بایگانی برچسب: فیلم

فروشنده

قبل از اینکه به تماشای «فروشنده» اصغر فرهادی بروم، برآیند نظراتی که درباره‌ش به گوشم رسید، حاکی از آن بود که اکثریت از فیلم راضی نبودند. در برخی از محافل هم مثل فیلم‌های قبل فرهادی، سخن از این بود که این فیلم تصویر سیاهی از جامعه‌ی ایران را به نمایش می‌گذارد! اما به نظر من «فروشنده» فوق‌العاده‌ترین اتفاقی بود که در چند سال اخیر در سینمای ایران افتاد.

salesman

فروشنده در جامعه‌ای اتفاق می‌افتد که در آن خوب و بد با آن باریک مرزی که بینشان هست، درست آموزش داده نمی‌شود. جامعه‌ای که با تقدس‌هایش مسخ شده. زنانش محقر و مقصر مانده‌اند. و بدتر از آن اینکه خودشان هم نمی‌خواهند حق‌شان را بستانند، و حتی دست کسانی که می‌خواهند کاری کنند را هم می‌بندند.

در جامعه‌ی فروشنده، حق گم شده، درست و غلط جابجا شده، ترس و احساس ملاک عمل شده و این همه در تار و پود جامعه تنیده است.

و در چنین جامعه‌ای حضور افرادی چون فرهادی را باید قدر دانست، که سیلی‌شان را می‌زنند تا بلکه به خود آییم…

پیامبری که مجیدی به تصویر کشید

وقتی فیلم «محمّد رسول الله» مجید مجیدی را می‌دیدم، نمی‌دانستم که این فیلم جزئی از سه‌گانه است. لذا تصورم این شد که مجیدی قصد داشته تا در تکمیل فیلم «رسالت» مصطفی عقاد، تنها به کودکی پیامبر بپردازد و به جای نمایش دادن دوران رسالت، از معجزات دوران کودکی، و عطوفت و مهربانی ایشان بگوید. اما به نظر من در این صورت هم فیلم مجیدی گیرایی لازم را ندارد.

Mohammad-Majidi

هیجان کم، گذر کند قصه، طولانی بودن زمان فیلم، و بازی نه چندان ماندگار، خصوصاً تماشاگری که در انتظار فیلمی در حد و اندازه «رسالت» و حتی بهتر از آن است را کلافه می‌کند.

البته صحنه‌های فیلم، مرا به یاد فیلم‌هایی همچون «مصائب مسیح» انداخت و خوشحال شدم که صحنه‌ها رنگ و بوی فیلم‌های مطرح جهانی را دارند، اما گاهی به نظر می‌رسید که فیلم از فضای تاریخی و روایی خارج می‌شد و شکلی هنری و گرافیکی برای بیان آموزه‌های دینی به خود می‌گرفت. بخصوص در نیمه‌ی انتهایی فیلم، چنین برداشتی را بیشتر داشتم. و این موضوع در کنار گذر کند داستان در نیمه دوم فیلم، تماشاگر را به نگاه کردن به ساعت خود وامی‌داشت!

 همه می‌دانیم که جامعه مسلمان ایران، با آموزه‌های خاصی از زندگی پیامبر آشنا هستند و در طول زندگی‌شان تکرار این آموزه‌ها موجب می‌شوند که در ذهن‌شان بنشیند، لذا تصور اولیه‌ی اکثریت تماشاگران می‌تواند این باشد که قرار است داستانی را که می‌دانند، ببینند، ولی تصور می‌کنم، اغلب آن‌ها به این باور می‌رسند که این‌گونه نبود و در انتها حتی اطلاعات زیادی را برای نخستین بار به دست آورده‌اند. اما به نظر من همه‌ی قصه هم وضوح کامل نداشت و گاهی ابهاماتی برای بیننده‌ی ناآشنا با روایت‌هایتاریخی باقی می‌ماند، گویا این تصور که بیننده تا اندازه‌ای اطلاعاتی از قبل در ذهن دارد، روی کار تاثیر گذاشته است.

از منظر دیگر، موسیقی فیلم،کاری فاخر و ماندگار به نظر نمی‌رسید. صدایی هم که جایپیامبر سخن می‌راند، و حتی دیالوگی که ادا می‌شد، ابهت لازم را نداشت. صحنه‌هایی که معجزات نبی اکرم را نمایش می‌داد، مو بر بدن سیخ نمی‌کرد. در کل نمی‌توان گفت که روایت مجیدی از «محمد رسول الله» به گونه‌ای است که مسلمان را به مسلمانیش مفتخرتر کند. حتی به حد باید و شاید، نمایان‌گر جذابیت اسلام برای غیر مسلمانان هم نیست. چنان رنگ و بویی هم ندارد که بخواهد در جشنواره‌ها بدرخشد.

ولی با همه این تفاسیر، «محمد رسول الله» بهانه خوبی برای سینما رفتن است. بخصوص اینکه قسمت اول از یک سه‌گانه است، صحنه‌ها و فیلمبرداریش دیدنی است، و البته اینکه من اصولاً منتقد سینمایی نیستم و تنها نظر شخصی خودم را نوشته‌ام، و ممکن است شما پس از دیدن فیلم، نظر کاملاً متفاوتی داشته باشید!

رخ دیوانه

اینطور که به نظر میاد، سینما، بهار خوبی رو شروع کرده و فیلم‌های خوبی در حال اکران هستند.

پیشنهاد می‌کنم حتی اگه اهل فیلم دیدن هم نیستید برای تجدید خاطره هم که شده با دوستان، خانواده یا حتی مثل من تنها سری به سینما بزنید.

فعلاً «رخ دیوانه» رو دیدم. در سی و دومین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین جلوه‌های ویژه و بهترین صدا رو برنده شده و غیر از اون بهترین فیلم از نگاه تماشاگران هم بوده. اما جدای از این‌ها خودم، هم داستانش و هم بازی طبیعی بازیگراشو دوست داشتم و پیشنهاد می‌کنم که در سینما ببینیدش.

rokh-divaneh

دلم حال اون صحنه‌ای از فیلم رو می‌خواد که ماندانا توی تونل، شیشه ماشین رو میده پایین و با صدای بلند فریاد می‌زنه و خودشو خالی می‌کنه…

استیون هاوکینگ و تئوری همه چیز

حتماً تاکنون بارها نام استیون هاوکینگ را شنیده‌اید و بدون شک اولین تصویری که از او در ذهن‌تان شکل می‌گیرد، فیزیکدان و کیهان‌شناس معروفی است که روی ویلچر نشسته و صدای روبات‌مانندی دارد! خود من هم پیش از این شناخت زیادی از زندگی شخصی این دانشمند نداشتم و اصلاً فکرش را هم نمی‌کردم که حتی فرزند داشته باشد! اما فیلم The Theory of Everything نشانم داد که هاوکینگ نه تنها نظریات خارق‌العاده‌ای دارد و به همین دلیل مشهور است که زندگیش هم فوق‌العاده و مثال‌زدنی است و نشان‌مان می‌دهد که انسان‌های خیلی خوب نه فقط در افسانه‌ها و داستان‌ها که در دنیای خودمان هم حضور دارند که کارها را آن‌طور که واقعاً درست است، پیش می‌برند.

The Theory of Everything

«تئوری همه چیز» بیش از آنکه زندگی‌نامه علمی هاوکینگ باشد، بر زندگی عاشقانه وی تمرکز دارد و به ازدواجش می‌پردازد. اما این بخش از زندگی او نیز خود کتابی آموزنده است. و چه بی‌انصافی بزرگی است که نام استیون هاوکینگ شهرت دارد اما جین وایلد را آن‌گونه که باید نمی‌شناسیم که به قول خودِ هاوکینگ حضورش در زندگی این دانشمند «همه چیز را تغییر داد» و چه بسا که اگر نبود امروز دنیا هاوکینگی به این عظمت نمی‌داشت. و واقعاً چقدر خوب است که هنوز در دنیای ما افرادی اینچنینی هستند که جهان را به جای قابل تحملی برای زندگی تبدیل می‌کنند. ممنونم جین (:

و در آخر همان‌طور که قبلاً در شبکه‌های اجتماعی هم نوشته بودم: حتماً این فیلم را ببینید!

آدم‌های درونِ مه

بعضی فیلم‌ها شاید شاهکار محسوب نشوند اما مفاهیم مهمی را به خوبی نشان دهند. در بین فیلم‌هایی که در ماههای اخیر دیده‌ام، به نظر من The Mist یکی از همین فیلم‌هاست که موضوع و داستان بسیار جالبی دارد و حتی شاید پتانسیل تبدیل شدن به یک سریال خوب را هم داشت!

The Mist

اگر دوست دارید بدانید وقتی که دید انسان‌ها محدود می‌شود و از محیط پیرامون خویش بی اطلاع می‌شوند، چه رفتارهایی از خود نشان می‌دهند،

یا اگر برایتان جای سوال است که آیا انسان با همه پیشرفتش و به اصطلاح متمدن شدنش، صفات اجداد اولیه خویش را از دست داده یا نه،

یا حتی اگر می‌خواهید ببینید که در شرایط وحشت، چگونه از دین برای حکومت بر مردم بهره برده می‌شود و…

پیشنهاد می‌کنم که حتماً فیلم The Mist را ببینید، تا بدانید که حفظ ارزش‌های انسانی و خصوصاً حفظ امید در همه شرایط، تنها راه نجات است.