“وب” به عنوان یکی از نمادهای بدون مرز زندگی اجتماعی بشر نیز از این قاعده مستثنی نیست. دیری است که وب۲ جای دنیای ساکن وب۱ را گرفته و روز به روز روابط را تنگاتنگ تر و محکم تر می کند. حتی “وبلاگ”ها نیز که از پدیده های دنیای وب۱ بودند، حالا شکل و رویی جدید به خود گرفته اند و دیگر مثل قبل سوت و کور نیستند، که اگر چنین باشند، دیری نپاید که به تاریخ سپرده خواهند شد.

حالاً با ابزارهای وب۲، شما وبلاگها را خارج از دامنه شان نیز می خوانید و دیدگاهتان را درباره نظریات نویسنده اش بیان می کنید. صاحبان وبلاگها می توانند تنها با یک کلیک مطالب وبلاگهای دیگر را با خوانندگان شان به اشتراک بگذارند، حتی آنها که وبلاگ هم ندارند، می توانند مطالب مورد علاقه شان را در سایر شبکه های اجتماعی تنها با یک اشاره به اشتراک بگذارند. شما حتی می توانید با دنبال کردن حسابهای اجتماعی نویسندگان وبلاگهای مورد علاقه تان، از گذر لحظه ای زندگی آنها نیز باخبر باشید و از مینیمال هایشان لذت ببرید. حتی شما می توانید بقیه خوانندگان ثابت یک وبلاگ را نیز بشناسید و با آنها طرح دوستی و گفت و شنود بریزد و…

در یک کلام! این روزها با شبکه های اجتماعی هیچ کس تنها نیست!

اما در این مطلب می خواهیم ببینیم که چگونه باید از این همه ابزار اجتماعی که این روزها در وبلاگها سر برآورده اند استفاده کنیم:

اشتراک خوراکی

اولین گام برای وارد شدن به دنیای اجتماعی وبلاگها، این است که مشترک خوراک (فید) آنها شوید. در این باره بسیار گفته اند. خلاصه اش این است که شما لیست وبلاگهای مورد علاقه تان را به یک خوراک خوان (فیدخوان) مثل گوگل ریدر یا Microsoft Outlook می دهید و از این پس به جای اینکه به تک تک آنها سر بزنید، مستقیماً مطالب جدیدشان را از طریق خوراک خوانتان مطالعه می کنید.

بین خودمان بماند! اما اگر هنوز از خوراک خوان استفاده نمی کنید، باید بدانید که خیلی از غافله عقبید! پس صدایش را در نیاورید و زود مطلب “همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی” را بخوانید تا تنها با طی چند گام کوچک یک خوراک خوان حرفه ای شوید!

اشتراک ایمیلی

اگر زیاد از ایمیل استفاده می کنید یا موقعیت تان به گونه ای است که فقط ایمیل در دسترس تان است، میتوانید مطالب جدید وبلاگهای مورد علاقه تان را در ایمیل تان دریافت کنید و آنها را مطالعه نمائید.

برای این کار در وبلاگها به دنبال کادر “اشتراک ایمیلی” بگردید و آدرس ایمیل تان را در آن وارد کنید. پس از آنکه روی دکمه “اشتراک” یا “ارسال” را کلیک کردید، صفحه جدیدی نمایان می گردد، که شما بایستی کاراکترهایی که در تصویر می بینید را در کادر مربوطه وارد نمائید، و سپس روی گزینه Complete Subscription Request کلیک کنید:

در مرحله آخر، شما باید ثابت کنید که صاحب ایمیلی بودید که آدرسش را وارد کرده اید. برای این کار ایمیلی  جهت تائید به آدرس وارد شده ارسال می گردد. تنها کاری که شما بایستی انجام دهید، این است که ایمیل را باز کنید و روی لینکی که در آن وجود دارد، کلیک نمائید:

حالا شما مشترک خبرنامه ایمیلی وبلاگ مورد نظر شده اید.

وب سرویسهای وب۲

این روزها گشت و گذار در سایتهای وب۲، یکی از روزمرگی های همه اهالی سایبر شده است. وبلاگ نویس ها هم که قشر پیشروی دنیای مجازی محسوب می شوند، بیش از دیگران از وب سرویس های وب۲ بهره می برند. اگر شما هم میخواهید وب۲یی باشید و از ابزارهای مفید وب جدید لذت ببرید، لازم است که از کاربری در این وب سرویس ها غافل نباشید. و در این بین، دنبال کردن کارهایی که وبلاگ نویسان مورد علاقه شما در سایتهای وب۲ انجام می دهند، خودش عالمی دارد!

برخی از وب سرویسهای معروفتر در دنیای مجازی، همانهایی هستند که آیکن شان را در بالا می بینید. در ادامه سعی می کنم بصورت کوتاه و مختصر آنها را معرفی کنم:

Twitter (توئیتر) : وب سرویسی است که کاربران در آن می کوشند تا حداکثر در ۱۴۰ کاراکتر از احوال فعلی شان بگویند و اینکه “در حال انجام چه کاری هستند؟!” البته همیشه احوالات نیست که بیان می شود. اینجا بهشت مینیمالیست هاست!

FriendFeed (فرندفید) : وب سرویسی است که اعضا، خوراک (فید) سایر وب سرویس های وب۲یی شان را در آن وارد می کنند. بدین ترتیب لیست آخرین مطالب وبلاگشان، آخرین عکسهایی که آپلود کرده اند، آخرین توئیتهایشان، آخرین مطالبی که با دیگران به اشتراک گذاشته اند و… و… را در فرندفید یکجا می توانید ببینید. همچنین می توانید همانجا برای ورودی هایشان نظر بگذارید یا آنکه آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

Facebook (فیس بوک) : یک شبکه اجتماعی همه جانبه است! از شیر مرغ تا جان آدمی در آن پیدا می شود. در فیس بوک هر کس شناسنامه ای دارد که مشخصاتش را در آن وارد می کند. سپس دوستانش را می یابد و با آنها ارتباط برقرار می کند. این ارتباط می تواند از نوع نوشتاری، ارسال تصاویر، فیلمها و… باشد. دوستان، می توانند با هم تشکیل گروه ها و اجتماعاتی را بدهند و درباره مسائل مختلف (سیاسی، اجتماعی، ادبی و…) بحث و تبادل نظر کنند. انواع بازی و سرگرمی نیز در فیس بوک یافت می شود و… هر چه از فیس بوک بگویم، کم گفته ام! اصولاً این روزها هرکس فیس بوکی نباشد، یک چیزش کم است!!

Google Profile : گوگل ریدر که معرف حضورتان هست!؟ در قسمت خوراک خوانی هم به استفاده های آن اشاره کردم.اما گوگل ریدر جدید روز به روز اجتماعی تر می شود. شما می توانید مطالبی که در گوگل ریدرتان می خوانید را با دیگران به اشتراک بگذارید و مطالبی که دوستان تان به اشتراک گذاشته اند را ببینید. همچنین شما میتوانید پروفایل گوگل تان را بسازید و در آن وب سرویس هایی که در آنها عضو هستید را به دوستان تان معرفی کنید.

Yahoo Profile : تصور نمی کنم، کسی اهل اینترنت باشد و آی دی یاهو نداشته باشد! یاهو، دوست قدیمی کاربران ایرانی است! مدتی است که یاهو، بساط ۳۶۰ش را برچیده و تمرکزش را روی یاهو پروفایل قرار داده است. در شناسنامه یاهوتان هم شما می توانید آدرس سایتهای دیگری که در آنها عضو هستید را قرار دهید. همچنین می توانید شبکه دوستان تان را تشکیل دهید و با هم در ارتباط باشید.

Youtube (یوتیوب) : شبکه ای است از فیلم ها! با داشتن یک حساب کاربری در این وب سرویس شما هم می توانید فیلمهایی را که بصورت حرفه ای یا غیر حرفه ای می گیرید با دیگران به اشتراک بگذارید و تلویزیون اینترنتی خودتان را راه بیاندازید! همچنین می توانید فیلمهای دیگران را هم ببینید و نظرتان را درباره آنها بگذارید.

Picasa (پیکاسا) : آلبوم تصویری گوگل است. شما با داشتن یک حساب کاربری گوگل (همان Gmail) می توانید عکسهای تان را روی این آلبوم بارگذاری کنید. این امکان برای شما فراهم است که عکسهایتان را خصوصی نگه دارید یا اینکه آنرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

Flickr (فلیکر) : آلبوم عکسها و فیلمهایی است که یاهو راه انداخته. با داشتن یک آی دی یاهو، می توانید عضو این سایت شوید و عکسها و فیلمهایتان را روی آنها آپلود کنید. شما می توانید عکسهای عمومی دیگران را هم ببینید و برایشان نظر بگذارید. همچنین می توانید شبکه ای از تصویر برداران مورد علاقه تان را تشکیل دهید.

Last.fm : شبکه موسیقیایی است! با عضو شدن در این سایت و نصب افزونه آن بر روی کامپیوترتان، موزیک هایی که گوش می دهید را در پروفایل تان لیست می کند. بدین ترتیب دوستان تان با علایق موسیقیایی شما بیشتر آشنا می شوند و بالعکس!

Delicious (دلیشیوز یا خوشمزه) : شبکه ای است از لینکهای به در بخوری که کاربران در هنگام وبگردی هایشان، آنها را یافته اند و آنها را با دیگران به اشتراک گذاشته اند. لینکلاگ بلاگ نوشت هم به کمک همین سرویس بنا نهاده شده است!

اگر دوست دارید وب۲یی باشید، سریعاً در این وب سرویسها عضو شوید و وبلاگ نویسان مورد علاقه تان را نیز از طریق آیکن هایی که در وبلاگ هایشان قرار داده اند، در این سرویس ها پیدا کنید و با آنها در ارتباط باشید.

شبکه اجتماعی Google Friend Connect

مدتی است که شبکه اجتماعی جدید گوگل فرند، به تدریج جایگاه خود را در بین وبلاگها باز می کند. قضیه از این قرار است که بازدیدکنندگان وبلاگها می توانند عضو شبکه اجتماعی وبلاگ شوند و با سایر بازدیدکنندگان آن وبلاگ در تماس باشند، در بحثها شرکت کنند، بعنوان یک عضو ثابت وبلاگ برای مطالب نظر بگذارند و…

بطور کلی گوگل میخواهد که نویسنده و خوانندگان بیشتر با هم در تماس باشند و بدین ترتیب روح اجتماعی تری در کالبد وبلاگها دمیده شود.

برای عضویت در شبکه های گوگل فرند وبلاگها، در کادر شبکه اعضا، روی گزینه “پیوستن به سایت” کلیک کنید.

در صفحه جدیدی که باز می شود، یکی از حسابهای کاربری را برای وارد شدن به شبکه اجتماعی گوگل فرند انتخاب کنید:

مثلاً اگر حساب کاربری گوگل (همان Gmail) دارید، روی آیکن گوگل کلیک کنید و در صفحه بعد، آی دی و پسورد گوگل تان را وارد کنید. بدین ترتیب شما به عضویت شبکه گوگلی وبلاگ مورد نظر در می آئید. حالا آیکن پروفایل شما هم در باکس شبکه گوگلی وبلاگ ظاهر می شود.

بعد از این، هر بار که وارد وبلاگ مورد نظر می شوید، برای وارد شدن به شبکه گوگلی آن تنها کافیست که روی گزینه “ورود به سیستم” کلیک کنید و آی دی و پسوردتان را وارد کنید.

در شبکه گوگلی هر وبلاگی که عضو می شوید، می توانید با سایر اعضای آن شبکه طرح دوستی بریزید. برای این کار، روی آیکن عضو مورد نظر کلیک کنید. صفحه ای شبیه به تصویر زیر باز می شود، که شناسنامه کوچکی است از مشخصات آن عضو:

برای افزودن کاربر به لیست دوستان تان، کافیست که روی گزینه “افزودن به عنوان دوست” کلیک کنید.

حالا اگر دکمه “صفحه اصلی” را در زیر باکس شبکه گوگلی، فشار دهید، صفحه اصلی شبکه، چیزی شبیه به تصویر زیر می شود که بطور کلی به دو بخش تقسیم شده: در قسمت بالا، لیست کل اعضای سایت نمایش داده می شود و در قسمت پائینی لیست دوستان شما.

در زیر همین باکس اگر روی لینک “دوستان خود را دعوت کنید” کلیک نمائید، کادری مثل تصویر زیر باز می شود، که شما در آن می توانید دوستان تان را انتخاب کنید و از آنها بخواهید که به شبکه گوگلی وبلاگ مورد نظر بپیوندند:

برای این کار کافیست که روی آیکن دوستان تان در شبکه های مختلف (مثلاً آنهایی که در Gmail Contact تان هستند، یا آنهایی که در Orkut با شما دوست هستند) کلیک کنید و بعد از نوشتن پیام، روی “ارسال دعوت نامه” کلیک نمائید.

ضمناً اگر کسی را می شناسید که در بین لیستهایی که بصورت اتوماتیک به شما نشان داده می شوند، نیست، می توانید ایمیلش را در کادر “با ایمیل دعوت کنید:” وارد نمائید تا دعوتنامه برای وی ارسال گردد.

حالا که به شبکه اجتماعی گوگل پیوسته اید، می توانید از دیگر ابزارکهای گوگل در آن وبلاگ استفاده کنید. مثلاً در بلاگ نوشت دو ابزارک ” نظرات” و “مطالب پیشنهادی” در کنار باکس شبکه اعضا، در قسمت پانوشت وبلاگ تعبیه شده اند.

در ابزارک “نظرات” اعضای سایت می توانند در مورد مسائل مختلف پیام بگذارند و به نظراتشان را در مورد پیامهای دیگران بیان کنند:

اما ابزارک “مطالب پیشنهادی اعضا“: وقتی که شما یکی از مطالب وبلاگی که در آن عضو هستید را می خوانید و فکر می کنید مطلبی است که بهتر است دیگران هم آنرا بخوانند، کافیست که در انتهای مطلب روی گزینه “این مطلب را به دیگران توصیه کنید” کلیک نمائید:

حالا مطلبی که شما به دیگران توصیه کرده اید، در باکس “مطالب پیشنهادی اعضا” نمایش داده می شود:

امیدوارم که این مطلب با تمام کاستی هایش، گامی هرچند ناچیز باشد در پیشرفت فارسی زبانان در دنیای وب۲٫

در شبکه های اجتماعی منتظر شما هستم!

مطالب مشابه:

• آپلود کردن همزمان تصاویر روی سایتهای مختلف با PixelPipe
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی
• فرندفید و مباحث پیرامونش
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی

| مشاهده‌ 29 نظر دیگر

مطلب زیر بعنوان پست مهمان در وبگاه Daily Blog Tips توسط Himanshu تهیه شده است و بنده آنرا به امید اینکه به کار بیاید، ترجمه کرده ام!

من قبل از اینکه به وبلاگ نویسی حرفه ای مشغول شوم، وبلاگهای زیادی داشته ام. در طول این سالها تحقیقات زیادی هم برای جذب ترافیک برای وبلاگهایم انجام داده ام، که در این مطلب قصد دارم تجاربم را با شما به اشتراک بگذارم. در این مطلب خواهید دید که چه راههایی برای جذب ترافیک خوب هستند، کدامها بدند، و چه راهکارهایی زشت تلقی می شوند!

لینکهای طبیعی ورودی

هر بلاگر آرزو دارد که مطالبش توسط دیگران لینک شوند! هرقدر که لینکهای ورودی به وبلاگتان افزایش یابند، اعتبار شما نیز افزایش می یابد. اما سوال اینجاست که آیا واقعاً لینکها ارزش دارند؟ پاسخ مثبت است! این یک چرخه کاملاً مفید است. هرچه میزان پیوندها به وبلاگتان افزایش یابد، اعتبار شما بیشتر خواهد شد، و هر اندازه که اعتبارتان بیشتر شود، تعداد پیوندهای ورودی وبلاگتان بیشتر می شود.

در طول سالهای وبلاگ نویسی، من یاد گرفته ام که تنها دو راه برای جذب لینکهای ورودی خوب وجود دارد: سخت کوشی و صبر. منظور از سخت کوشی، مطالب وبلاگتان است. اگر به وبلاگهای پربازدیدی مثل SixRevision و Hongkiat مراجعه کنید، می بینید که آنها مطالب مفیدی را بطور مرتب انتشار می دهند.

نظرات

فکر نمی کنم لازم باشد توضیح دهم که چرا لازم است تا شما در وبلاگهای دیگر نظر بگذارید. برای مثال هرگز اولین نظری را که برای مطالب TechCrunch گذاشتم، به یاد دارم. در آن زمان میانگین بازدیدهای وبلاگم ۴۰ بازدید در روز بود، اما در آن روز بخصوص (که نظر گذاشته بودم) بازدید وبلاگم به ۱۱۰ رسید!

در هنگام نظر گذاشتن در وبلاگ دیگران به این نکات باید توجه داشته باشید:

1. سعی کنید اولین نفری باشید که نظر می گذارید. برای این کار باید بیشتر فعال باشید و ضمناً کمی هم شانس داشته باشید!
2. سعی کنید در نظرتان سوالی را مطرح کنید. این کار ۱۰۰% موجب جذب ترافیک به وبلاگتان خواهد شد. البته منظورم این نیست که بپرسید “چه خبر رفیق؟”! چیزی بپرسید که خوانندگان را به فکر وادارد و آنها را علاقمند کند تا به وبلاگ شما سر بزنند.
3. سعی کنید تا نظرتان ساده باشد. هرگز نظرات عریض و طویل نگذارید. کسی برای خواندن نظر کسی که حتی شاید نشناسد، وقت نمی گذارد.

انجمن ها

انجمنها یا فرومها، همواره یکی از راههای مناسب برای سوق دادن ترافیک به سمت وبلاگتان محسوب می شوند. شما می توانید موضوعاتی مرتبط با مطالب وبلاگتان را آنجا مطرح کنید یا لینک وبلاگتان را بعنوان امضا زیر مطالبی که می گذارید قرار دهید.

نکاتی که باید بخاطر داشته باشید:

1. هرگز به هدف جذب تعدادی ترافیک، اقدام به مطرح کردن موضوعات بی فایده نکنید. آنجا افراد باهوشی حضور دارند که با چنین کاری برای همیشه شما را تحریم می کنند.
2. وقتی که آدرس وبلاگتان را بعنوان امضای انجمنی تان قرار می دهید، توضیح جذابی هم برایش بنویسید تا دیگران ترغیب شوند که روی لینک کلیک کنند. مثلاً جمله “چطور من با کار نیمه وقت پول زیادی بدست می آورم؟” بهتر از جمله “اینجا کلیک کنید تا پول بیشتری بگیرید” است!
3. برای بهره بردن بیشتر از فرومها، بطور منظم به آنها سر بزنید. هر روز ۵ دقیقه را برای ارسال مطلب یا پاسخ دادن به مشکلات دیگران صرف کنید. این یعنی اینکه ۵×۳۰=۱۵۰ دقیقه در ماه! این کار حداقل ۳۰۰ بازدیدکننده در ماه روانه وبلاگتان می کند، و این در دراز مدت بسیار مفید خواهد بود.

توئیتر

توئیتر همواره یکی از بهترین دوستان من برای جذب بازدیدکننده بوده است. جذب ترافیک از این طریق بستگی زیادی به چیزی که شما می نویسید دارد. کاربران توئیتر علاقه عجیبی به رسانه های اجتماعی (Social Media) یا شبکه های اجتماعی دارند. اگر شما مطلبی مثل “۱۰ روش برای پولدار شدن از طریق توئیتر” بنویسید، مطمئنم که دنبال کنندگان توئیتهای شما علاقمند خواهند بود که آنرا ReTweet کنند.

یکی از نکات جالب در مورد توئیتر این است که حتی اگر مطالب شما ارتباطی هم به شبکه های اجتماعی نداشته باشد، باز هم ترافیک بالایی را روانه وبلاگتان خواهد کرد.

نکته: توئیتر فقط در صورتی برایتان مفید واقع خواهد شد که شما بطور مرتب برایش وقت بگذارید. سعی کنید که از روزی ۱۰ دقیقه شروع کنید و مطالب جالب دیگران را ریتوئیت کنید. با این کار دنبال کنندگان شما هم مقابله به مثل خواهند کرد و توئیتهای شما را RT میکنند.

موتورهای جستجو

این موضوع نیاز به توضیح ندارد. قبل از شروع بلاگ نویسی شما باید تصمیم بگیرید که آیا می خواهید ترافیک سازمان دهی شده داشته باشید یا خیر. اگر تصمیم دارید که اینگونه بازدیدکننده ها داشته باشید، پس ناچارید که قوانین SEO را رعایت کنید. بد نیست بخاطر داشته باشید که طبیعی است که به هر حال برخی بلاگها بهتر از سایرین می توانند ترافیکهای سازمان یافته را جذب کنند. مثل وبلاگهایی که در زمینه IT فعالیت می کنند. پس در این زمینه زیاد اضطراب نداشته باشید.

خرید لینک

اگر واقعاً قصد وبلاگ نویسی و رعایت “استانداردهای طبیعی” را بدون حقه بازی دارید، پس باید بدانید که خریدن لینک یک راه بد برای جذب ترافیک است!

نشانه گذاری اجتماعی (Social Bookmarking)

درباره این موضوع دیدگاههای مختلفی وجود دارد. برخی معتقدند که این راه مناسبی برای جذب بازدیدکننده است و برخی دیگر آنرا بد می دانند. بگذارید این دیدگاهها را مورد بررسی قرار دهیم:

چرا نشانه گذاری اجتماعی برای وبلاگم بد است؟

ترافیکی که از طریق نشانه گذاری های اجتماعی به سمت وبلاگ شما جاری می شوند، هوشمند هستند. برای مثال اگر شما از طریق تبلیغات وابسته به قرائن مثل Adsense سعی کنید که پول در آورید، متوجه خواهید شد که اینگونه ترافیک ها چنگی به دل نمی زنند!

و اما چرا نشانه گذاری اجتماعی برای وبلاگم مفید است؟

تحلیل این موضوع نیاز به ذکاوت ندارد! ترافیک بیشتر نشان دهنده این موضوع است که مردم به مطلب شما علاقمندند. فقط تصور کنید که اگر تنها ۱% از این بازدیدکنندگان به مطالب شما در وبلاگهایشان لینک بدهند، و اگر تنها ۱% از بازدیدکنندگان برای اولین بار باشد که به وبلاگتان مراجعه کرده باشند و مشترکش شوند، چقدر به نفعتان خواهد بود.

نکته: اگر قصد دارید که در نشانه گذاری های اجتماعی موفقیت کسب کنید، باید روی کیفیت عناوین تان کار کنید. عنوان می تواند در موفقیت یا شکست شما در نشانه گذاری های اجتماعی، نقش مهمی داشته باشد.

اقوام و دوستان

اگر مرتب از مادرتان می خواهید که وبلاگتان را چک کند و مطالب گیکی آنجا را بخواند، پس باید بگویم که لازم است تا شما به مدرسه وبلاگ نویسی برگردید و دوباره مشق هایتان را بنویسید و بیشتر برای یادگیری وقت بگذارید!

اما از سوی دیگر، اگر شما درباره گربه ها و سگها می نویسید و مطالبتان دوستان و آشنایان تان را به خنده وا می دارد، با این کار شما یک کار مفید و خوب انجام داده اید!

مطالب مشابه:

• Face Off 7 : دکتر احمدنیا vs خانم توحیدلو
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• وبلاگ نویسی حرفه ای: گذار از روزانه نویسی به توئیترنویسی؟!
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی
• Face Off 6 : بامدادی vs هزاران نقطه

| مشاهده‌ 8 نظر دیگر

این مطلب ترجمه آزادی است از ۵۰ Simple Ways to Gain RSS Subscribers که در وبلاگ معتبر Daily Blog Tips منتشر شده است.

البته به نظر می رسد که برخی از روشهای ارائه شده در این مطلب، در وبلاگستان فارسی کاربرد ندارند و یا حداقل عرف نیستند، اما به هر حال بسیاری از آنها می توانند راهگشا باشند.

اکثر وبلاگ نویسان، عاشق خوانندگان خوراکی خود هستند. علاوه بر این اکثر آنها دوست دارند که مشترکان خوراکی جدیدی هم بدست آورند. خیلی مسرّت بخش است، اگر یک روز صبح از خواب برخیزید و ببینید که شمارنده فیدبرنر وبلاگتان ۲۰۰-۳۰۰ شماره جهش داشته است! اینطور نیست؟!

اما متاسفانه گویا چنین روزهایی به ندرت دیده می شوند و اکثر وبلاگ نویسها مدت زمان زیادی را صرف می کنند تا بتوانند تعداد اندکی مشترک جدید خوراکی را جذب نمایند.

آیا راهی برای حل این معضل وجود دارد؟ آیا روشی هست که بتواند تاثیر شگرفی روی تعداد مشترکین خوراک وبلاگ بگذارد؟

البته که هست! افراد زیادی در این باره نوشته اند، اما من هم می خواهم نظرم را در این باره عرضه کنم. من در این مطلب سعی کرده ام تا ۵۰ ایده ای را که برای افزایش دادن تعداد مشترکین خوراکی وبلاگ به ذهنم می رسد را لیست کنم. امیدوارم که به کار آید!

۱- آیکن بزرگی را برای خوراک وبلاگتان نمایش دهید. شما باید همیشه این موضوع را همیشه بخاطر داشته باشید که اغلب مردم تنبل اند. اگر شما آیکن کوچکی را در وبلاگتان بگنجانید، ممکن است که خیلیها برای پیدا کردنش با مشکل مواجه شوند. اکثر آنها تنها چند ثانیه برای پیدا کردن آدرس خوراک وبلاگتان وقت صرف می کنند و پس از آن بی خیالش می شوند. پس باید مطمئن شوید که آیکن خوراک وبلاگتان به اندازه کافی بزرگ و در دسترس هست.

۲- آیکن خوراک را در نیمه بالایی وبلاگتان به نمایش بگذارید. علاوه بر اینکه شما باید آیکن بزرگی را برای آدرس خوراک وبلاگتان در نظر بگیرید، باید آنرا در محلی بگذارید که در اولین نگاه قابل دیدن باشد، و آن جایی نیست به جز نیمه بالایی وبلاگتان. این درست جایی است که اکثر وبلاگهای با مشترک خوراک بالا آیکن شان را در آنجا قرار می دهند و جایی است که خوانندگان برای مشترک شدن دنبال آیکن خوراک می گردند.

۳- آیکن خوراک را در همه صفحات وبلاگتان نمایش دهید. وقتی که من وبلاگ نویسی را شروع کردم، بزرگترین اشتباهم این بود که آیکن خوراک وبلاگم فقط در صفحه اصلی نشان داده می شد. پس از مدتی من آیکن را به همه صفحات وبلاگ اضافه کردم و به طرزی خارق العاده تعداد مشترکین خوراکی وبلاگم جهش پیدا کردد.

۴- توضیح دهید. بکار بردن آیکن به تنهایی نمی تواند تاثیرگذار باشد. اگر خوانندگان شما اهل تکنولوژی نباشند، شاید ندانند که آن آیکن نارنجی رنگ خط دار به چه معناست! برای اینگونه موارد با نوشتن توضیح کوتاهی درباره اینکه با مشترک شدن آنها می توانند مطالب شما را براحتی دنبال کنند، به فهم موضوع کمک کنید.

۵- پستی بنویسید و از خوانندگان بخواهید تا مشترک خوراکتان شوند. شنیده اید که می گویند “بخواهید تا به شما داده شود”؟ این قاعده کلی در همه امور زندگی قابل استناد می باشد. وبلاگ نویسی هم از این قاعده مستثنی نیست. اگر می خواهید که دیگران مشترک خوراک شما شوند، پس از آنها بخواهید! در این باره مطلبی بنویسید و دلایل این کار را برایشان شرح دهید. بزودی خواهید دید که آنها چطور به درخواست تان پاسخ خواهند داد.

۶- از افزونه FeedSmith استفاده کنید. اگر از فیدبرنر برای تولید خروجی خوراک وبلاگتان کمک می گیرید، لازم است مطمئن شوید که همه مشترکان شما از همان خروجی استفاده می کنند و سایر خروجی ها که توسط سیستم مدیریتی وبلاگ تولید می شود را بکار نمی برند. وبلاگهایی که از وردپرس استفاده می کنند، با نصب افزونه FeedSmith می توانند مطمئن شوند که همه مشترکان به آدرس اصلی هدایت می گردند. بدین ترتیب شما می توانید آمار درستی از مشترکان تان داشته باشید و شکل خروجی خوراکتان را نیز آنگونه که دوست دارید تنظیم کنید.

۷- اشتراک ایمیلی هم ارائه دهید. چه بخواهید و چه نخواهید تنها درصد اندکی از کاربران اینترنتی با فید آشنا هستند و آنرا بکار می برند. مطالعات نشان می دهد که این مقدار کمی بیشتر از ۱۰% از کاربران جهان را تشکیل می دهد. چرا باید شما ۹۰% بقیه را از دست بدهید؟ چنانکه از فیدبرنر استفاده می کنید، کافیست که به بخش Publicize بروید و اشتراک ایمیلی تان را راه اندازی کنید.

۸- از فرم اشتراک ایمیلی استفاده کنید. برای اکثر وبلاگ نویسان استفاده از فرم خیلی بهتر از لینک “اشتراک ایمیلی” جواب داده است. از آنجائی که کاربران اینترنت در جاهای مختلف اینگونه فرمها را می بینند و ایمیل هایشان را در آنها وارد می کنند، برای شان آشناتر است. بالای سایدبار وبلاگتان جای مناسبی برای قرار دادن فرم اشتراک ایمیلی است.

۹- در پایان همه پستهایتان، خوانندگان را ترغیب کنید تا مشترک خوراک وبلاگتان شوند. علاوه بر قرار دادن آیکن خوراک و فرم اشتراک ایمیلی در نیمه بالایی پوسته وبلاگ، لازم است که در پائین صفحات یکتای پستها هم آنها را قرار دهید. چرا؟ چون بعد از اینکه خوانندگان خواندن مطلب وبلاگتان را تمام کردند، دنبال کار می گردند که بعد از آن انجامش دهند، و اشتراک در خوراک وبلاگتان، می تواند گزینه مناسبی باشد. و اگر مطلب شما برایشان سودمند بوده باشد، آنها خیلی تمایل خواهند داشت که مشترک وبلاگتان شوند تا مطالب بعدی تان را از دست ندهند.

۱۰- تا جایی که ممکن است مراحل را کوتاهتر کنید. مردم واقعاً تنبلند (می دانم که قبلاً این را گفته بودم، اما این موضوع به اندازه کافی مهم است که دوباره بازگو شود). هرقدر مراحل لازم برای کلیک کردن تا مشترک وبلاگ شدن کمتر باشد بهتر است. تا جایی که می توانید این مراحل را کوتاهتر کنید.

۱۱- آیکنهای خوراک خوانهای معروف را در وبلاگتان قرار دهید. یکی از راههای کوتاه کردن مراحل مشترک شدن در وبلاگتان، این است که می توانید آیکن خوراک خوانهای معروف (مانند Google Reader و BlogLines) و پر کاربرد را در وبلاگتان قرار دهید تا کاربران با کلیک بر روی آنها بطور مستقیم مشترک وبلاگ شما شوند. بیشترین فیدخوانهایی که مشترکین شما بکار می برند را آنالیز کنید و آیکن همان ها را در وبلاگتان قرار دهید.

۱۲- در وبلاگتان تمرکز داشته باشید. اگر شما درباره ۱۰ موضوع مختلف در وبلاگتان می نویسید، متقاعد کردن مردم برای دنبال کردن مداوم شما دشوار خواهد بود. ممکن است آنها مطالب شما درباره تکنولوژی را دوست داشته باشند اما از نوشته هایتان درباره نحوه تمیز کردن خانه متنفر باشند…! تمرکز داشتن یکی از موثرترین روشهای جذب مشترکین وبلاگی است.

۱۳- بطور مداوم و مرتب پستهای جدید منتشر کنید. منظور از مداوم، ارسال چندین پست در هفته و یا حتی روز است و منظور از  مرتب، دنبال کردن یک طول موج منظم می باشد. این دو فاکتور موجب می شوند که بازدیدکنندگان تان همیشه فعال باشند و همین عامل موجب رغبت آنها برای اشتراک می گردد.

۱۴- زیاده روی نکنید. نوشتن پست زیاد در طی هفته یا روز خیلی خوب است. اما محدودیتهایی هم برای این مورد باید در نظر گرفت. خیلیها معتقدند که اگر وبلاگی آنها را با روزه یک دوجین پست جدید تحت فشار قرار دهد، آنها اشتراکشان را فسخ خواهند کرد. البته وبلاگهایی خبریی که باید مدام به روز شوند از این قاعده مستثنی می باشند.

۱۵- مطالب با ارزش بنویسید. مردم در صورتی مشترک وبلاگ شما می شوند که مطالب شما برایشان مفید باشد. فاکتورهای تعیین کننده ارزشمندی مطالب شما با توجه به خوانندگان تان بسیار متفاوت خواهد بود. ممکن است ارزشمندی مطالب تان بخاطر خبرهای فوری باشد که منتشر می کنید، یا بررسی های عمیقی که بر روی موضوعات انجام می دهید، یا مطالب جالب و سرگرم کننده ای که می نویسید. هر چه که هست، به هر حال باید وجود داشته باشد.

۱۶- مطالب منحصر به فرد بنویسید. شاید مطالب شما ارزشمند باشند اما اگر خوانندگان بتوانند آنها را در جای دیگری هم پیدا کنند، دلیلی برای مشترک شدن در وبلاگتان نخواهند داشت. برای مثال اگر شما تمام مطالب جالب یک وبلاگ معروف مثل لایف هکر را روی وبلاگ خودتان قرار دهید، با اینکه مطالب با ارزش و خواندنی هستند اما منحصر به فرد نیستند و اکثر مردم ترجیح می دهند که مشترک منبع اصلی باشند.

۱۷- از این شاخه به آن شاخه نپرید. اگر وبلاگتان روی موضوع خاصی تمرکز دارد (همانگونه که قبلاً به آن اشاره شد) پس مشترکین شما با هدفی مشخص آنرا دنبال می کنند. اگر شما موضوعات وبلاگ را تغییر دهید، اکثر آنها آزرده خاطر خواهند شد. توجه داشته باشید که نوشتن یک پست بی ربط خیلی بدتر از پست ننوشتن است. چرا که پست بد می تواند موجب شود که مشترکین شما، دنبال کردن وبلاگتان را کنار بگذارند.

۱۸- وقتی که برای دیگران نظر می گذارید، آدرس خوراک وبلاگتان را وارد کنید. خیلی از وبلاگ نویسان عادت دارند که برای مطالب دیگران نظر بگذارند. بعضی ها این کار را برای شرکت کردن در بحثها انجام می دهند. عده ای هم این کار را بخاطر بالابردن ترافیک وبلاگشان انجام می دهند. به هر حال در هنگام گذاشتن نظر، می توانید بجای گذاشتن لینک وبلاگتان، آدرس خوراکش را بر جای بگذارید تا دیگران به راحتی بتوانند مشترک وبلاگتان شوند.

۱۹- مسابقه راه بیاندازید. مسابقات در وبلاگستان خیلی پر طرفدارند. اگر وبلاگتان کمی شناخته شده و پربازدید باشد می توانید براحتی اسپانسر بگیرید و با چند جایزه مسابقه ای را برگزار کنید. از این طریق شما می توانید به سرعت تعداد مشترکین خوراکی وبلاگتان را زیاد کنید.

۲۰- به مشترکین وبلاگتان جایزه بدهید. اگر اهل برگزار کردن مسابقه نیستید، می توانید به قید قرعه به مشترکین وبلاگتان هدیه بدهید. برای کنترل کردن مشترکین هم می توانید از آنها بخواهید که مشترک ایمیلی وبلاگتان شوند.

۲۱- پستهای مهمان داشته باشید. نوشته شدن پست توسط وبلاگ نویسان دیگر یکی از عوامل بالارفتن ترافیک وبلاگ شماست. اگر نویسنده وبلاگ پربازدیدی در وبلاگتان مطلبی منتشر کند، شانس زیادی وجود دارد که بازدیدکنندگان و مشترکان آن، به وبلاگ شما هم رغبت پیدا کنند.

۲۲- به خواننده های جدید خوشآمد بگوئید. هنگامی که در وبلاگ دیگری بعنوان مهمان پست نوشتید یا مهمان وب سایت معتبری بودید، یا هر فرصت دیگری که موجب شد تا خوانندگان جدیدی به سمت وبلاگ شما بیایند، لازم است که به آنها خوش آمد بگوئید و درباره وبلاگتان برایشان توضیح دهید و از آنها بخواهید که مشترکش شوند.

۲۳- مطالب تان را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید. بعضی ها معتقدند که کیفیت خوانندگانی که از سمت شبکه های اجتماعی (مانند بالاترین، دیگ و…) وارد سایت می شوند پائین است. این موضوع تا حدی می تواند درست باشد، چرا که معمولاً آنها روی قسمتهای دیگر وبلاگتان (مثل لینک اشتراک) کلیک نمی کنند. اما از بین ترافیک بالایی که از طریق اینگونه سایتها نصیب شما می شود، این امکان هم وجود دارد که عده ای هر چند اندک هم مشترک خوراکتان شوند.

۲۴- برای خوانندگان تان توضیح دهید که RSS چیست. همانگونه که قبلاً هم اشاره شد، تخمین زده می شود که تنها ۱۰% از کاربران اینترنتی با خوراک و نحوه بکار گیری آن آشنا باشند. آیا شما برای بهبود این وضعیت کاری از دست تان بر می آید؟ مسلماً بر می آید! مطلبی بنویسید و به خوانندگان تان بیاموزید که فید چیست و چگونه می توانند از آن استفاده کنند. این مطلب خصوصاً در مورد وبلاگهایی که مطالب IT ندارند می تواند خیلی مفید واقع شود.

۲۵- یک صفحه مجزا با نام “اشتراک” داشته باشید و تمام توضیحات و لینکها را در این مورد، آنجا قرار دهید. علاوه بر نوشتن یک پست درباره چگونگی بکارگیری خوراک، شما می توانید صفحه مجزایی را با نام “اشتراک” به این موضوع اختصاص دهید و ضمن توضیح دادن، لینکها و فرمهای اشتراک را در آن قرار دهید. سپس شما می توانید در زیر ایکن خوراک وبلاگتان به عنوان “نحوه مشترک شدن” به آن صفحه لینک بدهید.

۲۶- یک صفحه خوشآمدگویی درست کنید و توسط آن بازدیدکنندگان را به مشترکان تبدیل کنید. اگر در وبلاگها و وب سایتهای دیگر تبلیغات می کنید، بهترین راه برای راهنمایی کردن بازدیدکنندگانی که از آن طریق به وبلاگتان وارد می شوند، آن است که یک صفحه خوش آمدگویی درست کنید و در آن علاوه بر توضیح دادن قسمتهای مختلف وبلاگتان، آنها را تشویق به مشترک شدن نمائید.

۲۷- ترافیک ورودی تبلیغات تان در سایتهای دیگر را به صفحه خوشآمد بفرستید. تبلیغات کلیکی مانند Google Ads یکی از ارزانترین روشها برای جذب ترافیک می باشد. شما به ازای هر کلیک ۰٫۰۱$ باید بپردازید، یعنی با ۱۰۰$ شما می توانید ۱۰۰۰۰ بازدیدکننده داشته باشید. بهترین روش برای از دست ندادن این بازدیدکنندگان جدید این است که آنها را به صفحه خوش آمدگویی بفرستید و قسمتهای مختلف وبلاگتان را برایشان تشریح نمائید. اگر تنها ۱% آنها مشترک وبلاگتان شوند، شما ۱۰۰ مشترک جدید خواهید داشت.

۲۸- کتابهای الکترونیکی تدوین کنید و از علاقمندان بخواهید برای دانلود آنها، ابتدا مشترک وبلاگتان شوند. چه بخواهید و چه نخواهید ebookها یکی از پرطرفدارترین بخشهای اینترنت هستند. اگر شما بتوانید کتابهای الکترونیکی خوب و تمیزی ترتیب دهید و از علاقمندان به آنها بخواهید که قبل از دانلود مشترک وبلاگتان شوند، می توانید شمار زیادی مشترک جدید بدست آورید.

۲۹- برای وبلاگتان خبرنامه راه بیاندازید. خبرنامه ایمیلی است که شما بطور هفتگی برای مشترکان آن می فرستید و در آن نقطه نظرات، نکات، ابزارهایی را علاوه بر آنچه که در وبلاگتان هست، با مشترکان در میان می گذارید. چنانکه شما از Aweber برای مدیریت خبرنامه وبلاگتان کمک بگیرید، قادر خواهید بود که با استفاده از گزینه Blog Broadcast مشترکان خبرنامه را به مشترکان ایمیلی خوراک وبلاگتان هم بدل کنید (آنها بطور هفتگی، پستهای وبلاگتان را در کنار موضوعات خبرنامه دریافت خواهند کرد).

۳۰- در خوراک وبلاگتان متن کامل پستها را ارائه دهید. اگر هدفتان این است که تعداد زیادی مشترک خوراکی داشته باشید، تنها راهش این است که خوراکتان حاوی متن کامل پستهایتان باشد. اگر خوراک وبلاگتان حاوی چکیده مطالب باشد، چنانچه بازدیدکنندگان در اولین نگاه آنرا کنار نگذارند، بزودی این کار را خواهند کرد.

۳۱- وبلاگتان را با انواع تبلیغات شلوغ کنید! این گزینه بعنوان شوخی به این لیست اضافه شده است و من به هیچکس پیشنهاد نمی کنم که این کار را انجام دهد! اما بعضیها را دیده ام که این کار را انجام می دهند. روش کار ساده است: اگر در بین پستهایتان انواع و اقسام آگاهی های تبلیغاتی وجود داشته باشد، و از سوی دیگر مطالبتان آن قدر پربار باشد که نتوان دست از آنها کشید، بسیاری برای اینکه از دست تبلیغاتها خلاص شوند، مشترک خوراکتان می شوند تا متن خالص را بخوانند!

۳۲- خوراک وبلاگتان را با تبلیغات شلوغ نکنید. شاید شلوغ کاری وبلاگ با انواع و اقسام تبلیغات موجب رفتن بازدیدکنندگان به سمت اشتراک خوراکی شود، اما شلوغ بودن خوراک وبلاگتان با انواع و اقسام تبلیغات آنها را به فسخ اشتراک می کشاند. تا جایی که می توانید خوراک وبلاگتان را تمیز و دست نخورده نگه دارید، این چیزی است که اغلب مشترکان انتظارش را دارند.

۳۳- تعداد مشترکان تان را نشان دهید. تابحال پیش آمده که بخاطر خلوت بودن وارد رستورانی نشوید یا وارد دیگری بخاطر شلوغ بودن شوید؟ این دید جامعه است. اگر تعداد مشترکان وبلاگتان قابل قبول است (به نظر من بیش از ۵۰۰ نفر می باشد) شما می توانید به کمک شمارنده فیدبرنر آنرا در وبلاگتان به نمایش بگذارید. این شمارنده می تواند عاملی برای رغبت دیگران به عضویت باشد.

۳۴- خبرهای جدید و داغ ارائه دهید. خوراک یکی از بهترین روشها برای در دسترس بودن سایتهایی است که خبرهای جدید و جالب را ارائه می دهند و همیشه بروز هستند. اگر شما خبرهای تازه و داغ ارائه دهید و همیشه بروز باشید، بازدیدکنندگان رغبت بیشتری برای مشترک شدن خواهند داشت.

۳۵- یادآوری کنید که اشتراک در وبلاگتان رایگان است. شاید برای شما عجیب باشد اما خیلی از افراد با شنیدن کلمه “مشترک شدن” گیج می شوند. من ایمیلهای زیادی داشته ام که از من می پرسند برای مشترک شدن چقدر باید بپردازند! برای رفع هرگونه ابهام می توانید این موضوع را در وبلاگتان توضیح دهید، مثلاً بجای “مشترک خوراک وبلاگمشوید” می توانید بنویسید “آخرین مطالب وبلاگ را بطورت رایگان دریافت کنید”.

۳۶- از pop-upها برای تبلیغ خوراک وبلاگتان استفاده کنید. برخی از وبلاگها با استفاده از pop-up توانسته اند مشترکان وبلاگشان را تا ۷۰۰% افزایش دهند. البته pop-upها اعصاب خوردکن هستند، اما هیچچیز مثل آنها نمی توانند در این مورد تاثیرگذار باشند. اگر شما خوانندگان باوفایی دارید، شاید استفاده از این تکنولوژی به ترافیک سایت تان صدمه ای نزند.

۳۷- از آیکنهای متحرک برای خوراک استفاده کنید. آیکنهای متحرک بیش از آیکنهای ثابت توجه افراد را به خود جلب می کنند و کلیک بیشتری روی آنها می شود. شما می توانید از این تکنیک در آیکن خوراک وبلاگتان استفاده کنید تا توجه بازدیدکنندگان را جلب نمائید.

۳۸- خوراک وبلاگتان را در دسته بندیها ثبت کنید. برخی سایتها هستند که به دسته بندی خوراکها می پردازند. شاید تعداد کمی باشند که با جستجو در این دسته بندی ها مشترک خوراکی شوند. اما به هر حال می تواند کمک هرچند کوچکی به افزایش تعداد مشترکان وبلاگتان باشد. برای این کار کافیست که چند دقیقه از وقتتان را برای ثبت خوراک وبلاگتان در اینگونه سایتها صرف کنید. در اینجا لیستی از این سایتها وجود دارد.

۳۹- به نظردهندگانی که برای نخستین بار در وبلاگتان نظر می دهند ایمیل بزنید و آنها را ترغیب به اشتراک در خوراک وبلاگتان کنید. ارسال ایمیل برای کسانی که برای نخستین بار است در وبلاگتان نظر می گذارند، ایده بسیار خوبی است، و خیلی از آنها از کارتان خوششان خواهد آمد. شما می توانید از این فرصت برای ترغیب آنها برای اشتراک در خوراک وبلاگتان استفاده کنید. افزونه هایی مانند Comment Relish هم هستند که این کار را بطور خودکار انجام می دهند، اما آنها انعطاف کمتری دارند.

۴۰- مطمئن شوید که قابلیت Feed Auto-Discovery درست کار می کند. بسیاری از مرورگرهای جدید اینترنت، قابلیت کشف خودکار خوراک وبگاهها را دارند. بدین ترتیب که وقتی وارد سایتی می شوید، آیکن نارنجی رنگ کوچکی در کنار آدرس ظاهر می شود که با کلیک روی آن به آدرس خوراک آن راهنمایی می شوید. این قابلیت را روی وبلاگ خودتان کنترل کنید و مطمئن شوید که خوراک وبلاگتان درست کار می کند. در وردپرس شما می توانید این قسمت را در فایل header.phh قالب تنظیم نمائید.

۴۱- خوراک نظرات وبلاگتان را ارائه دهید. چنانکه قسمت نظرات وبلاگتان پویا می باشد و همیشه بحث و نظراتی در آن شکل می گیرد، لازم است که خوراک نظارت وبلاگتان را نیز ارائه دهید.

۴۲- خوراک دسته بندی های وبلاگتان را ارائه دهید. اگر وبلاگتان دارای دسته بندی های متنوعی می باشد، لازم است که هر دسته بصورت جداگانه خوراک مستقلی داشته باشد. این به بازدیدکنندگانی که به برخی از مطالبتان تمایل دارند، کمک می کند که بتوانند آن مطالب را راحت تر دنبال کنند. در برخی موارد ممکن است که مجموع مشترکان جداگانه دسته بندی های وبلاگتان بسیار بیشتر از مشترکان خوراک کلی وبلاگتان شود.

۴۳- بطور دوره ای خوراک وبلاگتان را کنترل نمائید. تعداد خوراکهای خراب موجود در وب کم نیستند. هر از چندگاهی روی آیکن خوراک وبلاگتان کلیک کنید و بررسی نمائید که  لینکها درست کار می کنند، خوراک کامل است و XML استانداردی تولید می نماید.

۴۴- به ایمیلهای تائید نشده موضوع اشتراک ایمیلی را یادآوری نمائید. به خاطر داشته باشید که درصد بالایی از علاقمندان به اشتراک ایمیلی، آدرس ایمیل شان را تائید نمی کنند. برخی از آنها از روی تنبلی و عده ای نیز به دلیل عدم آشنایی با پروسه اشتراک اینکار را تا انتها انجام نمی دهند. گاهی این تعداد به بیش از ۳۰% می رسد. برای جذب این افراد می توانید با ارسال ایمیلی، موضوع را به آنها یادآوری کنید و پروسه را برایشان تشریح نمائید.

۴۵- از شنوندگان و دنبال کنندگان وبگاههای دیگرتان کمک بگیرید. اگر صاحب وب سایت پربازدید دیگری هستید، یا انجمن، خبرنامه و حتی توئیتر پربازدیدکننده ای دارید، بازدیدکنندگان آنها را به اشتراک در وبلاگتان تشویق کنید. شانس زیادی وجود دارد که افرادی که یکی از اکانتهای شما را دنبال می کنند اشتراک وبلاگ شما هم شوند.

۴۶- از زد و بندهای خوراکی استفاده کنید. وبلاگهایی با موضوعات نزدیک به وبلاگتان پیدا کنید و با هماهنگی نویسنده اش به تبلغات متقابل بپردازید. یعنی شما در انتهای خوراک وبلاگتان، خوراک وبلاگ وی را تبلیغ کنید و او نیز در پاسخ همین کار را انجام دهد.

۴۷- در صفحه “اشتراک” توضیحات دیگران درباره خوراک وبلاگتان را قرار دهید. شاید دیده باشید که در فروشگاههای اینترنتی معمولاً توضیحات خریداران را درباره محصولی مشخص را قرار می دهند. خوب چرا این شیوه را در جذب مشترکان جدید بکار نگیریم؟ توضیحات شخص ثالث درباره موضوعی مشخص می تواند برای جذب افراد دیگر بسیار موثر باشد. شما نیز می توانید از مشترکان خوراک وبلاگتان بخواهید توضیحی درباره آن بنویسند و سپس آنرا در صفحه “اشتراک” قرار دهید.

۴۸- از دوستان تان بخواهید وبلاگ شما و خوراکش را در وبلاگشان معرفی کنند. شیوه بهتر از قرار دادن توضیحات دیگران درباره خوراک شما در صفحه “اشتراک”، این است که آنها توضیحات را در وبلاگ خودشان قرار دهند. بدین ترتیب بسیاری از مشترکان و بازدیدکنندگان آنها، به پیام داده شده توجه می کنند و آنرا انجام می دهند.

۴۹- در حین درخواست برای مشترک شدن کارهای جالب و شوخ طبعانه انجام دهید. مردم وبلاگهای طنزآمیز را دوست دارند. اگر شما بتوانید آنها را به خنده وادارید، تقریباً نیمی از راه جذب مشترکان جدید را پیموده اید. برای نمونه چند ماه پیش من تنها با نوشتن پست Huge RSS Icon Experiment توانستم ظرف ۳ روز، ۳۰۰ مشترک جدید جذب کنم.

۵۰- پستهای دنباله دار و سریالی بنویسید. پستهای دنباله دار و سریالی نه تنها موجب بالا رفتن ترافیک سایت می شود که تعداد مشترکان خوراکی را نیز بالا می برد. اگر بازدیدکننده ای متوجه شود که شما یک مطلب دنباله دار درباره موضوع موردعلاقه وی نوشته اید، ترغیب می شود که مشترک خوراک شما شود تا ادامه مطالب را از دست ندهد.

خوب اگر شما این مطلب طویل را تا انتها خوانده اید، حتماً تابحال متقاعد شده اید که باید مشترک خوراک بلاگ نوشت شوید!؟

ترجمه آزاد توسط: صادق جم

مطالب مشابه:

• همه چیز درباره FeedBurner
• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• مشکل خروجی فید در وردپرس 2.5
• وبلاگ‌های فیلتر شده را چگونه دنبال کنیم؟!
• همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی

| مشاهده‌ 9 نظر دیگر

شرکت کنندگان دور هفتم Face Off از زندگی بر ساحل سلامت می نویسند! دو بانوی بسیار وقت شناس و منظم که چند روز قبل از رسیدن موعد مقرر پاسخهایشان را ارسال کردند. برای من جای بسی سعادت است که در پروژه فیس آف میزبان دکتر احمدنیا و دکتر توحیدلو هستم:

دکتر شیرین احمدنیا

نویسنده وبلاگ از زندگی به آدرس blog.ahmadnia.net که توسط SPIP مدیریت می شود. و خوراک آن را از این آدرس می توانید دنبال کنید.

دکتر احمد نیا خود را اینطور معرفی می کند:

متولد خرداد ۱۳۴۲ هستم. یه زنم، یه بار ازدواج کردم که خب البته هنوز به طلاق نیانجامیده… یه دختر یکی یه دونه دارم، نصف بیشتر عمرم رو درس خوندم و حالا دارم به جبرانش هی درس می دم. اهل شکستن کلیشه ها و قالب های تحمیلی هستم. به زندگی آدمها  و احساساتشون و روابط شون علاقمندم. دایره ی دوستانم خیلی وسیعه و این یکی از علت های شادی زندگیمه. خوشحالم که سه چهارسالی هست وبلاگ نویس شده ام و به همین خاطر هم شما اینجا دعوتم کردین؛ این یعنی که خیلی مهم شدم : )

از پستهای اخیر پر استقبال وبلاگ «از زندگی» می توان به این نمونه ها اشاره کرد: سلامی دوباره From Barcelona ـ بفرمائید خواستگاری! ـ تدابیری در مقابله با افزایش مصرف الکل در ایران

خانم سمیه توحیدلو

نویسنده وبلاگ بر ساحل سلامت به آدرس smto.ir که به کمک سیستم WordPress مدیریت می شود. و خوراک آن از اینجا قابل دنبال کردن است.

خانم توحیدلو درباره خود اینطور می گوید:

سمیه توحیدلو هستم. الان جامعه شناسی می خوانم و فکر کنم تنوع طلبی باعث شده باشد سرکی به رشته های مختلف بکشم. اولش هم از مهندسی شیمی شروع شده، ‌رشته ای که هنوزم که هنوزاست، دوستش دارم و گاهی هوس بازگشتن به آن را دارم. حداقلش این که راضی نمی شوم علیرغم اینهمه فاصله از ان رشته، کتابهای آن را از کتابخانه‌ام جمع کنم. یک مهربان همسر هم دارم که بنده خدا درس و کار و اینترنت گردی‌های بیش از حد معمول من را  تحمل می کند. و وبلاگی که قرار نیست در ان نقش بازی کنم.

از پستهای اخیر خانم توحیدلو که بازتاب بیشتری داشته اند عبارتند از: این سر جدا روی کدامین بدن خوش رقصی می کند؟ ـ موقع گرفتن جان آدمها دست و دلتان بلرزد ـ چقدر باید نگران بی تفاوتی در جامعه باشیم؟

قبل از اینکه پاسخ سوالات این دو استاد بزرگوار را بخوانیم، لازم است از کسانی که در برگزاری Face Off 7 بنده را یاری کردند، تشکر کنم:

همکاران Face Off 7

آرش کمانگیر: نویسنده وبلاگ کمانگیر و شرکت کننده Face Off 5
بامدادی: نویسنده وبلاگ بامدادی و شرکت کننده Face Off 6
شروین فتحی: نویسنده وبلاگ یک فتحی و شرکت کننده Face Off 4

و اما پرسش و پاسخها:

۱- یک فتحی: آیا درباره وبلاگتان و موضوعاتش در منزل هم صحبت می کنید؟ نگاه خانواده تان به وبلاگ شما چگونه است؟

دکتر احمدنیا: شوهرم که اصلاً چشم دیدن وبلاگ منو نداره،  فقط با دخترم گاهی پیش می آد که راجع به پست های وبلاگم صحبت کنم، اون هم زمانیه که به زور می خوام وادارش کنم بره یه سری به وبلاگ مامانش بزنه!  این دختره اصلاً مامانش رو تحویل نمی گیره! عجب دوره زمونه ای شده!

خانم توحیدلو: سوژه های من از جامعه می‌ایند و درباره‌شان با اطرافیانم حرف می‌زنم. همسرم که باید حتما بخوانند، ‌یعنی می ایستم بالا سرش تا وبلاگ را بخواند و نظر بدهد. بقیه اعضای خانواده هم می‌خوانند. بنابراین هر وقت کسی را می بینم باید اطمینان بدهم که سعی می کنم طوری بنویسم که کسی کاری به کارم نداشته باشد. در واقع مطالب را قبول دارند اما نگرانم هم هستند.

۲- آرش کمانگیر: آیا پیش می آید که دانشجویان شما سر کلاس یا در دانشگاه در مورد وبلاگ با شما صحبت کنند؟ آیا این دو وجه شخصیت تان را در محیط کار مجزا نگاه می دارید؟

دکتر احمدنیا: من هرگز خودم راجع به وبلاگم سر کلاس هام صحبت نمی کنم. بعضی وقتها هم که دانشجوها اشاره ای به وبلاگم می کنن زود موضوع رو عوض می کنم. وبلاگ من اساساً بر مبنای علائق شخصی ، تجربیات و احساساتمه و الزاماً مطالب علمی و یا جامعه شناختی توش نمی نویسم بنابر این لزومی نمی بینم که موضوعاتش سر کلاس مطرح بشه. البته هر وقت مطلب وبلاگم موضوعی اجتماعی بوده ؛ بدون این که بگم این مطلبیه که در وبلاگم نوشتم راجع بهش در کلاس صحبت می کنم. ترجیح می دم اگر دانشجوها از وبلاگم مطلع شدند یا خواستند راجع به مطالبش اظهار نظر کنن در همون قالب رابطه ی وبلاگی باشه  به صورت کامنت و نه بحث سر کلاس!

خانم توحیدلو: دانشجوهای زیادی ندارم چون اصولا استاد نیستم. فقط بابت یادگرفتن معلمی، سر یکی دو کلاس حاضر می‌شوم. چیزی درباره وبلاگم سر کلاس نگفته‌ام. بنابراین بحثی سر نوشته های من نمی‌شود. البته هستند دانشجویانی که با جستجو به وبلاگ می‌آیند و در کامنتدونی با هم گفتگو می کنیم.
اما کلاسم وبلاگ محور است. همان اولین جلسه آدرس وبلاگی را می دهم. جزوه ها، ‌مطالب کلاسی و هرچیزی وابسته به کلاس را آنجا می‌گذارم. بچه ها هم تکالیف را و اخبار مهم هفته را انجا می‌نویسند. اینقدر هست که اگر قرار باشد دانشجویان شیطنت آنورمیزی بکنند، بهترین کار هک کردن وبلاگ کلاس باشد. این ترم تجربه تلخش را داشتم!

۳- پیش آمده که اطرافیان تان را به نوشتن وبلاگ تشویق کنید؟

دکتر احمدنیا: اوه بله. فراوون. تجربه ی وبلاگ نویسی اینقدر برای من مثبت و شیرین بوده که به خیلی ها تاکنون توصیه کردم !

خانم توحیدلو: خیلی زیاد. اعضای خانواده که وبلاگ نویس شدند. هم کلاسی‌هایم هم احتمالا در یک برنامه سه ساله وبلاگ خواهند نوشت. دوستانم هم اغلب وبلاگ نویسند یا وبلاگ نویس‌ ها را دوست دارند. البته زورم به مهربان همسر نمی‌رسد!

۴- بامدادی: به نظر شما نوشتن در وبلاگ بیشتر مخاطب و تاثیرگذاری دارد یا نوشتن در روزنامه‌ها و مطبوعات؟

دکتر احمدنیا: از نظر  گستره ی مخاطبان به هر حال فکر می کنم هنوز در کشور ما مخاطبین وبلاگ محدود هستند بنابر این به نظرم می رسه که نوشتن در مطبوعات باعث می شه پیام به تعداد افراد  بیشتری برسه. اما از لحاظ تاثیرگذاری به نظرم وبلاگ ها بهتر عمل می کنند. در وبلاگ ها ملاحظات و محدودیت های معمول در باره ی روزنامه های رسمی که در چارچوب مجوز ها عمل می کنند دیده نمی شه و بنابر این به نظرم جلب اعتماد بیشتری می کنند و  نفوذ بیشتری دارند.

خانم توحیدلو: هم هردو و هم هیچکدام. مخاطب عام تلویزیون می‌بیند و کاری به این رسانه ها ندارد. به نوعی تاثیرگذاری این دو در جامعه اندک است. اما در مقایسه دو رسانه دیگر، ‌فکر می‌کنم سهم فضای مجازی برای تاثیرگذاری در حال افزایش و سهم رسانه های مکتوب در حال کاهش است. سانسور، مطبوعات ما را دست به عصا کرده و قاعدتا اینترنت را تاثیرگذارتر و صادق‌تر نشان داده است. هرچند ته دلم روزنامه نگاری را ماندگارتر می‌دانم و نمی‌دانم چرا! – در گوشی بگویم که خودم هم مدتهاست روزنامه نمی‌خوانم اما وبلاگ تا دلتان بخواهد.

۵- یک فتحی: اگر فرض کنیم که به وبلاگهای بانوان نسبت به مردان توجهی ویژه و فارغ از محتوا می شود آیا این نگاه در مورد وبلاگ  شما نیز صدق می کند؟

دکتر احمدنیا: در عنوان وبلاگ من مشخص نیست که نویسنده اش زن است یا مرد و بوده اند کسانی که بعد از مدتی تازه پی به این برده اند که من زن هستم. به نظرم نمی رسد که آنچه شما گفته اید در مورد وبلاگ من صدق کند. اگر هم صحت داشته باشد من متوجه ی آن نشده ام.

خانم توحیدلو: فرض اولتان را به شکل عام قبول ندارم. اتفاقا وبلاگستان به شدت مردانه است. (رجوع شود به پرخواننده‌های به صورت آمار در‌آمده دیدیشی!) اما درباره وبلاگ خودم، متاسفانه قضاوت اطرافیان درباره اش این است که عنصر زنانگی در ان تقریبا یافت می‌نشود. بنابراین حتی با مفروض گرفتن پیش فرض سوال، ‌بنده از این مواهب بی‌بهره ام.

۶- بامدادی: در پاسخ به کامنت‌های تند و گستاخانه (یا حتی بعضا بی‌ادبانه) چه می‌کنید؟

دکتر احمدنیا: اخیراً با یکی از دوستان همین صحبت شد که در وبلاگ من کمتر کسی کامنت گستاخانه یا تند می گذارد و یا مثلاً ازآن مدل بحث و جدل های آتشینی که بین برخی وبلاگ نویسان رخ می دهد در این جا خبری نیست. واقعیت همین است. من به ندرت کامنت های آنچنانی دریافت کرده ام؛ به نظرم دلیلش این باشد که اصولاً مبارز نمی طلبم! همه می دانند من آدمی نیستم که لازم باشد کسی با او در بیافتد. اصراری برای قانع یا متقاعد کردن دیگران در مورد حرفهایی که می زنم ندارم و این در لحن بیانم در یادداشت هایم پیداست ( البته یک مورد مزاحم اینترنتی داشته ام که در نتیجه ی همان مورد که هرزه نگاری می کرد ناچار شدم سیستم تائید کامنت پیش از انتشار را برگزینم). کامنت هایی که حاوی ناسزا باشد منتشر نمی کنم و کامنت هایی که منتقدانه باشد حتی المقدور پاسخ می دهم آن هم با بیشترین تلاش برای مدارای سخن ناسازگار!

خانم توحیدلو: کمی لبم را می گزم، ‌بعد منتظر می‌شوم که دوستان دیگر بیایند و جواب بدهند. کامنتدونی به مرور زمان خودکنترلی خواهد داشت و حتی نیاز به حضور خودم در میان کامنت ها و پاسخ به آنها نمی‌بینم. البته گاهی مجبورم ازسانسور و عبارت جایگزین سه نقطه استفاده کنم. آن هم وقتی است که توهینی به شخص ثالثی می‌شود که بنده خدا بی خبر از ماجراست. و دوم زمانی که کمی توهین‌ها به شکل فحش در‌می‌اید و با اعتقادات بخش زیادی از خوانندگان نمی‌خواند. البته خیلی این موارد معدود است!

۷- چه وبلاگهایی را در وبلاگتان لینک می کنید؟ میانه تان با تبادل لینک چطور است؟

دکتر احمدنیا: در یکی دو یادداشت وبلاگم در این مورد به طور مبسوط توضیح   داده ام اما به اختصار تکرار می کنم. هنگامیکه از سد فیلتر بلاگرولینگ می گذرم  تقریبا به هر وبلاگی که ابراز تمایل کرده باشد لینک بهش بدهم لینک می دهم، به آنهایی که متوجه شوم به من لینک داده اند لینک می دهم، و گذشته از آن وبلاگ هایی را که علاقمند به خواندن شان باشم را نیز صرف نظر از این که به من لینک داده اند یا خیر لینک می دهم. به همین دلیل لینکدانی من از مفصل ترین لینکدانی های وبلاگستان است و هنوز به بسیاری که می باید؛ نرسیده ام  لینک بدهم. منتظر فرصت هستم …!

خانم توحیدلو: وبلاگ‌های دوستان آشنا را حتما لینک می‌کنم. وبلاگی را که می خوانم –اغلب سیاسی یا اجتماعی – حتما لینک می‌دهم و برایم تبادل لینک مهم نیست، ‌اما سعی می‌کنم به کسانی که لطف داشته‌اند و لینک داده‌اند، تا جایی که متوجه ‌شوم، ‌حتما لینک دهم.

۸- زندگی مجازی تان تنها به محدوده وبلاگها ختم می شود یا به سرویس های دیگر، مثل شبکه های اجتماعی هم سرک می کشید؟

دکتر احمدنیا: به اورکات علاقه داشتم و سر می زدم که اینروزها به دلیل فیلتر دسترسی ام محدود شده است. با جدید تر ها آشنایی چندانی ندارم.

خانم توحیدلو: وبلاگ و وبلاگ خوانی اصل ماجراست. چاشنی اش هم می‌شود اخبار سیاست و اجتماع. قاعدتا تفریحات جانبی هم هست. فعلا فرندفید کار خودش را کرده،‌ و زیاد به آن سر می‌زنم. مابقی سرویس‌ها در حد رفع کنجکاوی است و سریع رها می‌شود.

۹- دوست دارید که روابط مجازی تان را در دنیای حقیقی هم تجربه کنید؟ مثلاً با دوستان مجازی تان قرار ملاقات بگذارید، یا با آنها تماس تلفنی داشته باشید یا…

دکتر احمدنیا: بله. خیلی پیش آمده که با دوستان عالم مجاز قرار ملاقات گذاشته ام و دیدارهای خوبی را تجربه کرده ام. دوستی های وبلاگستان برایم بسیار مغتنم بوده و هست. یافتن دوستان ارزشمند و بی نظیر از مهمترین امتیازات وبلاگ نویسی بوده برای من که قدرش رو می دونم.

خانم توحیدلو: نه درباره همه آنها. اما واقعیت اینجاست که تازگی‌ها دامنه روابط حقیقی‌ام محدود شده به آشنایان مجازی. در واقع دوستان از مجاز به حقیقت درآمده در اطرافم بسیارند و انصافا دوستان خوبی یافته‌ام.

۱۰- هر چه می خواهد دل تنگت…!

دکتر احمدنیا: دل من دیگه تنگ نیست ! یه روزی بود ؛ اما روزهای دلتنگی رو پشت سر گذاشتم : ) اتفاقات خوب همیشه فرامیرسند تا جایگزین اتفاقات ناخوب بشوند.

خانم توحیدلو: الان احساس دلتنگی نمی‌کنم. احساس نفس تنگی را هم در وبلاگ در خدمتتان خواهم بود. اما اینجا جا دارد از دوستانی که لطف داشته‌اند هم برای انتخاب، ‌هم برای تهیه سوالها تشکر کنم. دوستان خواننده هم بر من ببخشند پاسخهای پراکنده مرا !

و اما سوال آخر

چرا در Face Off شرکت کردید؟

دکتر احمدنیا: برای این که مشهور شوم!

خانم توحیدلو: اتفاقا مردد بودم. چون فکر می‌کردم خیلی به شناخته شدگی نفرات قبلی فیس اف نیستم و شاید صحبت های من چندان جذابیتی نداشته باشد. اما یکی از دوستان گفت شرکت کنم، ‌من هم گفتم چشم. دوست خوبی است درنوع خودش و نمی‌شود رویش را زمین انداخت!‌

فکر می کنید نظرات کدام وبلاگ نویس را بیشتر می پسندید؟

نتیجه نظرسنجی Face Off 7

در پایان یک هفته نظرسنجی، معلوم شد که پاسخهای خانم دکتر احمدنیا با کسب ۱۱۶ رای (۶۵% از کل آرا) با مزاج خوانندگان سازگارتر می باشد.

پیشنهاد: دوست دارید کدام وبلاگ نویسان در Face Off شرکت داشته باشند؟! آنها را به ما معرفی کنید.

پ.ن: بنا به درخواست خانم سمیه توحیدلو، پیشوند «دکتر» با این توضیح که ایشان هنوز دانشجوی دوره دکترا هستند، از ابتدای نامشان حذف گردید.

مطالب مشابه:

• راههای خوب، بد و زشت برای جذب ترافیک وبلاگ
• Face Off 9 : سلمان جریری vs صنم دولتشاهی
• Face Off 8 : بابک محمودی vs کامیار ندیمی
• Face Off 6 : بامدادی vs هزاران نقطه
• Face Off 14 : مهران بوالحسنی vs علیرضا سرابچی

| مشاهده‌ 28 نظر دیگر

طبق این آمارها، تعداد زنان عضو در ۱۳ شبکه اجتماعی معروف از جمله Facebook، Flickr، MySpace، Bebo، Flixter و…، ۲۴۸۲۱۹۰۱ نفر می باشد. و این در حالیست که تعداد مردان عضو در این شبکه های اجتماعی ۲۰۵۵۹۵۲۶ نفر است.

همچنین از این آمارها بر می آید که تعداد زنان عضو در شبکه های اجتماعی  در سنین ۱۴ تا ۳۴ سالگی بیشتر از مردان است، اما در سنین بالاتر تعداد اعضای مرد شبکه های اجتماعی بیشتر است.

از سوی دیگر تعداد دوستان موجود در شبکه اجتماعی زنان در سنین ۱۴ تا ۲۴ سالگی از تعداد دوستان مردان بیشتر است. اما مردان با سن بالای ۲۵ سال شبکه اجتماعی وسیعتری از دوستان دارند.

شما می توانید جداول آماری مربوط به این مطالعات را در اینجا ببینید، و یا از اینجا دانلود کنید.

مطالب مشابه:

• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• سرویس های چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی، همه یکجا در Digsby
• آپلود کردن همزمان تصاویر روی سایتهای مختلف با PixelPipe
• HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی
• وبلاگ‌های‌تان را به شبکه‌های اجتماعی متصل کنید

Face Off /  Face Off Feed /  Face Off Comments Feed

بامدادی

نویسنده وبلاگ بامدادی به آدرس www.Bamdadi.com که روی وردپرس.کام مدیریت و میزبانی می شود. شما می توانید از طریق این لینک مشترک خوراک مطالب و لینکدونی وبلاگ بامدادی شوید.

وی درباره خود و وبلاگش چنین می گوید:

مهندس هستم و نوع کارم مرا زیاد به این سو و آن سوی این حباب خاکی می‌کشاند که روزگاری فکر می‌کردم خیلی بزرگ است. اتفاق جالبی است، هر چه بیشتر سفر می‌کنم می‌فهمم ذهنیت‌های پیشینم به کل غلط بوده‌اند: طبیعت بزرگ‌تر است، شهرها کوچک‌ترند، آدم‌ها به هم شبیه‌ترند و من انگار از همه‌ی این‌ها خیلی خیلی کوچک‌ترم.
بامدادی محصول دغدغه‌ها و علاقه‌مندی‌های شخصی من است: ترس‌ها، دلتنگی‌ها، دوست‌داشتن‌ها، خاطره‌ها. نهایت سعی‌ام این بوده که این محصول شخصی تا حد امکان مسئولانه،
منصفانه، دقیق و مفید باشد بدون این‌که از «من» فاصله بگیرد. در بامدادی خودم هستم. خودِ خودِ خودم.

از پستهای اخیر بامدادی که از آنها استقبال زیادی به عمل آمد می توان به اینها اشاره نمود: مسابقه بیست سوالی خاورمیانه ـ بزرگترین جنایت جنگی چیست؟ ـ وبلاگستان فارسی در سال ۱۳۸۶ از دید تحقیق انجام شده در وزارت ارشاد

هزاران نقطه

وبلاگ هزاران نقطه تا همین چند وقت پیش روی آدرس kambiztheone.wordpress.com منتشر می شد، اما اخیراً به آدرس thousanddots.wordpress.com منتقل شده است. اما اگر از طریق خوراک وبلاگ را دنبال کنید، اصلاً متوجه تغییر آدرس وبلاگ نخواهید شد.

نویسنده هزاران نقطه درباره خودش و وبلاگش چنین می گوید:

من یک روزنامه نگار، یک خبرنگار و یک مترجمم. ده سالی در مطبوعات ایران نوشته ام و حالا مشغول تحصیل در رشته ژورنالیسم تحلیلی هستم و برای یک موسسه تحقیقی هم کار می کنم. ازدواج کرده ام و پدر دو فرزند هستم. وبلاگ هزاران نقطه، با هدف مبارزه با جهل شکل گرفت. راهی برای همفکری و بحث سالم. راهی که بشود اگر خصوصیت مثبت و یا فضیلتی هست، آن را با همه به اشتراک گذاشت و اگر عیب و ایراد و نقصی هست، آن را شناسایی کرده و ریشه کن کرد.

بعضی از پستهای اخیر و پربازتاب هزاران نقطه عبارتند از: عباس پالیزدار به چه کسی خدمت می کند؟ ـ لوگوی ضدجنگ یک تله است ـ رئیس جمهوری که دهل می زند

از این دو وبلاگ نویس خوب نیز مثل همیشه ۱۰+۱ سوال پرسیده ایم و ایشان هم لطف کرده اند و پاسخ داده اند. در ادامه پرسش و پاسخها را می خوانید:

۱- اولین عاملی که شما را به سمت وبلاگ نویسی سوق داد چه بود؟ و چه عاملی انگیزه ای شد برای ادامه دادن این مسیر؟

بامدادی: دیروز می‌نوشتم، امروز هم می‌نویسم، شاید فردا هم بنویسم. فقط رسانه عوض می‌شود. دیروز دفتر و مداد بود،‌ امروز کیبورد و مانیتور است، فردا مطمئن نیستم چه باشد. وب‌لاگ‌نویسی اما ساده است، صمیمی و بی‌واسطه است و این لذت‌بخش است. لذت‌بخش است نوشتن، خواندن و خوانده شدن. واقعا لذت بخش است.
یادم هست سال‌ها پیش به دوستانم توصیه می‌کردم خاطراتشان را جایی در دفتری بنویسند، چون نوشتن هم افکار را مرتب می‌کند و هم ذهن را آرام. الان هم داستان همان است. نوشتن درباره‌ی دغدغه‌هایم، کمک می‌کند که افکارم را مرتب کنم و ذهنم را آرامش دهم.

هزاران نقطه: زمانی که در مطبوعات کار می کردم، گویی مد شده بود وبلاگ داشتن. همه به من می گفتند چرا وبلاگ نداری اما من دیدم از وبلاگ، یک رسانه بود برای همین چون رسانه داشتم و می نوشتم در روزنامه ها، سراغ وبلاگ نرفتم. زمانی سراغ این کار آمدم که رسانه ای در اختیارم نبود. زمانی که وبلاگ رو شروع کردم خیلی افت و خیز داشتم برای این که به یک برنامه برسم. داشتن برنامه در هر کاری این اجازه را می دهد که شما حرکت کنید. بدون هدف و برنامه، هر کاری، می شود باری به هر جهت. افت و خیزها در وبلاگ نویسی برای من زمانی بیشتر شد که فشار های گوناگونی رو به خاطر عقایدم متحمل شدم و خلاف میل درونی خودم که از هویت پنهان استقبال نمی کنم، مجبور شدم هویت مجازی برای خود تعریف کنم که ناگهان خوب شد.دوری از هویت شخصی باعث شد روی هدف تمرکز بیشتری کنم در نتیجه هزاران نقطه به نظرم خیلی بهتر شد. چون از نقطه نظر شخصی، دوستان و یا افرادی که من را می شناختند، انتظار داشتم در برخی موارد موضع بگیرم اما با هویت هزاران نقطه، دیگر توانستم روی برنامه ای که ریخته بودم، متمرکز شوم.
اول نمی دانستم اصولن این راه را ادامه می دهم یا نه. افت و خیز زیاد داشتم. اوایل شاید کامنت ها برایم مهم بود، بعد آمار و بعد لینک ها ولی بعد از مدتی، تصمیم گرفتم همه را بگذارم کنار و کاری که برای آن آمده ام را انجام دهم. به تدریج دوستان و خوانندگان خوبی پیدا کردم و تقریبن همزبان های خودم را پیدا کردم در نتیجه هدف اولیه کار برای من به دست آمد. برای همین دیگر با جدیت آن را ادامه می دهم.

۲- چرا وردپرس.کام را برای میزبانی وبلاگتان انتخاب کردید؟

بامدادی: یک اعتراف: من دامنه‌(های) دیگری هم دارم و روی آن(ها) هم وردپرس دات ارگ دارم با میزبانی خودم. بامدادی اما حکایت دیگری دارد. در بامدادی من نمی‌خواهم دغدغه‌ی به روز رسانی نرم‌افزار و نگهداری و میزبانی را داشته باشم. وردپرس دات کام همه کار برای من می‌کند و کاملا از آن رضایت دارم. وردپرس دات کام همه‌ی کارهای مهم را خودش به بهترین نحو انجام می‌دهد: سایتم را برای موتورهای جستجو بهینه‌سازی می‌کند، همیشه با آخرین دستآوردهای فنی به روز است، قابل اعتماد است، راحت و ساده است. یک کلام: در وردپرس دات کام من در متن شبکه‌ هستم.

هزاران نقطه: راستش زمانی که شروع کردم به نوشتن با وردپرس اصلن آشنا نبودم. یعنی سواد کامپیوتری من خیلی کم است. به دلیل این که به سیستم های بلاگ ایرانی اطمینان نداشتم( به لحاظ امنیت سیستم) و ارادت خاصی به گوگل داشتم، با بلاگر شروع کردم. بعد با سیستم وردپرس آشنا شدم و وبلاگ انگلیسی روی وردپرس ایجاد کردم. دوستانی داشتم که آن زمان دعوت می کردند به وردپرس بروم ولی برای مفهموم این که وردپرس خوب است را نمی فهمیدم و بلاگر نیازهای من را حل می کرد تا این که به دلایلی، مجبور شدم بلاگر را تعطیل کنم و رفتم روی وردپرس. اول خیلی سخت بود چون اصلن دستم با سیستم آشنا نبود اما به تدریج فهمیدم چرا وردپرس بهترین است. مخصوصن در این نقل و انتقال هایی که داشتم. الان دیگر می بینم هیچ سیستمی بهتر از وردپرس نیست. آینده بلاگ و بلاگ نویسی در وردپرس است.(این را زمانی یک دوست خیلی خیلی خوب به من گفت)

۳- چقدر به ظاهر وبلاگتان اهمیت می دهید؟

بامدادی: نسبتا زیاد، اما نه در حدی که هفتگی یا ماهیانه عوض شود. شاید هر چند ماه یک‌بار دستی به سر و رویش بکشم، لینک‌های مرده را حذف کنم یا اجزا‌ء را بازچینی کنم. پوسته را که خیلی به ندرت عوض می‌کنم.

هزاران نقطه: اصولن در مرام من ظاهر بی اهمیت است و در حدی که به گفته شکسپیر در استاندارد زمانه باشد، کافی است اما ظاهر را فقط در حدی اهمیت می دهم که در خدمت اهداف وبلاگ باشد(سالم، ساده، مفید) و به لحاظ تکنیکی هم سعی می کنم سنگین نباشد که همه بتوانند از آن استفاده کنند. اما برای مطالب، با توجه به حرفه ام که روزنامه نگاری است، به شکل ویرایش و انتخاب عکس خیلی اهمیت می دهم.

۴- چقدر خوانندگان وبلاگتان را می شناسید؟

بامدادی: خوانندگان دائمی را که خوب می‌شناسم و حتی بعضی‌هایشان از دوستان خوبم محسوب می‌شوند. اما خیلی از خوانندگانم را خوب نمی‌شناسم، چون بسیاری از آن‌ها به صورت گذری سر می‌زنند و فرصت کافی برای دقت‌نظر و شناختن آن‌ها را نداشته‌ام.

هزاران نقطه: هویت اصلی برخی را نمی دانم و نمی خواهم هم بدانم. برخی را از کامنت هایشان می شناسم برخی را از پیام هایی که می دهند. تقریبن می شود مخاطب را زمانی می توان پیدا کرد که آدم به زبان خودش رسیده باشد یعنی بداند چه می خواهد بگوید و این که چگونه این را بگوید. کسی که در میان این دو در حال هروله باشد، مخاطب هایش هم به همین گونه خواهند بود اما وقتی حل شد، دیگر مخاطب هم مشخص می شود. مخاطب های هزاران نقطه تقریبن در خصوصیت پرسشگری شریک هستند که من را با آنها پیوند می دهد و همین برای من مهم است.

۵- فکر میکنید برای پاگرفتن یک وبلاگ نو، چه کارهایی باید کرد؟

بامدادی: تا منظور از پا گرفتن چه باشد. اگر فقط به بالارفتن آمار وبلاگ توجه کنیم که کاری ندارد و فرمولی است که بارها ثابت شده: از مد زمانه نوشتن، با افکار عمومی مخالف نبودن، عکس و داستان از شخصیت‌های مشهور گردآوری کردن، تحلیلی ننوشتن و …  در یک کلام زرد نوشتن که این «زردی» همان رمز «طلایی» موفقیت است.
اما اگر منظور تاثیرگذار بودن و مفید بودن است کار مشکل‌تر می‌شود. در این میانه‌ی شلوغ و پرهیاهو، صدای زیبا به سختی به گوش کسی می‌رسد. باید صبور بود و پی‌گیر، از فن‌آوری‌های شبکه‌ای در حد امکان خوب استفاده کرد و مهم‌تر از همه: صادقانه دید و منصفانه تحلیل کرد و دقیق و مفید و روان نوشت.

هزاران نقطه: باید برنامه داشت. وقتی برنامه باشد، می توان راه رفتن را پیدا کرد. هدف از همه مهم تر است. بستگی دارد که کسی برای چه وبلاگ را درست می کند، برای پیج رنک و یا کامنت و یا هیت و یا نمی دانم دیگر عوامل. خودم به هیچ یک از این ها عقیده ندارم. بالاترین رقم نشر در مطبوعات در روزنامه و هفته نامه در اختیار نشریات زرد است. در دنیای کتاب و اینترنت، هیچ چیز با دنیای پورنو نمی تواند رقابت کند و سایت ها و یا انتشاراتشان رد صدر همه فهرست ها هستند، به لحاظ بازدید کننده و تیراژ البته. همیشه رسانه هایی تاثیر گذار بوده اند که بالاترین رقم را در اختیار نداشته اند اما حرفی برای گفتن داشته اند.

۶- بیشتر وبلاگ نویس هستید یا وبلاگ خوان؟

بامدادی: باز هم سئوال کمی مبهم است. باید دید این «بیشتر» درباره‌ی چیست. اگر منظور تعداد پست‌ها باشد، که مسلما تعداد پست‌هایی که می‌خوانم از تعداد پست‌هایی که می‌نویسم بیشتر است.  یک وبلاگ‌نویس باید معجزه‌گر باشد که بتواند از تعداد پست‌هایی که می‌خواند بیشتر بنویسد.
اگر منظور زمانی است که به نوشتن اختصاص می‌دهم، در برابر زمانی که به خواندن وبلاگ‌ها اختصاص می‌دهم، فکر می‌کنم به طور میانگین تقریبا برابر باشند.

هزاران نقطه: وقتی که من برای خواندن می گذارم از همه بیشتر است اما نه فقط وبلاگ. من پدر دو فرزند هستم و درگیر امور خانواده در نتیجه باید برنامه ای داشته باشم در غیراینصورت یک جای کار می لنگد. وقت خواندن را با هیچ چیز عوض نمی کنم و برای نوشتن هر مطلب هم کلی می خوانم و بعد شروع می کنم به مطلب نوشتن که بتوانم از نوشته ام دفاع کنم و قدرت این را داشته باشم که همه زوایای آن را ببینم  و هم این که آماده بحث باشم. اما وبلاگ کم می خوانم و وقت خواندن را اول صرف کتاب و بعد اخبار و بعد وبلاگ و سایت می کنم. با احتیاط وقت برای وبلاگ خواندن می گذارم و با احتیاط بیشتر هم وبلاگ انتخاب می کنم برای خواندن، چون برخی از وبلاگ ها آدم را به درون خود می کشند و ممکن است آدم از برنامه اصلی دور بماند.

۷- خوراک (فید) چه جایگاهی در زندگی مجازی تان دارد؟

بامدادی: از اون سئوال‌هایست که نمی‌دانم چطور جوابش را بدهم. فقط می‌توانم بگویم خیلی از سایت‌ها یا وبلاگ‌ها را از طریق خوراک پی‌گیری می‌کنم، البته این مانع از مراجعه‌ی حضوری من به خود سایت‌ها نمی‌شود. به خصوص وقتی که از مطلبی خوشم بیاید و بخواهم پای آن کامنت بگذارم یا این‌که بخواهم به آن لینک بدهم، حتما به خود آن سایت مراجعه‌ی حضوری می‌کنم.
در مورد خوراک خود بامدادی هم نیم نگاهی به آمار خوانندگان دارم و طبعا از این‌که تعداد بیشتری از خوانندگانم از طریق خوراک مطالبم رو پی‌گیری کنند استقبال می‌کنم.

هزاران نقطه: بهترین کمک است. فید اجازه می دهد آدم به بهترین شکلی در جریان سایت و یا وبلاگ هایی که دنبال می کند، بماند. بهترین و به لحاظ زمانی به صرفه ترین راه است.

۸- بهترین روش برای بدست آوردن مشترکان خوراکی چیست؟

بامدادی: بهترین روش، خوب نوشتن است. در کل بالا رفتن محبوبیت یک وبلاگ و همین‌طور داشتن لینک خوراک واضح و دم دست منجر به بالا رفتن تعداد مشترکان می‌شود.

هزاران نقطه: داشتن یک شبکه خوب از نویسندگان خوب و خوانندگان خوب. باز برمی گردیم به همین بحث که باید برنامه داشت تا زبان گفت وگو به دست آید.

۹- از رابطه تان با شبکه های اجتماعی مانند Facebook، Twitter، FriendFeed و… برایمان بگوئید.

بامدادی: از توییتر و فرندفید تقریبا همیشه استفاده می‌کنم و به خصوص فرندفید منبع سرشاری از لینک و اطلاعات جدید است. فیس‌بوک کمی متفاوت است و اگر چه در آن عضو هستم و گاه و بی‌گاه آمار دوستانم را پی‌گیری می‌کنم چندان در آن فعال نیستم. دلیلش هم شخصی است چرا که اطلاعات و تحلیل و خبر را بیشتر دوست دارم تا نوع مطالبی که توی فیس‌بوک معمولا می‌شود یافت.

هزاران نقطه: تویتر عالیه، زمانی که کار می کنم یا تحقیق، هر چی لینک خوب پیدا کنم رو میارم روی تویتر. هنوز پای تویتری خوب پیدا نکردم که کل کل حسابی با هم بکنیم اما کسانی که تویت های من رو تعقیب می کنند، کلی لینک و مطلب تحلیلی می تونن ببینن که خودش جالبه. تویتر رو هنوز فکر می کنم کسی جدی نگرفته و بیشتر برای گاه نگاری ازش استفاده می کنن. فرند فید عالیه، فیس بوک هم خیلی خوبه. از راه فیس بوک تونستم کلی از دوستان بین المللی خودم رو پیدا کنم و ازشون باخبر باشم.

۱۰- هر چه می خواهد دل تنگت … !

بامدادی: شکست خوردن حتی در یک مسابقه‌ی دوستانه‌ی فیس‌آفی تلخ است. ترجیح می‌دهم این تلخی را خودم تجربه کنم تا دوستم. بنابراین امیدوارم در این مناظره دوستم برنده شود.

هزاران نقطه: از همه خواهش می کنم در هر حالتی پرسشگر باشند. روحیه پرسشگری باعث می شود هم انتظارات آدم از مطالب و اخباری که با آن مواجه می شود، بالا رود و هم این که به شدت در اطرافیان شما تاثیر می گذارد. وقتی شما پرسشگر باشید، کسی نمی تواند مطالب موهوم را با شما قسمت کند و در نتیجه کانال کسب شعور و آگاهی از ناخالصی پاک می شود. یک چرا در همه چیز در ذهن داشته باشد. مکثی که به شما می دهد باعث می شود تحت تاثیر هیجانات احساسی قرار نگیرید و دیگر کانال ارتباط با شما باید از یک منطق پیروی کند وگرنه کارایی ندارد. این چیزی است که همه به شدت به آن نیاز داریم. از همه خوانندگان هزاران نقطه هم می خواهم همیشه نگاه انتقادی داشته باشند و نقد های خودشان منتقل کنند.

و اما سوال آخر:

فکر می کنید رقیب فیس آفی شما چه کسی باشد؟! (لطفاً یک وبلاگ نویس را نام ببرید!)

بامدادی: در این‌باره کمی فکر کردم اما صادقانه بگویم چیزی به ذهنم نرسید. خودم هم کلی هیجان دارم بدانم این شخص کیست!

هزاران نقطه: اصلن هیچ حدسی نمی توانم بزنم، شاید بامدادی.

و اما نظر شما، برای همه ما مهم است:

نتیجه نظرسنجی Face Off 6 : بامدادی  wins  هزاران نقطه

در پایان یک هفته نظرسنجی از خوانندگان ششمین فیس آف، نویسنده وبلاگ بامدادی با کسب ۶۲ رای و ۶۷% از کل آرا به عنوان پاسخ دهنده برتر این فیس آف انتخاب شدند.

پ.ن: شما می توانید وبلاگ نویسانی را که دوست دارید در فیس آف شرکت داشته باشند، از طریق فرم پیشنهاد به ما معرفی کنید.

مطالب مشابه:

• چگونه از ابزارهای اجتماعی وبلاگها استفاده کنیم؟
• Face Off ویژه : هشتمین سالروز تولد بلاگستان فارسی
• 50 راه ساده برای بدست آوردن مشترکان خوراکی بیشتر
• Face Off 5 : آرش کمانگیر vs جادی
• Face Off 11 : سنجاقک vs سینادیلی

| مشاهده‌ 22 نظر دیگر