اسکار در جایی که ما زندگی می‌کنیم…

با خودم فکر می‌کنم که اگر همه چیز سر جای خودش بود، یا حداقل اگر رسانه‌های‌مان ملی بودند، حالا مردم بیشتری از اولین اسکاری که نصیب مملکت ما شده خوشحال می‌شدند. اما حیف که زندگی روزمره‌مان را در جای دیگری باید دنبال کنیم…

«جدایی نادر از سیمین»، یک فیلم فراتر از خوب

 

امروز حین گذر از جلوی سینما، با دیدن عنوان «جدایی نادر از سیمین» یاد Causeهای فیس‌بوکی افتادم که طرفداران جنبش سبز را به دیدن این فیلم ترغیب می‌کردند یا از مخالفان فیلم‌های سطحی همچون «اخراجی‌ها» می‌خواستند که برای شکستن رکورد پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران و خریدن آبروی فرهنگی این مملکت، به دیدن این فیلم بروند. این شد که بطور ناگهانی با حدیثه تصمیم گرفتیم تا به دیدن این فیلم برویم!

اما حالا نه بخاطر طرفداری از جنبش سبز، نه بخاطر شکستن رکورد اخراجی‌ها، و نه بخاطر اولین فیلم ایرانی بودن در کسب مقام بهترین فیلم جشنواره برلین، و نه بخاطر خرس‌های طلایی و نقره‌ای که برده است، بلکه بخاطر لذت دیدن یک فیلم خوب، کیفور شدن از کار خوب یک گروه سینمایی در ایران، حظ بردن از دیدن فیلم یک داستان خوب و کیف کردن با بازی‌های خوب بازیگران سینما، پیشنهاد می‌کنم که با هر سلیقه‌ای که دارید، حتماً حتماً «جدایی نادر از سیمین» را ببینید.

پی‌نوشت: چیزهای زیادی در این فیلم دیده‌ام، اما می‌خواهم برای خودم نگهشان دارم! توصیه می‌کنم شما هم قبل از دیدن فیلم، گوگلش نکنید!! آنچه کسب خواهید کرد، ارزشش بیش از این‌هاست!