خانه دوست کجاست ؟ در فلق بود که پرسید سوار آسمان مکثی کرد رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شنها بخشید و به اگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسید به درخت کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است [...]

آب را گل نکنیم در فرو دست انگار، کفتری می خورد آب یا که در بیشه دور، سیره ای پر می شوید یا در آبادی، کوزه ای پُر می گردد. آب را گل نکنیم شاید این آب روان، می رود پای سپیداری، تا فروشوید اندوه دلی. دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب، [...]