سرویس های چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی، همه یکجا در Digsby

به کمک Digsby شما می توانید ابزارهای چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی محبوب را یکجا و در کنار یکدیگر داشته باشید و همزمان از همه آنها بهره ببرید.

این روزها با تعدد سرویس دهنده های چت و ایمیل و نیز با توسعه یافتن شبکه های اجتماعی، بیش از پیش به ابزارهای تجمیع کننده این سرویس ها احساس نیاز می شود.

از سوی دیگر مشکلاتی همچون قیلطرینگ و کنترلینگ پهنای باند، که هر از گاه در ایران با آنها مواجه هستیم، موجب می شود که به ابزارهای واسطه برای ارتباط با سرویس دهنده های مورد علاقه مان نیاز پیدا کنیم.

Digsby ابزار جدیدی نیست، اما اخیراً تغییرات شگرفی را شاهد بوده است. به کمک Digsby شما می توانید ابزارهای چت، ایمیل و شبکه های اجتماعی محبوب را یکجا و در کنار یکدیگر داشته باشید و همزمان از همه آنها بهره ببرید.

در دیگزبای شما می توانید اکانتهای AIM، MSN، Yahoo، Gtalk، ICQ، Jabber و حتی Facebook Chat را برای چت کردن با دوستان تان یکجا جمع کنید. همچنین می توانید از ایمیلهایی که در Gmail، Yahoo Mail، Hotmail و هر سرویس ایمیل دیگری که از POP mail یا Imap پشتیبانی می کند، مطلع شوید.

در کنار همه اینها دیگزبای به شما اجازه می دهد تا از وضعیت دوستان تان در شبکه های اجتماعی محبوبی چون Twitter، Facebook، MySpace و LinkdIN نیز مطلع باشید.

از امتیازات ویژه دیگزبای در شرایط فعلی این است که شما را از بازی های هر از گاهی سرویس دهنده هایی چون Yahoo Messenger رها می کند و از این طریق براحتی می توانید در هر زمانی با آی دی یاهویتان آنلاین شوید.

همچنین برای توئیت کردن و پیگیری استاتوسهای دوستان تان در فیس بوک دیگر نیازی به دور زدن قیلطرینگ نخواهید داشت.

در حال حاضر کلاینت دیگزبای فقط برای سیستم عامل Windows موجود است، اما قول داده اند که بزودی کلاینتهای Linux و Mac را هم عرضه کنند. اگر از این سیستم عامل ها استفاده می کنید، اینجا ایمیل تان را وارد کنید تا به محض عرضه شما را مطلع کنند.

در هنگام دانلود کردن حواستان باشد که این نسخه ـ که حدود ۱۵mg حجم دارد ـ را دانلود کنید تا براحتی بتوانید از آن برای دفعات بعد هم بهره ببرید!

فرندفید و مباحث پیرامونش

پس از انتشار پادکست «فرندفید و فصلی نو»، دوست عزیزی برایم ایمیلی ارسال کردند و سوالاتی را درباره فرندفید مطرح نمودند. به نظرم آمد که این سوالات، دغدغه بسیاری دیگر نیز باشد، لذا با کسب اجازه از ایشان، سوالات و توضیحات بنده را اینجا منتشر می کنم.

۱- چرا و به چه علت باید انتظار داشته باشیم که در فرندفید مطالب و موضوعات به درد بخوری رد و بدل شود؟ آن هم باوجود رسانه قدرتمندی همچون وبلاگ که میتوانیم تمامی داشته هایمان را به آن انتقال دهیم.

۲- چرا و به چه علت باید انتظار داشته باشیم که بازدیدکنندگان وبلاگ در محیط فرند فید درمورد مطلب تایپ شده گفتگو کنند؟ آن هم باوجود قسمت کامنت که در رابطه با همین موضوع ایجاد شده است و تمامی وبلاگ ها از داشتن آن سود میبرند.

۳- چرا باوجود سیستم یاهومسنجر و روم های پر از شور و شادی اش با آن همه زیر شاخه های متنوع باید کاربران به دو دسته تقسیم شوند و جمعی به یاهو و جمعی به فرند فید بروند؟ آیا قشر وبلاگ نویسان نمیتواند با عام مردم در یک محیط که همان یاهومسنجر باشد سر کند؟

۴- چرا نباید یک جامعه مجازی کامل و با سرعت عالی برای ایرانی ها تاسیس شود؟ و چرا به پیشرفت سایت کلوب کمک نمیکنیم؟ و چرا سایتی با نام دانشگاهیان ایران به نام دوره باید تشکیل شود؟

۵- چرا باید شاخه های مختلفی را در اینترنت ایجاد کنیم که باعث سردرگمی هرچه بیشتر یک کاربر اینترنتی شود؟

۶- چرا باید در فرند فید انتظار داشته باشیم که گفتگوها و مطالب تخصصی بین کاربران رد و بدل شود و خبری از شوخی و خنده نباشد؟ آن هم وقتی که وبلاگ به راحتی میتواند میزبان مطالب تخصصی ما باشد و دیگر نیازی به انتشار آن در فرندفید نیست.

قبل از هر چیز لازم می دانم تا تعریف و نگاه خودم را از فرندفید تشریح کنم:

فرندفید یک شبکه اجتماعی تحت وب  است که گرچه امکان تولید محتوا بصورت مستقیم در آن وجود دارد اما مهمترین مشخصه آن این است که از خروجی خوراکها (فیدها) بعنوان ورودی استفاده  می کند. از همین جهت کاربردهای زیادی می توان برای آن متصور شد. که این کاربردها مختص به نوع خاصی نیستند و به تعداد موضوعات فیددار تحت وب می توان برای آن کاربرد متصور شد!

از مزیتهای دیگر فرندفید این است که امکان نظر گذاشتن برای فیدهای وارده را فراهم می آورد. یعنی علاوه بر اینکه شما می توانید خوراکهای مورد علاقه تان را وارد کنید، قادر هستید درباره آنها به بحث و تبادل نظر هم  بپردازید.ا

از مباحث مطرح شده چنین بر می آید که فرندفید مکانی است برای دسترسی آسانتر به آنچه که دوست داریم. برای نمونه من به مطالبی که شما در وبلاگتان می نویسید، عکسهایی که در فلیکر آپلود می کنید، توئیتهایی که در توئیتر می نویسید، و… علاقمندم. مسلماً خیلی کم پیش می آید که بتوانم به همه این سرویسها سر بزنم و آپدیتهای شما را ببینم. حالا در نظر بگیرید اگر بخواهم  آپدیتهای چندین نفر را دنبال کنم، وضع چقدر بدتر می شود!

اما با وجود سرویسی چون فرندفید، دیگر نیازی نیست که من به سایتهای مختلف سرک بکشم و صفحات سنگین متعدد را باز کنم. تنها کافیست به اکانت فرندفیدم بروم و به صفحات دوستانم سرک بکشم تا آخرین کارهایشان را به راحتی دنبال کنم و حتی اگر دوست دارم درباره آنها نظر بدهم.

از این جهت، مشخص می شود که در هر صورتی، به هر حال فرندفید جایی است که اطلاعات در آن رد و بدل می شود و بنا بر تجربه شخصی اکثر این اطلاعات در هر صورت مفید هستند. و این هیچ ارتباطی با رسانه های دیگر (همچون وبلاگ) ند ارد و حتی در موازات آنها هم نیست. اصلاْ رسانه هایی چون وبلاگ خودشان یکی از منابع اطلاعاتی سرویس هایی مثل فرندفید هستند.

اما در مورد سوال دوم، باید به عرض برسانم که هیچ انتظاری وجود ندارد که مخاطبان وبلاگها حتماً در فرندفید درباره مباحث مطرح شده در پستها، به مباحثه بپردازند. اما فرندفید هم راهی است برای مطرح کردن نظرات و اتفاقاً بخش نظرات فرندفید به گونه ای غیر رسمی تر می نماید و کاربران در آن راحتتر و  با خیالی آسوده تر نظراتشان را مطرح می کنند و به دلیل قرار گرفتن سریعتر نظراتشان در اختیار دیگران، از قسمت نظرات وبلاگها بسی پویاتر می باشد.

با خواندن سوال سوم، این تصور در من بوجود آمد که شما نگرانی های برخی مبنی بر رفتن فرندفید به سمت و سوی چت رومها را شنیده اید، و از همین روی تصور کرده اید که فرندفید نسل جدیدی از چت روم است! در صورتی که به نظر من اصلاً چنین نیست  و با توجه به تعاریفی که از آن در بالا آوردم به هیچ وجه قابل مقایسه نیست و اصلاً به منظور چت کردن (به آن صورتی که در جامعه ایرانی مطرح است) طراحی نشده است. گرچه نمیتوان انکار کرد که در آن گفتگو و گپ زدن نیز صورت می گیرد. اما واقعاً به نحوی سازمان یافته تر  و مطلوب تر.

از سوی دیگر فرندفید مختص وبلاگ نویسان هم نیست که بگوئیم وبلاگ نویسان برای خودشان کافه جدایی راه انداخته اند و در آن به چت کردن می پردازند! عضویت در آن برای عموم آزاد است و هر کس به هر نحوی می تواند از آن بهره ببرد. اما همیشه گروهی هستند که در افتتاح سرویسها پیشگامند. و اغلب این پیشگامان از کسانی هستند که بیشتر سر در  پویش و کشف تازه ها دارند. از سوی دیگر به نظر من سرویسهایی مثل فرندفید باعث میشن که وبلاگ نویسان و علی الخصوص نخبگان (آنگونه که موردنظر شماست!) بیشتر با جامعه در ارتباط باشند. لذا موضوعات مطرح شده در سوال سوم نیز از نظر من بی بنیه هستند!

بنده با تقویت سرویس های مشابه ایرانی مشکلی ندارم.  فکر هم نمی کنم کسی مشکل داشته باشد.  اما  آنچه که موجب می شود سرویس های ایرانی همیشه کمتر مورد توجه قرار گیرند آن است که همیشه دنباله رو هستند! یعنی اولین سرویس در نوع خود نیستند! مثلاً اورکات بوجود می آید و  بعد سرویسی مثل کلوب ظهور پیدا میکند. و همین عامل باعث می شود که اکثر کاربران حرفه ای که دوست دارند چیزهای جدید را تجربه کنند، رغبتی به عضویت در سایتهای مشابه بسیاری که در وب بوجود می آیند نداشته باشند. این مشکل تنها مختص به سایتهای ایرانی نیست. سایتهای مشابه خارجی زیادی وجود دارند که به این مشکل بر می خورند. بعنوان مثال برای توئیتر، آلترنتیوهای زیادی بوجود آمده است اما هیچکدام رشد توئیتر را ندارند. من فکر می کنم دلیلش همان دنباله رو بودن و عدم ارائه طرحی نوین است.

در مورد سوال پنجم، بنده فکر می کنم که وجود مشابهات و سایتهای موازی نه تنها مشکلی نیست که باعث رونق یافتن و احساس رقابت و بهتر شدن می شود. و از این روی وجود سایتهای مشابه را برای پیشرفت وب ضروری می دانم.

درباره اینکه چرا نباید در فرندفید شوخی کرد! بنده هیچگاه چنین نظری نداشته و ندارم. من معتقدم که دنیای مجازی از قانون “آزادی مطلق” تبعیت می کند و هر کاربری از سرویس های مجازی به هر نحوی که بخواهد می تواند استفاده کند و هیچ احدی نمی تواند وی را محدود کند. تنها کسانی که انتها و حد و مرزها را مشخص می کنند، طراحان سرویس ها هستند که در ضمن طراحی محدودیتها را در نظر می گیرند (آن هم در خود طرح، نه مانند برخی از سرویس های ایرانی با وضع قانون!). لذا در جایی مثل فرندفید، هر کس، هر نوع مطلبی که بخواهد می تواند وارد کند و مخالفان نهایت کاری که از دستشان بر می آید، اینکه آن فرد یا موضوع مطرح شده را بلاک نمایند! وگرنه به هیچ وجه، هیچکس قادر نخواهد بود جلوی مطرح شدن موضوعی را در پهنه گسترده وب بگیرد و به نظر من هر تلاشی در این راستا محکوم به شکست است!

البته مباحث قابل طرح درباره سرویس هایی همچون فرندفید، بسیار بیشتر از اینها هستند که مسلماً از حوصله این پست خارج است!

امیدوارم که در این مطلب توانسته باشم حق مطلب را برسانم و به روشنی دیدگاه خود را بیان کنم. به هر حال خوشحال خواهم شد اگر نظر خودتان را در این باره با بنده در میان بگذارید.

Lively، دنیای سه بعدی Google

Lively نام جهان سه بعدی ای است که Google اخیراً بنا نهاده است. و حاصل پروژه ای است که در سال ۲۰۰۷ با نام My World آغاز شد و در نسخه های اولیه اش Google Rooms نام گرفت.

در این دنیای سه بعدی شما میتوانید برای خودتان یک Avatar بسازید و سپس آنرا در Roomهای مختلف به حرکت وادارید و با آدمکهای دیگر هم صحبت شوید.

برای وارد شدن به این دنیای مجازی، شما به حساب کاربری گوگل، و البته یک افزونه برای مرورگرتان نیاز دارید.

داشتن حساب کاربری گوگل که مشکلی نیست و فکر کنم حالا دیگر همه یکی از آن را داشته باشند. اما به دلیل تحریم بودن ایران از سوی گوگل، برای دانلود Lively Setup نیاز به یک قیلطرشکن مثل این یا این دارید تا گوگل را دور بزنید و او متوجه نشود که شما از دیار ایران هستید!

بعد از دانلود کردن هم، بار دیگر برای نصب Lively Setup نیاز به شیره مالاندن گوگل دارید. این بار من هر دو قیلطرشکن بالا را با هم اجرا کردم، تا بالاخره موفق به نصب افزونه شدم.

پس از اینکه از سد قیلترینگ و تحریم گذشتید، می توانید با حساب کاربری تان وارد Lively شوید و در نخستین ورود به ساختن آدمک مجازی تان و بزک کردنش بپردازید.

برای ساختن آواتر، شما ابتدا یکی از حالتهای پایه «male-مذکر»، «Female-مونث» و «Animal-حیوان» را انتخاب می کنید و سپس برای آیتم انتخابی تان مدل مو، حالت چشم، رنگ پوست و… را تعریف می نمائید. بعد از وارد شدن به یکی از اتاقها، شما یک پس زمینه سه بعدی از محیط اطرافتان را شاهد خواهید دید، که یک موزیک پس زمینه، با ترکیبی از صداهای دیگر در آن پخش می شود. و آدمکهای دیگری را خواهید دید که در آن مصاحبت می کنند، یا کاری انجام می دهند، و یا مشغول انجام یکی از بازی های سه بعدی هستند.

Lively می تواند تجربه شیرینی باشد، اگر با سیستمی نسبتاً قوی به اینترنتی پر سرعت متصل باشید.