بلاگ‌نوشت » نظرسنجی

انتخاب بین شرافت و عشق

صادق — Mon, 29 Aug 2011 13:07:10 +0000

اکثر آدم‌ها، معمولاً در شرایط عادی وظیفه‌شان را درست انجام می‌دهند و براساس عقل، آن‌چه را که “صحیح” و “شرافت‌مندانه” می‌پندارند، به انجام می‌رسانند. اما در شرایط سخت و احساسی، معمولاً این کار دشوار می‌شود و لغزش‌ها زیاد.

نمونه‌ای از این ماجرا در اعترافات اجباری اتفاق می‌افتد. فردی که «حقیقت» را می‌داند، حاضر می‌شود تا برای حفظ جان عزیزانش، آن را کتمان کند یا به نحو دیگری بیان نماید. این یک شرایط ساده نیست! اینجا جایی‌ست که به قول استاد آئمون در Game of Thrones انسان مجبور می‌شود بین “شرافت” و “دوست داشتن” یکی را انتخاب کند. و اگر به خودمان رجوع کنیم، می‌بینیم که این انتخاب سختی‌ست.

به درون خود رجوع کنید. خود را در یک شرایط ویژه، مانند آنچه که به آن اشاره شد، قرار دهید و صادقانه خود را بشناسید. بد نیست صادقانه‌های‌مان را در یک نظرسنجی با هم بسنجیم:

Take Our Poll

مطالب مشابه:

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

افکارسنجی‌: آزادی در اینترنت

صادق — Tue, 16 Aug 2011 15:47:38 +0000

یکی از بحث‌هایی که معمولاً اصطلاح «آزادی» با خود به دنبال می‌آورد، موضوع «حدود و محدوده‌» است! اینکه آیا آزادی باید بی‌قید باشد یا بایستی محدوده‌ای را برای آن قائل شد؟ و اگر باید حدودش را معلوم کرد، این حدود تا کجا بایستی پیش برود و چه کسی صلاحیت تعیین و نظارت بر آن را دارد؟

در بین پاسخ‌های مختلفی که در این باره مطرح است، اینکه «آزادی تا آن‌جا می‌تواند پیش رود که دیگران را دچار محدودیت و مشکل نکند» تقریباً بیش از همه، موردپسند طیف‌های مختلف است. بحث مشابهی را در محیط اینترنت هم می‌توان مطرح کرد. این‌که «آزادی در اینترنت» چه تعریفی دارد و آیا حدودی باید برایش قائل شد یا خیر؟

این موضوع در شرایطی مثل شرایط اخیر انگلیس می‌تواند تعیین کننده باشد. همان‌گونه که می‌دانیم، ابزارهایی مثل شبکه‌های اجتماعی به قولی مانند شمشیرهای دولبه هستند. یعنی هم می‌توانند در جهت نیل به اهداف عالی مورد استفاده قرار گیرند و هم در جهت اهداف شوم! قصد تعبیر وقایع پیش آمده یا تحلیل آن‌ها را ندارم. اما واضح است که یک عده خرابکار می‌‌توانند به راحتی از ابزارهایی مثل اینترنت یا تلفن همراه برای ایجاد هماهنگی در جهت پیش‌برد اهداف‌شان و ایجاد خرابکاری‌های بیشتر بهره ببرند. در چنین شرایطی فکر می‌کنید که آیا ناظرین بر حقوق دیگران (بدون توجه به گرایش‌های سیاسی)، این حق را دارند که برای استفاده‌ی اشخاص از ابزارهای اجتماعی اینترنت محدودیت ایجاد کنند یا اینکه باید به اینترنت به مثابه‌ی یک ابزار نگاه کنند و شیوه‌های دیگری را برای پیشگیری در نظر بگیرند؟

از آنجایی که برای جمع‌بندی این بحث، به نگاه گسترده‌ای نیاز است، برای یک هفته‌ی آینده تمایل دارم تا نظرات مختلف را جمع‌آوری کنم. لذا ضمن دعوت از اهالی محترم وبلاگستان برای شرکت در این گپ‌زنی و بررسی آن از جوانب مختلف، دعوت می‌کنم تا در نظرسنجی زیر این مطلب هم برای رسیدن به یک نتیجه‌ی عمومی شرکت کنید:

Take Our Poll

مطالب مشابه:

3 دیدگاه برای این نوشته:

شهرام بیطار:
۲۷ مرداد ۱۳۹۰ سلام . من معتقدم تو هر شرایطی نباید دخالت کنن . اینترنت یه ابزاره ، نباید حق استفاده از اون رو محدود کرد . بلکه میشه فرهنگ سازی کرد براش . تو این جور موقعیت های خرابکارانه هم با مبارزه فرهنگی باید جلوش رو گرفت و نه مسدود کردن دسترسی افراد به اینترنت . با درود و سپاس فراوان : شهرام
سید علیرضا مدرس:
۲۸ مرداد ۱۳۹۰ وقتی صحبت از ناظرین بر حقوق افراد می‌شود، پدر و مادر یک نوجوان را هم دربر می‌گیرد. از همان عهد شاه وزوزک (آی ایی 1!!) همیشه گزینه‌آی در مرورگرها وجود داشت برای والدین که بتوانند بچه‌های خود را محدود کنند. در مدارس خارج از کشور، دسترسی به اینترنت بدون محدودیت نیست. به نظر من، سوالت را باید کمی واضح تر و مشخص تر می‌پرسیدی. گمان می‌کنم منظور تو از ناظرین بر حقوق افراد صرفأ متولیان حکومتی آن باشد نه همه‌ی ناظرین که من دوتاشان را در بالا مثال زدم. در این صورت شاید به جای گزینه‌ی دوم، گزینه آخر صحیحتر باشد. چیزی که آقای شهرام اشاره کرده بود.
Sadegh Jam:
۲۹ مرداد ۱۳۹۰ حق با شماست، باید منظورم رو واضح‌تر بیان می‌کردم. اما همان‌طور که شما هم حدس زدید، منظور من از ناظرین حقوق افراد، متولیان حکومتی است. :)

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

بهترین وبلاگ‌های فارسی دوئچه‌وله ۲۰۱۰ – ۴ : آنکس که نداند

صادق — Tue, 13 Apr 2010 13:04:57 +0000

خانم ۴۱ ساله‌ای می‌گوید «بر خاک من بنویسید “او ندانست، و هرگز نخواست که بداند”! من هرگز نخواستم که بدانم، فقط زیستن آب را تماشا کردم و سکوت خاک را. من آنچه را اندیشیدم رها کردم» و ایشان نویسنده وبلاگ «آنکس که نداند» هستند که جز کاندیداهای بخش فارسی مسابقه بهترین وبلاگ‌های سال ۲۰۱۰ دوئچه‌وله می‌باشد.

نویسنده وبلاگ «آنکس که نداند» می‌گوید:

خودم خیلی تعجب کردم که وبلاگ من هم در میان کاندید ها بود. نمی دانم لطف داوران چه چیزی در آن دیده که انتخاب شده. اما در این وبلاگ تنها سعی می کنم خود زندگی را بنویسم. همان گونه که هست و می گذرد. پر از نشیب و فراز هایی که دارد. سعی می کنم با خودم و کلمه ها صادق باشم. شش سال است که نوشتن در وبلاگ را شروع کرده ام و در این شش سال اتفاق های زیادی در زندگی ام افتاده که تا آنجا که توانسته ام روایتش کرده ام. از شروع بیماری آلزایمر مادرم، از اختلافاتی که با پدرم داشتیم و بعد، از مرگ پدرم و اتفاقاتی که بعد از آن افتاد، از شراکتمان در ساختمان، ازخواهران و برادران، از خرداد سال گذشته هم از نگاهم میان آن همه نگاه که به خیابان های تهران دوخته بود، از تلخی ها و شیرینی ها، …

بیشتر نمی دانم چه می توانم درباره اش بنویسم. جز اینکه خود زندگیست برایم.

از «آنکس که نداند» دیدن کنید و اگر فکر می‌کنید که لیاقت داشتن رای شما را دارد، در این صفحه و در بخش بهترین وبلاگ‌های فارسی، رای‌تان را به نامش ثبت کنید.

مطالب مشابه:

1 دیدگاه برای این نوشته:

RFN:
۲۵ فروردین ۱۳۸۹ لطفا در نظرسنجی برترین شخصیت سیاسی در وبلاگ من شرکت کنید www.rfn.ir/node/69 ___________________________________

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

بهترین وبلاگ‌های فارسی دوئچه‌وله ۲۰۱۰ – ۳ : رادیو کالو

صادق — Fri, 09 Apr 2010 14:05:51 +0000

عبدالمحمد شعرانی، معلم کوچکترین مدرسه دنیا، را حتماً می‌شناسید. آقای شعرانی نویسنده وبلاگ‌ دیرتش‌باد است. وی از ابتدای سال گذشته اقدام به راه‌اندازی رادیوی اینترنتی کالو نمود و پادکست‌هایی را از مدرسه کالو در آن منتشر می‌کند. دیرتش‌باد در چهارمین دوره‌ی مسابقه بهترین وبلاگ‌های دوئچه‌وله، جز نامزدهای بهترین وبلاگ‌های فارسی بود. امسال نیز رادیو کالو با اینکه فعالیت زیادی در طول عمر یکساله‌اش نداشته، اما نماینده فارسی‌زبان‌ها در بخش بهترین پادکست دوئچه‌وله است.

عبدالمحمد شعرانی درباره زندگی وبلاگیش اینچنین می‌نویسد:

شاید دنیا هم فکرش را نمی کرد که آخرین فرزند خانواده “حاج غریب “ناخدای دریا با وبلاگش چنان دنیا را منقلب خود کند که سی ان ان آمریکا برخلاف همیشه به جای حرف زدن از نیروگاه هسته ای بوشهر از مدرسه ای کوچک در بوشهر حرف بزند که دنیایی را به جست و جوی خود واداشته .

عبدالمحمد شعرانی در سال ۸۵ به عنوان نیروی سرباز معلم به روستای جمال آباد کالو (روستایی در ۱۸۰ کیلومتری بوشهر -۲۵ کیلومتری بندر دیر) فرستاده شد. و در همان روزهای اولیه سرباز معلمی اش اتفاقات مدرسه کوچک اش که بیشتر از ۴ دانش آموز نداشت در وبلاگ شخصی اش به نام دیر تش باد نوشت و همین اتفاقات و نوشته‌های وبلاگی او باعث شد از تلویزیون برای گزارش گرفتن از این مدرسه به روستای جمال آباد کالو بیایند و همین گزارش که در خبر ۲۰:۳۰ که یکی از پرمخاطب ترین بخش‌های خبری تلویزیون ایران پخش شذ باعث شد این مدرسه به شهرت برسد.

عبدالمحمد شعرانی جوان ۲۱ ساله با تلاش خود توانست نظر خیر مدرسه سازی برای ساخت مدرسه در این روستا جلب کند (کار ساخت مدرسه این روستا به اتمام رسیده) جاده روستای کالو آسفالت شود و با نگاه وِیژه ، این روستا به نعمت آب، برق و تلفن مجهز بشود.

غریب زاده کارگردان مشهور بوشهری مستندی از این مدرسه ساخته با عنوان «مدرسه کالو» که بزودی به اکران خواهد رسید . تاکنون شبکه های معروف تلویزیونی دنیا از جمله سی ان ان آمریکا و دویچه وله آلمان از این مدرسه گزارش پخش کرده اند.

سازمان یونسکو این مدرسه را عنوان کوچک ترین مدرسه دنیا به ثبت رسانیده و از عبدالمحمد شعرانی به پاس خدماتش تقدیر کرده است.

عبدالمحمد شعرانی در سال ۸۶ به عنوان قهرمان اجتماعی سال ایران ،در سال ۸۷ به عنوان سربلند ترین چهره سال ایران انتخاب شد و به عنوان دومین وبلاگ نویس برتر دنیا در سال ۲۰۰۸ میلادی از نگاه دویچه وله آلمان انتخاب شده‌است .

وبلاگ معروف دیر تش باد او توانست سال گذشته به عنوان برترین وبلاگ اجتماعی سال ایران در مسابقه ی وبلاگی دانشگاه تهران انتخاب شود .

عبدالمحمد شعرانی بهار سال گذشته کتابش که حاوی اتفاقات روزانه مدرسه اش بوده ،به چاپ رسیده . استقبال از این کتاب به حدی بوده است که تنها با گذشت چند ماه از انتشار آن به چاپ چهارم رسیده است. وبلاگ مدرسه کالو دارای رادیویی هم هست که در نظرسنجی پادکست های دویچه ولی فعلا در صدر قرار گرفته است .

اگر دوست دارید از نماینده فارسی‌زبان‌ها در بخش بهترین پادکست‌های مسابقه دوئچه‌وله ۲۰۱۰ حمایت کنید، می‌توانید حداکثر تا ۲۵ فروردین‌ماه با مراجعه به این صفحه رای خود را ثبت نمائید.

مطالب مشابه:

5 دیدگاه برای این نوشته:

پدرام:
۲۱ فروردین ۱۳۸۹ بلاگنوشت.کام آزاد شد.
میثمالله‌داد:
۲۲ فروردین ۱۳۸۹ آقا این کامنت بالایی شایعه درست کرد. آزاد نشده :(
صادق:
۲۲ فروردین ۱۳۸۹ @پدرام, متاسفانه تو محل ما که هنوز آزاد نشده :(
پدرام:
۲۳ فروردین ۱۳۸۹ به خدا من اون روز بدون فیل.تر بازش کردم! اصلا با com. اومدم اوون کامنتو نوشتم! راست می گم!
Ashkan Aghvami:
۱۰ بهمن ۱۳۸۹ آدرس Bazgoo.com به قیمت 1 میلیون تومان به فروش می رسد. در صورت تمایل به Aghvami@msn.com ایمیل ارسال نمایید.

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

بهترین وبلاگ‌های فارسی دوئچه‌وله ۲۰۱۰

صادق — Sun, 04 Apr 2010 16:14:29 +0000

The BOB چیست؟

BOB مخفف Best Of Blogs، بزرگترین مسابقه بین‌المللی برای انتخاب بهترین وبلاگ، پادکست و ویدئوبلاگ است که توسط بنیاد دوئچه‌وله (که در حقیقت صدا و سیمای برون مرزی آلمان است) از سال ۲۰۰۴ تاکنون برگزار می‌گردد. این مسابقه در حال حاضر بین وبلاگ‌های یازده زبان دنیا، از جمله فارسی برگزار می‌شود.

برای آشنائی بیشتر با این مسابقات صفحه پرسش و پاسخ‌ها را مطالعه کنید.

بهترین وبلاگ‌های دوئچه‌وله ۲۰۱۰

ششمین دوره مسابقه The BOB از هفتم دسامبر ۲۰۰۹ با آغاز کاندیداتوری بلاگ‌نویسان آغاز شد. پس از پایان مهلت کاندیدا شدن وبلاگ‌ها، هیات داوران، در هر رشته یازده وبلاگ را انتخاب کرده و برای رای گیری عمومی معرفی نمودند. رای گیری عمومی از ۱۵ مارس (۲۴ اسفند) آغاز شد و تا ۱۴ آوریل (۲۵ فروردین) ادامه خواهد داشت.

وبلاگ‌های فارسی‌زبان راه‌یافته به دور نهایی The BOBs 2010:

در بخش بهترین وبلاگ: آق بهمن

در بخش بهترین پادکست: رادیو کالو (صدای کوچک‌ترین مدرسه دنیا)

در بخش بهترین ویدئوبلاگ: —

در بخش جایزه ویژه گزارشگران بدون مرز: ما روزنامه‌نگاریم

در بخش جایزه ویژه تغییرات اقلیمی: مهار بیایان‌زایی

در بخش بهترین وبلاگ فارسی:

زندگی در بامیان – مملکته داریم؟ – پیاده‌رو – سر هرمس مارنا – آن‌کس که نداند – یادداشت‌های دختر دست‌فروش مترو – کمانگیر – رساله صد فرمان – سیبستان – بی پلاکی‌های جنگی که نیامده – وبلاگ سلمان

همان‌گونه که گفته شد، شما تا ۲۵ام فروردین ماه (۱۴ آوریل) وقت دارید تا با مراجعه به این صفحه در رای‌گیری عمومی شرکت کنید.

در نهایت، هر بخش از مسابقه، دو برنده خواهد داشت: برندگان رای‌گیری عمومی و برندگانی که توسط هیات داوران در روز ۱۵ آوریل (۲۶ فروردین) طی مراسمی معرفی می‌گردند.

مطالب مشابه:

4 دیدگاه برای این نوشته:

امير:
۱۶ فروردین ۱۳۸۹ از اطلاع رسانيت خيلي ممنون... راستش جايي درباره ي اين موضوع خبري نديده بودم..
arman:
۱۷ فروردین ۱۳۸۹ بنظر من به لحاظ كيفي وجالب بودن توجه نشده، بلكه فقط به مخالفان حكومت جايزه دادن وكاملا سياسيه
سارا:
۰۱ خرداد ۱۳۸۹ اینهم دسیسه ای دیگر علیه ایرا. به عاملین وبلاگ هم "جایزه " می دهند مثل لکاته های دیگر جاسوس وعامل غرب که مرتب از طریق "جایزه " منابع مالی سرازیر حساب بانکی های آنان در غرب می کنند. هر کس برنده است بدان که عامل وجاسوس و خائن است. خاک بر سر ایرانیان عامل مثل شادی صدر، خواهران لکاته و جاسوس برومند، شیرین عبادی ، گنجی که اخیرا" یک "جایزه" فربه از سازمان چپاولگر غرب گرفت.....
Saeed:
۰۸ مرداد ۱۳۸۹ فقط به خاطر مخالفت با رژیم بهشون جایزه دادن ، وگرنه بیشتر مطالبشون مفت نمی ارزه .

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

نظرسنجی: بعد از یک رابطه نامشروع چه باید کرد؟!

صادق — Fri, 29 Jan 2010 16:07:38 +0000

اخیراً به یک مورد اجتماعی برخورده‌ام که دوست دارم نظر شما را در این باره بدانم:

دختر و پسری حدوداً ۲۰ ساله، چند روزی را با همدیگر گذرانده‌اند و مقاربت هم داشته‌اند. پدر دختر خانوم، از ماجرا باخبر می‌شود و از پسر شکایت می‌کند.

دادگاه دو راه پیش روی پسر جوان قرار داده است: یا می‌بایست با دختر جوان عقد کند یا اینکه شش ماه حبس را به همراه جریمه نقدی تحمل کند.

لازم به ذکر است که هر دو خانواده از نظر مالی ضعیف هستند و پسر هم صاحب درآمد نمی‌باشد. با این اوصاف شما کدامیک از این دو راه را ارجح می‌دانید؟!

Take Our Poll

مطالب مشابه:

24 دیدگاه برای این نوشته:

rasa:
۱۵ بهمن ۱۳۸۸ طبق قانون اسلام باید با آنها برخورد گردد و این دو راهی که گفته اید صحیح نمی باشد
erfan ghaderi:
۱۶ بهمن ۱۳۸۸ تبادل می کنی ؟ رنک 3 - بازدید + 3500 خواستی بگو لینکت کنم بعد تو هم با اسم امژراطور دانلود و آموزش لینک کن
صمد:
۱۶ بهمن ۱۳۸۸ سلام من شما رو با بلاگ نوشت لینک کردم البته چند تایی ولاگ داشتم مثل inrozha.blogfa.com samaddaneshmand.blogspot.com samaddaneshmand.mihanblog.com که البته هر سه تاشون هم فیلترینگ شدن و حالا اومدم اینجا دارم می نویسم البته بهتون همیشه سر می زدم و حتی تو لیست لینکهای وبلاگیم بودید قربان شما تا بعد
صادق:
۱۶ بهمن ۱۳۸۸ @rasa, راستش من از قانون اسلام در این مورد اطلاع دقیقی ندارم. اما در این مورد خاص که اینجا مطرحش کردم، قاضی این دو راه رو پیش روی متهمان قرار داده!
علی:
۱۶ بهمن ۱۳۸۸ به نام خدا هیچکدام - به موضوعات بسیاری بستگی دارد ، به همین راحتی نمی توان نظر داد ، آن هم در میان 2 گزینه ای که شما پیشنهاد کرده اید

| مشاهده‌ 19 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

به صدای شجریان، به عنوان یکی از بهترین‌های جهان رای دهید

صادق — Sat, 21 Nov 2009 07:44:31 +0000

npr مخفف National Public Radio، یک شبکه رادیویی ملی و غیر دولتی در آمریکاست. بودجه این شبکه توسط مردم تأمین می شود و بین دانشگاهیان امریکا طرفداران بسیاری دارد.

این شبکه رادیویی در صدد است تا بهترین صداها را از سرتاسر دنیا لیست کند. البته قرار نیست که خواننده‌ای به عنوان «بهترین خواننده دنیا» معرفی شود، بلکه بیشتر بر تهیه لیستی از بهترین‌های سراسر دنیا تاکید شده است. به هر حال در مرحله نخست از مخاطبان خواسته شده تا از لیست ارائه شده، حداکثر ۵ خواننده محبوب خود را نامزد بهترین صداهای دنیا کنند. در این لیست نام محمدرضا شجریان از ایران نیز به چشم می‌خورد.

برای دیدن لیست بهترین صداهای دنیا به این صفحه مراجعه کنید. وقتی که فایل فلش حاوی لیست صداهای پیشنهادی کاملاً بارگذاری شد، می‌توانید از زیر کادر، گزینه‌ی Sort by را روی name تنظیم کنید، تا اسامی به ترتیب حروف الفبایی انگلیسی مرتب شوند. حالا برای پیدا کردن نام استاد شجریان لازم است تا فلش سمت راست کادر را آن‌قدر پیش ببرید تا به حرف S برسید. حالا کافیست از بین نه نام لیست شده، روی Mohammad Reza کلیک کنید. در کادری که باز می‌شود روی گزینه‌ی add to my top 5 کلیک کنید.

از آنجا که هر شخص باید ۵ خواننده را نامزد کند، لذا حالا می‌بایست در کادر جدید با انتخاب گزینه‌ی keep exploring، چهار خواننده دیگر را نیز به همین ترتیب به لیست آراتان اضافه کنید. در انتها کافیست که روی گزینه‌ی all done کلیک کنید و در فرم مشخصات، نام، کشور، شهر و استان‌تان را وارد کنید تا رای شما ثبت گردد.

امیدوارم که صدای جاودانه و آسمانی استاد شجریان بتواند به اندازه‌ی کافی رای بیاورد تا در لیست نهایی بهترین صداهای npr قرار بگیرد.

پ.ن: از آرمین عزیز به خاطر اینکه خبر این نظرسنجی را با من در میان گذاشت سپاسگزارم.

مطالب مشابه:

34 دیدگاه برای این نوشته:

Ahmad:
۳۰ آبان ۱۳۸۸ Done
صادق:
۳۰ آبان ۱۳۸۸ @Ahmad, excellent
محسن الف. جیم.:
۳۰ آبان ۱۳۸۸ من از طرف بابام رای میدم. خودم به سبک و صدای استاد علاقه ندارم
دیوونه:
۳۰ آبان ۱۳۸۸ صادق جان بکمکت نیاز دارم.تونستی یه سر به وبلاگم بزن و پستم رو بخون
یک نیم وجبی!:
۳۰ آبان ۱۳۸۸ ممنون به خاطر این اطلاع رسانی و با اجازه تون من این پست شما رو لینک کردم:)

| مشاهده‌ 29 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

فیس بوک! ممنونم که تحریم مان نکردی

صادق — Fri, 24 Apr 2009 09:12:32 +0000

چند روزی بود که Facebook بعنوان یکی از شبکه های اجتماعی پیشرو در وب، نظرسنجی را بین کاربرانش برگزار کرد تا نظر ایشان را درباره توافقنامه جدید عضویت در شبکه بداند. یکی از مفاد این توافقنامه تحریم کاربرانی است که ساکن کشورهای تحریم شده توسط دولت ایالات متحده هستند. همین موضوع هم نگرانیهای زیادی را در بین کاربران ایرانی فیس بوک بوجود آورد.

روز گذشته بالاخره مدت نظرسنجی به پایان رسید و اکثریت قاطع رای دهندگان (۷۴٫۴%) با توافقنامه جدید موافقت کردند. اما فیس بوک در پاسخ به نگرانیهای کاربران ایرانی اعلام کرد که “برای قرار گرفتن در چارچوب قوانین دولت آمریکا، ما بایستی از فعالیتهای تجاری کاربران ساکن کشورهای تحریم شده جلوگیری نمائیم. ما تاکنون اجازه داده ایم و از این پس نیز اجازه خواهیم داد تا کاربران این کشورها در صورتی که از بخشهای مالی وب سایت استفاده نکنند، در فیس بوک عضو شده و از آن استفاده کنند.”

معتقدم همانگونه که در زمان تحریم دست به اعتراض جمعی می زنیم، و گاهاً هم به قولی حقوق مان را فراموش می کنیم! اکنون نیز برای تشکر از این حرکت دموکراتانه فیس بوک بایستی از دست اندر کارانش تشکر کنیم.

به نوبه خودم، از اینکه فیس بوک، این اجازه را برایم قائل شد تا همچنان عضوی از شبکه اجتماعی اش باشم، از تصمیم گیرانش تشکر می کنم. مسلماً این حق برای شان محفوظ است که هرگاه اقدامات من سایر کاربرانش را دچار مشکل کرد، دسترسی مرا محدود نماید.

مطالب مشابه:

15 دیدگاه برای این نوشته:

وحید:
۰۴ اردیبهشت ۱۳۸۸ ممنون از لینک صادق جان خیلی نگران بودم حرفم بد تعبیر شه. محبت کردی
صادق:
۰۴ اردیبهشت ۱۳۸۸ خواهش می کنم وحید جان اتفاقاً سخنانت کاملاً متین بود. متاسفانه ما همیشه فقط به خودمون فکر می کنیم!
ahmad:
۰۴ اردیبهشت ۱۳۸۸ واقعا چه افتخار بزرگی نسیب شما شده است که از این شبکه استفاده می کنید. واقعا دست مریزاد و آفرین به جامعه کاربران ایرانی اینترنت. موفق باشید.
عباس ترکان:
۰۵ اردیبهشت ۱۳۸۸ سلام، اگه قصد فیس بوک این بود که تحریم نکنه،پس چرا نظر سنجی گذاشت؟
زهرا:
۰۵ اردیبهشت ۱۳۸۸ مرسی صادق جان:) یه سوال: بخشهای مالی فیس بوک کدامها هستند؟ یعنی کدوم بخشهاش مالی هست؟ غیر از تبلیغات ممر درآمد دیگه ای هم داره؟ اگه توضیح بدی ممنون میشم:)

| مشاهده‌ 10 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

وبلاگ نویسی حرفه ای: گذار از روزانه نویسی به توئیترنویسی؟!

صادق — Wed, 15 Apr 2009 07:26:20 +0000

یکی از بحثهایی که همیشه حول موضوع وبلاگ نویسی حرفه ای مطرح است، بلاگهایی هستند که نویسنده در آنها از احوال روزانه خود می نویسد و معمولاً به روزنوشت ها یا روزانه ها معروفند.

سال های ابتدایی ظهور وبلاگ، هدف از بوجود آمدن پدیده ای بنام وبلاگ این بود که نویسنده یک دفتر خاطرات تحت وب داشته باشد و در آن ضمن ارائه گزارشی از اتفاقات جالب زندگیش، به صفحاتی که در حین وبگردی هایش به آنها بر می خورد لینک دهد. اما رفته رفته با ظهور وب سرویس هایی همچون Delicious (خوشمزه!) لینک دادن در وبلاگ ها وارد مرحله جدیدی شد. این گونه سرویس ها علاوه بر آنکه مراحل لینک دادن به صفحات وب را آسانتر می کنند، دسته بندی های منسجم تر و بهتری را تشکیل می دهند که برای مخاطب این امکان را فراهم می آورد تا علاقمندی هایش را سریعتر پیدا کند.

از آن زمان کمتر شاهد آن بوده ایم که بلاگرها در متن پستهای وبلاگشان به معرفی لینک های برتر اقدام کنند، و اغلب، این گونه لینک ها در ستون کناری (سایربار) وبلاگ یافت می شد.

امروزه وب سرویس هایی همچون توئیتر، می روند که وبلاگها را با یک تغییر اساسی دیگر روبرو کنند. این بار روز نوشت ها یا احوالات روزانه بلاگر، قسمتی از موضوع سرویس های جدید شده اند. روزانه نویسی در سرویس هایی همچون توئیتر موجب می شود که نویسنده بتواند سریعتر دیگران را از احوالاتش آگاه کند. همچنین به روز کردن سرویس هایی همچون توئیتر بسیار ساده تر از نوشتن گزارش احوالات شخصی در وبلاگ است. حتی در این سرویس ها شما بدون دسترسی به کامپیوتر و تنها با یک گوشی تلفن همراه نیز می توانید افکار و احوالات تان را با دیگران به اشتراک بگذارید.

استفاده از سرویسهایی همچون فرندفید در کنار توئیتر، این امکان را برای سایرین هم فراهم می آورد که راحتتر بتوانند به توئیت نوشتها پاسخ دهند و درباره آن اظهارنظر کنند. همچنین امکان به اشتراک گذاری در این سرویسها بسیار آسان تر است.

با وجود اینگونه سرویسهای جدید وب۲، روزانه نویسی در وبلاگ، به سبک قدیم تاحدودی غیرضروری به نظر می رسد. آیا شما اینطور فکر نمی کنید؟!

خوشحال خواهم شد ضمن توضیح دلائل تان در قسمت نظرات، با شرکت در نظرسنجی زیر آرای تان را با دیگران به اشتراک بگذارید:

Take Our Poll

روزانه های من را در اکانت توئیترم می توانید دنبال کنید!

مطالب مشابه:

18 دیدگاه برای این نوشته:

پرهام:
۲۶ فروردین ۱۳۸۸ به هر حال نوشتن توی وبلاگ و حجم مطالب وبلاگ ها نقش بیشتری دارن , روزانه نویسی توئیتر تا حدودی حاشیه نویسی هم هست
صادق:
۲۶ فروردین ۱۳۸۸ مسلماً نوشتن در وبلاگ نقش پر رنگتری داره. همون طور که اگه توی مطلب وبلاگ لینک داده بشه بیننده های بیشتری داره. اما با وجود دلشیوز امروزه دیگه کسی این کارو نمی کنه، و ترجیح میده که لینکدونیش رو براساس دلشیوز بنا کنه. حالا با وجود سرویسی چون توئیتر که هر لحظه میشه آپدیتش کرد، آیا باز هم فکر می کنید که لزومی داره یه وبلاگ روزنوشت صرف داشته باشیم؟ بهتر نیست که همون طور که عکسهامون رو در مثلاً فلیکر مدیریت می کنیم، احوالات لحظه ای مون رو هم بجای اینکه طی یک پست و اپیزودهای مختلف تعریف کنیم در هر لحظه توئیتش کنیم؟!
پرهام:
۲۶ فروردین ۱۳۸۸ اینجوری که صادق گفتی فکر میکنم نیاز به یک سیستم جامع تری هست , مثلا من الان برای عکس های روزانه ام که قبلا در فلیکر میذاشتم الا از توئیت پیک استفاده میکنم , فکر کنم این موضوع هم به سمت وبلاگ نویسی 2 بره ( البته این ایده است ) مثلا ببین توی زمینه آموزش الکترونیک مدتی همه از LMS استفاده میکردن , اما ابزار ها که توسعه پیدا کرد این موضوع هم باعث شده تا آموزش الکترونیکی 2 را در حال برنامه ریزی روش باشند
صادق:
۲۶ فروردین ۱۳۸۸ موافقم! اگه سیستم جامعتری از توئیتر برای این کار اختصاص پیدا کنه شاید مسئله گذار راحتتر انجام بشه.
بابک:
۲۶ فروردین ۱۳۸۸ به نظر من یک روزانه نویسی فقط به این ختم نمی‌شود که من اینجا هستم یا سیگار می‌کشم! روزانه نویسی می‌تواند کلی‌تر توضیح دهد، اما خب اگر کسی خلاصه نویسی در توئیت (مثل خودم البته ) ترجیه دهد بعله این درست است. اما نگاه کنید در دنیای وبلاگ روزنوشت‌هایی هست که نویسنده اتفاقات چنان زیبا مانند داستان روایت می‌کند که واقعاُ نمی‌توان از کنارش گذشت. من برای این می‌گویم لازم هست که با روزنوشت وبلاگی می‌توان هم ادبیات را انتقال داد هم همان اتفاقات روزمره را (البته به شرط آنکه نویسنده این قابلیت را داشته باشد) وقتی این روزنوشت از بین برود کمی از محتوای ادبی و داستانی دنیای مجازی کم خواهد شد و کم‌کم ناپدید می‌شود. خوب است که اگر کسی می‌تواند کنار همین توئیت کردن یک چنین روزنوشتی را هم کنار نگذارد.

| مشاهده‌ 13 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

وبلاگ نویسی حرفه ای: الگوبرداری از غرب؟!

صادق — Sun, 12 Apr 2009 16:38:57 +0000

پیش از این طی پستی به موضوع “وبلاگ نویسی حرفه ای” پرداخته بودم که دوستان عزیز لطف کردند و در قسمت نظرات همان پست به تبیین برخی مسائل در همین رابطه پرداختند و باعث روشن تر شدن هر چه بیشتر موضوع شدند. در همین جا لازم می دانم از همه این دوستان خصوصاً علی نیکوئی عزیز و آرش افراسیابی گرامی قدردانی کنم.

یکی از بحثهایی که در زیر پست مذکور در گرفت، “لزوم یا عدم لزوم الگوبرداری از غرب در پدیده وبلاگ نویسی” بود. که تمایل دارم برای دقیق تر شدن روی این موضوع، آنرا جداگانه مطرح کنم تا بیشتر درباره اش فکر کنیم.

موضوع از آنجا شروع شد که آرش خان برای اینکه ثابت کند وبلاگهای ترکیبی نمی توانند وبلاگهای حرفه ای خوبی محسوب شوند، از من خواست تا یک نمونه موفق وبلاگ حرفه ای خارجی را معرفی کنم (+). اما من نظر متفاوتی داشتم:

به نظر من جامعه مجازی شمه ای از جامعه حقیقی ای است که در آن زندگی می کنیم. همانگونه که آداب و رسوم و فرهنگ جامعه ایرانی با سایر ملل متفاوت است و نوع زندگی حقیقی آنها نیز دگرگونه می باشد، لذا شکی نیست که در دنیای مجازی نیز تفاوت اساسی بین این فرهنگها وجود دارد و نمی توان تنها به این بهانه که چون غربیها در پدیده هایی چون وبلاگ نویسی پیشرو بوده اند، همان نسخه ای را برای ایرانیها پیچید که آنها از آن بهره می برند. (+)

آرش در پاسخ می نویسد:

وقتی پدیده ای متعلق به ما نیست الگوهای آن نیز طبیعتا ارتباطی با ما ندارد و به همان علت که وقتی از تمدن باستان، هنرهای دستی سنتی و فراورده های مختص این مملکت همچون پسته و خاویار صحبت می شود، همه دنیا به ایران فکر می کنند، وقتی ار پدیده ای غربی همچون اینترنت و وب لاگ نیز سخن می رانیم می بایست به الگوهای پایه ای این مبحث بپردازیم…

وقتی که وب لاگ های حرفه ای در ایران از تعداد انگشت های یک دست نیز فراتر نمی رود چگونه انتظار دارید به نمونه های ایرانی این ماجرا اکتفا نمائیم؟ اینجاست که من برخلاف شما به شدت به این موضوع اعتقاد دارم که امری که ساخته و پرداخته ما نیست، نسخه پیچیده شده و من درآوردی وطنی در مورد آن جواب نمی دهد، کما اینکه جواب نداده است و ما همچنان در اولین ایده ایجاد وب لاگ یعنی روزانه نویسی، مانده ایم و بر حرفه ای بودن آن تاکید هم داریم! (+)

اما من همچنان مخالف این نظریه هستم:

به نظر من پدیده هایی چون دنیای مجازی فرا ملیتی هستند. همه جوامع با هم شروع به ساختن این دنیا کرده اند. اینجا مثل دنیای حقیقی با فرآیند چندین هزار ساله کشف قاره روبرو نیستیم که صحبت از تمدنها کنیم.

اگر دنیای مجازی غربی به دلیل صنعتی بودن جوامع حقیقی آنها شکل صنعتی تر و تخصصی تری به خود گرفته اند، نمی تواند دلیل آن باشد که دنیای مجازی ما با فضای شرقی گونه تر غیرحرفه ای است!

بلاگستان فارسی که امروز شاهدش هستید توسط چندین میلیون وبلاگ فارسی بنا نهاده شده است، نه توسط وبلاگهای غربی. بستر و تکنولوژی با آنچه که دنیای مجازیش می نامیم، متفاوت است. (+)

آرش همچنان با من اتفاق نظر ندارد و میگوید:

به نظر شما نقش کشورهای کاملا عقب افتاده عربی در دنیای مجازی تا چه اندازه است؟ (البته منظور از کشورهای عربی همین نمونه های حاضر در جنوب ایران است چرا که من کشورهایی مثل لبنان، مصر و سوریه را که همانند ایران مورد تهاجم عرب ها واقع شده اند را عربی به حساب نمی آورم) و یا کشوری مثل ایران که تا پیش از پدیده ای به نام hoder وب لاگ را نمی توانست معنی کند در میانه این بازی تا چه اندازه سهم داشته است. همانطور که اتوموبیل ساخت کشورهای غربی ست و در استفاده از آن خواه ناخواه می بایست به سبک غربی ها متوسل شد، دنیای مجازی نیز با وجود تفاوت های محسوسی که با دنیای واقعی دارد بعلت گسترده بودن آن در فضائی فراتر از مرزها قابل تسویه نمودن و اعمال فرهنگی خاص به آن را ندارد. در مورد بلاگستان فارسی نیز بعلت عدم تعریف صحیح از پدیده وب لاگ، این میلیون ها وب لاگ قالبا روزنوشته های پراکنده ای هستند که دو گزینه حیاتی یک نوشتار حرفه ای یعنی دوام و تولید محتوا در آنها جائی نداشته و برخلاف دنیای پیشرفته که وبلاگ ها انقلابی را در دنیای مجازی بوجود آورده اند، حرکت در سطح در آنها بشدت به چشم می خورد. (+)

من معتقدم که فیزیک وبلاگ از روحش جداست:

با یک مثال سعی میکنم تا منظورم را بهتر بیان کنم:

اتومبیل یک وسیله غربی است. لذا ما برای ساخت آن ناچاریم از نمونه های غربی الگوبرداری کنیم و برای ساخت ابزارهای جانبی از آنها کمک بگیریم. اینها قسمت فیزیکی قضیه هستند. اما برای کاربریهایی که با ان می کنیم لزومی ندارد حتماً از غربیها الگوبرداری کنیم. این بخش مربوط به فرهنگ جامعه است که فرهنگ اتومبیل رانی را می سازد.

وبلاگ بعنوان یک تکنولوژی تحت وب از غرب آغاز شد. ما از آنها یادگرفتیم که وبلاگ چه شکل و شمایل و قالبی دارد. به چه وسیله ای می توان آنرا اداره کرد. ابزارهای جانبی آن چه چیزهایی هستند. اما اینکه در آن چه بنویسیم لزومی به الگوبرداری از غرب ندارد.

فیس بوک یک شبکه اجتماعی غربی است. ما از طریق غربی ها آنرا یافتیم و در آن عضو شدیم و با ابزارهای آن آشنایی پیدا کردیم. تمام بسترهای نرم افزاری و سخت افزاری فیس بوک را غربیها فراهم کرده اند. اما هدف اصلی فیس بوک تشکیل شبکه های اجتماعی از انسانهاست. نحوه ایجاد روابط ما و نحوه بکارگیری آن به هیچ وجه نیاز به الگوبرداری از غرب ندارد. ما با توجه به فرهنگ جامعه خودمان آنرا ناخودآگاه می سازیم. (+)

اما نظر شما چیست؟! فکر می کنید برای وبلاگ نویسی لازم است که از غرب الگوبرداری کنیم یا نه؟

دعوت می کنم ضمن ارائه دلائل تان دراین باره در نظرسنجی زیر نیز شرکت کنید:

Take Our Poll

مطالب مشابه:

16 دیدگاه برای این نوشته:

بیلی و من:
۲۴ فروردین ۱۳۸۸ اصولا به کاری حرفه ای گفته میشود که فرد حالا در هر حوزه ای که فعالیت میکند از طریق آن حرفه درامد زندگیش را تامین کند. اگر بلاگری از طریق وبلاگش منبع درآمدی داشته باشد که به شغل دیگری احتیاج نداشته باشد به آن وبلاگ میگویم حرفه ای که فکر نمی کنم در وبلاگستان ایرانی بلاگری باشد که تنها از طریق وبلاگش سدجوع کند. اما من به موضوع طور دیگری نگاه میکنم. برای عده ای از جمله خودم وبلاگ یک رسانه جدی است. خب هرچیزی را که جدی گرفتی انرژی و نیرویی برای آن میگذاری. عده ای هم وبلاگ برایشان حالت تفننی دارد که فکر میکنم درصد بالایی هم دارند. در ضمن من نمیدانم چرا دوستان این همه اصرار دارند که بنویسند وبلاگ نویس و نه بلاگر البته در فرصتی در این مورد در وبلاگم خواهم نوشت.
محمدعرفان:
۲۴ فروردین ۱۳۸۸ بحث خیلی جالبی هست و ممنون از شما و آرش. اعتقاد من اینه که اول باید ببینیم منظورمون از حرفه ای بودن یک وبلاگ چیه. شما به چه وبلاگی میگی حرفه ای؟ آیا یک پزشک حرفه ای است؟ بلاگ نوشت حرفه ای هست؟ یا عصر نوشتن؟ شایدم دهکده آی تی؟ باید اول تعریف ما از یک وبلاگ حرفه ای مشخص شود و بعد تصمیم بگیریم که آیا الگو برداری کنیم یا خیر. و موضوع بعدی این است که شاید فیزیک وبلاگ از روحش جدا باشد، اما هیچ کدام از این دو مورد ربطی به غربی و شرقی بودن ندارند. با قسمت اول حرفت که گفتی امکانات فیزیکی اینترنت توسط غربی های تامین میشه که مشکلی ندارم. اما اینکه میگی در مورد محتویات این خودمون هستیم که باید تصمیم بگیریم چی بنویسیم، زیاد قانع کننده نیست. علتشو با یه سوال ازت می پرسم؟ تو چی می خوای تو وبلاگ بنویسی، که اولا الگو برداری از غرب نباشه و ثانینا مناسب با فرهنگ ما؟ اگه وبلاگت کامپیوتری باشه، همون چیزیو مینویسیم که غربی ها می نویسن. نه به این خاطر که تکنولوژی مال غربه. واسه اینکه کل دنیا دارن از یه نوع تکنولوژی کامپیوتری استفاده می کنن. بنابراین نظر شخص من اینکه که در وبلاگ نویسی و به نوعی اینترنت الگو برداری معنی خاصی نمیده. غیر از اینکه به چیز هایی مثل قالب وبلاگ و این موارد گیر الگو برداری کردن و یا نکردن بدیم. یک پزشک وبلاگ عالی داره. تو و آرشم همین. اما آیا شما از وبلاگ خاصی الگو برداری کردین واسه نوشتن؟ به نظرم این حرف اصلا در اینترنت معنی خوب و کاملی نمیده. سوال نظر سنجی هم زیاد واضح و مفهم نیست. واقعا نمی دونم هدف سوال چیه که بخوام جوابشو بدم. اما بازم از اینکه موضوع خوبی رو مطرح کردین ممنون. حتما باید روش بیشتر بحث بشه.
صادق:
۲۴ فروردین ۱۳۸۸ البته موضوع سخن ما در این سلسله بحثها "حرفه ای" از نظر "اشتغال" نیست. همانگونه که قبلاًهم گفتم به نظر من وبلاگ نویس حرفه ای صرفاً نباید به وبلاگ نویسی بعنوان شغل نگاه کند. یا لزومی ندارد که برای وبلاگ نویس حرفه ای بودن، بتوان از آن کسب درآمد کرد. وبلاگ نویس حرفه ای حتماً کسی نیست که فقط در وبلاگش درباره موضوع خاصی مطلب می نویسد یا روزانه حتماً مطلبی در بلاگش می نگارد. در حقیقت بنده معتقدم وبلاگ نویس حرفه ای کسی است که علاوه بر رعایت اخلاق حرفه ای، چارچوب مشخصی را برای وبلاگش در نظر می گیرد و در همان چارچوب به فعالیت می پردازد. یا به قول شما کسی است که وبلاگ نویسی را جدی بگیرد و جدی عمل کند.
نم نم:
۲۴ فروردین ۱۳۸۸ ۱. من سر قولم هستم و همین الآن دارم رو نخستین قسمت کار می‌کنم. ۲. ببین ما یه بحثی داریم به عنوان «محلی‌سازی» که این تو هر پدیده‌ی «جامعه‌ی جهانی» مطرحه. یعنی چی؟ دموکراسی آمریکا و ژاپن و فرانسه رو در نظر بگیرید. توی ژاپن نخست‌وزیر و ... تو آمریکا حزب دو قطبی و الکترال و ... و تو فرانسه یه چیزی تو مایه‌های شورای نگهبان و ... اما همه باور داریم که یه قالب از دموکراسی هست که برای خودشون تعریف شده. شما فرض کنید که می‌خواید تو ایران دموکراسی تعریف کنید و با مدل آمریکا باشه... اون موقع می‌گیم صد رحمت به دیکتاتوری و ... تو این موضوع هم همین‌جوره. نمی‌شه عین الگوی غربی رو گرفت و گفت که هیچ راهی نیست که فلان کنیم و بهمان کنیم. نمی‌شه من از غربی‌ای تبعیت کنم که ۵ روز کار می‌کنه. از کسی که غرق در تبلیغ و بازار آزاد و ... هست. ما تو ایرانیم. فرهنگ داریم و اگه بخوایم دوام بیاریم باید بهش احترام بذاریم و این یعنی ایرانی کردن یه پدیده‌ی جهانی.
صادق:
۲۴ فروردین ۱۳۸۸ اگر مطلب قبلی و قسمت نظراتش را مطالعه کرده باشید، در خواهید یافت که ما درباره "وبلاگ حرفه ای" و وِیژگیهای آن به طور مفصل بحث کرده ایم. البته در آینده نیز قصد دارم در این باره بیشتر صحبت کنم. در مورد الگوبرداری از غرب شما بحث را کمی پیچیده کرده اید! آرش خان معتقدند که اکثر وبلاگهای غربی تخصصی نویس هستند و به همین دلیل هم اکثرشان حرفه ای اند. اما وبلاگهای ایرانی اغلب ترکیبی هستند و به همین دلیل هم حرفه ای نمی شوند. اما من با این نظر مخالفم و معتقدم که چون اغلب وبلاگهای غربی تخصصی نویس هستند دلیلی نمی شود که ما هم از آنها الگوبرداری کنیم و بگوئیم که فقط وبلاگهای تخصصی می توانند حرفه ای عمل کنند. من معتقدم که گرچه وبلاگ را غربیها برای اولین بار راه اندازی کرده اند و ما هم از آنها یاد گرفته ایم که وبلاگ چیست، اما این دلیل نمی شود که هر سبکی که آنها در نوشتن دارند، ما هم عیناً داشته باشیم و قانون بگذاریم که هرکس مثل غربیها نبود پس حرفه ای نیست! موضوع این بحث هم همین است، سوال نظرسنجی هم همین طور، که آیا برای حرفه ای بودن وبلاگستان، حتماً باید اکثر وبلاگهایمان تخصصی نویس باشند یا اینکه نه اگر وبلاگهای ترکیبی زیادی هم داشته باشیم، میتوانیم وبلاگستانی حرفه ای داشته باشیم؟! امیدوارم توانسته باشم بخوبی منظورم را بیان کنم.

| مشاهده‌ 11 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ