همه چیز درباره خوراک و خوراک خوانی

خوراک چیست؟

شاید در وبلاگها و وب سایتهای مختلف با واژه هایی همچون “خوراک”، “خمیرمایه”، “فید” و “RSS” برخورد کرده باشید. این واژه ها معرف نوع جدیدی از خروجی اطلاعات تحت وب هستند. در این نوع از خروجی مطالب، اصل بر ساده سازی و فشرده سازی است.

برای مثال اگر شما بلاگ نوشت را در آدرس www.BlogNevesht.com در قالب شکل و شمایل خاصی می بینید، خروجی خوراک آن، فاقد هرگونه شکل و شمایل و تنها حاوی مطالب می باشد، به همین علت هم سرعت بارگذاری صفحه خوراک بسیار بالاتر از صفحه اصلی وبلاگ می باشد.

اما بالا بودن سرعت بارگذاری، تنها مزیت خروجی خوراک نیست. مهمترین مزیت خروجی خوراک، قابل انتقال بودن آن می باشد.

نرم افزارها و سرویس هایی وجود دارند که می توان خروجی خوراکهای مختلف را در آنها جمع کرد و به مطالعه آنها پرداخت. یعنی شما می توانید خوراک بلاگ نوشت و چندین سایت و وبلاگ دیگر را در یک جا جمع کنید و هر وقت که این وبگاهها مطلب جدیدی داشتند، به مطالعه مطالب آنها بپردازید.

با این کار علاوه بر آنکه قادر خواهید بود به دسته بندی کردن وبگاههای مورد علاقه تان بپردازید، می توانید در صرف زمان جهت باز کردن صفحات مختلف وب صرفه جویی کنید، و در زمان کمی آخرین مطالب به روز شده چندین سایت و وبلاگ را مطالعه کنید.

از دیگر مزیتهای خروجی خوراک، عدم ف.ی.ل.ت.ر.پذیری آن می باشد. و از این طریق شما می توانید حتی به مطالب سایتهای مسدود شده نیز دسترسی داشته باشید.

چگونه آدرس خوراک وبگاههای مختلف را پیدا کنیم؟

برای پیدا کردن آدرس خروجی خوراک وبگاههای مختلف، باید در صفحه اصلی آن دنبال واژه هایی مانند “اشتراک”، “خوراک”، “خمیرمایه” و… بگردید.

علاوه بر آن نماد خروجی خوراک یک آیکن نارنجی رنگ مانند می باشد که با کلیک کردن روی آن به آدرس خوراک وبگاه راهنمایی می شوید. (البته توجه داشته باشید که امروزه رنگها و شکلهای مختلفی از این آیکن وجود دارد، که اکثر آنها در یک نقطه و دو خطی که درون مربع می بینید، مشترک هستند!)

استفاده از گوگل ریدر برای خوراک خوانی

همانگونه که اشاره شد، امروزه نرم افزارها و سرویس های بسیاری وجود دارند که به اصطلاح خوراک خوانی می کنند و به FeedReader معروف هستند. شما به کمک این سرویسها می توانید خوراکهای مورد علاقه تان را جمع آوری نمائید و به خواندنشان بپردازید. بدین ترتیب، هر بار برای خواندن مطالب وبلاگها و سایتهای مختلف، تنها کافیست به خوراک خوان تان مراجعه کنید و همه آنها را یکجا ببینید.

پیشنهاد من، استفاده از Google Reader بعنوان خوراک خوان می باشد. در ادامه نحوه استفاده از این سرویس را به زبان ساده توضیح خواهم داد:

برای استفاده از سرویس گوگل ریدر باید یک حساب کاربری Google داشته باشید. اگر چنین حسابی ندارید از اینجا می توانید بصورت رایگان صاحب یک آدرس Gmail (سرویس ایمیل شرکت گوگل) شوید که بعنوان یک حساب کاربری گوگل هم کار می کند. (اگر در پر کردن فرم ثبت نام مشکل دارید، این تصویر را ببینید.)

پس از آنکه حساب کاربری تان آماده شد، به آدرس http://google.com/reader بروید، و با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبورتان وارد شوید.

چنانکه برای نخستین بار است وارد صفحه گوگل ریدرتان می شوید، لازم است برای شروع کار، آدرس خوراک چند وبگاه را وارد نمائید. برای این کار از سایدبار سمت چپ صفحه، روی گزینه Add subscription کلیک نمائید، و در کادر باز شده، آدرس وبگاه مورد نظرتان یا آدرس خوراک آنرا وارد کنید و گزینه Add را فشار دهید. بدین ترتیب نام وبگاه وارد شده در لیست خوراکهای شما قرار می گیرد و با کلیک روی آن می توانید آخرین مطالبش را ببینید.

البته گوگل ریدر، امکانات جانبی بسیاری علاوه بر دسته بندی کردن فیدها در اختیارتان قرار می دهد که از آن جمله می توان به به اشتراک گذاری مطالب و افزودن نکاتی به مطالب اشاره نمود.

آقای محمدتقی مروج، از نویسندگان کتابهای آموزشی کلید، در یک مجموعه مدون به آموزش کاربردی و تصویری گوگل ریدر پرداخته اند. شما می توانید این آموزش را از اینجا یا اینجا دانلود کنید.

پ.ن۱: اگر شما وبلاگ نویس هستید و می خواهید دستی به سر و روی خروجی خوراک وبلاگتان بکشید، حتماً “همه چیز درباره فیدبرنر” را ببینید.

پ.ن۲: اگر خواننده بلاگ نوشت هستید، پس مشترک خوراک آن شوید تا مطالب آنرا بصورت رایگان در خوراک خوان تان تحویل بگیرید.

Face Off 10 : جوزف vs کاپیتان بدون هواپیما

کی گفته ما فقط سراغ  وب۲یی ها یا پربازدیدها میریم؟! مگه وبلاگ نویسی به وب۲یی بودنه؟! مگه کسایی که برای دل خودشون می نویسن، تازه شروع کردن، رفت و آمد ندارن، وبلاگشون، وبلاگ نیست؟! اصلاً کی گفته وبلاگ رو باید با این ترازوها، وزنید؟! حداقل ما توی Face Off به این چیزا اهمیت نمیدیم!

اینا رو گفتم که منتشر نشدن فیس آف ۱۵ مهر رو لاپوشونی کنم!

مهمانان فیس آف دهم، یه روزایی خیلی پرکار بودن اما الان مدتیه که وبلاگاشون رو دیر به دیر آپ میکنند. البته دنیای مجازی رو ترک نکردن، وبلاگها رو هم، همچنان دنبال می کنند، فقط خودشون کمتر می نویسند.  شخصاً دلایلی که در اینجور مواقع بیان میشن رو، فقط بهونه میدونم، شما رو نمیدونم! امیدوارم این فیس آف بهوونه ای بشه برای اینکه دوباره شاهد حضور فعال جوزف و کاپیتان عزیز در وبلاگستان باشیم!

طراح لوگو: چشم غمگین
طراح لوگو: چشم غمگین

J.O.Z.E.P.H

جوزف صداش می کنند! من که نتونستم اسمش رو از زیر زبونش بکشم. همه دور و بری هایی هم که ازش می شناسم اسم مستعار دارند! چهاردهم آذر دهه شصت متولد شده (متوجه شدید که چطور ما رو پیچوند؟!). دانشجوی ترم آخر کامپیوتره، مجرده و تهران زندگی می کنه.

متال بازان بدانند که جوزف همه نوع موسیقی دوست داره، به جز متال! The Professional یا همون لئون فیلم مورد علاقشه. پیتزا هم دوست داره (خوش بحال همسرش که دیگه نیاز نیست غذا بپزه!). استقلالی هست یا نه با خودش، اما آبی و نارنجی از رنگهای مورد علاقه جوزف محسوب میشن.

“مهم نیست که کی هستم و کجای این روزگار دارم دنبال آرزوهام میگردم. مهم اینه که وبلاگی دارم و تونستم خوانندگانی رو با نوشته های خودم سر گرم کنم که دوستان خوبی برای من شدند. همین که به خودم ثابت کردم و تونستم به نوعی شخصیت سازی کنم و جوزف رو توی دنیای مجازی بین گروهی از شماها جا بدم، برام ارزشمنده. تو وبلاگم از همه چی مینویسم و در کنارش عکاسی هم هست… بیشتر دوست دارم روی خوش زندگیم رو با دوستانم قسمت کنم و از غم و غصه هایی که کم هم نیستن، ننویسم. عکسهایم را هم دوست میدارم. عکاس حرفه ای نیستم ولی به قول دوستان چشم های خوبی دارم که صحنه ها رو خوب میبینند. البته با عینک”

آدرس وبلاگ: www.jozeph.blogfa.com – (خوراک وبلاگ)

کاپیتان بدون هواپیما

از زیر زبون کاپیتان هم نتونستم اسم واقعیش رو در بیارم. حتی یه آواتر هم بهمون نداد و همچنان در اون قسمت هم اصرار داشت که “کاپیتان بدون هواپیما” باقی بمونه. کاپیتان جوان، دهم مهر ماه ۶۳ متولد شد، دانشجوی ترم آخر مکانیکه، مجرده و در شیراز سکونت داره.

کاپیتان از اونجایی که وقت خوندن درسای خودش رو هم نداره، زیاد اهل مطالعه نیست اما اگه وقت کنه دوست داره رمان بخونه. از موسیقی های آروم خوشش میاد اما معتقده که هر لحظه موسیقی خاص خودش رو می طلبه. همانطور که هر رنگی یه جایی قشنگه! (روانشناسی رنگ من میگه که کاپیتان از اوناییه که طرفدار تیم برنده است!)

غذای مورد علاقه، شکرپولوی شیرازی هاست، و به دلیل تنبلی، حیوون موردعلاقه تنبل! (که البته ایشون اشتباهاً تنبل رو با کوآلا مترادف دونستند!)

“من عاشق پروازم، عاشق سفر به جاهای دور دست، البته دارم تلاش میکنم به آرزوم برسم. وبلاگم هم خیلی دوسش دارم، وقایع مهم زندگیمو مینویسم، یه جور سنگ صبورمه که شاید نتونم همتایی واسش توی زندگیم پیدا کنم گاهی اوقات هم از وقایع روزگار مینویسم، گاهی هم راجع به پرواز”

آدرس وبلاگ: www.captainos.blogspot.com – (خوراک وبلاگ)

۱- وبلاگ کجای زندگی شما جای دارد؟ حاشیه است یا اصل؟!

J.O.Z.E.P.H: گاهی اصل و گاهی حاشیه… همه چیز از یک تجربه شروع شده است. در زندگیم زمانی وجود دارد که به “تنهایی” معروف است. من شاید به نوعی تنهاییم را با وبلاگ پر کرده ام! اوایل خیلی برایم مهم بود اما مدتیست دارد به حاشیه میرود و این خیلی خوب است. چون مجال زندگی در دنیای واقعی را به من خواهد داد.

کاپیتان: هیچ کدوم، وبلاگ در جای خودشه، یه قسمتی از زندگیم.

۲- به نظر می رسد وبلاگتان را بارها تا آستانه متروک شدن پیش برده اید. چرا دیر به دیر وبلاگتان بروز می شود؟

J.O.Z.E.P.H: وبلاگ من آینه ی احوالات من است. اینکه مسافرتی میروم. چیزی میخوانم. فکری میکنم و..و..و… خودشان را در وبلاگ نشان میدهند. شاید تکراری شدن بزرگترین دلیل متروک ماندن و ترک وبلاگ نویسیم باشد. برای من به شخصه وجود خوانندگان و حمایت هایشان بزرگترین مشوق و عامل ایجاد انگیزه برای ادامه ی کار وبلاگ بوده است. البته درگیری های روزمره و بخصوص این روزهای اخیر فرصتی برای به روز بودن باقی نمیگذارد.

کاپیتان: اولاً بیشتر ترجیح میدم خواننده باشم تا بنویسم اما خوب این سوال جواب طولانی داره، اما اینطور میتونم بگم مشغله نتونسته جلوی وبلاگ نوشتم رو بگیره، هرچند کم بنویسم، یه دلیلم میتونه فیل.تر.ینگ و همینطور سرعت پایین اینترنت باشه، اما اکثر اوقات برای تنبیه کردن خودم ننوشتم، میتونم بگم از دست خودم ناراحت بودم.

۳- چرا مستعار می نویسید؟ هیچ وقت شده آرزو کنید که کاش با نام واقعی وبلاگ نویسی می کردید؟

J.O.Z.E.P.H: به ندرت. زمانی تصمیم گرفتم با هویت واقعی بنویسم که با عکس العمل هایی از خوانندگان مواجه شدم که من رو از این تصمیم منصرف کردند. مستعار بودن هم ماجرای ساده ای دارد و بر میگردد به قول و قرار های دوران دبیرستان و انتخاب نام هایی جایگزین که “یوسف” نصیب من شد. به هر حال لذتی در مستعار بودن هست که در واقعی بودن نیست و برعکس!

کاپیتان: خوشبختانه از همون اول تصمیم به نوشتن با نام مستعار کردم اما همونطور که میگن ماه پشت ابر پنهان نمیمونه، لو رفتن هویتم مجبورم کرد که دوبار آدرسمو عوض کنم، اما این پایانی نداشت و دوباره با وجود اینکه دلم میخواست از دیدٍ آشنایان مخفی بمونم، پیدا شدم، اما دیگه واسم عادی شده، البته این باعث خود سانسوری میشه که من کاملاً احساسش میکنم اما راجبه نوشتن با نام واقعی خودم، راستش آره دلم میخواد و این تصمیم و دارم اما زمانی که از ایران برم.

۴- به نظر شما وبلاگ نویس چقدر آزاد است؟

J.O.Z.E.P.H: راستش رو بخواید تا بحال زیاد بهش فکر نکردم. اما همیشه سعی کردم از همه چیز بنویسم و مطالبی رو که مینویسم از فیلتر وجدان خودم عبور بدم. به زبان ساده تر اینکه، طبق یک چهار چوب خاص نمینویسم. اما خیلی چیزها رو هم که بد میدونم بیان نمیکنم.

کاپیتان: از چند جنبه میشه برسی کرد، سیاسی که کاری ندارم، اما از جنبه ی اجتماعی میتونه کاملاً آزاد باشه، اما نمی تونه آزاد بنویسه، به هر حال مشکلاتی هم وجود داره.

۵- چه وبلاگهایی را دنبال می کنید، به سراغ کدامها نمی روید؟

J.O.Z.E.P.H: معمولا طبق عادت و سلیقه اولین چیزی که توی وبلاگ چشمم رو میگیره رنگ بندی قالب و ترکیب قرار گرفتن مطالب هستش که شاید خیلی کم اهمیت به نظر بیاد ولی به نظر من اون چیزی که به یه مطلب خوب و پر محتوا، بیننده میده، همین نکته های ظریف و دقیق طراحی وبلاگ هستش. معمولا عکس بلاگها ، آی تی نویس ها و همچنین اونهایی که از تجربیات زندگی روزمره شون مینویسند رو بیشتر از بقیه میپسندم. مینیمالیست ها رو هم دوست میدارم. به سراغ بقیه هم اگر بروم، زود بر میگردم…

کاپیتان: در کل میونه خوبی با وبلاگ های شعر و شاعری و عاشقانه ندارم، از وبلاگ هایی که هم که با قلم ساده تجربیاتشون رو مینویسن خوشم میاد. در ضمن اینو هم اضافه میکنم از وبلاگ هایی هم که دنبال مطرح شدن و بالا بردن آمار وبلاگشون به هر نحوی هستن هم کاملاً متنفرم یا اینکه وبلاگو جایی برای پول ساختن میدونن.

۶- خوراک خوان هستید یا دم در وبلاگها می روید؟

J.O.Z.E.P.H: مسلما دم در میروم. ترجیح میدهم محتویات وبلاگ را با شکل و شمایلی که نویسنده میخواهد، ببینم.(همون قضیه ی قالب و رنگ و لعاب)

کاپیتان: راستش چند بار سعی کردم از خوراک استفاده کنم. بنظرم هم خیلی خوب اومد. اما ترجیح میدم به وبلاگا سر بزنم، این مثل این میمونه که به خونه ی دوستت بری. یه جورایی با قالب وبلاگا میتونم شخصیت نویسنده رو لمس کنم، قالب وبلاگ بوی نویسندش رو میده.

۷- جایگاه وبلاگ را در جامعه ایرانی چگونه ارزیابی می کنید؟ آینده را چطور می بینید؟

J.O.Z.E.P.H: جوابی ندارم که بدهم. فقط اینکه دوست دارم کمتر و کمتر خداحافظی وبلاگ نویس ها رو نظاره گر باشم.

کاپیتان: یادمه ترم اول دانشگام یعنی پنج سال پیش بود که اولین وبلاگ رو خودنم. اون موقع اصلاً نمیدونستم وبلاگ چیه. اما از این سبک وب خیلی خوشم اومد. دو سال به خوندن ادامه دادم و بعد خودم هم شروع به نوشتن کردم. متاسفانه تا زمانی که وضعیت اینترنت در ایران مشخص نشه وبلاگ جایی در عموم نخواهد داشت، اگه بخوام جواب این سوال رو بدم یه قالب کلیشه ای پیدا میکنه که هممون میدونیم، از این جور جوابها خوشم نمیاد.

۸- رابطه تان با سرویسهای وب۲ مثل فیس بوک، توئیتر، فرندفید و… چطور است؟

J.O.Z.E.P.H: با ظهور وب۲ و امکانات و ابزارها و الگوهای جدید طراحی صفحات وب، جذابیت سایتهای اینترنتی بالا رفته است. همچنین سهولت در کار کاربر ها و اینکه محیط های متنوع به همراه فعالیت های گروهی، وسوسه انگیز است. اما به شخصه بعد از آغاز هجوم فیلترینگ به برخی از این سایت ها با خودم لج کردم و دیگه به سمتشون نرفتم. شاید یکجور ترس از تکنولوژی های جدید و اندکی هم دلایل شخصی…

کاپیتان: در کل علاقه ی چندانی ندارم، اما فیس بوک رو به دلیل اصرار دوستان قدیمیم که خیلی هاشون دیگه در دسترس نیستن و همینطور با خبر بودن ازشون مرتب چک میکنم.

۹- کدامیک از این سوژه ها را برای وبلاگ نویسی بیشتر می پسندید؟ امکانات جدید Google Reader – شامی که دیشب درست کردید – عدم موافقت با عضویت ایران در شورای امنیت

J.O.Z.E.P.H: شاید هیچ کدام… اما شام دیشب را بیشتر میپسندم. چون هم مزه اش را حس کرده ام و هم رنگ و قیافه اش را دیده ام و شاید هم عکسی از غذا که بیان کننده ی همه ی حس و حال من، دیشب سر میز شام است.

کاپیتان: شامی که دیشب درست کردم

۱۰- آنچه که مجال گفتنش را نیافتید…!

J.O.Z.E.P.H: راستش فکر میکنم دعوت من به فیس آف خیلی زود انجام شد و من تجربه ی زیادی در زمینه ی وبلاگ نویسی ندارم که بتونم درست و حسابی جواب و سوال ها رو بدم. همچنین ممنونم از همه ی اونایی که واسه این پروژه تلاش میکنند و زحمت میکشند.

کاپیتان: راستش تا حالا به این سوالا فکر نکرده بودم، جالب بود واسم، خوشحالم که تونستم توی این پروژه که از روز اول دنبالش کردم و به مطالب جالبی هم رسیدم شرکت کردم. در آخر از خلاقیت و نبوغ دوست عزیزم صادق خان جم تشکر میکنم که این فرصت رو به بچه های وبلاگستان داده تا با نظرات همدیگه آشنا بشن.
آرزوی موفقیت برای تک تک ِ وبلاگ نویسا علی الخصوص دوست گلم صادق خان جم و همینطور خانم محترمشون دارم.
اما خوبه که سوالی هم با این موضوع اضافه بشه که وبلاگ نویسی چه تغییر و تاثیری در زندگیتون داشته ؟ که برای من یه سری تجاربی که با هیچ چیر نمیشه بدست آورد.

و اما سوال آخر

حدس بزنید! چه کسی رقیب فیس آفی شماست؟!

J.O.Z.E.P.H: با توجه به سوالها و حدسهایی هم که نمیشه زد، بعید میدونم “صفا در ال ای” رو در روی من باشد!؟

کاپیتان: حس میکنJozeph، درسته؟ شایدم یکی دیگه از دوستان!

نتیجه نظرسنجی Face Off 10:

کاپیتان بدون هواپیما با کسب ۵۳% آرا از نظر خوانندگان بعنوان برنده فیس آف انتخاب شد.

همه چیز درباره FeedBurner

Blog Day 2008
این پست را به مناسبت روز جهانی وبلاگ، تقدیم می کنم به وبلاگستان فارسی

خوراک یا فید (Feed) یا خروجی آر اس اس (RSS) چیست؟



فید یا خوراک (به انگلیسی: feed) یک قالب داده است که به کاربران اجازه می‌دهد محتویاتی که مرتباً به‌روز می‌شوند را به‌راحتی پیگیری نمایند.
به‌صورت معمولی چگونگی کاربرد یک خوراک بدین‌گونه‌است که تولیدکنندگان محتوا، یک پیوند به کاربر می‌دهند تا کاربر با معرفی پیوند به برنامه‌? فیدخوان خود? هنگام به‌روز شدن خوراک? درونمایه‌های تازه‌ای که به‌ خوراک افزوده شده‌است را دریافت کند.
هم‌اکنون بسیاری از وبلاگ‌ها و تارنماها? خوراک اختصاصی خود را پخش می‌کنند.

(ویکی پدیا)

قبلاً در روز جهانی RSS مطالب کوتاه و مختصری درباره اینکه فید چیست و چگونه استفاده می شود، نوشته بودم. توصیه می کنم اگر هنوز درست نمی دانید که خوراک یا فید به چه معناست ابتدا به عنوان مقدمه آن را مطالعه فرمائید.

وب سرویس های زیادی هستند که در زمینه خوراک وبگاهها خدمات رسانی می نمایند. برخی از آنها مانند گوگل ریدر به خوانندگان خوراکها خدمات ارائه می کنند و عده ای دیگر همچون فیدبرنر به وب مسترها کمک می کنند تا خروجی خوراک بهتر و حرفه ای تری تولید کنند.

در این پست قصد دارم تا بصورت تخصصی روی سرویس هایی که FeedBurner ارائه می دهد زوم کنم. امیدوارم که بکار آید.


فیدبرنر (Feedburner) چیست؟

Feedburner شرکتی است در شیکاگو که در زمینه خدمات رسانی به رسانه های تحت وب مانند وبلاگها فعالیت می کند. و اخیراً توسط گوگل خریداری شده است. فیدبرنر ابزارهای متنوعی را از مبتدی تا حرفه ای در اختیار صاحبان وبلاگها و وب سایتها قرار می دهد تا خروجی های بهتری برای وبگاههایشان فراهم آورند. یکی از مهمترین وب سرویس هایی که فیدبرنر ارائه می کند مربوط به خروجی آر اس اس، فید یا همان خوراک می باشد.

چه نیازی است به فیدبرنر؟

امروزه اکثر سکوهای وبلاگ نویسی مانند بلاگر، وردپرس، بلاگفا و… خودشان دارای خروجی خوراک هم هستند. پس دیگر چه نیازی است به ابزارهایی مثل فیدبرنر؟

معمولاً سیستم های تولید و مدیریت محتوای تحت وب از جمله سکوهای وبلاگ نویسی، تنها به تولید خروجی خوراک می پردازند و پس از آن شما هیچ نظارتی بر خروجی تولید شده ندارید و حتی نمی توانید آمار درستی از افرادی که از طریق خوراک به مطالب تان دسترسی پیدا می کنند، بدست آورید.

این در حالی است که سرویس هایی مانند فیدبرنر امکان ترکیب چند خروجی خوراک مختلف و ارائه یک خروجی واحد، امکان آمارگیری از خوانندگان خوراک، امکان شکل دادن به خروجی خوراک، و… را برای شما فراهم می کند. بطور خلاصه شاید بتوان اینگونه گفت که فیدبرنر مدیریت خوراک تان را به خود شما می سپارد!

برای آشنایی بیشتر با امکانات و ابزارهای فیدبرنر به ادامه مطلب مراجعه نمائید…

ادامه خواندن “همه چیز درباره FeedBurner”