چگونه مکان جدیدی را به Foursquare اضافه کنیم؟

Foursquare یک شبکه‌ی اجتماعی مبتنی بر مکان است. که به کمک آن می‌توانید نظرتان را درباره‌ی مکان‌هایی که می‌روید با دیگران به اشتراک بگذارید، یا عکس آن‌ها را منتشر کنید، به آن‌ها امتیاز بدهید، به دوستان‌تان معرفی‌شان کنید و یا…

اما یکی از الزامات کار کردن با Foursquar این است که بتوانید مکان‌های جدیدی را که در نقشه‌های آن ثبت نشده‌اند، به آن اضافه کنید. اهمیت این موضوع در ایران و علی‌الخصوص در شهرهای غیر از پایتخت خیلی بیشتر است، چرا که اکثر مکان‌های‌شان در نقشه‌ها ثبت نشده‌اند. اما چطور می‌توان مکان جدیدی را در Foursquare ثبت کرد؟

از طریق وب سایت:

پس از لاگین کردن به سایت Foursquare، می‌توانید از طریق کادر جستجویی که در بالای صفحه تعبیه شده است، نام مکان مورد نظرتان را جستجو کنید. با این کار شما به صفحه‌ی Explore انتقال می‌یابید که در آن اسم مکان‌های مشابه بعنوان نتیجه‌ی جستجو به شما نشان داده می‌شود. اگر هیچ‌کدام از نتایج نمایان شده، مدنظر شما نباشد، در انتهای آن‌ها می‌توانید روی گزینه‌ی Add a new place to Foursquare کلیک کنید:

forsuare1در مرحله‌ی بعد از شما خواسته می‌شود تا مشخصات مکان جدیدی که قصد اضافه کردنش به نقشه را دارید، وارد کنید:

forsuare2از طریق اپلیکیشن:

امکان اضافه کردن مکان‌های جدید در اپلیکیشن‌های موبایلی Foursquare هم تعبیه شده است. برای این کار ابتدا بایستی روی گزینه‌ی Check in کلیک کنید. در پنجره‌ی باز شده نام مکان موردنظرتان را جستجو کنید. در انتهای نتایج جستجو، گزینه‌ی Add this place ظاهر می‌شود:

forsuare1-ipad

در مرحله‌ی بعد بایستی مشخصات مکان جدید را وارد نمایید:

forsuare2-ipad

حالا شما هم می‌توانید مکان‌های خوبی را که می‌شناسید، به Foursquare اضافه کنید و آن‌ها را به دیگران معرفی نمایید!

فیس‌بوک : زشت یا زیبا ؟!

فیس‌بوک یکی از معروف‌ترین شبکه‌های اجتماعی تحت وب در دنیای امروز ماست. در این وب سرویس افراد زیادی از سراسر دنیا پروفایل دارند و نوشته‌ها، عکس‌ها، ویدئوها و شاید زندگی خود را با دیگران به اشتراک می‌گذارند. اما پشت سر این پرجمعیت‌ترین شبکه‌ی اجتماعی وب حرف و حدیث‌های زیادی است. برخی آن را از نظر امنیتی، ضعیف و شکننده توصیف می‌کنند، عده‌ای دیگر اما پا را فراتر نهاده و این شبکه را عامل سازمان‌های جاسوسی آمریکا و اسرائیل می‌دانند.

در این نوشته قصد دفاع از فیس‌بوک یا پاسخ دادن به اتهامات وارده را ندارم. به هر حال در جایگاهی نیستم که از پشت پرده‌ها خبر داشته باشم! اما طی جستجوهایی که این اواخر در وب فارسی داشته‌ام با خیل عظیمی از مطالب به نظرم غیرمنطقی در مورد فیس‌بوک مواجه شدم که به نظر می‌رسد بصورت سازمان یافته و تقریباً تک قطبی در حال انتشار هستند. لذا بد ندیدم که بین این‌ها نظر من را هم بدانید!

یک دنیا اطلاعات

همه می‌دانیم و شنیده‌ایم که در دنیای امروز و آینده «اطلاعات» نقش مهم و استراتژیکی بر عهده دارد. همواره دولت‌ها، سازمان‌ها، شرکت‌ها و همه و همه به دنبال کسب اطلاعات هستند تا از این طریق بتوانند از رقبا پیشی بگیرند.

در دنیای خارج از اینترنت، کسب اطلاعات نیاز به صرف هزینه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری هنگفتی دارد. و گاهی مراحل این کار آن قدر پیچیده است که شاید در خیلی از مواقع از آن‌ها چشم پوشی شود. برای مثال برای کسب اطلاعات در مورد غذای مورد علاقه افراد سنین ۲۲ تا ۳۵ سال یک جامعه، بایستی یک فرم نظرسنجی ایجاد شود، آمارگیرانی روانه‌ی جامعه شوند و با انتخاب یک نمونه‌ی آماری، از آن‌ها کسب اطلاعات نمایند. اما اگر بخواهیم همین آمار را در جامعه‌ی آماری یک کشور دیگر انجام دهیم، مسلماً هزینه و زمان بیشتری باید صرف شود، تازه با این فرض که مجوزهای این کار را بتوانیم کسب کنیم.

اما ورود تکنولوژی فراگیری بنام اینترنت، قوانین بازی را تا حد باورنکردنی تغییر داده است. سایتی با برنامه‌های جالب و کاربرپسند، با توجه به سلیقه‌ی جهانی طراحی می‌شود. انسان‌ها از سراسر دنیا ترغیب می‌شوند که در این مجموعه حضور داشته باشند تا خودشان را معرفی کنند، در گروه‌های مورد علاقه عضو شوند، بازی کنند، خوش بگذرانند، اعتراضات‌شان را نشان دهند و… . رفته رفته وابستگی‌های‌شان به این شبکه‌ی دوستان و آشنایان آن‌قدر زیاد می‌شود که خیلی‌های‌شان دنبال راهکارهایی می‌گردند که بتوانند بصورت همیشگی توسط این مجموعه ردیابی شوند.

اما در عوضِ همه‌ی این‌ها، آن‌چه که نصیب این سایت و صاحبانش می‌شود، «اطلاعات» است! و تصور کنید سایتی که امروزه بیش از ۷۰۰ میلیون کاربر عضو دارد، چقدر می‌تواند در این امر قدرتمند باشد!

اما آیا این موضوع خطرناک است؟ به نظر من هم می‌تواند باشد و هم نه!

اطلاعات خوب است. چون می‌تواند برای مدیریت و ایجاد سیستم‌هایی به کار گرفته شود که زندگی‌تان را راحت‌تر کند. مثلاً یک کارخانه‌ی تولید مواد غذایی با دانستن علاقمندی‌های مشتریانش می‌تواند تولیدات خود را در آینده بیشتر با ذائقه‌ی آنان نزدیک کند.

ولی اطلاعات بد است، اگر حریم خصوصی شما را از بین ببرد. یا اگر علیه منافع شخصی و جمعی شما بکار گرفته شود.

آن طور که به نظر می‌رسد، فیس‌بوک تلاش بسیار زیادی برای حفظ امنیت اطلاعات کاربرانش بکار می‌برد. منطقاً هم اگر به موضوع نگاه کنیم، باید هم این‌طور باشد. چرا که این موضوع می‌تواند برایش بسیار حیاتی باشد. اگر کاربران پی ببرند که فیس‌بوک نمی‌تواند از اطلاعات شخصی‌شان درست محافظت کند، لقایش را بر بقایش خواهند بخشید و این یعنی پایان امپراطوری! پس تمام سعیش را برای حفظ حریم خصوصی افراد خواهد کرد.

اما این‌که آیا فیس‌بوک از اطلاعات کاربرانش برای مقاصدی استفاده می‌کند که برخلاف منافع ملی یا شخصی افراد باشد، سوالی است که به همین سادگی‌ها نمی‌توان به آن پاسخ داد: شاید بله و شاید هم نه! من نتوانستم سند محکمی برای پاسخ به این سوال بیابم. اما مطالب فارسی که در این باره یافت می‌شود، اغلب بی‌اساس و بیشتر تبلیغاتی هستند.

آن‌چه که درباره‌ی سرویس‌های اینترنتی مثل فیس‌بوک صدق می‌کند این است که به هر حال کاربر محور هستند. یعنی اطلاعات را براساس آن‌چه که کاربران در اختیارشان قرار می‌دهند، کسب می‌کنند. یعنی این‌که چه اطلاعاتی را در اختیار فیس‌بوک قرار دهید، کاملاً در اختیار شماست. پس اگر اطلاعات استراتژیکی را که ممکن است علیه خودمان یا کشورمان بکار گرفته شود را در آن منتشر نکنیم، نباید نگرانی در این باره داشته باشیم. لذا اگر کاربران ناآگاهی پیدا شوند که اطلاعات محرمانه یا شخصی زندگی‌شان را در فیس‌بوک، بصورت عمومی منتشر کنند، ما نباید انگشت اتهام را به سوی فیس‌بوک بگیریم. و شاید بهتر است بجای بافتن انواع توهمات توطئه‌محور، سعی کنیم آگاهی عمومی را در این رابطه بالا ببریم.

اما گذشته از این‌ها معتقدم این حجم وسیع اطلاعاتی، آن هم بصورتی که در حال تک قطبی شدن است، می‌تواند خطرناک باشد. به هر حال همیشه قدرت مطلق می‌تواند خطرناک باشد. شاید بهتر باشد فکری برای این موضوع شود.

ماشین پول‌ساز

یکی از عمده‌ترین اتهاماتی که در اکثر مقالات به فیس‌بوک وارد می‌شود، نحوه‌ی کسب درآمد این شرکت چند میلیارد دلاری است. معمولاً این سوال مطرح می‌شود که این حجم عظیم درآمدی از کجاست؟ و در ادامه اتهام فروش اطلاعات خصوصی کاربران به سرویس‌های اطلاعاتی ابردولت‌ها را مطرح می‌کنند.گرچه هیچ سندی در این رابطه وجود ندارد، و شاید این اتهام واقعاً هم وارد باشد، اما به نظر من اگر هم چنین باشد، منطقاً فیس‌بوک هرگز نباید درآمدهای حاصل از این راه را بصورت عمومی اعلام کند. چرا که همین امر مسلماً موجب فاصله گرفتن کاربران از این شبکه‌ی اجتماعی  خواهد شد.

اما آن‌چه که شاید برای کاربران ایرانی عجیب و غیرواقعی تلقی شود، در دنیای امروز یکی از بهترین راه‌های کسب درآمد است. شاید در کشورهای عقب مانده و کمتر توسعه یافته، به دلیل ضعف آگاهی‌های عمومی درباره‌ی اینترنت و در نتیجه عمیق نبودن نفوذ این تکنولوژی در جامعه، تبلیغات آن‌لاین و تحت وب کمتر به چشم آید و اصلاً در حد یک صنعت درآمدزا شناخته نشود. اما در کشورهای توسعه یافته و پیشرفته، این امر به گونه‌ای دیگر است.

یک شبکه‌ی اجتماعی تحت وب با بیش از ۷۰۰ میلیون کاربر عضو، که از پر ترافیک‌ترین سایت‌های اینترنتی در جهان به شمار می‌رود، و حجم وسیعی از اطلاعات کاربران عضوش را در اختیار دارد، یک بنگاه تبلیغاتی ابرقدرت و فوق‌العاده به حساب می‌آید.

حتماً قبول دارید که رنکینگ و تعداد بازدید یک سایت در تبلیغات آن بسیار موثر است. و هرچه این معیارها بیشتر باشد، قیمت تبلیغات در آن سایت نیز می‌تواند بالاتر باشد. حالا خودتان تصور کنید که وب‌سایتی که بنا بر آمار الکسا، دومین سایت پربازدید جهان است، چقدر می‌تواند ارزش تبلیغاتی داشته باشد!

تازه این‌ها برگ برنده‌ی فیس‌بوک در صنعت تبلیغات آن‌لاین محسوب نمی‌شوند. تصور کنید که اگر چنین اَبَر سایتی، تبلیغات هوشمند هم داشته باشد، چه خواهد شد!

با توجه به اطلاعاتی که فیس‌بوک از کاربرانش در دست دارد، می‌تواند در تبلیغات هوشمند نیز حرف اول دنیا را بزند. منظور از تبلیغات هوشمند، تبلیغاتی است که در شرایط خاص نمایش داده می‌شوند. برای مثال اگر یک رستوران از فیس‌بوک بخواهد، تبلیغاتش را به تمام افراد آن‌لاینی که در شعاع چند فرسنگی آن قرار دارند، نمایش دهد، این امکان برای فیس‌بوک با توجه به ابزارهای ردیابی که با اجازه‌ی خود کاربران، روی پروفایل‌شان فعال می‌شود، وجود دارد.

یا فرض کنید یک شرکت تولیدکننده‌ی لوازم آرایشی، از فیس‌بوک بخواهد تا تبلیغاتش را برای همه‌ی خانم‌های بین سنین ۱۸ تا ۳۰ سال، در کشورهای منتخب نمایش دهد. یا مثلاً یک ناشر کتاب‌های مذهبی می‌تواند از فیس‌بوک بخواهد تا تبلیغ فلان کتابش را به همه‌ی کاربران شیعه‌اش نمایش دهد.

صنعت تبلیغات اینترنتی در حال حاضر یکی از پردرآمدترین صنایع دنیاست و حالا تصور کنید که فیس‌بوک با این حجم وسیع اطلاعاتی که در اختیار دارد و با آن می‌تواند هوشمندترین انواع تبلیغات تحت وب را مدیریت کند، چه سایت پرارزش و درآمدزایی می‌تواند باشد!

اما با این حال تبلیغات تنها راه کسب درآمد فیس‌بوک نیست. همان‌طور که پیش‌تر گفتم، فیس‌بوک یک منبع عظیم اطلاعاتی است. لذا می‌تواند این اطلاعات را در جهت تحقیقات میدانی به فروش برساند. قبلاً درباره‌ی سختی‌های کسب اطلاعات در دنیای حقیقی نوشتم. اما حالا فیس‌بوک یک جامعه‌ی آماری بزرگ از کشورهای مختلف در اختیار دارد که به دلخواه خویش، اطلاعات شخصی‌شان را در اختیار این شبکه قرار داده‌اند. لذا شرکت‌های بزرگ تحقیقاتی می‌توانند از این سایت، در ازای پرداخت هزینه، درخواست اطلاعات کنند تا از این طریق تحقیقات خویش را سریع‌تر پیش ببرند.

یکی دیگر از بخش‌های درآمدزای فیس‌بوک، فروش اپلیکیشن‌ها و خصوصاً بازی‌های آن‌لاین است. اگر با شبکه‌ی فیس‌بوک آشنایی داشته باشید، حتماً با انواع و اقسام اپلیکیشن‌ها روبرو شده‌اید. شاید اکثر ما ایرانی‌ها فقط از اپلیکیشن‌ها و بازی‌های رایگان این شبکه استفاده می‌کنیم، و هرگز هم به فکر ارتقا دادن آن‌ها در ازای پرداخت پول نیستیم، اما در حقیقت همین بخش نیز یکی از بازوهای درآمدزای فیس‌بوک به حساب می‌آید. گرچه شاید مثل عوامل دیگر باورش برای‌مان سخت باشد!

فیس‌بوک به مثابه‌ی یک ابزار

شاید اگر فیس‌بوک، این‌قدر بزرگ نمی‌بود، این همه حرف و حدیث و اتهام هم به سویش نشانه گرفته نمی‌شد. فیس‌بوک یک شبکه‌ی عظیم انسانی تحت وب است. انواع و اقسام آدم‌ها روی این شبکه وقت می‌گذرانند و کارهای متنوعی را انجام می‌دهند. همین امر هم موجب جلب توجه‌ی قشرهای مختلف به این سایت می‌شود. سازمان‌های جاسوسی و اطلاعاتی دولت‌های مختلف می‌توانند کشته و مرده‌ی این سایت و آن پایگاه داده‌ی عظیمش باشند. Facebook.com می‌تواند صفحه‌ی آرزومندی هر هکری باشد. آدم‌های کنجکاو زیادی هستند که دوست دارند از پشت میله‌های محدودیت بگذرند و در پروفایل خصوصی دیگران پرسه بزنند. ولی آیا مقصر این صحنه فیس‌بوک است؟!

فیس‌بوک با همه‌ی عظمتش هنوز هم فقط یک ابزار است. سرویسی‌ است که به شما اجازه می‌دهد تا یک زندگی مجازی تشکیل دهید. این شمایید که خدای پروفایل‌تان هستید. این شما هستید که تعیین می‌کنید فیس‌بوک چه چیزهایی را بداند یا به چه قسمت‌هایی دسترسی داشته باشد. شاید فیس‌بوک هرقدر که بزرگتر می‌شود، بیشتر تشنه‌ی کسب اطلاعات باشد، اما هنوز نمی‌توان ادعا کرد که فیس‌بوک بر همه چیز احاطه دارد و هر اطلاعاتی را می‌تواند براحتی بدزدد!

فیس‌بوک یک کشور است. به نظر من تمام سعی‌ش را می‌کند تا از ساکنینش محافظت کند. گرچه با همه‌ی این‌ها هنوز هم ممکن است حفره‌هایی برای نفوذ و ضربه خوردن وجود داشته باشند، اما در برابر این عظمت خدشه‌دار، هنوز هم یک کاربر عادی، به عنوان کوچکترین سلول این شبکه، با رعایت نکات امنیتی می‌تواند غیرقابل نفوذ باقی بماند.

به خودمان کمک کنیم

به اعتقاد من حالا فیس‌بوک غیر قابل محار است. آن‌قدر در جهان گسترده شده و آن قدر حتی در لایه‌های پایینی کاربران اینترنتی نفوذ پیدا کرده است، که دیگر نمی‌توان به زور فیلتر کردن یا انتشار مطالب علیه آن از زبان عده‌ای کم آگاه، با هدف ایجاد رعب، جلوی آن را گرفت! در این زمانه بهتر است، به دوستان خودمان امنیت را بیاموزیم. بیاییم بجای اینکه خودمان را در خانه حبس کنیم، بیاموزیم که چطور در اجتماع باید ایمن ماند. یاد بدهیم که راه‌های کاربری درست در فیس‌بوک چیست. چه چیزهایی باید انتشار یابد، گروه‌های دوستان را چطور باید مدیریت کرد، چطور باید گلیم کنترلرهای فیس‌بوک را مرزبندی نمود و…

به هر حال من زندگی در فیس‌بوک را دوست می‌دارم، شما چطور؟!

لینک پد؛ سرزمین لینک‌ها

بعد از گسترش یافتن گوگل ریدر، یکی از تحولاتی که در دنیای وب بوجود آمد، کمرنگ شدن سرویس‌های اشتراک لینک بود. مدتها بود که دیگر خبری از Delicious و سایت‌های مشابه آن نبود. اما با تغییرات اخیری که در سیستم گوگل‌ریدر بوجود آمد و اشتراک گذاری در آن متفاوت‌تر شد، به نظر می‌رسد که بار دیگر نیاز به سرویس‌های اشتراک گذاری احساس شود.

نکته‌ی دیگری که درباره‌ی سرویس‌های اشتراک گذاری به ذهن می‌رسد این است که برخلاف سرویس‌های دیگری مثل انواع شبکه‌های اجتماعی، نمونه‌های جهانی آن مثل Digg درمیان کاربران ایرانی محبوبیت پیدا نمی‌کنند. که شاید مهم‌ترین دلیل آن تفاوت اکثریت زبانی باشد اما به هرحال به نظر می‌رسد که می‌توان با وجود خاص شدن سرویس‌هایی مثل بالاترین، نیاز به یک سرویس اشتراک گذاری لینک خوب را در وب فارسی احساس کرد.

لینک پد یک سرویس اشتراک گذاری نوپای فارسی زبان است. آنطور که به نظر می‌رسد مدیران این سرویس دوست ندارند راه سایت‌هایی چون بالاترین را در پیش گیرند، آن‌ها معتقدند که سیاست، موضوع خطرناکی‌ست و با توجه به حساسیتی که در ایران دارد، این خطر چندین برابر است. لذا آنان سعی می‌کنند که از موضوعات حساسیت برانگیز دوری کنند تا دچار مسدودیت نشوند و بتوانند در دسترس همگان باشند.

در صفحه‌ی درباره و وبلاگ لینک پد می‌توانید بیشتر درباره‌ی کارهایی که این گروه برای یک مشت لینک می‌کنند، اطلاعات کسب کنید! اینجا هم می‌توانید پروفایل مرا در لینک پد ببینید.

به نظر من لینک پد می‌تواند آینده‌ی خوبی در وب فارسی داشته باشد. اما پیشنهاد می‌کنم که به فکر ابزارها و گجت‌های بیشتری باشند. نسخه‌ی موبایلی و افزونه‌ی وردپرسی می‌تواند از ابزارهای الزامی باشد. حتی اگر بتوانند به فکر راهی باشند که سیستمی شبیه به لینکدونی هم بتوان در آن تعریف نمود و روی وبلاگ‌ها نصب کرد، به نظرم خیلی خوب می‌شود.

به هر حال پیشنهاد می‌کنم که اگر اهل لینک خوانی هستید، حتماً به لینکـ پد بپیوندید…

HootSuite؛ پیشخوان شبکه‌های اجتماعی

یکی از سردرگمی‌های دنیای دیجیتال امروز، تعدد شبکه‌های اجتماعی دوست‌داشتنی است. فعالیت همزمان در شبکه‌هایی مثل توئیتر، فرندفید، فیس‌بوک، گوگل پلاس، و بخصوص به روز کردن Status آن‌ها می‌تواند کمی مشکل‌ساز باشد. و در چنین وضعیتی بود که وب‌سرویس‌هایی مثل ping.fm که امکان به روزرسانی همزمان Social Networkها را فراهم می‌آورند، گسترش یافتند.

HootSutie هم یکی از پیش‌خوان‌های مدیریت و حضور همزمان در چندین سرویس اجتماعی مختلف است. به کمک این وب‌سرویس شما قادر خواهید بود تا با صرفه‌جویی در زمان، چندین شبکه‌ی اجتماعی، از جمله Twitter و Facebook را در کنار همدیگر مانیتور کنید و مطالب‌تان را تنها با یک کلیک در همه‌ی آن‌ها انتشار دهید.

همچنین به کمک این ابزار شما قادر خواهید بود، مطالب منتشره‌ی خود در رسانه‌های اجتماعی را ردگیری کنید و گزارش‌های آماری از آن‌ها استخراج نمائید.

زمان‌بندی کردن برای انتشار پیام در آینده، یکی دیگر از امکانات فوق‌العاده‌ی هوت‌سوئیت است. بدین ترتیب و با این امکان شما مطمئن خواهید بود که ارسال هیچ پیامی را فراموش نخواهید کرد و آن‌لاین بودن و به روز بودن خود را تاحدودی تضمین خواهید نمود!

یکی دیگر از ویژگی‌های مهمی که این روزها، یک وب‌سرویس خوب حتماً باید داشته باشد، دارا بودن اپلیکیشن برای انواع تلفن‌های همراه و تبلت‌هاست. HootSutie برای آیفون/آی‌پد، و سیستم‌های آندرویدی و بلک‌بری، بصورت جداگانه اپلیکیشن مخصوص ارائه می‌کند. و بدین ترتیب همراه همیشگی شما محسوب می‌گردد!

HootSutie ویژگی‌های خوب دیگری هم دارد که حتی این امکانات با پرداخت هزینه، بیشتر هم می‌شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این باره می‌توانید این صفحه را ببینید.

با توجه به گشت و گذاری که در چند روز اخیر در سرویس‌های این‌چنینی داشتم، به نظر من هوت‌سوئیت می‌تواند اکثر خواسته‌های یک کاربر اجتماعی را برطرف کند. پیشنهاد می‌کنم که حتماً سری به آن بزنید.

پی‌نوشت:  با تشکر از احسان نوروزی برای آشنا کردن من با هوت سوئیت!

از داناترین‌ها بپرسید!

یکی از ویژگی‌های خوب وب، وجود انجمن‌ها و سایت‌های پرسش و پاسخ است. جایی که کاربران کم اطلاع درباره‌ی یک موضوع خاص می‌توانند سوالات‌شان را مطرح کنند و پاسخش را -اغلب بدون هیچ چشم‌داشتی- از خبره‌ها بگیرند. حتی گاهی اوقات همین پرسش و پاسخ‌ها مهمترین منابع برای یادگیری یک موضوع خاص می‌شوند.

گرچه اغلب با مطرح شدن موضوع پرسش و پاسخ، به یاد انجمن‌ها و فروم‌ها می‌افتیم، اما به نظرم با وجود پیشرفت‌های جدید وب و بالا رفتن ورژن پویایی، انجمن‌ها حالا صورتی ابتدایی در وب محسوب می‌شوند که اغلب چهره‌شان خسته‌کننده و گاهاً حتی آزاردهنده است. شاید حالا وقت آن رسیده تا به سرویس‌های جدیدتری فکر کنیم.

داناترین، یکی از همین سرویس‌های جدید پرسش و پاسخی‌ست. جایی‌ست که اگر از شلوغی انجمن‌های گفت و گوی سنتی خسته شدید و می‌خواهید در یک محیط وب۲ و همگام با سایر کاربران برای پرسش‌های خود در موضوع فناوری اطلاعات، پاسخی بیابید، حتماً باید سری به آن بزنید.