خیانت‌های ما به بشریت

موقعیت زن و شوهری را تصور کنید که با هم زندگی می‌کنند. یکی از آن‌ها اعتقاد راسخ دارد که حریم خصوصی دیگری را باید رعایت کند و اعتماد را اصل خدشه ناپذیر زندگی‌شان می‌داند. مثلاً به هیچ وجه، حتی در خلوت به تلفن همراه همسرش سرک نمی‌کشد یا در بیرون رفتن‌های تنهای وی کنکاش پنهانی نمی‌کند.

اگر بخواهیم بدبینانه به موضوع نگاه کنیم می‌توان این‌گونه گفت که درصورتی‌که یکی از دو طرف به این اصول پایبندیِ تقدس وارانه نداشته باشد، و ظرفیت حفظ احترام به این تفکر را در خود نبیند، می‌توان راه‌های سوء استفاده فراوانی را برایش متصور شد.

تصور کنید که این سو استفاده صورت پذیرد. آنچه که مسلم است اینکه، طرفی که بخاطر عقایدش مورد سو استفاده قرار گرفته، به شدت احساس مظلومیت و قربانی بودن را دارد. اما به نظر من با ارزش‌ترین اعتقادی که در چنین موقعیتی صدمه می‌بیند، حس رعایت حریم خصوصی شریک زندگی و اعتمادِ مقدسی است که اگر به اطراف خود نگاه کنید، واقعاً کمیاب است.

ما، انسان‌های دنیای امروز، با حجم توصیف ناپذیری از احساسات، ذهنیت‌ها، اعتقادات و… روبرو هستیم. و گاهی ارزش‌ها را در میان این خیل شلوغی گم می‌کنیم. اما این گم کردن‌ها و خودخواهانه برخورد کردن‌ها، نه فقط به افراد رو در روی‌مان که به جامعه اطراف‌مان و در لایه‌ای بالاتر به بشریت صدمه‌های جبران ناپذیری می‌زند.

در  موقعیت مذکور، تقدسِ اعتقادِ اعتماد، نه تنها در قربانی متزلزل می‌شود که حتی در اطرافیان این خانواده که شاهد نوع زندگی‌شان بودند، و بنا به ذات‌شان به تفکر جاری در بین‌شان احترام می‌گذاشتند، هم این شک بوجود می‌آید که شاید این اعتماد نباید باشد، و شاید خودِ قربانی مقصر اصلی است!

و این نگاه، خود آغازگرِ بینشی است که بشریت را از ذاتِ دارا بودن صفات نیک به سمت کم توجهی به این صفات و خودخواهانه رفتار کردن سوق می‌دهد و در نهایت جامعه را به انحطاط می‌کشاند.

این‌گونه موقعیت‌ها را به رفتارهای اجتماعی خارج از خانواده که بسط دهیم، حتی اوضاع بسیار مفتضح‌تر هم می‌شود. لذا بیایید حداقل شجاعت را در خود تقویت کنیم. و بجای پنهان کردن زشتی‌های‌مان در پسِ پرده‌ای حریری که بر میخی سست آویزان است و دیر یا زود می‌افتد و رازها را برملا می‌کند، مسایل را به گونه‌ای پیش ببریم که حداقل گناه‌مان در حد سو استفاده باقی بماند، نه ضربه زدن به ارزش‌ها، به تقدس‌ها و به ذاتِ پاک بشری.

آی آدمها! لطفاً دست از جنگ بشوئید

همزمان با آغاز المپیک ۲۰۰۸ پکن که قرار است مظهر صلح و دوستی بشریت باشد، جنگ روسیه و گرجستان نیز کلید خورد!

همانطور که قبلاً هم گفته بودم، جنگ از نظر من ابتدایی ترین راه حلی است که می توان برای حل یک مسئله پیدا کرد. کشتن انسانهای دیگر و خراب کردن آبادی ها برای رسیدن به مقاصد جاه طلبانه زیر لوای دروغین دفاع از آزادی کار بسیار زننده ای است که جز جنایت نمی توان نامیدش.

به عنوان یک بشر واقعاً شرمنده ام از اینکه برخی از هم نوعانم بدون مدارا همدیگر را می کشند. فکر نمی کنم در قرن حاضر مشکلی وجود داشته باشد که نتوانش با گفتگو برطرف نمود. پس هر کجای دنیا که هستید به عنوان یک انسان خواهش میکنم دست از جنگ بردارید…

Knol: واحدی از دانش

دقایقی پیش Google سرویس جدیدی را با نام Knol در آدرس knol.google.com عرضه نمود. این پروژه که در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷ از آن نام برده شده بود، در ۲۳ جولای ۲۰۰۸ رسماً پرده برداری شد.

Knol منبعی است از مقالات علمی معتبر که توسط افرادی نوشته می شود که بر موضوع مقاله تسلط دارند.

با این تعریف شاید بتوان Knol را نوعی Wikipedia نامید که نویسندگان آن از فیلتری خاص می گذرند، تا اعتبار مقالات آن بیشتر باشد.

Google عقیده دارد که «میلیونها نفر هستند که اطلاعات زیادی در اختیار دارند و میلیاردها نفر وجود دارند که می توانند از این اطلاعات بهره ببرند.» و اینک Knol آمده است تا اطلاعات این افراد را کلاسه بندی نماید و پس از اعتبارسنجی در اختیار بقیه انسانها قرار دهد.

هر Knol یک نویسنده مشخص دارد، که از طریق سیم کارت تلفن همراه یا کارت اعتباریش شناسایی می گردد و صحت اطلاعاتش تائید می شود. نویسنده در قالب Knol اطلاعاتش را مطرح می نماید. خوانندگان Knol میتوانند اطلاعات مطرح شده را بازخوانی نمایند و نظراتشان را برای ویرایش آن مطرح کنند. نویسنده Knol مجاز است که نظرات مطرح شده را قبول یا رد نماید.

هدف Knol:

Knol تنها یک هدف دارد. اینکه به شما کمک کند تا دانش تان را با بقیه به اشتراک بگذارید. پروژه Knol میزبان اطلاعات وسیعی در زمینه های مختلف خواهد بود. نویسندگان Knolها می توانند از طریق این پروژه دانش شان را به اشتراک بگذارند و حتی بر روی آن قیمت بگذارند و آنرا بفروشند. خوانندگان نیز می توانند از دانش های به اشتراک گذاشته شده استفاده کنند و نظرات شان را درباره آن مطرح نمایند.

ویژگیهای Knol:

– بکارگیری آسان: تنها چیزی که برای نوشتن واحدی از دانش نیاز است، یک حساب کاربری و یک نام است.

– کنترل: شما میزان همکاری با اجتماع را مشخص می نمائید. Knol شما، صدای شماست.

– ارتباط: شما می توانید با نویسندگان دیگری که در منطقه شما هستند، ارتباط برقرار کنید و بدین ترتیب بر دامنه دانش تان بیافزائید.

– دیده شدن: مطالب پر محتوا و خوب در موتورهای جستجو به نمایش در می آیند.

– رشد: به اشتراک گذاشتن دانش با دیگران پاداشی است برای همه، که در نهایت موجب رشد بشریت می شود.