قالب جدید

خودم دوست دارم قالب «بلاگ‌نوشت» ساده باشه. فقط همین! برام زیاد فرق نمی‌کنه که ه رنگی باشه یا جاگذاری‌هاش چه جوری باشه و… فقط سادگیشه که برام مهمه.
اما نمی‌دونم چرا هر کاری کردم نتونستم قالبی طراحی کنم که تو Mozila FireFox هم درست نشون داده بشه. به همین دلیل تصمیم گرفتم از «سایکو» استفاده کنم و خیال خودمو راحت کنم. آخرش اینی شد که می‌بینین.
البته خودم چون از رنگها زیاد سر در نمیارم و حتی اسم خیلی‌هاشون رو هم بلد نیستم، زحمت رنگبندیش افتاد به دوست خوش سلیقه‌ام حدیث خانوم. که واقعاً دستش درد نکنه.

بالاخره لینکدونی «بلاگ‌نوشت» هم راه افتاد

از چند ماه پیش که یهو بلاگر به سرش زد و لینکدونی وبلاگم ـ که به روش جاوا با ورودی یه وبلاگ دیگه کار می‌کرد ـ بهم ریخت، تا امروز من با انواع و اقسام روشها برای به راه انداختن دوباره لینکدونی سر و کله زدم و متاسفانه موفق نشدم.
تا اینکه همین چند دقیقه پیش پست «ساختن لینکدونی با خوشمزه» رو از وبلاگ «شیدا» خوندم. قبلاً عضو del.icio.us بودم، ولی نمی‌دونستم که از اون میشه برای ساختن لینکدونی وبلاگ هم استفاده کرد. امتحان کردم و جواب داد.
اینجوری شد که بالاخره تونستم لینکدونی «بلاگ‌نوشت» رو هم روبراه کنم و خیالم جمع بشه. :D

بلاگ نوشت یکساله شد

Posted by Picasa

یاد باد ۳۶۵ روز پیش را که با «خدا» بلاگ‌نوشت آغاز شد، و با «عشق» و «آزادی» تا امروز ادامه یافت. نمی‌دانم تا چه اندازه می‌توان روی این نوشته‌ها، اسم «نوشته» گذاشت، امّا خدا و آرشیو شاهدند(!) که از ۳۶۵ روز پیش تا امروز تمام تلاشم بر آن بود که به هیچ چیز به اندازه خدا اعتقاد نداشته باشم و در بلاگ‌نوشتهایم، با عشق، «خودِ آزادِ» خودم باشم.
خوب یا بد، زشت یا زیبا، به هر حال گذشت، و از امروز باز هم با خود و شما عهد می‌بندم که اگر ۳۶۵ روز آینده هم باشم و باشد، «بلاگ‌نوشت» را همچنان برای خود مقدس بدارم و در آن «به هیچ چیز به اندازه خدا اعتقاد نداشته باشم» و همچنان «کاملاً خودم باشم»…

پنجشنبه که بیاید

اول دسامبر ۲۰۰۴ مصادف با دهم آذر ماه ۱۳۸۳، نخستین پّست در «بلاگ نوشت» قرار داده شد، و بدین ترتیب «بلاگ نوشت» متولد شد تا من جایی برای خودم بودن داشته باشم.
روزها و ماهها از پی هم گذشتند. شاید من، در این مدت زیاد به اینجا سر نزده باشم تا خودم باشم، شاید هر روز خودم را در آن خالی نکرده باشم، شاید…
اما من «روحم» را در کالبد «بلاگ نوشت» دمیده‌ام، همانگونه که خداوند روحش را در آدمی دمیده است. و همانگونه که مخلوق (حتی اگر سرکش باشد) برای خداوندگار عزیز است، «بلاگ نوشت» هم برایم عزیز است.

پنجشنبه که بیاید، ۳۶۵ روز از این آغاز خواهد گذشت. حس این روز برای من، مثل حس روز تولد فرزند برای مادر است. بدون شک غوغایی در دلم برپا خواهد بود. من شادیم را نثار شما میکنم، و منتظر نظرات شما درباره بلاگ نوشتهایم در یکسالی که گذشت نشسته‌ام…