هله هوله

بازی وبلاگی این روزها، هله هوله خوریه! که شاخ به شاخ عزیز لطف کردن و من رو به این بازی دعوت نمودند.

البته من زیاد باکلاس نیستم که یه هله هوله تک مضرابه همه روزه داشته باشم! اما از نظر من زندگی به همه نوع طعم نیاز داره: ترشی، شیرینی و تلخی. اگه فقط شیرین بخوریم، دلمونو میزنه، ترشی خوری زیادی هم مزاج رو بهم می زنه. فکر هم نکنم کسی پیدا بشه که بتونه فقط تلخیجات نوش کنه! پس همه جوره می خوریم تا زندگیمون همه طعمی بشه!

بستنی مگنوم رو با کاکائوی زیاد و پسته بادوم بسیار خیلی دوست دارم. برخلاف همسر که کاکائوی بستنی رو دوست نداره، من این قسمتش رو بیشتر ترجیح میدم.

دوست ندارم چیپس بخورم (بخاطر سلامتی و اینجور چیزا) اما اگه باشه، نمیتونم جلوی خودم رو بگیرم! لذا طعمهاش برام فرقی نداره. اما نمیدونم چرا هیشکی زیاد دنبال ساده اش نمی ره؟!

پفک رو به چیپس ترجیح میدم. موتوری چی توزش هم که خوشمزه ترینه!

آلوچه اگه تر باشه، شیرینش رو می پسندم و اگه خشک باشه، ترشش رو.

یه روزگاری هم اوربیت (بدون توجه به طعمش) همیشه دهانم بود. حیف که ترکش کردم. برای آدمی مثل من که زیاد اهل مسواک زدن نیست، خیلی فایده داشت!

یه هله هوله گرم هم اینجا داریم که بهش میگن واویشکا یا شکمه! تشکیل شده از دل و روده گاو با چاشنی پیاز و گوجه. بوش مست کننده است. فکر کنم بهترین هله هوله برای مواقع گرسنگی باشه!

از بس از خوردنی ها نوشتم، گشنه ام شده! فکر کنم تا همین جا کافی باشه!

دوستانی که به نظرم هله هوله زیاد میخورن رو دعوت میکنم به این بازی: Jozeph، کاپیتان، شاهین، سینای دلبسته که جدیداً تو شهر ما دانشجو شده و همه گذرکنندکان دیگه ای که هله هوله خوارن!