طبیعتی که دیگر بکر نیست

طبیعت شهربیجار گیلان

طبیعت، منبع زیبایی و آرامش است.
ولی حتی این منبع خدادادی هم از طمع آدمیان بی‌نصیب نمانده است.

منفعت طلبی موجب شده تا در گوشه و کنار طبیعت بکر به قصد فراهم نمودن آسایش تصنعی، دست برده شود و نظم طبیعی زمین بهم بریزد.

این روزها یافتن تکه‌ای از طبیعت بکر روز به روز سخت‌تر می‌شود. هر کجا که پای انسانِ خسته از زندگی ماشینی برای به اصطلاح «ریلکس کردن» باز شده، جای پای شلوغی و کثیفی برای همیشه ماندگار شده است.

غیر از جمع کردن آشغال‌ها، لازم است که متولیان حفظ محیط‌زیست، محدودیت‌هایی را هم برای تعداد افرادی که به صورت همزمان می‌توانند از منابع طبیعی استفاده کنند، در نظر بگیرند و با تهیه‌ی روال‌هایی به این امر سر و سامان دهند تا باشد که فرصتی هم به طبیعت داده شود که استراحت کند ‌و با قدم‌های سنگین‌تر به ساعت نابودی نزدیک شود!

مام طبیعت

البته حتماً شنیده‌اید که طبیعت سرشار از انرژی است. اما شنیدنش کمک نمی‌کند! مگر اینکه یکبار با فراغ خاطر در میانه‌اش ایستاده باشید تا حس کنید که انگار روح‌تان به منبع انرژی متصل شده و در حال شارژ شدن است.

یک‌سالی که به سبب ماموریت شغلی، هر روز مسیر کوهستانی و جنگلی را سیر می‌کنم، این موضوع را کاملاً احساس کرده‌ام. تا جایی که بعد از سی و اندی سال عمر، به جرئت می‌توانم بگویم که تازه همین امسال فصول سال را به سهم توانم درک کرده‌ام. اینکه شاعرها از سبزی بهار و باروری تابستان سروده‌اند و رنگ‌های پاییزی و سپیدی زمستان الهام بخش‌شان بوده تا سال پیش برایم انتزاعی بود، هر چند که خودم نمی‌دانستم! اما حالا می‌توانم شهادت دهم که مطمئناً هیچ هنرمندی به هیچ وسیله‌ای نمی‌تواند طبیعت را آن‌گونه که هست توصیف کند.

اگر عکسی می‌بینید که شیفته‌تان می‌کند، اگر فیلمی دیده‌اید که جذب‌تان کرده، بدانید که عظمت زیبایی طبیعت در هیچ قابی نمی‌گنجد و تنها باید تجربه‌اش کنید تا گوشه‌ای از آن را درک کرده باشید.

اگر شما هم مثل من با دیدن افراد طبیعت گرد که روزها و ماه‌های عمرشان را در میان کوه‌ها و جنگل‌ها سپری می‌کنند، به عجب می‌افتید، بگذارید بگویم‌تان که آن‌ها احساسی داشته‌اند که توصیفش بر زبان نمی‌رود و فقط در طبیعت می‌توان یافتش. آن هم نه در پیک‌نیک‌های پر مشغله، که در سکوت و تنهایی.

بی تردید همین مشغولیت‌های عصر جدید بلای جان‌مان شده که درک‌مان نسبت به انرژی نهفته در طبیعت محدود است، غیر از این اگر به زمانه‌ی اجدادمان برگردیم اعتقادشان به الهه مادر زمین بسیار بود.

گرچه بسیار سخن‌ها در این باره رفته و حتماً شما هم خیلی از آن‌ها را شنیده‌اید. اما احتمالاً هرگونه که گفته شود درکش سخت خواهد بود! مگر آن‌که اندک مجالی به خود دهیم و با ذهنی خالی از دغدغه، زمانی را در آغوش مام طبیعت بگذرانیم که باشد آرام گیریم.

دیورش و بره‌سر

بعد از امامزاده هاشم، وقتى وارد اتوبان رشت-قزوین مى‌شوید و در جاده زیبایى که میان کوه و دره و با چشم انداز زیباى پوشیده از درختان سیر مى‌کنید، اگر از خروجى رستم آباد به سمت توتکابن بروید، پا به مسیر ییلاقاتى مى گذارید که مناظرى از کوههاى درفک را در پس‌زمینه‌ى خود دارند.

از توتکابن به سمت ارتفاعات، به دو راهى خواهید رسید که از یک سو به شیرکوه و دیورش مى‌رسد و از سوى دیگر به بره‌سر.

دیورش در ٧ کیلومترى توتکابن قرار دارد، و سرچشمه‌ی سفیدآب در آن قرار دارد. روستا کوهستانى‌ست، پوشیده از درخت که رودى روان از میان درختانش مى‌گذرد.

به نظر مى رسید که برخلاف مناطق ییلاقى شلوغ، پاى گردشگران، کمتر به این منطقه باز شده و به همین دلیل خبرى از آشغال‌هاى فراوان در دل طبیعت نبود! سکوت دل انگیزى هم حکمفرما بود که موجب می‌شد نشستن در میان درختان و گوش دادن به صداى رود لذتبخش‌تر باشد.

divrash1

divrash2

divrash3

اما مسیر بره‌سر، برای من شبیه دشت‌های دیلمان بود. البته بره‌سر و دیلمان همسایه همدیگر هم محسوب می‌شوند و چنانچه از بره‌سر به سمت شاه شهیدان بروید، به دیلمان خواهید رسید.

جاده‌ی توتکابن – بره‌سر مناظری از دشت‌های سرسبزی دارد که اینجا و آنجایش را گندم، جو و عدس کاشت کرده‌اند. بره‌سر مرکز بخش خورگام محسوب می‌شود که در آن هم مناظر جنگلی را خواهید دید و هم مراتع سرسبز را. علاوه بر این‌ها، استخر طبیعی ویستان هم در این بخش قرار دارد.

Baresar1

Baresar2

Baresar3

Baresar4

اندکی مهربانی نثار زمین کنیم…

قرار گذاشته شده بود که ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه روز ۲۸مارس در حرکتی نمادین در سراسر جهان به احترام زمینی که ما را مأمن داده و ما با بی‌مبالاتی خود موجب تغییرات آب و هوایی سهمگینی در آن شده‌ایم، یکساعت چراغ‌ها خاموش شوند!

این روزها که اتفاقاً خیلی‌ها در مسافرت به سر می‌برند و به دیدن جاهای دیدنی و زیبای زمین رفته‌اند، فرصت خوبی است که به یاد داشته باشیم که چقدر با دیدن نقاط بکر طبیعت لذت می‌بریم و چقدر حالمان گرفته می‌شود وقتی می‌بینیم انسان با دست بردن به طبیعت خرابش کرده :|

یاد بحران آب بیافتیم، که بجای ایراد گرفتن به خودمان، به دولت غرش را می‌زنیم که عُرضه‌ی تامین آب مملکت را ندارد! یادی کنیم از ریزگردها، از خشک شدن رودها و دریاچه‌ها، از طوفان‌ها و باران‌های غیرطبیعی، از گرما و سرمای بی‌سابقه و همه تغییرات غیرطبیعی دیگر زمین که همه با هم باعث‌شان هستیم اما نمی‌توانیم حتی یک‌ساعت در سال برایش وقت بگذاریم و کمی بیاندیشیم که شاید از این پس اندکی تغییر کنیم و اندک اندک با زمین مهربان‌تر شویم.

earth-hour

ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه ۲۸ مارس گذشت، اما این فقط یک ساعت نمادین بود، اصلا هم ساعت خاص و مهمی نبود! هر وقت که خودتان وقت کردید، حتی یکساعت هم نه، هرقدر که خودتان خواستید، فکر کنید که چطور بین روزمرگی‌های‌تان با اندکی تغییر که حتی باعث دردسرتان هم نشود، می‌توانید کمی مهربانی نثار زمین کنید…

طبیعت دیلمان، قربانی کارخانه سیمان

دیلمان، از مناطق کوهستانی جنگلی و سرسبز و دیدنی استان گیلان است. جاده‌ی سیاهکل – دیلمان هم یکی از زیباترین و رویایی‌ترین جاده‌های ایران به شمار می‌رود که در ایام تعطیلات مملو از مسافرین و گردشگرانی‌ست که برای دیدن طبیعت زیبا و تاحدودی بکر آن هجوم می‌آورند.

deylaman1

اما چند سالی است که احداث کارخانه سیمان در ارتفاعات دیلمان، عبور در این جاده زیبا را به کابوس بدل کرده است. آن‌گونه که از ظواهر امر و شنیده‌ها بر می‌آید، عبور ماشین‌های سنگین کارخانه سیمان، با تناژ بالاتر از حد استاندارد موجب خرابی آسفالت جاده شده است. علاوه بر آن خودتان تصور کنید که عبور متعدد و شبانه‌روزی ماشین‌های سنگین چه آسیبی می‌تواند به محیط زیست این منطقه بزند.

آخرین باری که این مسیر را طی می‌کردیم، چند تا عکس از خرابی‌های جاده گرفتم، البته معتقدم که این عکس‌ها نمی‌توانند عمق فاجعه را نمایش دهند، اما برای جلب توجه‌ها آن‌ها را در این مطلب با شما به اشتراک می‌گذارم. لطفاً شما هم برای جلب نظر کسانی که می‌توانند کاری کنند، به اشتراکش بگذارید.

deylaman2

deylaman3

deylaman4

deylaman5

deylaman6