با اینستارادیو ، میکروفن‌تان را برای دنیا باز کنید

بعد از توییتر، که متن‌های ۱۴۰ کاراکتری‌تان را جهانی می‌کند و اینستاگرامی که عکس‌های‌تان را منتشر می‌کند، حالا وب‌سرویس Instaradio آمده تا صدای‌تان را بر پهنای جهان‌گستر اینترنت پخش نماید.

instaradio

اینستارادیو طرز کار ساده‌ای دارد، تنها کافیست اپلیکیشن اندروید یا iOS آن را روی تلفن هوشمند‌تان نصب کنید. حالا اگر روی دکمه میکروفن در بالای صفحه بزنید، پنجره Broadcast باز می‌شود و بعد از دادن عنوان، آماده ضبط و انتشار صدای‌تان می‌باشد.

instaradio-ios

البته اینستارادیو هنوز ضعف‌های زیادی دارد، اما با این حال توجه خیلی‌ها را در دنیا به خود جلب کرده که هر روز کارهای جدیدی با صدای‌شان ارائه می‌دهند گویی که در حال کشف جنبه‌های متنوع استفاده از صدا در شبکه‌های اجتماعی هستند! ولی هنوز به نظر می‌رسد که خیلی کارها هست که می‌شود با صدا انجام داد!

این هم موج رادیوی من است! برای تمرین شروع کرده‌ام به بازخوانی تیتر اول روزنامه‌های ایران. البته صدا و تبحر کافی برای گویندگی ندارم، اما به نظرم ایده خوبی است که لازم است ادامه پیدا کند. شما هم ایده‌های اینستارادیویی‌تان را با ما در میان بگذارید تا با شنیدن آن‌ها کیفور شویم!

[پست مهمان] توییت‌هایتان را ذخیره کنید

[نویسنده مهمان: عباس قربانی]

همانگونه که می‌دانید توییتر با محدودیت ذخیره‌سازی توییت‌های کاربران در سرورهای خود روبه‌روست و تنها سه هزار توییت ِ آخر اعضا را دخیره می‌کند که این موضوع برای ما-انسان‌های نوستالژیک- کمی ناراحت‌کننده به نظر می‌رسد اما می‌توانیم با کمک یک راه ساده از همین امروز جلوی این مشکل را بگیریم و همه‌ی توییت‌هایمان را انبار کنیم.

 آر‌اس‌اس نقش اول داستان است.

اول از همه باید  آدرس RSS اکانت توییترتان را پیدا کنید ، این آدرس بعد از دیزاین مجدد ِ توییتر دچار تغییراتی شد و به این شکل درآمد :

https://api.twitter.com/1/statuses/user_timeline.rss?screen_name=username

به جای عبارت ِ Username ،نام کاربری شما در توییتر قرار می‌گیرد.

 یک Gift بدون G!

حتماً با سرویس IFTTT آشنا هستید، سرویسی که به کمک آن می‌توانید سرویس‌های اینترنتی ِ مختلف را با هم ترکیب کنید.در این سایت عضو شوید تا به مرحله‌ی بعد برویم.

یک وبلاگ از توییت‌های شما

وبلاگی خصوصی در بلاگر یا وردپرس دات کام ایجاد کنید و سپس به سرویس IFTTT دستور بدهید که اگر ِ من توییت جدیدی منتشر کردم آنرا به عنوان ِ پست در این وبلاگ ِ من بفرست.

دستور دادن به IFTTT ساده است،اما باز برای راحت‌تر شدن کارتان می‌توانید از این دستورالعمل استفاده کنید، فقط کافی‌ست آدرس RSS توییترتان و حساب کاربری وردپرس دات‌ کام خود را در آن ویرایش کنید.

 توییت در ابرها

ابزارهای IFTTT بسیار زیاد است، شما می‌توانید کاری کنید که توییت‌هایتان علاوه بر وبلاگ، در سایر ِ شبکه‌ها هم ذخیره شوند اما یکی از جذاب‌ترین ِ این روش‌ها استفاده از سرویس گوگل درایو است.

طبق این دستورالعمل شما به IFTTT می‌گویید که توییت‌هایتان را بر حسب تاریخ ِ انتشار در یک فایل ِ صفحه گسترده (Excel) در حساب گوگل درایوتان ذخیره کند.

به همین راحتی شما می‌توانید انباری برای توییتر خود بسازید تا بعداً با دیدن آن خاطرات خوب و بد خود را مرور کنید.

پیشنهادات مشابه :

–  اتصال اشتراکات گوگل پلاس به وبلاگ وردپرس  (فید گوگل پلاس خود را از  این سایت بیابید )

–  ارسال ِ توییت‌های محبوب (fav tweet) به سرویس Evernote

–  اتصال ِ اینستاگرام به تامبلر 

درگاه پرداخت اینترنتی پارس‌پال

در مطلب قبل به معرفی گذرگاه پرداخت اینترنتی زرین‌پال پرداختم. سیستمی که به کمک آن شما می‌توانید روی وب‌سایت‌تان امکان پرداخت اینترنتی توسط کارت‌های بانکی ایران را فراهم کنید و از کاغذبازی‌های مرسوم و انتظار کشیدن‌های فراوان برای دریافت یک درگاه پرداخت اینترنتی بانکی خلاص شوید.

امروز با سرویس مشابه دیگری بنام پارس‌پال آشنا شدم. پارس‌پال نیز امکان پرداخت آن‌لاین را روی وب‌سایت شما فراهم می‌کند و علاوه بر آن امکان صدور فاکتور، واریز و انتقال وجه را نیز دارد.

از مزیت‌هایی که در پارس‌پال دیده می‌شود، اختصاص یک شماره حساب است که امکان واریز و انتقال وجه توسط هر شخصی را از طریق درگاه عمومی موجود در سایت فراهم می‌کند.

پیشنهاد می‌کنم که اگر به فکر داد و ستد اینترنتی هستید حتماً سری هم به پارس‌پال بزنید.

گذرگاه تراکنش‌های اینترنتی زرین‌پال

داشتن یک گذرگاه پرداخت آن‌لاین برای ما ایرانی‌ها هنوز کار پر دردسری است. کلی باید دچار کاغذبازی‌های بانک‌ها شد تا بتوان یک درگاه آن‌لاین داشت. تازه پیدا کردن یک کارمند آگاه هم خودش داستان مفصلی است! خیل وقت‌ها حسرت می‌خوریم که کاش می‌شد ما هم حساب کاربری PayPal داشته باشیم تا راحت‌تر بتوانیم داد و ستد‌های اینترنتی‌مان را پیش ببریم. و حالا خوش‌وقتم تا زرین‌پال را بعنوان پاسخی به این حسرت معرفی نمایم!

زرین‌پال سرویسی است که در جهت ارتقا سطح استفاده‌ی هموطنان ایرانی از مزایای تجارت الکترونیک راه افتاده است. در این سرویس امکان انجام تراکنش‌های مالی در بستر اینترنت بصورت ساده فراهم شده است. به کمک آسان پرداز زرین‌پال براحتی می‌توانید وجوه مشتریان اینترنتی‌تان را به حساب کاربری‌تان واریز نمایید و سپس درخواست واریز وجوه به حساب بانکی‌تان در ایران را صادر کنید.

آزمایشگاه زرین‌پال پر است از ماژول‌های درگاه پرداخت برای CMSهای مختلف. اگر کاربر وردپرس هم هستید می‌توانید از این افزونه استفاده کنید.

همچنین خریداران نیز می‌توانند خرید آنلاین را فارغ از نگرانی‌های گذشته، تجربه نمایند. زرین‌پال به خریداران تضمین تراکنش امن را می‌دهد به طوری که خریدار می‌تواند پس از پرداخت وجه به صورت آنلاین، سرویس یا کالای خود را نیز به صورت آنلاین دریافت نماید و چنانچه پس از پرداخت وجه، سرویس یا کالای سفارش داده شده را از فروشنده دریافت ننمود نسبت به افتتاح تیکت و ایجاد محیط گفتگو میان فروشنده و خریدار اقدام کند. محیط گفتگوی ایجاد شده، تحت نظارت زرین پال میباشد و قضاوت نهایی میان فروشنده و خریدار را سایت زرین پال، بر اساس سیاست امنیت اطلاعات زرین پال و قوانین زرین پال بر عهده خواهد داشت.

فیس‌بوک : زشت یا زیبا ؟!

فیس‌بوک یکی از معروف‌ترین شبکه‌های اجتماعی تحت وب در دنیای امروز ماست. در این وب سرویس افراد زیادی از سراسر دنیا پروفایل دارند و نوشته‌ها، عکس‌ها، ویدئوها و شاید زندگی خود را با دیگران به اشتراک می‌گذارند. اما پشت سر این پرجمعیت‌ترین شبکه‌ی اجتماعی وب حرف و حدیث‌های زیادی است. برخی آن را از نظر امنیتی، ضعیف و شکننده توصیف می‌کنند، عده‌ای دیگر اما پا را فراتر نهاده و این شبکه را عامل سازمان‌های جاسوسی آمریکا و اسرائیل می‌دانند.

در این نوشته قصد دفاع از فیس‌بوک یا پاسخ دادن به اتهامات وارده را ندارم. به هر حال در جایگاهی نیستم که از پشت پرده‌ها خبر داشته باشم! اما طی جستجوهایی که این اواخر در وب فارسی داشته‌ام با خیل عظیمی از مطالب به نظرم غیرمنطقی در مورد فیس‌بوک مواجه شدم که به نظر می‌رسد بصورت سازمان یافته و تقریباً تک قطبی در حال انتشار هستند. لذا بد ندیدم که بین این‌ها نظر من را هم بدانید!

یک دنیا اطلاعات

همه می‌دانیم و شنیده‌ایم که در دنیای امروز و آینده «اطلاعات» نقش مهم و استراتژیکی بر عهده دارد. همواره دولت‌ها، سازمان‌ها، شرکت‌ها و همه و همه به دنبال کسب اطلاعات هستند تا از این طریق بتوانند از رقبا پیشی بگیرند.

در دنیای خارج از اینترنت، کسب اطلاعات نیاز به صرف هزینه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری هنگفتی دارد. و گاهی مراحل این کار آن قدر پیچیده است که شاید در خیلی از مواقع از آن‌ها چشم پوشی شود. برای مثال برای کسب اطلاعات در مورد غذای مورد علاقه افراد سنین ۲۲ تا ۳۵ سال یک جامعه، بایستی یک فرم نظرسنجی ایجاد شود، آمارگیرانی روانه‌ی جامعه شوند و با انتخاب یک نمونه‌ی آماری، از آن‌ها کسب اطلاعات نمایند. اما اگر بخواهیم همین آمار را در جامعه‌ی آماری یک کشور دیگر انجام دهیم، مسلماً هزینه و زمان بیشتری باید صرف شود، تازه با این فرض که مجوزهای این کار را بتوانیم کسب کنیم.

اما ورود تکنولوژی فراگیری بنام اینترنت، قوانین بازی را تا حد باورنکردنی تغییر داده است. سایتی با برنامه‌های جالب و کاربرپسند، با توجه به سلیقه‌ی جهانی طراحی می‌شود. انسان‌ها از سراسر دنیا ترغیب می‌شوند که در این مجموعه حضور داشته باشند تا خودشان را معرفی کنند، در گروه‌های مورد علاقه عضو شوند، بازی کنند، خوش بگذرانند، اعتراضات‌شان را نشان دهند و… . رفته رفته وابستگی‌های‌شان به این شبکه‌ی دوستان و آشنایان آن‌قدر زیاد می‌شود که خیلی‌های‌شان دنبال راهکارهایی می‌گردند که بتوانند بصورت همیشگی توسط این مجموعه ردیابی شوند.

اما در عوضِ همه‌ی این‌ها، آن‌چه که نصیب این سایت و صاحبانش می‌شود، «اطلاعات» است! و تصور کنید سایتی که امروزه بیش از ۷۰۰ میلیون کاربر عضو دارد، چقدر می‌تواند در این امر قدرتمند باشد!

اما آیا این موضوع خطرناک است؟ به نظر من هم می‌تواند باشد و هم نه!

اطلاعات خوب است. چون می‌تواند برای مدیریت و ایجاد سیستم‌هایی به کار گرفته شود که زندگی‌تان را راحت‌تر کند. مثلاً یک کارخانه‌ی تولید مواد غذایی با دانستن علاقمندی‌های مشتریانش می‌تواند تولیدات خود را در آینده بیشتر با ذائقه‌ی آنان نزدیک کند.

ولی اطلاعات بد است، اگر حریم خصوصی شما را از بین ببرد. یا اگر علیه منافع شخصی و جمعی شما بکار گرفته شود.

آن طور که به نظر می‌رسد، فیس‌بوک تلاش بسیار زیادی برای حفظ امنیت اطلاعات کاربرانش بکار می‌برد. منطقاً هم اگر به موضوع نگاه کنیم، باید هم این‌طور باشد. چرا که این موضوع می‌تواند برایش بسیار حیاتی باشد. اگر کاربران پی ببرند که فیس‌بوک نمی‌تواند از اطلاعات شخصی‌شان درست محافظت کند، لقایش را بر بقایش خواهند بخشید و این یعنی پایان امپراطوری! پس تمام سعیش را برای حفظ حریم خصوصی افراد خواهد کرد.

اما این‌که آیا فیس‌بوک از اطلاعات کاربرانش برای مقاصدی استفاده می‌کند که برخلاف منافع ملی یا شخصی افراد باشد، سوالی است که به همین سادگی‌ها نمی‌توان به آن پاسخ داد: شاید بله و شاید هم نه! من نتوانستم سند محکمی برای پاسخ به این سوال بیابم. اما مطالب فارسی که در این باره یافت می‌شود، اغلب بی‌اساس و بیشتر تبلیغاتی هستند.

آن‌چه که درباره‌ی سرویس‌های اینترنتی مثل فیس‌بوک صدق می‌کند این است که به هر حال کاربر محور هستند. یعنی اطلاعات را براساس آن‌چه که کاربران در اختیارشان قرار می‌دهند، کسب می‌کنند. یعنی این‌که چه اطلاعاتی را در اختیار فیس‌بوک قرار دهید، کاملاً در اختیار شماست. پس اگر اطلاعات استراتژیکی را که ممکن است علیه خودمان یا کشورمان بکار گرفته شود را در آن منتشر نکنیم، نباید نگرانی در این باره داشته باشیم. لذا اگر کاربران ناآگاهی پیدا شوند که اطلاعات محرمانه یا شخصی زندگی‌شان را در فیس‌بوک، بصورت عمومی منتشر کنند، ما نباید انگشت اتهام را به سوی فیس‌بوک بگیریم. و شاید بهتر است بجای بافتن انواع توهمات توطئه‌محور، سعی کنیم آگاهی عمومی را در این رابطه بالا ببریم.

اما گذشته از این‌ها معتقدم این حجم وسیع اطلاعاتی، آن هم بصورتی که در حال تک قطبی شدن است، می‌تواند خطرناک باشد. به هر حال همیشه قدرت مطلق می‌تواند خطرناک باشد. شاید بهتر باشد فکری برای این موضوع شود.

ماشین پول‌ساز

یکی از عمده‌ترین اتهاماتی که در اکثر مقالات به فیس‌بوک وارد می‌شود، نحوه‌ی کسب درآمد این شرکت چند میلیارد دلاری است. معمولاً این سوال مطرح می‌شود که این حجم عظیم درآمدی از کجاست؟ و در ادامه اتهام فروش اطلاعات خصوصی کاربران به سرویس‌های اطلاعاتی ابردولت‌ها را مطرح می‌کنند.گرچه هیچ سندی در این رابطه وجود ندارد، و شاید این اتهام واقعاً هم وارد باشد، اما به نظر من اگر هم چنین باشد، منطقاً فیس‌بوک هرگز نباید درآمدهای حاصل از این راه را بصورت عمومی اعلام کند. چرا که همین امر مسلماً موجب فاصله گرفتن کاربران از این شبکه‌ی اجتماعی  خواهد شد.

اما آن‌چه که شاید برای کاربران ایرانی عجیب و غیرواقعی تلقی شود، در دنیای امروز یکی از بهترین راه‌های کسب درآمد است. شاید در کشورهای عقب مانده و کمتر توسعه یافته، به دلیل ضعف آگاهی‌های عمومی درباره‌ی اینترنت و در نتیجه عمیق نبودن نفوذ این تکنولوژی در جامعه، تبلیغات آن‌لاین و تحت وب کمتر به چشم آید و اصلاً در حد یک صنعت درآمدزا شناخته نشود. اما در کشورهای توسعه یافته و پیشرفته، این امر به گونه‌ای دیگر است.

یک شبکه‌ی اجتماعی تحت وب با بیش از ۷۰۰ میلیون کاربر عضو، که از پر ترافیک‌ترین سایت‌های اینترنتی در جهان به شمار می‌رود، و حجم وسیعی از اطلاعات کاربران عضوش را در اختیار دارد، یک بنگاه تبلیغاتی ابرقدرت و فوق‌العاده به حساب می‌آید.

حتماً قبول دارید که رنکینگ و تعداد بازدید یک سایت در تبلیغات آن بسیار موثر است. و هرچه این معیارها بیشتر باشد، قیمت تبلیغات در آن سایت نیز می‌تواند بالاتر باشد. حالا خودتان تصور کنید که وب‌سایتی که بنا بر آمار الکسا، دومین سایت پربازدید جهان است، چقدر می‌تواند ارزش تبلیغاتی داشته باشد!

تازه این‌ها برگ برنده‌ی فیس‌بوک در صنعت تبلیغات آن‌لاین محسوب نمی‌شوند. تصور کنید که اگر چنین اَبَر سایتی، تبلیغات هوشمند هم داشته باشد، چه خواهد شد!

با توجه به اطلاعاتی که فیس‌بوک از کاربرانش در دست دارد، می‌تواند در تبلیغات هوشمند نیز حرف اول دنیا را بزند. منظور از تبلیغات هوشمند، تبلیغاتی است که در شرایط خاص نمایش داده می‌شوند. برای مثال اگر یک رستوران از فیس‌بوک بخواهد، تبلیغاتش را به تمام افراد آن‌لاینی که در شعاع چند فرسنگی آن قرار دارند، نمایش دهد، این امکان برای فیس‌بوک با توجه به ابزارهای ردیابی که با اجازه‌ی خود کاربران، روی پروفایل‌شان فعال می‌شود، وجود دارد.

یا فرض کنید یک شرکت تولیدکننده‌ی لوازم آرایشی، از فیس‌بوک بخواهد تا تبلیغاتش را برای همه‌ی خانم‌های بین سنین ۱۸ تا ۳۰ سال، در کشورهای منتخب نمایش دهد. یا مثلاً یک ناشر کتاب‌های مذهبی می‌تواند از فیس‌بوک بخواهد تا تبلیغ فلان کتابش را به همه‌ی کاربران شیعه‌اش نمایش دهد.

صنعت تبلیغات اینترنتی در حال حاضر یکی از پردرآمدترین صنایع دنیاست و حالا تصور کنید که فیس‌بوک با این حجم وسیع اطلاعاتی که در اختیار دارد و با آن می‌تواند هوشمندترین انواع تبلیغات تحت وب را مدیریت کند، چه سایت پرارزش و درآمدزایی می‌تواند باشد!

اما با این حال تبلیغات تنها راه کسب درآمد فیس‌بوک نیست. همان‌طور که پیش‌تر گفتم، فیس‌بوک یک منبع عظیم اطلاعاتی است. لذا می‌تواند این اطلاعات را در جهت تحقیقات میدانی به فروش برساند. قبلاً درباره‌ی سختی‌های کسب اطلاعات در دنیای حقیقی نوشتم. اما حالا فیس‌بوک یک جامعه‌ی آماری بزرگ از کشورهای مختلف در اختیار دارد که به دلخواه خویش، اطلاعات شخصی‌شان را در اختیار این شبکه قرار داده‌اند. لذا شرکت‌های بزرگ تحقیقاتی می‌توانند از این سایت، در ازای پرداخت هزینه، درخواست اطلاعات کنند تا از این طریق تحقیقات خویش را سریع‌تر پیش ببرند.

یکی دیگر از بخش‌های درآمدزای فیس‌بوک، فروش اپلیکیشن‌ها و خصوصاً بازی‌های آن‌لاین است. اگر با شبکه‌ی فیس‌بوک آشنایی داشته باشید، حتماً با انواع و اقسام اپلیکیشن‌ها روبرو شده‌اید. شاید اکثر ما ایرانی‌ها فقط از اپلیکیشن‌ها و بازی‌های رایگان این شبکه استفاده می‌کنیم، و هرگز هم به فکر ارتقا دادن آن‌ها در ازای پرداخت پول نیستیم، اما در حقیقت همین بخش نیز یکی از بازوهای درآمدزای فیس‌بوک به حساب می‌آید. گرچه شاید مثل عوامل دیگر باورش برای‌مان سخت باشد!

فیس‌بوک به مثابه‌ی یک ابزار

شاید اگر فیس‌بوک، این‌قدر بزرگ نمی‌بود، این همه حرف و حدیث و اتهام هم به سویش نشانه گرفته نمی‌شد. فیس‌بوک یک شبکه‌ی عظیم انسانی تحت وب است. انواع و اقسام آدم‌ها روی این شبکه وقت می‌گذرانند و کارهای متنوعی را انجام می‌دهند. همین امر هم موجب جلب توجه‌ی قشرهای مختلف به این سایت می‌شود. سازمان‌های جاسوسی و اطلاعاتی دولت‌های مختلف می‌توانند کشته و مرده‌ی این سایت و آن پایگاه داده‌ی عظیمش باشند. Facebook.com می‌تواند صفحه‌ی آرزومندی هر هکری باشد. آدم‌های کنجکاو زیادی هستند که دوست دارند از پشت میله‌های محدودیت بگذرند و در پروفایل خصوصی دیگران پرسه بزنند. ولی آیا مقصر این صحنه فیس‌بوک است؟!

فیس‌بوک با همه‌ی عظمتش هنوز هم فقط یک ابزار است. سرویسی‌ است که به شما اجازه می‌دهد تا یک زندگی مجازی تشکیل دهید. این شمایید که خدای پروفایل‌تان هستید. این شما هستید که تعیین می‌کنید فیس‌بوک چه چیزهایی را بداند یا به چه قسمت‌هایی دسترسی داشته باشد. شاید فیس‌بوک هرقدر که بزرگتر می‌شود، بیشتر تشنه‌ی کسب اطلاعات باشد، اما هنوز نمی‌توان ادعا کرد که فیس‌بوک بر همه چیز احاطه دارد و هر اطلاعاتی را می‌تواند براحتی بدزدد!

فیس‌بوک یک کشور است. به نظر من تمام سعی‌ش را می‌کند تا از ساکنینش محافظت کند. گرچه با همه‌ی این‌ها هنوز هم ممکن است حفره‌هایی برای نفوذ و ضربه خوردن وجود داشته باشند، اما در برابر این عظمت خدشه‌دار، هنوز هم یک کاربر عادی، به عنوان کوچکترین سلول این شبکه، با رعایت نکات امنیتی می‌تواند غیرقابل نفوذ باقی بماند.

به خودمان کمک کنیم

به اعتقاد من حالا فیس‌بوک غیر قابل محار است. آن‌قدر در جهان گسترده شده و آن قدر حتی در لایه‌های پایینی کاربران اینترنتی نفوذ پیدا کرده است، که دیگر نمی‌توان به زور فیلتر کردن یا انتشار مطالب علیه آن از زبان عده‌ای کم آگاه، با هدف ایجاد رعب، جلوی آن را گرفت! در این زمانه بهتر است، به دوستان خودمان امنیت را بیاموزیم. بیاییم بجای اینکه خودمان را در خانه حبس کنیم، بیاموزیم که چطور در اجتماع باید ایمن ماند. یاد بدهیم که راه‌های کاربری درست در فیس‌بوک چیست. چه چیزهایی باید انتشار یابد، گروه‌های دوستان را چطور باید مدیریت کرد، چطور باید گلیم کنترلرهای فیس‌بوک را مرزبندی نمود و…

به هر حال من زندگی در فیس‌بوک را دوست می‌دارم، شما چطور؟!