در این نوشته قصد دفاع از فیس‌بوک یا پاسخ دادن به اتهامات وارده را ندارم. به هر حال در جایگاهی نیستم که از پشت پرده‌ها خبر داشته باشم! اما طی جستجوهایی که این اواخر در وب فارسی داشته‌ام با خیل عظیمی از مطالب به نظرم غیرمنطقی در مورد فیس‌بوک مواجه شدم که به نظر می‌رسد بصورت سازمان یافته و تقریباً تک قطبی در حال انتشار هستند. لذا بد ندیدم که بین این‌ها نظر من را هم بدانید!

یک دنیا اطلاعات

همه می‌دانیم و شنیده‌ایم که در دنیای امروز و آینده «اطلاعات» نقش مهم و استراتژیکی بر عهده دارد. همواره دولت‌ها، سازمان‌ها، شرکت‌ها و همه و همه به دنبال کسب اطلاعات هستند تا از این طریق بتوانند از رقبا پیشی بگیرند.

در دنیای خارج از اینترنت، کسب اطلاعات نیاز به صرف هزینه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری هنگفتی دارد. و گاهی مراحل این کار آن قدر پیچیده است که شاید در خیلی از مواقع از آن‌ها چشم پوشی شود. برای مثال برای کسب اطلاعات در مورد غذای مورد علاقه افراد سنین ۲۲ تا ۳۵ سال یک جامعه، بایستی یک فرم نظرسنجی ایجاد شود، آمارگیرانی روانه‌ی جامعه شوند و با انتخاب یک نمونه‌ی آماری، از آن‌ها کسب اطلاعات نمایند. اما اگر بخواهیم همین آمار را در جامعه‌ی آماری یک کشور دیگر انجام دهیم، مسلماً هزینه و زمان بیشتری باید صرف شود، تازه با این فرض که مجوزهای این کار را بتوانیم کسب کنیم.

اما ورود تکنولوژی فراگیری بنام اینترنت، قوانین بازی را تا حد باورنکردنی تغییر داده است. سایتی با برنامه‌های جالب و کاربرپسند، با توجه به سلیقه‌ی جهانی طراحی می‌شود. انسان‌ها از سراسر دنیا ترغیب می‌شوند که در این مجموعه حضور داشته باشند تا خودشان را معرفی کنند، در گروه‌های مورد علاقه عضو شوند، بازی کنند، خوش بگذرانند، اعتراضات‌شان را نشان دهند و… . رفته رفته وابستگی‌های‌شان به این شبکه‌ی دوستان و آشنایان آن‌قدر زیاد می‌شود که خیلی‌های‌شان دنبال راهکارهایی می‌گردند که بتوانند بصورت همیشگی توسط این مجموعه ردیابی شوند.

اما در عوضِ همه‌ی این‌ها، آن‌چه که نصیب این سایت و صاحبانش می‌شود، «اطلاعات» است! و تصور کنید سایتی که امروزه بیش از ۷۰۰ میلیون کاربر عضو دارد، چقدر می‌تواند در این امر قدرتمند باشد!

اما آیا این موضوع خطرناک است؟ به نظر من هم می‌تواند باشد و هم نه!

اطلاعات خوب است. چون می‌تواند برای مدیریت و ایجاد سیستم‌هایی به کار گرفته شود که زندگی‌تان را راحت‌تر کند. مثلاً یک کارخانه‌ی تولید مواد غذایی با دانستن علاقمندی‌های مشتریانش می‌تواند تولیدات خود را در آینده بیشتر با ذائقه‌ی آنان نزدیک کند.

ولی اطلاعات بد است، اگر حریم خصوصی شما را از بین ببرد. یا اگر علیه منافع شخصی و جمعی شما بکار گرفته شود.

آن طور که به نظر می‌رسد، فیس‌بوک تلاش بسیار زیادی برای حفظ امنیت اطلاعات کاربرانش بکار می‌برد. منطقاً هم اگر به موضوع نگاه کنیم، باید هم این‌طور باشد. چرا که این موضوع می‌تواند برایش بسیار حیاتی باشد. اگر کاربران پی ببرند که فیس‌بوک نمی‌تواند از اطلاعات شخصی‌شان درست محافظت کند، لقایش را بر بقایش خواهند بخشید و این یعنی پایان امپراطوری! پس تمام سعیش را برای حفظ حریم خصوصی افراد خواهد کرد.

اما این‌که آیا فیس‌بوک از اطلاعات کاربرانش برای مقاصدی استفاده می‌کند که برخلاف منافع ملی یا شخصی افراد باشد، سوالی است که به همین سادگی‌ها نمی‌توان به آن پاسخ داد: شاید بله و شاید هم نه! من نتوانستم سند محکمی برای پاسخ به این سوال بیابم. اما مطالب فارسی که در این باره یافت می‌شود، اغلب بی‌اساس و بیشتر تبلیغاتی هستند.

آن‌چه که درباره‌ی سرویس‌های اینترنتی مثل فیس‌بوک صدق می‌کند این است که به هر حال کاربر محور هستند. یعنی اطلاعات را براساس آن‌چه که کاربران در اختیارشان قرار می‌دهند، کسب می‌کنند. یعنی این‌که چه اطلاعاتی را در اختیار فیس‌بوک قرار دهید، کاملاً در اختیار شماست. پس اگر اطلاعات استراتژیکی را که ممکن است علیه خودمان یا کشورمان بکار گرفته شود را در آن منتشر نکنیم، نباید نگرانی در این باره داشته باشیم. لذا اگر کاربران ناآگاهی پیدا شوند که اطلاعات محرمانه یا شخصی زندگی‌شان را در فیس‌بوک، بصورت عمومی منتشر کنند، ما نباید انگشت اتهام را به سوی فیس‌بوک بگیریم. و شاید بهتر است بجای بافتن انواع توهمات توطئه‌محور، سعی کنیم آگاهی عمومی را در این رابطه بالا ببریم.

اما گذشته از این‌ها معتقدم این حجم وسیع اطلاعاتی، آن هم بصورتی که در حال تک قطبی شدن است، می‌تواند خطرناک باشد. به هر حال همیشه قدرت مطلق می‌تواند خطرناک باشد. شاید بهتر باشد فکری برای این موضوع شود.

ماشین پول‌ساز

یکی از عمده‌ترین اتهاماتی که در اکثر مقالات به فیس‌بوک وارد می‌شود، نحوه‌ی کسب درآمد این شرکت چند میلیارد دلاری است. معمولاً این سوال مطرح می‌شود که این حجم عظیم درآمدی از کجاست؟ و در ادامه اتهام فروش اطلاعات خصوصی کاربران به سرویس‌های اطلاعاتی ابردولت‌ها را مطرح می‌کنند.گرچه هیچ سندی در این رابطه وجود ندارد، و شاید این اتهام واقعاً هم وارد باشد، اما به نظر من اگر هم چنین باشد، منطقاً فیس‌بوک هرگز نباید درآمدهای حاصل از این راه را بصورت عمومی اعلام کند. چرا که همین امر مسلماً موجب فاصله گرفتن کاربران از این شبکه‌ی اجتماعی  خواهد شد.

اما آن‌چه که شاید برای کاربران ایرانی عجیب و غیرواقعی تلقی شود، در دنیای امروز یکی از بهترین راه‌های کسب درآمد است. شاید در کشورهای عقب مانده و کمتر توسعه یافته، به دلیل ضعف آگاهی‌های عمومی درباره‌ی اینترنت و در نتیجه عمیق نبودن نفوذ این تکنولوژی در جامعه، تبلیغات آن‌لاین و تحت وب کمتر به چشم آید و اصلاً در حد یک صنعت درآمدزا شناخته نشود. اما در کشورهای توسعه یافته و پیشرفته، این امر به گونه‌ای دیگر است.

یک شبکه‌ی اجتماعی تحت وب با بیش از ۷۰۰ میلیون کاربر عضو، که از پر ترافیک‌ترین سایت‌های اینترنتی در جهان به شمار می‌رود، و حجم وسیعی از اطلاعات کاربران عضوش را در اختیار دارد، یک بنگاه تبلیغاتی ابرقدرت و فوق‌العاده به حساب می‌آید.

حتماً قبول دارید که رنکینگ و تعداد بازدید یک سایت در تبلیغات آن بسیار موثر است. و هرچه این معیارها بیشتر باشد، قیمت تبلیغات در آن سایت نیز می‌تواند بالاتر باشد. حالا خودتان تصور کنید که وب‌سایتی که بنا بر آمار الکسا، دومین سایت پربازدید جهان است، چقدر می‌تواند ارزش تبلیغاتی داشته باشد!

تازه این‌ها برگ برنده‌ی فیس‌بوک در صنعت تبلیغات آن‌لاین محسوب نمی‌شوند. تصور کنید که اگر چنین اَبَر سایتی، تبلیغات هوشمند هم داشته باشد، چه خواهد شد!

با توجه به اطلاعاتی که فیس‌بوک از کاربرانش در دست دارد، می‌تواند در تبلیغات هوشمند نیز حرف اول دنیا را بزند. منظور از تبلیغات هوشمند، تبلیغاتی است که در شرایط خاص نمایش داده می‌شوند. برای مثال اگر یک رستوران از فیس‌بوک بخواهد، تبلیغاتش را به تمام افراد آن‌لاینی که در شعاع چند فرسنگی آن قرار دارند، نمایش دهد، این امکان برای فیس‌بوک با توجه به ابزارهای ردیابی که با اجازه‌ی خود کاربران، روی پروفایل‌شان فعال می‌شود، وجود دارد.

یا فرض کنید یک شرکت تولیدکننده‌ی لوازم آرایشی، از فیس‌بوک بخواهد تا تبلیغاتش را برای همه‌ی خانم‌های بین سنین ۱۸ تا ۳۰ سال، در کشورهای منتخب نمایش دهد. یا مثلاً یک ناشر کتاب‌های مذهبی می‌تواند از فیس‌بوک بخواهد تا تبلیغ فلان کتابش را به همه‌ی کاربران شیعه‌اش نمایش دهد.

صنعت تبلیغات اینترنتی در حال حاضر یکی از پردرآمدترین صنایع دنیاست و حالا تصور کنید که فیس‌بوک با این حجم وسیع اطلاعاتی که در اختیار دارد و با آن می‌تواند هوشمندترین انواع تبلیغات تحت وب را مدیریت کند، چه سایت پرارزش و درآمدزایی می‌تواند باشد!

اما با این حال تبلیغات تنها راه کسب درآمد فیس‌بوک نیست. همان‌طور که پیش‌تر گفتم، فیس‌بوک یک منبع عظیم اطلاعاتی است. لذا می‌تواند این اطلاعات را در جهت تحقیقات میدانی به فروش برساند. قبلاً درباره‌ی سختی‌های کسب اطلاعات در دنیای حقیقی نوشتم. اما حالا فیس‌بوک یک جامعه‌ی آماری بزرگ از کشورهای مختلف در اختیار دارد که به دلخواه خویش، اطلاعات شخصی‌شان را در اختیار این شبکه قرار داده‌اند. لذا شرکت‌های بزرگ تحقیقاتی می‌توانند از این سایت، در ازای پرداخت هزینه، درخواست اطلاعات کنند تا از این طریق تحقیقات خویش را سریع‌تر پیش ببرند.

یکی دیگر از بخش‌های درآمدزای فیس‌بوک، فروش اپلیکیشن‌ها و خصوصاً بازی‌های آن‌لاین است. اگر با شبکه‌ی فیس‌بوک آشنایی داشته باشید، حتماً با انواع و اقسام اپلیکیشن‌ها روبرو شده‌اید. شاید اکثر ما ایرانی‌ها فقط از اپلیکیشن‌ها و بازی‌های رایگان این شبکه استفاده می‌کنیم، و هرگز هم به فکر ارتقا دادن آن‌ها در ازای پرداخت پول نیستیم، اما در حقیقت همین بخش نیز یکی از بازوهای درآمدزای فیس‌بوک به حساب می‌آید. گرچه شاید مثل عوامل دیگر باورش برای‌مان سخت باشد!

فیس‌بوک به مثابه‌ی یک ابزار

شاید اگر فیس‌بوک، این‌قدر بزرگ نمی‌بود، این همه حرف و حدیث و اتهام هم به سویش نشانه گرفته نمی‌شد. فیس‌بوک یک شبکه‌ی عظیم انسانی تحت وب است. انواع و اقسام آدم‌ها روی این شبکه وقت می‌گذرانند و کارهای متنوعی را انجام می‌دهند. همین امر هم موجب جلب توجه‌ی قشرهای مختلف به این سایت می‌شود. سازمان‌های جاسوسی و اطلاعاتی دولت‌های مختلف می‌توانند کشته و مرده‌ی این سایت و آن پایگاه داده‌ی عظیمش باشند. Facebook.com می‌تواند صفحه‌ی آرزومندی هر هکری باشد. آدم‌های کنجکاو زیادی هستند که دوست دارند از پشت میله‌های محدودیت بگذرند و در پروفایل خصوصی دیگران پرسه بزنند. ولی آیا مقصر این صحنه فیس‌بوک است؟!

فیس‌بوک با همه‌ی عظمتش هنوز هم فقط یک ابزار است. سرویسی‌ است که به شما اجازه می‌دهد تا یک زندگی مجازی تشکیل دهید. این شمایید که خدای پروفایل‌تان هستید. این شما هستید که تعیین می‌کنید فیس‌بوک چه چیزهایی را بداند یا به چه قسمت‌هایی دسترسی داشته باشد. شاید فیس‌بوک هرقدر که بزرگتر می‌شود، بیشتر تشنه‌ی کسب اطلاعات باشد، اما هنوز نمی‌توان ادعا کرد که فیس‌بوک بر همه چیز احاطه دارد و هر اطلاعاتی را می‌تواند براحتی بدزدد!

فیس‌بوک یک کشور است. به نظر من تمام سعی‌ش را می‌کند تا از ساکنینش محافظت کند. گرچه با همه‌ی این‌ها هنوز هم ممکن است حفره‌هایی برای نفوذ و ضربه خوردن وجود داشته باشند، اما در برابر این عظمت خدشه‌دار، هنوز هم یک کاربر عادی، به عنوان کوچکترین سلول این شبکه، با رعایت نکات امنیتی می‌تواند غیرقابل نفوذ باقی بماند.

به خودمان کمک کنیم

به اعتقاد من حالا فیس‌بوک غیر قابل محار است. آن‌قدر در جهان گسترده شده و آن قدر حتی در لایه‌های پایینی کاربران اینترنتی نفوذ پیدا کرده است، که دیگر نمی‌توان به زور فیلتر کردن یا انتشار مطالب علیه آن از زبان عده‌ای کم آگاه، با هدف ایجاد رعب، جلوی آن را گرفت! در این زمانه بهتر است، به دوستان خودمان امنیت را بیاموزیم. بیاییم بجای اینکه خودمان را در خانه حبس کنیم، بیاموزیم که چطور در اجتماع باید ایمن ماند. یاد بدهیم که راه‌های کاربری درست در فیس‌بوک چیست. چه چیزهایی باید انتشار یابد، گروه‌های دوستان را چطور باید مدیریت کرد، چطور باید گلیم کنترلرهای فیس‌بوک را مرزبندی نمود و…

به هر حال من زندگی در فیس‌بوک را دوست می‌دارم، شما چطور؟!

مطالب مشابه:

• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی
• وبلاگ‌های‌تان را به شبکه‌های اجتماعی متصل کنید
• [تانژانت] وبلاگ‌ها به محلی بدل شده‌اند برای زدن حرف‌های مهم‌تر
• ایجاد نوارابزار اختصاصی برای وبلاگ‌تان
• [از اجتماع وب] منیره منتظری

همان‌گونه مستحضر هستید چهارمین دوره جشنواره وب ایران  با برنامه های متنوع تر از سال‌های پیش در حال برگزاری است. در حال حاضر وب سایت‌های ایرانی در بیش از ۹۰ گروه مختلف در حال رقابت هستند و داوران جشنواره در تلاشند تا برترین‌های امسال را معرفی کنند. اما یک اتفاق خوب در جشنواره امسال این است که کاربران هم می‌توانند با مراجعه به صفحه‌ی وب‌سایت‌ها در سایت رسمی جشنواره به وبگاه‌های موردنظرشان رای مثبت یا منفی بدهند. برای مثال با مراجعه به این لینک می‌توانید رای‌تان را به بلاگ‌نوشت در چهارمین جشنواره وب ایران ثبت کنید.

قرار شده تا در روز پنجشنبه ۶ بهمن ماه، طی مراسمی در سالن همایش‌های بین المللی رایزن در تهران با حضور بسیاری از چهره های برتر فناوری اطلاعات و وب از برگزیدگان جشنواره وب تقدیر به عمل آید. همچنین در طول این کنفرانس یک روزه، کارگاه‌های آموزشی معتبری از سوی کنسرسیوم وب جهانی (W3C)٬ جشنواره WebbyAward و جهاد دانشگاهی ایران و برخی شرکت‌های معتبر داخلی و بین المللی نیز برگزار خواهد شد، که به نظر من در نوع خودش در ایران بی‌نظیر و فوق‌العاده است.

از بخش‌های جالب دیگر جشنواره، نمایشگاه وب و کتاب جشنواره وب است که در نوع خودشان جالب توجه هستند. به هر حال توصیه می‌کنم اگر اهل وب هستید و به مسایل وب علاقمندید، این جشنواره را از دست ندهید!

مطالب مشابه:

• پذیرش وبلاگ‌ها در چهارمین جشنواره وب ایران
• گپ‌زنی با شایان شلیله
• فیس‌بوک : زشت یا زیبا ؟!
• کنترل اینترنت
• Iran APPs : یک دنیا پر از اندروید

آیا ناظرین بر حقوق دیگران [متولیان حکومت] (بدون توجه به گرایش‌های سیاسی)، این حق را دارند که برای استفاده‌ی اشخاص از ابزارهای اجتماعی اینترنت محدودیت ایجاد کنند یا اینکه باید به اینترنت به مثابه‌ی یک ابزار نگاه کنند و شیوه‌های دیگری را برای پیشگیری در نظر بگیرند؟

نتایج نظرسنجی، زیر همان پست قابل مشاهده است، اما در این مطلب دعوت می‌کنم تا نظر شخصی حقیر را مطالعه فرمائید.

قبل از پرداختن به موضوع ذکر چند نکته را لازم می‌دانم:

۱- نتایج نظرسنجی قبلی و بازخوردهایی که از آن پست گرفتم، این فکر را تداعی می‌کند که اغلب افراد تحت تاثیر رویه‌های موجود در ایران، واکنش نشان داده‌اند. اما قصد من در اینجا بررسی عملکرد حکومت‌ها و دولت‌های خاص نیست. لذا واژه‌هایی که می‌توانند تفاسیر متفاوتی داشته باشند را بصورت کلی بکار می‌گیرم. برای مثال ناهنجاری‌ها در فرهنگ‌ها و ملل مختلف ممکن است تعاریف مختلفی داشته باشد، در اینجا قصد بررسی آن‌ها را ندارم.

۲- گرچه اینترنت و خدمات آن یک ابزار هستند، اما با توجه به گستردگی و پیچیدگی‌شان شاید بهتر باشد که به عنوان یک «فرا ابزار» به آن‌ها نگاه کنیم.

این پیشنهاد از آن جهت قابل بررسی است که معمولاً ابزارها محدودیت دارند و به راحتی می‌توان بر کلیت آن‌ها اشراف داشت. اما اینترنت، این روزها آن‌قدر گسترده شده است که می‌توان آن را یک قاره‌ی جدید نامید! شبکه‌های اجتماعی موجود در آن، مثل فیس‌بوک هم حالا آن‌قدر عضو دارند که از پرجمعیت‌ترین کشورهای دنیا هستند و حتی چیزی نمانده که بر جایگاه نخست بنشینند. با این اوصاف و با وجود پیچیدگی حضور افراد جوامع مختلف با عقاید و رفتارهای متفاوت، مسلماً هیچ‌کس نمی‌تواند اشراف کافی بر این ابزارها داشته باشد. این‌ها ابزارهای هوشمندی هستند که کنترل‌شان از دست بشر خارج شده است یا به تدریج خارج می‌شود.

۳- من معتقدم همان‌طور که «قدرت مطلق» می‌تواند فساد به همراه داشته باشد، «آزادی بی‌قید و شرط و مطلق» هم می‌تواند به فساد و تباهی بکشد. این موضوع که آزادی‌ها باید دارای حد و مرزی باشند تا به آزادی دیگران خلل ایجاد نکنند، موردپسند من است.

اینترنت یک فضای نامتناهی‌ست و پیش از آنکه بشر بتواند به فکر کنترل کردنش باشد، آن‌قدر سریع رشد کرد که از کنترل خارج شد. این فضای لجام گسیخته، به افراد توهم آزادی مطلق می‌دهد. و اینجاست که «منِ درونی» و گاهی «عقده‌های پنهان» افراد ظهور پیدا می‌کند. معمولاً از افراد مجازی، رفتارهایی را شاهدیم که شاید در دنیای اجسام، هیچ‌وقت نشانه‌ای از آن‌را شاهد نبوده باشیم. چنین محیطی هم می‌تواند جایگاه شکوفایی استعدادها و هم محل بروز ناهنجاری‌های بس خطرناک باشد.

یکی از جنبه‌های موجود در اینترنت، که به سرعت در حال توسعه است، شبکه‌های اجتماعی‌ست. نرخ رشد این پدیده از سرعتی که برای رشد اینترنت شاهد بودیم، بسیار بیشتر است. مهمترین محصول این شبکه‌ها، ارتباطات هستند. تا جایی که به نظر می‌رسد در آینده‌ای خیلی نزدیک، نحوه‌ی ارتباطات بشر را کلاً دگرگون کنند. حالا در نظر بگیرید که این ارتباطات در محیطی در حال شکل‌گیری است که اشراف کافی بر آن حاکم نیست و اسانس آزادی شاید مطلق هم می‌توان به آن اضافه کرد. شاید حاصل این درخت میوه‌ی شیرینی باشد، اما مسلماً تصدیق می‌کنید که این وضع، می‌تواند بوجود آورنده‌ی حوادث خطرناکی که تابحال نظیرش را ندیده‌ایم هم شود.

لذا من اعتقاد دارم که کنترل فرا ابزارهایی که در حال توسعه هستند، امری الزامی‌ست. البته باید یک تعریف درست هم از فعل «کنترل کردن» داشته باشیم. کنترل به عقیده‌ی من وضع ساز و کارهایی‌ست که سعی می‌کند تا حقوق همگان رعایت شود. این بدین معناست که حدود هرکس بصورت عادلانه مشخص گردد و دیگران از نقض آن منع شوند.

ابتدایی‌ترین نتیجه‌ای که می‌توان از همه‌ی این اوصاف گرفت، این است که دنیای اطراف ما در حال دگرگونی‌ست. این یعنی اینکه «روش‌ها» هم باید تغییر کنند. به عنوان نمونه، به نظر من سانسور اینترنت، یک روش قدیمی برای مواجهه با یک پدیده‌ی نوین است! تجربه‌ی چنین اعمالی نشان داده است که این کار نه تنها سودمند نیست که حتی می‌تواند نتیجه‌ی عکس هم داشته باشد. برای «کنترل» این فرا ابزارها، باید کاری بنیادی‌تر از این‌گونه تصمیم‌گیری‌های عجولانه انجام داد. در همین راستا مطالعه‌ی دقیق دگرگونی‌های پیش‌ آمده، از جوانب مختلف و براساس علوم متنوع، علی‌الخصوص علوم انسانی، الزامی به نظر می‌رسد.

حتی به نظرم می‌رسد که در تعریف حدود آزادی و موجودیت‌ها هم باید تجدیدنظر کرد. مثلاً با توجه به ماهیت اینترنت، اینکه دسترسی کسی را به اینترنت قطع کنیم، معادل یک نوع اعدام مجازی می‌تواند باشد. یا اینکه قابلیت پیگرد و استفاده‌ی حقوقی از هر لایک و نظری که در شبکه‌های اجتماعی توسط یک پروفایل ثبت می‌شود، باید مورد بررسی دوباره قرار گیرد تا جایی که به عقیده‌ی من دست ناظرین حکومتی از بسیاری از این محتویات باید دور نگه داشته شود.

مسلماً وضع قوانین جدید، ایجاد ابزارهای نوین و تشکیل کمیته‌های ناظر علمی-اجتماعی می‌تواند ضمن تعریف روند جدید برای نظارت دور از جنجال بر روی دنیای مجازی، از بوجود آمدن ناهنجاری‌های نشأت گرفته در فضاهای مجازی هم بکاهد.

در این باره حرف بسیار است، و البته از جنبه‌های مختلف می‌توان به بررسی آن‌ها پرداخت. شما در این‌باره چه فکر می‌کنید؟

مطالب مشابه:

• افکارسنجی‌: آزادی در اینترنت
• خودکشی مجازی یک فتحی !
• رفتار شناسی دنیای مجازی
• [از اجتماع وب] نریمان غریب
• [از اجتماع وب] منیره منتظری

اندروید سیستم عاملی است که گوگل برای گوشی‌های تلفن همراه بصورت متن باز و با هسته‌ی لینوکس عرضه کرده است. روز به روز بر محبوبیت این سیستم‌عامل در بین کاربران افزوده می‌شود و یکی از دلایل مهم این محبوبیت برنامه‌های کاربردی یا اپلیکیشن‌ها یا Appsهای بی‌شماری‌ست که برای این سیستم‌عامل نوشته می‌شوند. این برنامه‌ها به شما اجازه می‌دهند تا هر کاری را با گوشی موبایل‌تان انجام دهید و از زندگی موبایلی نهایت لذت را ببرید! اما اینکه بدانیم این اپلیکیشن‌ها را از کجا باید پیدا کنیم و هر برنامه به چه کار می‌آید، خیلی مهم است.

Iran APPS یک مرجع برای برنامه‌های موبایلی و البته فعلاً اندرویدی است، که در آن ضمن وجود دسته‌بندی برای اپلیکیشن‌ها، توضیحات خوبی به زبان فارسی برای هر برنامه ارائه شده است.

یکی از کارهای خوب Iran APPS راه اندازی یک وبلاگ در کنار مرجع برنامه‌هاست. این وبلاگ به کاربران کمک می‌کند تا از سردرگمی یافتن برنامه‌‌های مناسب در بین حجم زیاد برنامه‌های دسته‌بندی شده، خارج شوند و آنچه را که به دنبالش هستند، راحتتر پیدا کنند.

گرچه Iran APPS هنوز بصورت آزمایشی فعالیت می‌کند و نسخه‌ی ارائه شده‌ی وب‌سایتش بتاست، اما اگر اندرویدی هستید، لازم است که حتماً برنامه‌ی اندروید مخصوص Iranapps را روی گوشی‌تان داشته باشید!

مطالب مشابه:

• اپلیکیشن اندروید برای دریافت کد تائید ۲مرحله‌ای گوگل
• کلمات عبور ویژه و ایمن گوگل برای برنامه‌های کاربردی
• بهترین اپلیکیشن‌های گوگل برای موبایل
• ایجاد نوارابزار اختصاصی برای وبلاگ‌تان
• Cuil، جستجوگری از جنس نو

در بین پاسخ‌های مختلفی که در این باره مطرح است، اینکه «آزادی تا آن‌جا می‌تواند پیش رود که دیگران را دچار محدودیت و مشکل نکند» تقریباً بیش از همه، موردپسند طیف‌های مختلف است. بحث مشابهی را در محیط اینترنت هم می‌توان مطرح کرد. این‌که «آزادی در اینترنت» چه تعریفی دارد و آیا حدودی باید برایش قائل شد یا خیر؟

این موضوع در شرایطی مثل شرایط اخیر انگلیس می‌تواند تعیین کننده باشد. همان‌گونه که می‌دانیم، ابزارهایی مثل شبکه‌های اجتماعی به قولی مانند شمشیرهای دولبه هستند. یعنی هم می‌توانند در جهت نیل به اهداف عالی مورد استفاده قرار گیرند و هم در جهت اهداف شوم! قصد تعبیر وقایع پیش آمده یا تحلیل آن‌ها را ندارم. اما واضح است که یک عده خرابکار می‌‌توانند به راحتی از ابزارهایی مثل اینترنت یا تلفن همراه برای ایجاد هماهنگی در جهت پیش‌برد اهداف‌شان و ایجاد خرابکاری‌های بیشتر بهره ببرند. در چنین شرایطی فکر می‌کنید که آیا ناظرین بر حقوق دیگران (بدون توجه به گرایش‌های سیاسی)، این حق را دارند که برای استفاده‌ی اشخاص از ابزارهای اجتماعی اینترنت محدودیت ایجاد کنند یا اینکه باید به اینترنت به مثابه‌ی یک ابزار نگاه کنند و شیوه‌های دیگری را برای پیشگیری در نظر بگیرند؟

از آنجایی که برای جمع‌بندی این بحث، به نگاه گسترده‌ای نیاز است، برای یک هفته‌ی آینده تمایل دارم تا نظرات مختلف را جمع‌آوری کنم. لذا ضمن دعوت از اهالی محترم وبلاگستان برای شرکت در این گپ‌زنی و بررسی آن از جوانب مختلف، دعوت می‌کنم تا در نظرسنجی زیر این مطلب هم برای رسیدن به یک نتیجه‌ی عمومی شرکت کنید:

Take Our Poll

مطالب مشابه:

• کنترل اینترنت
• [از اجتماع وب] نریمان غریب
• [از اجتماع وب] منیره منتظری
• فیس‌بوک : زشت یا زیبا ؟!
• نظرسنجی: بعد از یک رابطه نامشروع چه باید کرد؟!

امروز در ProBlogger به پستی برخوردم که ۱۵ ابزار وب به درد بخور را بطور خلاصه معرفی کرده بود. از آنجائی که بیشتر‌شان برایم تازگی داشت، گفتم بد نیست آن‌ها را با شما هم در میان بگذارم. بعضی از این وب‌سرویس‌ها جدیدند، برخی دیگر هم کمتر دیده شده‌اند، اما به نظرم همه‌ی آن‌ها جالبند:

۱- Hello Bar

یک نوار در بالای وب‌سایت‌تان است که می‌توانید پیام‌های‌تان را به بازدیدکنندگان منتقل کنید. این نوار علی‌الخصوص وقتی به کار می‌آید که بخواهید توجه‌ی بازدیدکنندگان را به پست خاصی جلب کنید یا اینکه آخرین توئیت‌های‌تان را به آن‌ها نشان دهید.

از ویژگی‌های Hello Bar، پیشخوان قدرتمند آن است که امکان شخصی‌سازی نوارتان را به شما می‌دهد. همچنین از طریق آن می‌توانید آمار کلیک‌های بازدیدکنندگان‌تان را بدست آورید تا بیشتر با علائق آن‌ها آشنا شوید.

در حال حاضر برای عضویت در Hello Bar باید در لیست انتظار قرار گیرید تا دعوتنامه‌ی عضویت برای‌تان ارسال شود.

۲- SlideDeck

یک افزونه‌ی قدرتمند برای ساخت اسلاید از منابع مختلف است. با SlideDeck می‌توانید اسلایدی از آخرین مطالب ویژه‌ی وب‌سایت‌تان به نمایش بگذارید یا اینکه نحوه‌ی کار اپلیکیشنی را گام به گام تشریح نمائید. طراحان وب براحتی و بدون اتلاف وقت برای نوشتن کدهای اضافی می‌توانند از این پلاگین برای پویانمایی در طراحی‌های‌شان بهره گیرند.

بقیه‌ی سرویس‌های خوب را اینجا ببینید…

۳- html> ipsum>

اگر با کدهای HTML آشنایی ندارید و دوست دارید که در پست‌های وبلاگ‌تان فرمت‌بندی‌های خاصی را بکار ببرید، پس حتماً باید این سایت را به علاقمندی‌های‌تان بیافزائید. در HTML Ipsum یک سری کدهای HTML آماده قرار دارد که به شما کمک می‌کند تا مطالب‌تان را بصورت دلخواه پاراگراف‌بندی کنید یا اجزائی مانند جداول را به آن‌ها اضافه کنید. کافیست که کد مربوطه را از این سایت کپی کنید و بین نوشته‌های‌تان جایگذاری نمائید.

۴- Lanyrd

با وجود اینکه این روزها دنیای مجازی، ملاقات‌ها را دیجیتالیزه کرده است،اما با این حال، هنوز دیدارها و کنفرانس‌های آفلاین، حال و هوای خودشان را دارند.

Lanyrd سرویسی است که به شما امکان می‌دهد تا برنامه‌ی کنفرانس‌ها و قرار ملاقات‌های مورد علاقه‌تان را پیدا کنید یا اینکه برنامه‌ی یک دیدار را ترتیب دهید و دیگران را به آن فرا بخوانید.

همچنین Lanyrd وقایعی که در کنفرانس‌ها اتفاق می‌افتد را دنبال می‌کند و جزئیاتی را که حاضران مطرح می‌کنند در اختیارتان قرار می‌دهد. علاوه بر آن اسلایدها، ویدئوها و تصاویری که از کنفرانس منتشر می‌شود را نیز می‌توانید در Lanyrd جمع‌آوری نمائید.

۵- Tiny Letter

اگر دوست دارید یک خبرنامه‌ی ساده برای سایت‌تان بنا کنید تا به آسانی بتوانید با مشترکین‌تان در ارتباط باشید، پیشنهاد می‌کنم که حتماً سری به Tiny Letter بزنید.

Tiny Letter این امکان را برای‌تان فراهم می‌کند که یک خبرنامه‌ی ایمیلی بسازید و آن را مدیریت کنید. از ویژگی‌های این وب‌سرویس می‌توان به انعطاف‌پذیری آن و سادگی آن و همچنین همخوان بودنش با زبان فارسی اشاره کرد.

6- Timly

یک ابزار توئیتری‌ست که بهترین زمان برای ارائه‌ی یک توئیت تاثیرگذار را برای‌تان تخمین خواهد زد. این تخمین از طریق آنالیز ۱۹۹ توئیت اخبرتان صورت می‌گیرد. همچنین در Timly شما می‌توانید توئیت‌های‌تان را زمان‌بندی کنید تا در موعد مقرر منتشر شوند.

۷- TinEye

یک موتور جستجوگر تصاویر است. کافیست که تصویری را آپلود کنید یا آدرس اینترنتی آن را وارد کنید، تا مکان‌های دیگری که از آن استفاده شده است را در اختیارتان قرار دهد.

دو کاربرد خوبی که می‌توان برای این جستجوگر تعریف کرد، یکی پیدا کردن وب‌سایت‌های بکاربرنده‌ی عکس‌هایی‌ست که شما عکساش بوده‌اید و دیگری پیدا کردن منبع تصاویری که می‌خواهید در مطلب‌تان از آن ‌ها استفاده کنید.

۸- Wylio

Wylio یک راه ساده و سریع برای پیدا کردن تصاویر موردنظر، تغییر دادن اندازه‌ی آن‌ها و قرار دادن کدشان برای استفاده در پست‌های وبلاگ است. و البته از ویژگی‌های این سرویس‌دهنده این است که تصاویر بکار گرفته شده براساس قرارداد Creative Commons کاملاً آزاد هستند و حداقل از این بابت وجدان‌تان می‌تواند راحت باشد که هیچ‌گونه نقض کپی‌رایتی انجام نخواهید داد!

9- Stella

ابزاری برای مانیتور کردن و اشکال‌زدایی صفحات وب و اپلیکیشن‌هاست. اگر می‌خواهید بدانید که اوضاع سرعت سایت‌تان چطور است، کافیست آدرسش را وارد کنید تا تست‌های لازم روی آن صورت گیرد و با سایت‌های دیگر مقایسه شود.

۱۰- Vokle

وب‌سرویسی برای ساخت، میزبانی و پخش مستقیم نمایش‌های ویدیویی از وبلاگ‌تان است. به نظرم راه‌اندازی این‌گونه برنامه‌های زنده‌ی ویدیویی می‌تواند بسیار جالب باشد و مسلماً طرفدارهای خودش را خواهد داشت.

کافیست برنامه‌ی زنده‌تان را روی Vokle زمان‌بندی کنید و دیگران را به دیدنش در وبلاگ‌تان فراخوانی کنید. حالا در زمان مقرر، هر کس به وبلاگتان بیاید و روی گزینه‌ی “پخش زنده” کلیک کند، پلتفرم قدرتمند Vokle برایش لود خواهد شد و بدین‌ترتیب می‌تواند ضمن مشاهده‌ی برنامه‌ی ویدیویی زنده‌ی شما با شما ارتباط داشته باشد و سوالات خود را بپرسد.

11- Namechk

انتخاب نام مناسب برای ساخت پروفایل در سایت‌ها و وب‌سرویس‌های مختلف، همیشه می‌تواند یک دغدغه باشد! اگر از آن دسته افرادی هستید که دوست دارند نام کاربری‌شان در دسترس و یکتا باشد، پس قبل از انتخاب نام کاربری، سری به این سرویس بزنید تا موجودیت نام کاربری دلخواه‌تان را در وب‌سرویس‌های مختلف چک کند.

۱۲- My Blog Guest

جامعه‌ای برای بلاگ‌نویسان مهمان است! اگر دوست دارید در وبلاگ‌تان پست‌های مهمان داشته باشید، پس این سایت می‌تواند محل خوبی برای پیدا کردن بلاگرهای مهمان‌نویس باشد.

همچنین اگر پست خوبی نوشته‌اید و دوست دارید که در وبلاگ خوبی منتشرش کنید، در My Blog Guest می‌توانید وبلاگ‌های مهمان‌پذیر را بیابید.

و به خاطر داشته باشید که پست‌های مهمان می‌تواند روش خوبی برای بالا بردن ترافیک سایت‌تان باشد.

۱۳- Color Scheme Designer

رنگ‌ها برای تاثیرگذاری مهمترین انتخاب‌اند. یک قالب کامل بدون رنگ‌بندی مناسب نمی‌تواند قالب خوبی باشد. Color Scheme Designer سرویسی‌ست که برای انتخاب رنگ‌های هم‌خوان به شما کمک خواهد کرد و در نهایت کدها و خروجی‌های موردنیاز برای طراحی را در اختیارتان قرار می‌دهد.

۱۴- MeasureIt

گاهی اوقات برای طرح‌ریزی صفحات وب، لازم است تا اندازه‌ی بخشی از صفحه را بدانیم تا در طراحی عناصر دیگر از آن‌ها استفاده کنیم. مثلاً برای قرار دادن عنصری در بخشی از سایدبار لازم است که اندازه‌ی آن بخش از سایدبار را داشته باشیم. افزونه‌ی MeasureIt برای فایرفاکس و گوگل کروم می‌تواند این دغدغه را برای‌مان حل کند!

منبع

مطالب مشابه:

• ایجاد نسخه موبایلی وبلاگ با Mobify
• شکاف جامعه مجازی
• شماها و خبرگزاری توئیترفرندفید
• فیس‌بوک : زشت یا زیبا ؟!
• چیدمان اجتماعی وبلاگ‌ها

اما به هر حال فیلتر شدن یک وبلاگ، به این معنا نیست که دیگر راهی برای دنبال کردن مطالب آن وبلاگ وجود ندارد. چرا که راه‌های رسیدن به یک وبلاگ، به اندازه تعداد کامپیوترهای متصل به اینترنت است!

در این مطلب قصد دارم تا یکی از بهترین راههای دنبال کردن مطالب یک وبلاگ را خدمت حضورتان معرفی نمایم. البته این راه، روش جدیدی نیست و تنها مختص به وبلاگ‌های فیلتر شده نیز نمی‌باشد! اما به هر حال برای آن‌که همه‌گیرتر شود، لازم دیدم که بار دیگر آن را یادآوری کنم.

فید یا خبرمایه چیست؟

بهترین راه برای دنبال کردن مطالب یک وبلاگ استفاده از فید، خبرمایه یا خوراک مطالب آن وبلاگ است. من قبلاً در همین وبلاگ، چندین بار درباره چیستی فید مطلب نوشته‌ام + +. اما به زبان ساده، فید یا خبرمایه، یک نوع خروجی ساده از مطالب یک وبلاگ یا وب‌سایت است. مثلاً فید بلاگ‌نوشت را با کلیک روی آیکن زیر می‌توانید ببینید.

اما حالا ببینیم که این خروجی به چه کار می‌آید و چگونه می‌توان آن را به بهترین نحو بکار گرفت؟

فید یا خبرمایه به چه درد می‌خورد؟

تصور کنید به جای اینکه هر روز مجبور باشید به چندین وبلاگ سر بزنید و با صرف زمان و اینترنت ببینید که آیا وبلاگ مزبور به روز شده است یا نه، قادر باشید همه وبلاگ‌های مورد علاقه‌تان را یک جا جمع کنید و بتوانید آخرین مطالب به روز شده آن‌ها را به ترتیب مطالعه کنید. با این کار نه تنها نیازی نیست که مدام، صفحات مختلف را بارگذاری کنید که حتی می‌توانید مطالب وبلاگ‌های فیلتر شده را نیز براحتی دنبال نمائید.

چگونه فید یا خبرمایه وبلاگ‌های مورد علاقه‌مان را یکجا جمع کنیم؟

برای تجمیع فید یا خبرمایه وبلاگ‌های مورد علاقه‌تان می‌توانید از ابزار ساده و رایگان Google Reader استفاده کنید. روش کار بسیار ساده است:

۱- به آدرس http://www.google.com/reader بروید. اگر قبلاً عضو گروه سایت‌های گوگل شده باشید (مثلاً اگر در Gmail حساب کاربری داشته باشید) می‌توانید با همان نام کاربری و کلمه عبور وارد شوید. در غیر این صورت با پر کردن این فرم می‌توانید یک حساب کاربری جدید برای خودتان بسازید. (اگر در پر کردن فرم ثبت نام مشکل دارید، این تصویر را ببینید.)

۲- پس از ورود به سرویس گوگل ریدر، روی دکمه بالای سمت چپ صفحه، با عنوان Add a Subscription کلیک کنید. در مرحله بعد هم در کادری که باز می‌شود آدرس فید یا خبرمایه وبلاگ موردنظرتان را وارد کنید.

اگر در پیدا کردن آدرس فید یا خبرمایه وبلاگ‌ها مشکل دارید، می‌توانید آدرس خود وبلاگ را بنویسید. گوگل ریدر، فید آن را پیدا می‌کند و خود به خود آن را به لیست‌تان اضافه می‌نماید.

۳- پس از آن‌که آدرس فید موردنظرتان را وارد کادر نمودید و کلید Add را فشار دادید، در اصطلاح شما مشترک خوراک آن وبلاگ شده‌اید. و از این پس آخرین مطالب آن را با مراجعه به Google Reader‌ می‌توانید بخوانید.

گوگل ریدر امکانات بسیاری برای فیدخوانی در اختیارتان قرار می‌دهد. از آن جمله شما می‌توانید با دوستان‌تان که آن‌ها هم عضو گوگل ریدر هستند، یک شبکه مطالعاتی تشکیل دهید و با کلیک بر روی گزینه Like به دیگران بگوئید که از یک مطلب خوش‌تان آمده یا با کلیک بر روی Share مطلبی را با آن‌ها به اشتراک بگذارید. اگر تمایل دارید تا اطلاعات بیشتری درباره گوگل ریدر کسب کنید، می‌توانید درباره آن گوگل کنید!

به همین سادگی شما می‌توانید مطالب یک وبلاگ فیلتر شده را دنبال کنید. و حتی در کنار آن سایر وبلاگ‌های مورد علاقه‌تان را نیز جمع کنید و در وقت و انرژی‌تان صرفه‌جوئی کنید.

اگر دوست دارید مطالب بلاگ‌نوشت را بدون فیلتر و با سهولت بیشتری بخوانید، می‌توانید آدرس خبرمایه آن را (http://feeds2.feedburner.com/blogneveshte) به گوگل ریدر یا دیگر فیدخوان‌تان اضافه کنید.

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره FeedBurner
• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• روز جهانی RSS
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟

حالا تصور کنید که شما هم می‌توانستید برای وبلاگ‌ یا وب‌سایت‌تان یک نوار ابزار اختصاصی بسازید و آن‌را در اختیار مخاطبان‌تان قرار دهید! Conduit وب‌سرویسی است که این امکان را برای‌تان فراهم می‌آورد!

Conduit این امکان را برای‌تان فراهم می‌آورد که بصورت رایگان و تنها با چند کلیک ساده، یک تول‌بار اختصاصی بسازید. شما در نوارابزارتان می‌توانید ابزارهایی چون: لوگو و لینک اختصاصی، پنل جستجو، نمایشگر آخرین مطالب فید، توئیت‌ها، منوی فیس‌بوک، چت و… را قرار دهید.

پس از شخصی‌سازی نوارابزارتان و ذخیره کردن آن، Conduit یک صفحه‌ی اختصاصی را به آن نسبت می‌دهد و خروجی نوارابزارتان را برای مرورگرهای FireFox، Internet Explorer و Safari تولید می‌نماید.

شما می‌توانید نمونه‌ای از نوارابزاری را که من برای بلاگ‌نوشت ساخته‌ام را از اینجا دریافت کنید. با نصب نوار ابزار بلاگ‌نوشت، علاوه بر اینکه یک فیلد جستجوگر در نوارابزار مرورگرتان خواهید داشت، آخرین عناوین مطالب بلاگ‌نوشت و خودمونی‌ها را خواهید دید. همچنین می‌توانید آخرین توئیت‌های مرا مستقیماً از نوارابزار مرورگرتان بخوانید یا اینکه به منوی فیس‌بوک‌تان دسترسی پیدا کنید.

مطالب مشابه:

• فیس‌بوک : زشت یا زیبا ؟!
• لینک پد؛ سرزمین لینک‌ها
• بلاگبان : بلاگستان در یک نگاه
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی
• Iran APPs : یک دنیا پر از اندروید