هیچ : فیلمی با هیچ اما پر از همه !

فیلم «هیچ» را به عنوان یکی از بهترین‌های سینمای ایران، به پیشنهاد یکی از دوستان اهل سینما دیدم. با توجه به فیلم‌های سرگرم‌کننده‌ای که اخیراً دیده بودم، در دقایق ابتدایی عادت کردن به فضای عادی فیلم کمی کسل‌کننده می‌نمود. اما بازی توانمند مهدی هاشمی و سایرین، دیالوگ‌های قوی و نگاه‌های جذاب فیلم، به هر حال مرا به خود گرفت.

«هیچ» با داستان آدم‌هایی‌ شروع می‌شود آس و پاس، اما پر از دلبستگی. و در نگاهی دیگر، روی دیگر انسان‌های طماع را نشان می‌دهد که با برطرف شدن مادیات‌شان، فیل‌شان یاد هندوستان می‌کند و این می‌شود که به هیچ برمی‌گردند.

«هیچ» دیدنی‌ست و توصیفش را کار من نیست. فقط می‌توانم توصیه کنم که از دست ندهیدش…