باور کنید داربی مهم رو نمی بینم!

الان ساعت ۳:۵۰ دقیقه عصر روز جمعه است. فکر کنم اواخر نیمه اول بازی استقلال – پیروزی باشه. این پست رو برای این دارم ارسال میکنم که اعلام کنم من کافی نت هستم و تلویزیونی هم اینجا نیست! یعنی من بازی به این مهمی رو که خیلی ها (از جمله صدا و سیما!) برای رسیدنش لحظه شماری می کنن، رو دارم نمی بینم! باور کنین چنین آدمهایی هم تو این مملکت پیدا میشن که هیچ علاقه ای به بازی تیمهای باشگاهی ایران ندارند! پس به هر کی میرسین، فوری ازش نپرسین آبی هستی یا قرمز!
راستش دیروز یه قسمت از مستند جالب “سرزمین فوتبال برزیل” رو دیدم. واقعاً برای خودم متأسفم که روزی فکر میکردم که ایران میتونه یه روز برزیل رو هم ببره! تازه متوجه شدم که برزیلیها فوتبال رو می پرستن، و اصلاً هیچ کس حق نداره اونها رو ببره!!
تازه یه چیزه دیگر رو هم باور کنید: امروز غیر از این بازی، اتفاقات مهم دیگه ای هم افتاده. از جمله قرار عمومی وبلاگ نویسان برای کمک به معلولین ذهنی. که عسکر اصغر زاده عزیز با عکسهای خوشگلی که انداخته شما رو به حال و هوای جمع دوست داشتنی وبلاگ نویسان میبرد.

شاید خودمان جام جهانی را تحریم کردیم!

پس از بحثهایی که مبنی بر تحریم ایران برای شرکت کردن در جام جهانی در بین کشورهای غربی در گرفت، متفکران آنان به راهکاری دست یافتند که ایران خودش از شرکت کردن در این رویداد ورزشی منصرف شود و خودش شرکت کردن در آن را تحریم کند!
بر این اساس فیفا تصمیم گرفته است که یک نماینده از صنف موسیقی هر یک از ۳۲ کشور شرکت کننده در جام جهانی انتخاب کند، تا ترانه‌ای را درباره کشورش بخواند و پس از آن کلیپی بر اساس آن ترانه توسط کمپانی برادران وارنر ساخته شود، تا در روز افتتاحیه جام جهانی ۲۰۰۶، مجموع این کلیپها بر روی چمن ورزشگاه به نمایش درآیند. آنگونه که شنیده‌ام نماینده‌ای که برای ایران انتخاب شده است، یکی از خوانندگان سرشناس ایرانی مقیم خارج از کشور است! و این خواننده محترم نیز «شاهکار بینش پژوه» را برای سرودن ترانه‌اش انتخاب کرده است. حالا با این اوصاف خودتان بخوانید حدیث این مجمل!!

پیروزی بدون مشارکت عمومی

گرچه اینبار مشارکت عمومی و همبستگی ملی مردم ایران نقش نداشتند، اما به هر حال تیم ملی ایران با یک بازی نه چندان خوب، توانست مشارکت عمومی ملت کره شمالی را خنثی نماید و تیم فوتبال این کشور را در زمین خودش با دو گل متوقف کند.
پس بخاطر داشته باشیم که همیشه مشارکت عمومی پیروزی به ارمغان نخواهد آورد!!
بالاخره اولین نماد مشارکت عمومی و همبستگی ملی ایرانیان در سال ۸۴ به ثمر رسید و تیم ملی ایران با حمایت بی دریغ تماشاچیان در مقابل تیم ژاپن به پیروزی رسید.
امیدواریم که این مشارکت عمومی و همبستگی ملی همچنان تا پایان سال و بویژه در انتخابات ریاست جمهوری نمود یابد و همواره در راه پیشبرد مقاصد عالی ایرانیان بکار گرفته شود.
البته ملت ایران باید در نظر داشته باشد که همیشه مشارکت عمومی در «شرکت داشتن» معنا نمی یابد، گاهی «شرکت نکردن» هم نوعی مشارکت است!!

اولین نماد مشارکت عمومی در سال ۸۴

اگر کمی اهل فوتبال باشید، حتماً می دانید که امروز ساعت ۱۸ تیم ملی فوتبال ایران در جریان مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به مصاف تیم قدرتمند ژاپن خواهد رفت. و همانگونه که استحضار دارید به جهت کَل کَلی که از قدیم الایام بین این دو تیم قدرتمند آسیا بوده است، این مسابقه برای هر دو تیم بسیار مهم می باشد، و البته این بار به دلیل حساسیتهای بازی های مقدماتی جام جهانی، حساسیت این بازی نیز بسیار زیاد است.
هر دو تیم بسیار قوی هستند و حتی بازیکنان و مربیان هر دو تیم نیز بر این موضوع صحه می گذارند. اما از آنجائیکه این بازی در زمین ایران برگزار می شود و روزهای بسیاری است، رسانه های ایران بر روی این بازی تبلیغ می کنند، بنابراین در صورت استقبال زیاد یاران دوازدهم از این مسابقه، ایران دارای یک پون مثبت خواهد بود. چرا که بدون شک برای هیچ تیمی، بازی کردن در مقابل صد هزار تماشاچی پر سر و صدا آسان نخواهد بود.
و البته از آنجائیکه امسال، سال مشارکت عمومی و همبستگی ملی است، لذا شکی نیست که استادیوم حتماً پر خواهد شد!!
به هر حال من نیز مانند همه ایرانیهای وطن پرست، امید دارم که ایران پیروز میدان باشد، اما واقعاً از ژاپن زیرک و باهوش می ترسم.
تا ببینیم خدا چه خواهد…