وجوه فرمانروایی سیاسی

صادق — Wed, 01 Jul 2009 16:00:19 +0000

فرمانروایی سیاسی دو وجه دارد. یک وجهش این است که عموم مردم روایی فرمانش را می پذیرند، یعنی می پذیرند که فرمانروا حق دارد به آنها بگوید که چگونه رفتار کنند. به عنوان مثال وقتی مردم از قانون اطاعت می کنند، معمولاً به این دلیل است که فکر می کنند کسی یا هیئتی که این قانون را وضع کرده حق داشته که چنین کاری بکند و خود مردم هم متقابلاً وظیفه دارند که از قانون اطاعت کنند.

وجه دیگر فرمانروایی سیاسی این است که کسانی که از اطاعت قانون سر باز بزنند، با تهدید به مجازات مجبور می شوند که از قانون اطاعت کنند. و این دو وجه مکمل هم هستند. اگر اطاعت اکثریت مردم از قانون در اکثر مواقع به دلیل باور به مشروعیت قانون نباشد، چرخ نظام سیاسی نمی چرخد: در وهله اول، به تعداد زیادی مامور مجری قانون نیاز داریم ، و بلافاصله این سوال پیش می آید که چه کسی قانون را در مورد همین ماموران اجرا خواهد کرد؟ به همین سان کسانی که از سر احساس تکلیف از قانون اطاعت می کنند با دانستن اینکه قانون شکنان مجازات خواهند شد.، انگیزه بیشتری برای اطاعت از قانون پیدا می کنند.

فلسفه سیاسی – نوشته دیوید میلر – ترجمه بهمن دارالشفایی

مطالب مشابه:

3 دیدگاه برای این نوشته:

zoha:
۱۱ تیر ۱۳۸۸ سلام و سپاس
مبارز:
۱۲ تیر ۱۳۸۸ درود بر مدیر محترم وبلاگ. این دعوت‌نامه‌یی اسن از انجمن وبلاگ‌نویس‌های مبارز. این انجمن با این هدف که وبلاگ‌نویس‌ها در یک جمع کاملن مستقل، با صدایی رساتر، حرف خود را به گوش آنان که باید برسانند. خواهشمندم با مراجعه به آدرس وبلاگ و مشاهده‌ی دعوت‌نامه، تصمیم خود را بگیرید.
آرزو بناب:
۱۲ تیر ۱۳۸۸ عشق قدرت، مخصوصاً وقتي كه در حال از دست رفتن باشد آدم ها را ديوانه مي كند. من اين را در اجتماعات خيلي كوچك تر و حتي در جنگ قدرت خانواده ها شاهد بوده ام... واي به حال قدرت سياسي! آن ها كه نمي خواهند قدرت سياسي را از دست بدهند نمي توانند به اين تئوري هاي سياسي توجه كنند. حق هم دارند.

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

بلاگ‌نوشت » فرمانروایی سیاسی

وجوه فرمانروایی سیاسی

مطالب مشابه:

3 دیدگاه برای این نوشته: