[بلاگ‌نما] دل‌زده

«بلاگ‌نما» سرفصل جدیدی است که طی آن می‌کوشم تا به معرفی وبلاگ‌های خوبی که ارزش دیده شدن را دارند، بپردازم. سعی من بر این است که این معرفی‌نامه‌ها حتی‌الامکان کوتاه باشند اما برای آن‌که حق مطلب بخوبی ادا گردد، تصمیم گرفتم تا نویسنده‌ی وبلاگ‌ها خودشان به معرفی وبلاگ‌شان بپردازند، البته ذیل سوالات یکسانی که ازشان می‌پرسم.

امیدم بر آن است که این حرکت از یک سو ترغیبی شود برای ادامه‌ی فعالیت نویسندگان خوب و از سوی دیگر دری باشد برای یافتن وبلاگ‌های خوب…

دل‌زده


   

دسته‌بندی موضوعی وبلاگ

آزاد و روزمره و مناسبتی. در قالب بیان دیدگاهها

نویسنده

سیدمحمود سیفی نیا، فارغ‌التحصیل مهندسی مکانیک

شروع فعالیت

فعالیت وبلاگی از سال ۱۳۸۰ ولی در وبلاگ دلزده از ۴ مرداد سال ۸۵

تعداد پست‌های وبلاگ تا امروز

۵۶۴ پست

منابع تهیه‌ی مطالب

معمولا دیدگاههای خودم است با مراجعه به اینترنت و جستجوی مطالب مرتبط

ویژگی‌های وبلاگ

ویژگی خاصی ندارد. به جز این که هنر کرده و تا امروز سرپا مانده! برعکس بسیاری از دوستان که نگاه به بلاگرول انسان را متاسف می‌کند. برای خودم می نویسم

[بلاگ‌نما] یوتاب

«بلاگ‌نما» سرفصل جدیدی است که طی آن می‌کوشم تا به معرفی وبلاگ‌های خوبی که ارزش دیده شدن را دارند، بپردازم. سعی من بر این است که این معرفی‌نامه‌ها حتی‌الامکان کوتاه باشند اما برای آن‌که حق مطلب بخوبی ادا گردد، تصمیم گرفتم تا نویسنده‌ی وبلاگ‌ها خودشان به معرفی وبلاگ‌شان بپردازند، البته ذیل سوالات یکسانی که ازشان می‌پرسم.

امیدم بر آن است که این حرکت از یک سو ترغیبی شود برای ادامه‌ی فعالیت نویسندگان خوب و از سوی دیگر دری باشد برای یافتن وبلاگ‌های خوب…

یوتاب

دسته‌بندی موضوعی وبلاگ

وبلاگ شخصی، شامل دلنوشت ها و گاهی بیان دغدغه های شخصی، ارایه مطالب درباره وردپرس و قالب و افزونه های رایگان وردپرس

نویسنده

محسن ملک محمدی از روستای حاجی آباد دزفول، اولین کسی هستم که در محل زندگی خودم اینترنت رو آوردم! چه برسه به سایت داشتن، من در شرایط بسیار نامساعدی وبلاگ داری می کنم.

شروع فعالیت

فعالیت وبلاگنویسی از سال ۸۳ به طور پراکنده در وبلاگ های مختلف

شروع فعالیت یوتاب از آذر ماه سال ۱۳۸۸ بوده

تعداد پست‌های وبلاگ تا امروز

۵۳۱ نوشته، البته متاسفانه چندبار بدلیل هک و نداشتن بکاپ نوشته هایی رو از دست دادم.

منابع تهیه‌ی مطالب

تجربیات و ذهنیات خودم، سطح وب، کتابها و مطالعات پراکنده ای که دارم.

ویژگی‌های وبلاگ

ساده بودن و در عین حال برخی مواقع مطالب مفید در زمینه های مختلف، ارائه مطلب در موضوعات گوناگون، ارائه پوسته ها و افزونه های وردپرس به شکل کاملا رایگان، طراحی سبک و بارگذاری سریع صفحات هر چند طرح اصلی قالب برگرفته از وبلاگ شخصی دیگری است.

آدرس شبکه‌های اجتماعی

بعلت مشغله کاری فعالیت خاصی در شبکه های اجتماعی ندارم البته گاهی به میکروبلاگ وطنی دنبالر سرک میکشم اونم بیشتر بخاطر دوستی نزدیک با نیما صابری مدیر این میکروبلاگ هست

[بلاگ‌نما] نوشته‌های پراکنده یک مسعود

از خیلی پیش‌ترها دوست داشتم تا در بخشی از پست‌های بلاگ‌نوشت به معرفی وبلاگ‌های دیگر بپردازم، تا اینکه بالاخره با دعوت اخیر وبلاگ یک پزشک، استارت این کار زده شد.

«بلاگ‌نما» سرفصل جدیدی است که  از این پس طی آن می‌کوشم تا به معرفی وبلاگ‌های خوبی که ارزش دیده شدن را دارند، بپردازم. سعی من بر این است که این معرفی‌نامه‌ها حتی‌الامکان کوتاه باشند اما برای آن‌که حق مطلب بخوبی ادا گردد، تصمیم گرفتم تا نویسنده‌ی وبلاگ‌ها خودشان به معرفی وبلاگ‌شان بپردازند، البته ذیل سوالات یکسانی که ازشان می‌پرسم.

امیدم بر آن است که این حرکت از یک سو ترغیبی شود برای ادامه‌ی فعالیت نویسندگان خوب و از سوی دیگر دری باشد برای یافتن وبلاگ‌های خوب…

نوشته‌های پراکنده یک مسعود


    

دسته‌بندی موضوعی وبلاگ

نقد فیلم و سریال، موسیقی، داستانک های مدیریتی، معرفی کتب مختلف

نویسنده

مسعود زمانی

شروع فعالیت

نوشتن در سایت خودم را از «۲۹ دی ۱۳۸۹» آغاز کردم و در وبلاگ میهن بلاگی قبلی که از آن‌جا به این سایت کوچ کردم، این مهم از تاریخ «۸ آذر ۱۳۸۸» میسر شد. قبل از آن فعالیت بلاگری بسیار کم و محدودی داشتم و بیشتر خواننده خوب و پیگیری بودم تا اینکه نویسنده… و البته مقادیر متنابهی نوشته کاغذی دارم که هنوزم نمیدونم باهاشون چیکار کنم.

تعداد پست‌های وبلاگ تا امروز

۱۲۳ پست

منابع تهیه‌ی مطالب

منبع من فیلم‌ها و سریال‌ها و ترانه هایی است که می‌بینم و می‌شنوم و البته کتابهایم. خیلی دوست دارم که تجربیات کاری خودم در حوزه دستاوردهای جدید علمی و مدیریت فناوری‌های Hi-Tech را نیز در این‌جا بیان کنم که هربار به دلیل ملاحظاتی این امر میسر نگشته است. گرچه در برخی موارد اشاراتی هم به آن‌ها داشته‌ام.

ویژگی‌های وبلاگ

اینجا خانه (نه دوم که شاید اصلی!!) من است، شکر خدا طیف دوستانم در زندگی بسیار گسترده بوده (روحیات، جایگاه اجتماعی، تحصیلات، طبقه شغلی و عقاید)، از همین رو همیشه دوست داشتم بستری فراهم کنم تا هرکس (فارغ از عقیده و روحیه و سن) بتواند با مطالب آن براحتی ارتباط برقرار کند و هر خواننده را به عنوان فرصتی بالقوه برای دوستی می‌بینم.

در این وبلاگ تلاش داشته‌ام تالیف کنم و نه ترجمه و تاکنون از هیچ مطلب ترجمه‌شده‌ای استفاده نکرده‌ام. سعی من بر این بوده است که مکنونات قلبی و دریافت درونی خودم رو به زبان ساده و مانند صحبت دو دوست با یکدیگر بنویسم. معتقد به اصلی هستم که خودم بهش «باکره نویسی» میگویم… شاید اسمش یکم شائبه برانگیز باشه ولی بهش خیلی ایمان دارم. اغلب نوشته هایم (بخصوص روی کاغذ و غیربلاگی) را یکضرب نوشته‌ام و قبل از انتشار بجز غلط‌های املایی و انشایی چیز دیگری را در آن ویرایش نمیکنم… مطمئنم که حس واقعی‌تر و دلنشین‌تری در نوشته های اینچنینی وجود دارد. همچنین با توجه به اینکه مقوله آموزش همیشه یکی از دغدغه های اصلیم بوده و هست، سعی کرده‌ام به تناسب و تا جایی که ممکن است برای مطالبم ریفرنس و مرجع (معتبر) داشته باشم و فرصت برای مطالعه بیشتر را برای خوانندگان فراهم آورم. برای ترانه‌هایی که توی وبلاگ میزارم یه قانونی وضع کردم که همیشه زیرنویس‌دار باشند تا مخاطبم بتونه بهتره با فضایی که توی متن از اون ترانه تصویر کردم، ارتباط بهتری برقرار کند. مخاطبان خوب و بافرهنگی دارم که تنها دلیل ادامه مسیر وبلاگ نویسی برای من بوده‌اند، مخاطبانی که غنای فرهنگی جاری در کامنتها و ایمیل‌هایشان همیشه برایم ستودنی بوده و خواهد بود. در پایان مثل همیشه از دکتر مجیدی عزیز که همیشه مشوق و انگیزه‌بخش من در این مسیر بوده‌اند کمال تشکر را دارم.

گپ‌زنی با آرش آبادپور (کمانگیر) درباره‌ی Bobs 2012

حتماً در جریان هستید که نهمین دوره‌ی مسابقات انتخاب وبلاگ‌های ممتاز دوئچه‌وله (The Bobs) در حال برگزاری است. و همان‌گونه که قبلاً هم نوشتم، به لطف دوستان، بلاگ‌نوشت هم یکی از کاندیداهای بخش وبلاگ‌های فارسی است. به همین خاطر و برای اینکه بیشتر با اهداف این برترگزینی و حال و هوای آن آشنا شویم، با داور ایرانی این مسابقات، گپی زدم و از وی چند سوال پرسیدم:

اساس جوایز وبلاگ‌های ممتاز دوئچه‌وله بر چیست؟ چرا دوئچه‌وله تصمیم گرفته تا چنین مسابقاتی را برگزار کند؟

دویچه‌وله از ابتدا که این برنامه را برگزار کرد قرار بود وبلاگستان‌های مختلف را به هم وصل کند و نوعی تشویق برای وبلاگ‌نویس‌ها هم باشد. در آن زمان رسانه‌های بزرگ هنوز ارتباطی با وبلاگ‌نویسان نداشتند و وبلاگ‌نویسان تحت فشار دولت‌هایشان بودند. این برنامه قرار بود این ارتباط را ایجاد کند و وبلاگ‌نویسان را به مخاطبان بیشتری معرفی کند.

آن طور که به یاد دارم، زبان فارسی، از زبان‌هایی بود که از نخستین دوره‌ی این مسابقات حضور داشته. فکر می‌کنی چرا؟

وبلاگ‌های فارسی در دور اول این برنامه شرکت‌ نداشتند که گویا نامه‌ای نوشتند و ابراز نارضایتی کردند و دویچه‌وله هم بالاخره فارسی را به زبان‌های مسابقه اضافه کرد.

فکر می‌کنم یک بخش ِ بزرگ ِ مساله، و این برداشت ِ شخصی ِ من است، این است که اولا فارسی‌زبانان دچار نوعی بحران رسانه‌ای هستند. یعنی ما رسانه‌های زیادی نداریم که حرف‌مان را بزند، و همین است که وبلاگ می‌نویسیم و زیاد هم می‌نویسیم. در چنین وضعیتی منطقی است که رسانه‌ی دویچه‌وله تلاش کند به وبلاگ‌نویسان نزدیک‌تر شود و وبلاگ‌نویسان هم انگیزه داشته‌باشند که با شرکت در برنامه‌ای که دویچه‌وله ترتیب داده دایره‌ی مخاطبان‌شان را گسترش بدهند.

چطور شد که شما بعنوان داور این مسابقات انتخاب شدی؟

من یک‌سال نامزد این برنامه بودم که البته جایزه را نبردم. سال بعد، که پارسال می‌شود، باهام تماس گرفتند که دوست‌داریم شما داوری کنی. می‌دانم که ترجیح می‌دادند داور ساکن ایران باشد، اما به‌دلایلی وبلاگ‌نویسان ایرانی ِ ساکن ِ ایران ترجیح نمی‌دهند درچنین برنامه‌ای شرکت کنند. از طرف ِ دیگر این‌که من در یک کشور انگلیسی‌زبان زندگی می‌کنم نکته‌ی خوبی بود، چون داور لازم است بتواند به زبان انگلیسی از نامزدها دفاع کند. من وبلاگ‌نویس هم بودم و دوستان زیادی در وبلاگستان داشتم. نپرسیده‌ام، اما به‌نظرم این شد که سراغ من آمدند. من هم البته علاقه‌مند بودم با وبلاگ‌نویسان بیشتری آشنا بشوم و فضای رسانه را بهتر بشناسم.

سال ِ گذشته بعد از پایان برنامه‌ی داوری، مدیر ِ بخش ِ ایران برنامه گفت که از کارم راضی بوده‌اند و علاقه‌مند هستم سال بعد هم کار را ادامه بدهم. من هم‌چنان انگیزه‌ی خوبی برای ادامه داشتم و این شد که برای سال دوم هم داور برنامه ماندم.

در داوری بین وبلاگ‌ها، چه چیزهایی را معیار قرار می‌دهی؟

من چند تا خط قرمز دارم. وبلاگی که نفرت‌پراکنی کند یا حریم شخصی مردم را نقض کند با تشویق به خشونت کند به‌نظر من معیارهای شرکت در این برنامه را ندارد.

وبلاگ باید دایره‌ی مخاطب داشته باشد. اگر ندارد، یعنی هنوز جای کار دارد تا در مقیاس بزرگ‌تری مطرح بشود. مخاطب را از نظرات زیر نوشته‌ها و ارجاع‌ها و هم‌خوان‌ها در شبکه‌های اجتماعی اندازه می‌گیرم.

از حال و هوای داوری The Bobs بیشتر برای‌مان بگو. چقدر از وقتت را صرف این کار می‌کنی؟ در جلسات با سایر داورها چه مسائلی را مطرح می‌کنید؟اگر خاطره‌ای هم از این نشست‌ها داری با ما در میان بگذار.

یک خاصیت خیلی جالب این برنامه این است که آدم‌هایی با پشت‌زمینه‌های خیلی مختلف می‌آیند. یعنی در یک اتاق یک نفر روس نشسته و یک نفر بحرینی و یک نفر چینی و الی آخر. آدم‌ها انگیزه و اشتیاق دارند. مثل این است که یک‌هو افتاده‌ای وسط سازمان ملل. قبل از جلسه دسته‌جمعی می‌رویم شام و نهار و همه تلاش می‌کنند نامزدهای‌شان را به هم معرفی کنند. آدم یاد می‌گیرد که دنیا خیلی بزرگ است.

خیلی کار راحتی نیست که یک وبلاگ فارسی را به مخاطب غیرفارسی زبان معرفی کنی. مثلا اینکه «این وبلاگ خیلی با‌حال‌ه»، خب این خوب نیست. به آدم فارسی‌زبان می‌شود گفت «فلانی خیلی خوب‌ه برو بخون» و می‌رود و می‌خواند. توی جلسه اما ده دقیقه وقت داری و باید نامزدت را معرفی کنی.

خاطره‌ی من مال پارسال‌است که یکی از نامزدها، که برنده هم شد، را من خیلی رویش انگیزه داشتم. خیلی خوب کار می‌کرد. یکی از ویدیوهایش را گذاشتم در اتاق کنفرانس پخش شود و روش شروع کردم حرف زدن. ویدیو یک لحظه‌ی اوج دارد که تنظیم کردم که حرفم دقیقا همان‌جا به این برسد که «و ما به این دلیل معتقدیم این نامزد بهترین است» و ویدیو به اوج‌اش رسید و چند دقیقه بعد دست‌های زیادی بالا رفت و ما رای را بردیم. لحظه‌ی نابی بود. یکی که من نمی‌شناختمش کار کرده‌بود و حالا داشتند ازش قدردانی می‌کردند.

جوایز The Bobs 2012 چه هستند؟

جایزه‌های امسال مجموعی از جایزه‌های هرسال هستند، مثل «بهترین وبلاگ» و «بهترین وبلاگ فارسی» و «بهترین کانال ویدیویی» و از این دست، به‌اضافه‌ی یک جایزه‌ی «آموزش و فرهنگ». این جایزه‌ی ویژه به وبلاگ‌هایی اهدا می‌شود که در راه ایجاد گفت‌وگو بین فرهنگ‌ها تلاش می‌کنند. اما درباره‌ی جایزه‌ی نقدی امسال اطلاع ندارم!

به یاد ندارم که گزارش مفصلی از مراسم اختتامیه این مسابقات – حداقل به زبان فارسی – دیده باشم. آیا می‌شود امیدوار بود که امسال پوشش گسترده‌تری به زبان فارسی داشته باشیم؟

همیشه گزارش‌هایی بوده است. حتی یک‌سال یادم است که من برنامه‌ی اهدای جوایز را زنده می‌دیدم. امسال هم حتما پی‌گیری می‌کنم که گزارش برنامه در شبکه‌های اجتماعی هم هم‌خوان بشود. و البته خودم هم سعی می‌کنم مفصل از جلسه‌ی نهایی انتخاب برندگان توییت کنم. برنده‌ها را البته نمی‌توانم توییت کنم. این یکی را باید از وب‌سایت دویچه‌وله خبرش را بگیری.

اگر حرف ناگفته‌ای مانده، خوشحال می‌شوم بشنوم.

ممنونم از تو که زحمت زیادی در وبلاگستان می‌کشی. ممنونم از همه‌ی کسانی که با وضعیت اینترنت ِ نامناسب زحمت می‌کشند و در این برنامه شرکت می‌کنند. مهم این است که با هم حرف بزنیم. بقیه‌اش مهم نیست. تفاوت زیاد هست، اما مهم این است که حرف بزنیم. اگر حرف بزنیم، برنده‌ایم. اگر حرف نزنیم همه‌مان بازنده‌ایم. مهم فقط همین است.

بلاگ‌نوشت در دوئچه‌وله ۲۰۱۲

اگر در بلاگ‌نوشت گوگل کنید، متوجه خواهید شد که «وبلاگ‌»ها و اتفاقاتی که درباره‌ی آن‌ها می‌افتد یکی از علایق مهم من هستند. مثلاً روز بلاگستان فارسی را پاس می‌دارم، تا آن‌جا که بتوانم از جشنواره‌ها و مسابقات وبلاگی می‌نویسم، یا اینکه ایده‌هایی را برای بازی‌های وبلاگی پیشنهاد می‌کنم و…؛ همه‌ی این‌ها به این خاطر است که یک بلاگستان پویا را دوست می‌دارم و از بودن در کنار دوستان وبلاگ‌نویس لذت می‌برم.

پیش از این، بارها تاکید کرده‌ام که وبلاگ‌ها، یک هویت نشأت گرفته از افکار و عقاید آدم‌های پشت‌شان هستند و هرطور که باشند، خوب و بد ندارند. حتی گفته‌ام که نباید وبلاگ‌نویس جشنواره‌ای بود و خودم هرگز با این هدف، بلاگ‌نوشت را به روز نکرده‌ام. در کنار همه‌ی این‌ها باید اعتراف کنم که متاسفانه به دلایل مختلف مدت‌هاست که برخلاف میل باطنی‌ام نتوانسته‌ام وبلاگ‌نویس خوبی باشم. و این خوب نبودن حتی در سال‌های اخیر بدتر هم شده است! حالا تصور کنید که در چنین حال و روزی، در حین گودرگردی، بصورت اتفاقی از طریق وبلاگ یک دوست خوب و قدیمی، متوجه شوی که وبلاگت کاندیدای بهترین وبلاگ فارسی در دوئچه‌وله ۲۰۱۲ شده‌ است!!

البته شخصاً، بلاگ‌نوشت را در حد و اندازه‌های عنوان «بهترین وبلاگ فارسی» نمی‌دانم. اما به هر حال از دوئچه‌وله بخاطر بها دادن به وبلاگ‌ها و همچنین از آرش آبادپور عزیز بخاطر لطفی که در قرار دادن بلاگ‌نوشت در لیست کاندیداها به خرج داد، سپاسگزارم.

پیشنهاد می‌کنم وبلاگ‌های کاندیدا را به لیست وبلاگ‌هایی که می‌خوانید اضافه کنید (مسلماً انتخاب آن‌ها به بدی انتخاب بلاگ‌نوشت نبوده است) :

در لیست بهترین وبلاگ‌های فارسی: نارنجینسوان مطلقه معلقهمرثیه‌های خاکبزرگ‌راه، رسیدنکتابلاگوقایع روزانه یک دانشمندآقا اجازه؟خیزرانKhersMarde Mokhtasar و در بین بهترین وبلاگ‌ها، پنجره التهاب .

دیگر کاندیداهای ایرانی عبارتند از:

بالاترین در بخش بهترین استفاده از تکنولوژی در مصارف اجتماعی

کمپین ۹۹ در بخش جایزه گزارشگران بدون مرز

علیرضا ۲۴ در بخش بهترین کانال ویدئویی

درسنامه در بخش جایزه ویژه آموزش و فرهنگ

جالب است بدانید که صفحه فیس بوک Israel-Loves-Iran‌ هم در بخش بهترین کمپین فعالان اجتماعی جز کاندیداها می‌باشد!