علی؛ امامی که نمی شناسیمش

چه رنجی بزرگ تر از اینکه ملتی عاشق علی باشد و عاقبت یزید را داشته باشد؟ و چه رنجی بالاتر از اینکه کسانی که می بینیم در چه سطحی از معنویت، از آگاهی، از منطق و از انصاف هستند باید از علی و از مکتب علی سخن بگویند و مردم را با مکتب علی آشنا کنند؟ و چه رنجی بالاتر از اینکه در این دنیا یک ملتی، یک گروهی هست که مارک علی بر پیشانی سرنوشتش خورده و از فقر، از خواب، از تخدیر، از تفرقه و از کوتاه اندیشی، و از بدبینی، ضعف و ذلت رنج ببرد؟ و چه رنجی بالاتر از اینکه الان می بینیم نسل قدیم ما که به علی و به مذهب علی وفادار مانده، قدرت زایندگی خودش و حرکت خودش را از دست داده، به جمود و توقف دچار شده و نسل آینده را نمی تواند به تاریخ و فرهنگ و مذهب علی پیوند دهد و آنچه را که شهدای بزرگ شیعه و علمای بزرگ شیعه و بزرگان و فداکاران و مردم عاشق شیعه به این نسل سپرده اند نمی توانند به نسل بعد از خود انتقال دهند.

دکتر علی شریعتی

ای علی…

ای علی!

بیا و حاکمانی را ببین که زر و زور و تزویر چشمانشان را کور کرده و شیعیانی را که در گمراهی نگاه داشته شده اند و زیر بار جور و ستم نای اعتراض ندارند.

به این روز پاک که زاده شده ای قسمت می دهم که به فرزندت مهدی شفاعتمان را بنمایی و بخواهی که زودتر جمالش را بر جهان بتاباند و با ذوالفقار عدالتت سایه خوارج را از سر مسلمین بزدایاند.

ظلم

برای بوجود آمدن ظلم دو طرف مسئولند: هم ظالم و هم آنکه ظلم را می‌پذیرد.

با همکاری این دو است که ظلم پدید می‌آید، وگرنه ظلم یک طرفه نمی‌تواند وجود بیابد. ظالم در هوا نمی‌تواند ظلم کند. ظلم تکه آهنی است که در زیر چکش ستمگر و سندان ستم‌پذیر شکل می‌گیرد.

امام علی (ع)

علی من

این علی که شما وصفش می‌کنید همان رستم خودمان است که آرایش اسلامی‌اش کرده‌اید! این علی شما به درد صوفی‌ها و پهلوان‌ها می‌خورد و سمبل زورخانه و خانقاه شده است!

این علی‌ای نیست که من به او معتقدم، علی من آن علی است که در درون جامعه اسلامی، با منافق ستمکار، خواجه برده فروش و پارچه‌ورمال و استثمارگر، هر چند مسلمان هم باشد، به خاطر اسلام مبارزه می‌کند. و او مردی است که چهار هزار نفر مقدس دعاخوان نالان در پیشگاه خداوند را، که جای سجده در پیشانی‌شان نمایان است و در میان‌شان حافظ قرآن بسیار، یک جا با شمشیر نابود می‌کند. چه کسی جرئت این کار را داشت و دارد؟!

دکتر علی شریعتی