تمرکز بر پیروزی‌های آینده

کم‌کم شکست تلخ ایران مقابل مکزیک را به مدد شکست‌های بدتر سایر تیم‌های همردیف ما در آسیا همچون ژاپن که در مقابل استرالیا با نتیجه مشابه اتفاق افتاد، از یاد می‌برم. بدون شک بازی روز یکشنبه ایران نیمی راضی کننده و نیمی اعصاب‌خوردکن و غیرقابل چشم‌پوشی بوده است. اما آنچه می‌شد استنباط کرد اینکه بازیکنان ما این پتانسیل را داشتند که مکزیک را شکست دهند و این پتانسیل را نیز دارند که از سد پرتغال بگذرند. ما شایستگی این را داریم، به شرط آنکه روحیه‌اش را داشته باشیم.
ولی آنچه که این روزها مرا ناراحت می‌کند و می‌تواند بزرگترین خطر برای ما باشد، بروز برخی بحث و جدل‌ها و کارشکنی‌ها در کمپ تیم ملی است که از گوشه و کنار شنیده می‌شود. میزان صحّت این خبرها را نمی‌دانم، اما اینگونه حرف و حدیثها هر چند هم ناچیز، می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری را به بدنه تیم وارد کند، تا آنجا که ما را به شکست سخت‌تری در مقابل دیگر حریفان وادارد. بدون شک این اصلاً مطلوب مردمی نخواهد بود که هشت سال انتظار چنین روزی را کشیده‌اند. شایسته نیست که نمایندگان کشور ما در یک تورنومنت بین‌المللی به جای تمرکز بر کسب پیروزی، مشغول جنگهای داخلی شوند و علت شکست قبلی را به کول این و آن بیاندازند. شکست قبلی به نام «ایران» رقم خورده است و حتی یحیی گل‌محمدی که تک گل ایران را رقم زده است و یا وحید هاشمیان که بسیار دویده است را هم شامل می‌شود و همه در این شکست شریکند. موجه نیست که به فکر شکست قبلی، شکست دیگری را رقم زنیم که تمام امید ما را برای صعود به مرحله بعد از بین برد.
به این امید که در بازی‌های آینده پیروز بی چون و چرای میدان باشیم…

هنوز تموم نشده

دقایقی پیش تیم ملی فوتبال ایران در کمال ناباوری من با نتیجه سنگین ۳ بر ۱ نخستین بازی دور اول مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان رو به مکزیک واگذار کرد.
از شما چه پنهون من خیلی روی تیم ملی ایران حساب باز کرده بودم، و خیلی امید داشتم که حتی از این بازی سه امتیاز بگیره، اما انگار کور خونده بودم!
به نظر منِ ناشی(!) تیم ما در نیمه اول خیلی خوب بازی کرد و واقعاً از حریف برتر بود، نتیجه مساوی نیمه اول هم واقعاً منصفانه بود. اما نمی‌دونم چرا مربی‌‌‌هامون هر چند سال هم که توی ایران می‌مونن، اینو متوجه نمیشن که ما ایرونی‌ها بازی تدافعی توی خونمون وجود نداره و اصلاً نمی‌تونیم تدافعی، خوب بازی کنیم. نمی‌دونم چرا با اینکه ما در نیمه اول خوب بازی کردیم و حتی برتر از تیم مکزیک هم بودیم، آقای برانکو می‌خواستن همون نتیجه رو حفظ کنن و بچه‌ها رو به حفظ نتیجه تشویق می‌کردن! یعنی مربی ما نمی‌دونه که حفظ نتیجه مساوی در مقابل تیمی مثل مکزیک، اون هم برای یک نیمه تمام، غیر ممکنه؟!!
من فکر می‌کنم که اگه ما در نیمه دوم هم بدون توجه به نتیجه و فقط برای کسب پیروزی به میدان می‌رفتیم، می‌تونستیم، مکزیک رو شکست بدیم. اما هر چه بوده گذشته و آب رفته به جوی بر نمی‌گرده!
ولی هنوز تموم نشده. ما هنوز دو بازی دیگه هم پیش روی داریم، و با کسب نتیجه از اون دو بازی باز هم برای صعود شانس خواهیم داشت.
این بازی می‌تونه تجربه خوبی برای ما و بخصوص مربی ما باشه که دیگه در مقابل تیم‌های صاحب‌نام پای بچه‌های ما رو نبنده و بذاره خودشون باشن. من مطئمنم که اگه بازیکنان ما خودشون باشن، براحتی می‌تونیم، هر تیمی رو شکست بدیم.
به امید موفقیت تیم ملی ایران در بازی‌های پیش رو…

به امید صعود ایران به دور دوم

تب فوتبال جهان از امروز عصر، با شروع هجدهمین دوره جام جهانی در آلمان به اوج خودش میرسه.
هرکس که به نحوی به فوتبال علاقمند هست یا عِرق ملّی داره، از امروز چشم انتظار می‌مونه تا ببینه که بعد از همه حرف و حدیثها و همه پیش‌گوئی‌ها و نقدگوئی‌ها، تیم محبوبش در این تورنومنت بین‌المللی و در مستطیل سبز چه خواهد کرد و چه نتیجه‌ای بدست خواهد آورد.
همون طور که قبلاً هم گفتم، من فوتبالی نیستم، و حتی روز بازی استقلال ـ پرسپولیس که خیلی‌ها برای رسیدنش ماهها و روزها رو می‌شمرند، برام یه روز خیلی عادیه! اما بازی‌های رسمی تیم ملی و بخصوص بازی‌های جام جهانی یه چیز دیگه است! من روی این بازی‌ها خیلی حساسم و یه جورایی جو فوتبال منو می‌گیره!
شکی نیست که ته دلم مب‌خواد که ایران به دور دوم جام جهانی صعود کنه، صرف نظر از اینکه چطور به این مهم دست پیدا می‌کنه یا در اونجا چه نتیجه‌ای بدست میاره. اما به قول معروف «هر چه دلم خواست، نه آن شد…»
خیلی از کارشناسان معتقدند که تیم فعلی ایران، قوی‌ترین تیمیه که تابحال از ایران راهی جام جهانی شده، اما انصافاً این شرایط رو برای مکزیک و پرتغال و آنگولا هم باید در نظر گرفت. به نظر من همه حریفان ایران در دور اول قوی هستن، حتی آنگولا، و می‌تونن ایران رو شکست بدن. البته این بستگی به ایران داره که چطور مقابلشون ظاهر بشه و چقدر از توانایی‌هاش بهره ببره.
ولی با همه این تفاسیر من به این امید که تیم ملی‌مون بعد از گرفتن امتیاز از همه حریفاش به دور دوم سعود کنه، بازی‌های ایران رو در روزهای آینده نظاره می‌کنم، و برای رسیدن به این هدف از هیچ نذر و نیازی هم کوتاهی نمی‌کنم، چون کار دیگه‌ای از دستم بر نمیاد!
اما از ایران که بگذریم، در این دوره (مثل اکثر دوره‌ها) آرژانتین و آلمان، تیم‌های مورد علاقه من هستن که امیدوارم فینالیست باشن. غیر از اونها فکر می‌کنم برزیل، فرانسه و انگلیس بیشترین شانس رو برای رسیدن به فینال و قهرمانی دارن. البته «ایران» رو هم بدون شانس نمی‌دونم!

ما می‌تونیم

۶ روز دیگه بزرگترین مسابقات فوتبال دنیا شروع میشه. رویدادی که تیم ملی کشور ما هم بعنوان یکی از سی و دو کشور در اون حضور داره. البته ایران در ورزش فوتبال آنچنان صاحبنام نیست و مقامهای قابل توجهی در این رشته بدست نیاورده، اما این اصلاً دلیل نمیشه که بگیم «پس اینبار هم نمی‌تونه»!
من زیاد اهل فوتبال نیستم و از تکنیک‌ها و تاکتیک‌ها زیاد نمی‌تونم بنویسم، اما با تحلیل‌های شاید «من درآوردی» که از اوضاع دارم، امیدوارم که تیم ملّی ما بتونه به دور دوم صعود کنه و روح تازه‌ای از غرور ملّی رو در ایران زمین بدمه.
برای دستیابی به این امر ما شایستگی‌های لازم رو داریم، فقط بایستی خودمون رو باور داشته باشیم، اینجوری حتّی اگه خدای نکرده نتایج خوبی هم نگیریم، حداقل عذاب وجدان نخواهیم داشت. گرچه «خود بودن» گاهی خیلی سخته، اما ما ایرانی‌ها خیلی تو این کار استادیم. من مطمئنم که می‌تونیم از پسِ مکزیک و پرتغال و آنگولا براحتی بر بیایم. بخصوص با این بازی‌های اخیری که مقابل کرواسی و بوسنی انجام دادیم، امید من بیش از پیش شده.
تا اون روز منتظر شروع جام جهانی ۲۰۰۶ می‌مونیم و برای ملّی پوشان کشور عزیزمون دعا می‌کنیم…

به علی کریمی رأی دهید

بخش رسمی جام جهانی ۲۰۰۶ سایت Yahoo! در بین گروههای مقدماتی جام‌جهانی اقدام به برگزاری رأی‌گیری اینترنتی برای انتخاب بهترین گلزن هر گروه نموده است. در گروه D که تیم ملی کشور ما حضور دارد، دو تن از بازیکنان مطرح کشور ما بعنوان گزینه‌هایی که بازدیدکنندگان می‌توانند به آنها رأی دهند، هستند: وحید هاشمیان و علی کریمی. تا این لحظه که من در رأی‌گیری شرکت کرده، علی کریمی با ۲۳۲۱۶ رأی از مجموع ۲۹۷۹۴ رأی و با اکتساب ۷۰% کل آرا در مقام اول قرار گرفته است. وحید هاشمیان هم با ۲۲۳۲ رأی در مقام چهارم قرار دارد.
معمولاً ما ایرانی‌ها در شرکت کردن در رأی‌گیری‌های اینترنتی ید طولانی‌ای داریم و همیشه در اینگونه موارد شاخ دشمنان را شکسته‌ایم! گرچه الآن هم علی کریمی مقام اول را دارد، اما ۲۳۰۰۰ رأی شایسته ما ایرانی‌ها نمی‌تواند باشد! پس شما هم دست بکار شوید و با شرکت در این رأی‌گیری، در سربلندی تیم ملّی فوتبال ایران (حداقل در مجامع اینترنتی هم که شده) سهیم شوید.
برای شرکت در رأی گیری بایستی اینجا بروید. در ستون سمت راست صفحه، زیر عنوان Poll، روی نام Ali Karimi (IRN) کلیک کنید و در انتها کلید Vote را فشار دهید تا رأی شما ثبت گردد و نتایج آرا تا آن لحظه به شما نشان داده شود.