنیای مجازی، همانهایی هستند که آیکن شان را در بالا می بینید. در ادامه سعی می کنم بصورت کوتاه و مختصر آنها را معرفی کنم:

Twitter (توئیتر) : وب سرویسی است که کاربران در آن می کوشند تا حداکثر در ۱۴۰ کاراکتر از احوال فعلی شان بگویند و اینکه “در حال انجام چه کاری هستند؟!” البته همیشه احوالات نیست که بیان می شود. اینجا بهشت مینیمالیست هاست!

FriendFeed (فرندفید) : وب سرویسی است که اعضا، خوراک (فید) سایر وب سرویس های وب۲یی شان را در آن وارد می کنند. بدین ترتیب لیست آخرین مطالب وبلاگشان، آخرین عکسهایی که آپلود کرده اند، آخرین توئیتهایشان، آخرین مطالبی که با دیگران به اشتراک گذاشته اند و… و… را در فرندفید یکجا می توانید ببینید. همچنین می توانید همانجا برای ورودی هایشان نظر بگذارید یا آنکه آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

Facebook (فیس بوک) : یک شبکه اجتماعی همه جانبه است! از شیر مرغ تا جان آدمی در آن پیدا می شود. در فیس بوک هر کس شناسنامه ای دارد که مشخصاتش را در آن وارد می کند. سپس دوستانش را می یابد و با آنها ارتباط برقرار می کند. این ارتباط می تواند از نوع نوشتاری، ارسال تصاویر، فیلمها و… باشد. دوستان، می توانند با هم تشکیل گروه ها و اجتماعاتی را بدهند و درباره مسائل مختلف (سیاسی، اجتماعی، ادبی و…) بحث و تبادل نظر کنند. انواع بازی و سرگرمی نیز در فیس بوک یافت می شود و… هر چه از فیس بوک بگویم، کم گفته ام! اصولاً این روزها هرکس فیس بوکی نباشد، یک چیزش کم است!!

Google Profile : گوگل ریدر که معرف حضورتان هست!؟ در قسمت خوراک خوانی هم به استفاده های آن اشاره کردم.اما گوگل ریدر جدید روز به روز اجتماعی تر می شود. شما می توانید مطالبی که در گوگل ریدرتان می خوانید را با دیگران به اشتراک بگذارید و مطالبی که دوستان تان به اشتراک گذاشته اند را ببینید. همچنین شما میتوانید پروفایل گوگل تان را بسازید و در آن وب سرویس هایی که در آنها عضو هستید را به دوستان تان معرفی کنید.

Yahoo Profile : تصور نمی کنم، کسی اهل اینترنت باشد و آی دی یاهو نداشته باشد! یاهو، دوست قدیمی کاربران ایرانی است! مدتی است که یاهو، بساط ۳۶۰ش را برچیده و تمرکزش را روی یاهو پروفایل قرار داده است. در شناسنامه یاهوتان هم شما می توانید آدرس سایتهای دیگری که در آنها عضو هستید را قرار دهید. همچنین می توانید شبکه دوستان تان را تشکیل دهید و با هم در ارتباط باشید.

Youtube (یوتیوب) : شبکه ای است از فیلم ها! با داشتن یک حساب کاربری در این وب سرویس شما هم می توانید فیلمهایی را که بصورت حرفه ای یا غیر حرفه ای می گیرید با دیگران به اشتراک بگذارید و تلویزیون اینترنتی خودتان را راه بیاندازید! همچنین می توانید فیلمهای دیگران را هم ببینید و نظرتان را درباره آنها بگذارید.

Picasa (پیکاسا) : آلبوم تصویری گوگل است. شما با داشتن یک حساب کاربری گوگل (همان Gmail) می توانید عکسهای تان را روی این آلبوم بارگذاری کنید. این امکان برای شما فراهم است که عکسهایتان را خصوصی نگه دارید یا اینکه آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

Flickr (فلیکر) : آلبوم عکسها و فیلمهایی است که یاهو راه انداخته. با داشتن یک آی دی یاهو، می توانید عضو این سایت شوید و عکسها و فیلمهایتان را روی آنها آپلود کنید. شما می توانید عکسهای عمومی دیگران را هم ببینید و برایشان نظر بگذارید. همچنین می توانید شبکه ای از تصویر برداران مورد علاقه تان را تشکیل دهید.

Last.fm : شبکه موسیقیایی است! با عضو شدن در این سایت و نصب افزونه آن بر روی کامپیوترتان، موزیک هایی که گوش می دهید را در پروفایل تان لیست می کند. بدین ترتیب دوستان تان با علایق موسیقیایی شما بیشتر آشنا می شوند و بالعکس!

Delicious (دلیشیوز یا خوشمزه) : شبکه ای است از لینکهای به در بخوری که کاربران در هنگام وبگردی هایشان، آنها را یافته اند و آنها را با دیگران به اشتراک گذاشته اند. لینکلاگ بلاگ نوشت هم به کمک همین سرویس بنا نهاده شده است!

اگر دوست دارید وب۲یی باشید، سریعاً در این وب سرویسها عضو شوید و وبلاگ نویسان مورد علاقه تان را نیز از طریق آیکن هایی که در وبلاگ هایشان قرار داده اند، در این سرویس ها پیدا کنید و با آنها در ارتباط باشید.

شبکه اجتماعی Google Friend Connect

مدتی است که شبکه اجتماعی جدید گوگل فرند، به تدریج جایگاه خود را در بین وبلاگها باز می کند. قضیه از این قرار است که بازدیدکنندگان وبلاگها می توانند عضو شبکه اجتماعی وبلاگ شوند و با سایر بازدیدکنندگان آن وبلاگ در تماس باشند، در بحثها شرکت کنند، بعنوان یک عضو ثابت وبلاگ برای مطالب نظر بگذارند و…

بطور کلی گوگل میخواهد که نویسنده و خوانندگان بیشتر با هم در تماس باشند و بدین ترتیب روح اجتماعی تری در کالبد وبلاگها دمیده شود.

برای عضویت در شبکه های گوگل فرند وبلاگها، در کادر شبکه اعضا، روی گزینه “پیوستن به سایت” کلیک کنید.

در صفحه جدیدی که باز می شود، یکی از حسابهای کاربری را برای وارد شدن به شبکه اجتماعی گوگل فرند انتخاب کنید:

مثلاً اگر حساب کاربری گوگل (همان Gmail) دارید، روی آیکن گوگل کلیک کنید و در صفحه بعد، آی دی و پسورد گوگل تان را وارد کنید. بدین ترتیب شما به عضویت شبکه گوگلی وبلاگ مورد نظر در می آئید. حالا آیکن پروفایل شما هم در باکس شبکه گوگلی وبلاگ ظاهر می شود.

بعد از این، هر بار که وارد وبلاگ مورد نظر می شوید، برای وارد شدن به شبکه گوگلی آن تنها کافیست که روی گزینه “ورود به سیستم” کلیک کنید و آی دی و پسوردتان را وارد کنید.

در شبکه گوگلی هر وبلاگی که عضو می شوید، می توانید با سایر اعضای آن شبکه طرح دوستی بریزید. برای این کار، روی آیکن عضو مورد نظر کلیک کنید. صفحه ای شبیه به تصویر زیر باز می شود، که شناسنامه کوچکی است از مشخصات آن عضو:

برای افزودن کاربر به لیست دوستان تان، کافیست که روی گزینه “افزودن به عنوان دوست” کلیک کنید.

حالا اگر دکمه “صفحه اصلی” را در زیر باکس شبکه گوگلی، فشار دهید، صفحه اصلی شبکه، چیزی شبیه به تصویر زیر می شود که بطور کلی به دو بخش تقسیم شده: در قسمت بالا، لیست کل اعضای سایت نمایش داده می شود و در قسمت پائینی لیست دوستان شما.

در زیر همین باکس اگر روی لینک “دوستان خود را دعوت کنید” کلیک نمائید، کادری مثل تصویر زیر باز می شود، که شما در آن می توانید دوستان تان را انتخاب کنید و از آنها بخواهید که به شبکه گوگلی وبلاگ مورد نظر بپیوندند:

برای این کار کافیست که روی آیکن دوستان تان در شبکه های مختلف (مثلاً آنهایی که در Gmail Contact تان هستند، یا آنهایی که در Orkut با شما دوست هستند) کلیک کنید و بعد از نوشتن پیام، روی “ارسال دعوت نامه” کلیک نمائید.

ضمناً اگر کسی را می شناسید که در بین لیستهایی که بصورت اتوماتیک به شما نشان داده می شوند، نیست، می توانید ایمیلش را در کادر “با ایمیل دعوت کنید:” وارد نمائید تا دعوتنامه برای وی ارسال گردد.

حالا که به شبکه اجتماعی گوگل پیوسته اید، می توانید از دیگر ابزارکهای گوگل در آن وبلاگ استفاده کنید. مثلاً در بلاگ نوشت دو ابزارک ” نظرات” و “مطالب پیشنهادی” در کنار باکس شبکه اعضا، در قسمت پانوشت وبلاگ تعبیه شده اند.

در ابزارک “نظرات” اعضای سایت می توانند در مورد مسائل مختلف پیام بگذارند و به نظراتشان را در مورد پیامهای دیگران بیان کنند:

اما ابزارک “مطالب پیشنهادی اعضا“: وقتی که شما یکی از مطالب وبلاگی که در آن عضو هستید را می خوانید و فکر می کنید مطلبی است که بهتر است دیگران هم آنرا بخوانند، کافیست که در انتهای مطلب روی گزینه “این مطلب را به دیگران توصیه کنید” کلیک نمائید:

حالا مطلبی که شما به دیگران توصیه کرده اید، در باکس “مطالب پیشنهادی اعضا” نمایش داده می شود:

امیدوارم که این مطلب با تمام کاستی هایش، گامی هرچند ناچیز باشد در پیشرفت فارسی زبانان در دنیای وب۲٫

در شبکه های اجتماعی منتظر شما هستم!

مطالب مشابه:

• آپلود کردن همزمان تصاویر روی سایتهای مختلف با PixelPipe
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی
• فرندفید و مباحث پیرامونش
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی

| مشاهده‌ 29 نظر دیگر

از سوی دیگر مشکلاتی همچون قیلطرینگ و کنترلینگ پهنای باند، که هر از گاه در ایران با آنها مواجه هستیم، موجب می شود که به ابزارهای واسطه برای ارتباط با سرویس دهنده های مورد علاقه مان نیاز پیدا کنیم.

Digsby ابزار جدیدی نیست، اما اخیراً تغییرات شگرفی را شاهد بوده است. به کمک Digsby شما می توانید ابزارهای چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی محبوب را یکجا و در کنار یکدیگر داشته باشید و همزمان از همه آنها بهره ببرید.

در دیگزبای شما می توانید اکانتهای AIM، MSN، Yahoo، Gtalk، ICQ، Jabber و حتی Facebook Chat را برای چت کردن با دوستان تان یکجا جمع کنید. همچنین می توانید از ایمیلهایی که در Gmail، Yahoo Mail، Hotmail و هر سرویس ایمیل دیگری که از POP mail یا Imap پشتیبانی می کند، مطلع شوید.

در کنار همه اینها دیگزبای به شما اجازه می دهد تا از وضعیت دوستان تان در شبکه های اجتماعی محبوبی چون Twitter، Facebook، MySpace و LinkdIN نیز مطلع باشید.

از امتیازات ویژه دیگزبای در شرایط فعلی این است که شما را از بازی های هر از گاهی سرویس دهنده هایی چون Yahoo Messenger رها می کند و از این طریق براحتی می توانید در هر زمانی با آی دی یاهویتان آنلاین شوید.

همچنین برای توئیت کردن و پیگیری استاتوسهای دوستان تان در فیس بوک دیگر نیازی به دور زدن قیلطرینگ نخواهید داشت.

در حال حاضر کلاینت دیگزبای فقط برای سیستم عامل Windows موجود است، اما قول داده اند که بزودی کلاینتهای Linux و Mac را هم عرضه کنند. اگر از این سیستم عامل ها استفاده می کنید، اینجا ایمیل تان را وارد کنید تا به محض عرضه شما را مطلع کنند.

در هنگام دانلود کردن حواستان باشد که این نسخه ـ که حدود ۱۵mg حجم دارد ـ را دانلود کنید تا براحتی بتوانید از آن برای دفعات بعد هم بهره ببرید!

مطالب مشابه:

• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• فرندفید و مباحث پیرامونش
• چت در Gmail
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی

| مشاهده‌ 15 نظر دیگر