قهرمان هادی ساعی

طلای المپیکی هادی ساعی موجب شد که بالاخره سرود ملی ایران در المپیک ۲۰۰۸ پکن طنین انداز شود. همانگونه که تاریخ این افتخار را فراموش نخواهد کرد، ضربه سهمناکی را که مسئولین وقت به پیکر ورزش وارد کردند را نیز فراموش نمی کند.

راستی! یادتان هست وقتی که رضازاده قهرمان می شد فوراً از بیت رهبری پیام تبریک می رسید؟! حالا کجاست پیام تبریک رهبر به تنها طلایی ایران در المپیک پکن؟!

هورا رضازاده!

واقعاً خیلی کیف داره وقتی یه مسابقه‌ای رو نگاه می‌کنی که می‌دونی کسی رو که طرفدارشی حتماً برنده میشه! درست مثل حسی که رقابتهای حسین رضازاده برای ما داره.

قهرمانی دیروز قوی‌ترین مرد جهان، علاوه بر شیرینی همیشگی، شیرینی مضاعف خریدن آبروی از دست رفته تیم وزنه‌برداری کشور ما رو هم داشت. دستش درد نکنه!

راستی! فردا تولد امام حسن (ع) هست. تصویری که من از امام دوم در ذهن دارم یه امام مظلوم و دوست‌داشتنیه. همیشه با خودم میگم که چرا ما برای امام حسین بیشتر مایه میزاریم؟! هم توی تولدش و هم توی شهادتش؟! در حالیکه داداش بزرگترش به نظر من بیشتر عذاب کشید. عذاب زندگی کردن با قوم احمق! سوخت و ساخت تا اینکه بالاخره جام شیرین زهر رو بهش نوشوندن تا به لطف خدا نجات پیدا کنه!… تولدش مبارک…

جنبش بلاگ نویسان و یک پیروزی دیگر

یکی از بحثهایی که این روزها در بلاگها زیاد به آن پرداخته میشود قضیه انتخابات برترین وزنه بردار قرن است. البته من کوچکتر از آن هستم که درباره حرکتهای بلاگ نویسان اظهارنظر کنم اما شخصاً به عنوان کسی که دوست دارم یک بلاگ نویس باشم خیلی از این نوع حرکتهای خود جوش بلاگ نویسان به خود می بالم و با دیدن اینگونه جنبشها به نوعی احساس غرور میکنم، حرکتهایی که تاکنون همواره پیروز بوده است چه در مسئله خلیج همیشه فارس و چه در موضوع انتخاب برترین وزنه بردار قرن.

به هر حال هنوز هم کار به اتمام نرسیده است و گویا فدراسیون جهانی وزنه برداری مدت انتخابات را بنا به درخواست برخی از کشورها از جمله ایران برای مدت یک هفته دیگر تمدید نموده است، باز هم بایستی هوشیار بود تا در این یک هفته باقیمانده رقبا از رضازاده پیشی نگیرند، لذا بایستی باز هم به این حرکت ملی ادامه داده شود و حتی شایسته است که اگر با همه ایمیل هایتان رای داده اید اقدام به ساختن ایمیلهای جدید کنید و سهمتان را در این پروژه ملی بیشتر نمائید!

اما بحث دیگری که در بین وبلاگ نویسها در گرفته است درباره عدم رای دهی عده ای از آنهاست که یکی از آنها حسین درخشان است که در بلاگش هم این امر را عنوان نموده است و اذعان هم داشته که این موضوع کاملاً شخصی است که البته این حرف کاملاً حرف حساب است و جواب هم ندارد، اما برخی دیگر عدم شرکت کردنشان در رای گیری اینگونه توجیه میکنند که موفقیت رضازاده باعث سربلندی دولتمردان ایران در جامعه بین المللی میگردد! به نظر من این حرف کاملاً غیرمنطقی است. پیروزی رضازاده باعث سربلندی نام ایران و ایرانی در جهان خواهد بود، آیا این موضوع که جهان پهلوان تختی در زمان پهلوی به این افتخارات دست یافته است کمترین خللی در قهرمانی و سربلندی وی وارد میکند؟ ولی درعوض هر ایرانی در هر جای جهان که باشد می تواند او را با سربلندی هموطن خود معرفی نماید.

به هر جهت به قول آقای درخشان این یک موضوع کاملا شخصی است و تصمیم با شماست…