بلاگ‌نوشت http://blognevesht.com بلاگ‌نوشت‌های صادق جم درباره‌ی همه‌ی چیزهایی که می‌خواهد به اشتراک بگذارد! Fri, 18 May 2012 03:18:07 +0000 fa hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.2 [بلاگ‌نما] یوتاب http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7-%db%8c%d9%88%d8%aa%d8%a7%d8%a8/ http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7-%db%8c%d9%88%d8%aa%d8%a7%d8%a8/#comments Fri, 18 May 2012 03:18:07 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4664

«بلاگ‌نما» سرفصل جدیدی است که طی آن می‌کوشم تا به معرفی وبلاگ‌های خوبی که ارزش دیده شدن را دارند، بپردازم. سعی من بر این است که این معرفی‌نامه‌ها حتی‌الامکان کوتاه باشند اما برای آن‌که حق مطلب بخوبی ادا گردد، تصمیم گرفتم تا نویسنده‌ی وبلاگ‌ها خودشان به معرفی وبلاگ‌شان بپردازند، البته ذیل سوالات یکسانی که ازشان می‌پرسم.

امیدم بر آن است که این حرکت از یک سو ترغیبی شود برای ادامه‌ی فعالیت نویسندگان خوب و از سوی دیگر دری باشد برای یافتن وبلاگ‌های خوب…

یوتاب

دسته‌بندی موضوعی وبلاگ

وبلاگ شخصی، شامل دلنوشت ها و گاهی بیان دغدغه های شخصی، ارایه مطالب درباره وردپرس و قالب و افزونه های رایگان وردپرس

نویسنده

محسن ملک محمدی از روستای حاجی آباد دزفول، اولین کسی هستم که در محل زندگی خودم اینترنت رو آوردم! چه برسه به سایت داشتن، من در شرایط بسیار نامساعدی وبلاگ داری می کنم.

شروع فعالیت

فعالیت وبلاگنویسی از سال ۸۳ به طور پراکنده در وبلاگ های مختلف

شروع فعالیت یوتاب از آذر ماه سال ۱۳۸۸ بوده

تعداد پست‌های وبلاگ تا امروز

۵۳۱ نوشته، البته متاسفانه چندبار بدلیل هک و نداشتن بکاپ نوشته هایی رو از دست دادم.

منابع تهیه‌ی مطالب

تجربیات و ذهنیات خودم، سطح وب، کتابها و مطالعات پراکنده ای که دارم.

ویژگی‌های وبلاگ

ساده بودن و در عین حال برخی مواقع مطالب مفید در زمینه های مختلف، ارائه مطلب در موضوعات گوناگون، ارائه پوسته ها و افزونه های وردپرس به شکل کاملا رایگان، طراحی سبک و بارگذاری سریع صفحات هر چند طرح اصلی قالب برگرفته از وبلاگ شخصی دیگری است.

آدرس شبکه‌های اجتماعی

بعلت مشغله کاری فعالیت خاصی در شبکه های اجتماعی ندارم البته گاهی به میکروبلاگ وطنی دنبالر سرک میکشم اونم بیشتر بخاطر دوستی نزدیک با نیما صابری مدیر این میکروبلاگ هست

Share

مطالب مشابه:

1 دیدگاه برای این نوشته:

  1. مسعود:
    ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۱ سلام نمی‌دونم وبلاگی که از قالب ریپ شده (دزدی) استفاده می‌کنه ، ارزش معرفی کردن رو داره یا نه ! (قالب متعلق به علیها هست.) ولی در کل حرکت جالبی است ، معرفی وبلاگ‌ها . امیدوارم موفق باشید

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7-%db%8c%d9%88%d8%aa%d8%a7%d8%a8/feed/ 1 گپ‌زنی با شایان شلیله http://blognevesht.com/1391/02/%da%af%d9%be%e2%80%8c%d8%b2%d9%86%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d9%84%db%8c%d9%84%d9%87/ http://blognevesht.com/1391/02/%da%af%d9%be%e2%80%8c%d8%b2%d9%86%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d9%84%db%8c%d9%84%d9%87/#comments Mon, 07 May 2012 12:43:46 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4658

طراح: آرش اصغری

شایان شلیله، فرد ساکت و آرومی به نظر می‌رسه. از وقتی می‌شناسمش همیشه دوست داشته کارهای بزرگی انجام بده. شاید به همین خاطر، همیشه دور و برش حاشیه‌های پر سر و صدایی هست، تا جایی که به نظر نمی‌رسه حداقل در بین کاربران فعال وب، جز افراد با رده‌ی محبوبیت خیلی بالا باشه.

اما حتی اگر جشنواره وب ایران تنها کار خوب شایان شلیله بوده باشه، به نظرم باز هم لازم بود که برای شناخت بهترش و آشنایی با روحیات و اعتقاداتش باهاش گپ می‌زدم.

در این گپ‌زنی ضمن آنکه سعی کردم تا بیشتر در زندگی خصوصی شایان سرک بکشم، درباره‌ی کارهاش و خصوصاً جشنواره وب ازش پرسیدم. ضمن اون به قضیه‌ی جلسات فعالان وب هم که گویا اعتراضات زیادی رو به دنبال داشته، پرداختم. در آخر هم درباره‌ی شبکه‌های اجتماعی، وبلاگ‌ها و خیلی چیزهای دیگه حرف زدیم. باشد که تونسته باشم ضمن معرفی بهتر شایان شلیله، نقطه نظرات یکی از فعالان عرصه‌ی وب فارسی رو انعکاس بدم.

این گپ‌زنی رو در قالب فیس‌آف شایان شلیله بخونید…

Share

مطالب مشابه:

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/02/%da%af%d9%be%e2%80%8c%d8%b2%d9%86%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%b4%d8%a7%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d9%84%db%8c%d9%84%d9%87/feed/ 0 [از اجتماع وب] منیره منتظری http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9-%d9%88%d8%a8-%d9%85%d9%86%db%8c%d8%b1%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b8%d8%b1%db%8c/ http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9-%d9%88%d8%a8-%d9%85%d9%86%db%8c%d8%b1%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b8%d8%b1%db%8c/#comments Sun, 06 May 2012 12:30:01 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4650

در سلسله پست‌های «در اجتماع وب» به گپ‌زنی با افرادی می‌پردازم که به موازات زندگی حقیقی‌شان، در وب نیز زندگی فعالی دارند. هدف از این گفتگوها آشنا شدن با ساکنین شبکه‌های مجازی و شناخت شبکه‌های اجتماعی تحت وب است. (توضیحات بیشتر)

آدرس مجازیت کجاست؟

وبلاگم که monire.ir هست و تو شبکه‌های مجازی با یوزر monire فعال هستم که جدیدا سند یوزر moniirre رو هم به اسم خودم زدم :دی

    

چند وقته در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنی و بطور متوسط چه مدت زمانی رو در این شبکه‌های مجازی سپری می‌کنی؟

گمونم یه ۴ سالی میشه که توییتری شدم و بلافاصله بعدش فرندفیدی. ولی فیسبوک رو خیلی قبلتر از توییتر داشتم منتها تا مدتها ازش استفاده‌ای نمیکردم.

در مورد مدت زمان استفاده هم … سعی میکنم همیشه آنلاین باشم (بخصوص در مورد توییتر که خاصیتش همیشه حضور داشتنه) ولی خب از وقتی جی‌پی‌آر‌اس رو کنار گذاشتم گمونم روزی ۶-۷ ساعت آنلاین باشم. ولی اینها به این معنی نیست که همه‌ی این ساعات رو تمام و کمال حواسم به اینترنت هست. در حینش به کارهای دیگه‌م هم میپردازم.

چه عاملی باعث می‌شه که دوست داشته باشی در شبکه‌های اجتماعی تحت وب، فعالیت کنی؟

تبادل اطلاعات و سرگرم شدن … البته اینها بهانه ست. بیشتر واسه از تنهایی در اومدنه.

به نظر می‌رسه که فعالان شبکه‌های اجتماعی وب دوست دارند تا هر لحظه از وضعیت‌شون رو گزارش بدن. دلیلش چی می‌تونه باشه؟

شاید چون فکر میکنن این وضعیت گزارش دادن اطلاعات مهمی‌ه :دی من خودم بیشتر یه نوع عادت و ثبت خاطرات روزمره‌م شده و خب همون عامل از تنهایی در اومدن هم تاثیر داره. میخوام لحظاتم رو با بقیه شریک بشم.

پروفایل‌های مجازی شما خصوصی ‌شده است یا اینکه بصورت عمومی قابل رویت هستند؟

توییتر و فرندفیدم اغلب عمومی‌ان (مگر بعضی مواقع خاص) ولی خب فیسبوک نه! چون مردم عادی‌تر و اغلب دوستان و آشنایان عضو هستن و خیلی‌ها بهش دسترسی دارن اونجا بیشتر پست‌هام خصوصی هستند.

آیا تابحال دوستی‌های مجازی‌تون به رفاقت‌های دنیای واقعی و دید و بازدیدهای بیرون از وب هم کشیده؟

اون اوایل خیلی داغتر بودم که مثلا دوستای مجازیمو ببینم و خوشبختانه خیلی‌ها رو هم دیدم و تعدادیشون هم دوستان ثابتم شدن. ولی خب این تب هم مثل بقیه تب‌ها خوابیده :)

فکر می‌کنی که چرا دیگه اون هیجان قبلی رو نداری؟ به نظر می‌رسه که از این‌جور دوستی‌ها دل خوشی نداری؟

شاید چون الان بیشتر درگیر زندگی حقیقی‌ترم هستم و بیشتر با دوستای دنیای حقیقی‌م وقت میگذرونم. شایدم چون به اندازه کافی دوستِ خوب مجازی یافتم که دیگه نیاز این رو نمی‌بینم که با دیدار آدمای مجازی بهشون نزدیکتر بشم و یه جورایی ترجیح میدم دامنه‌ی دوستیمو محدود کنم.

ولی این سوالتون خیلی زیرکانه بود :دی درسته که خاطره بدی از این دوستی‌های حقیقی شده دارم ولی اون قدر نبود که روی اشتیاقم واسه دیدن بقیه تاثیر بذاره.

با توجه به اینکه کنترل و تحت نظر قرار دادن افراد در شبکه‌های اجتماعی تحت وب برای حکومت‌ها آسون‌تره، فکر می‌کنی که فعالیت در این‌گونه شبکه‌ها چقدر می‌تونه خطرناک باشه؟ آیا اصولاً با این‌گونه نظارت‌ها موافقی؟

اینکه کنترل شبکه‌های اجتماعی آسونتره و بارها شده باعث دردسر عده‌ای بشه رو قبول دارم ولی اینکه این دلیل باعث بشه ما از این تکنولوژی دست بکشیم رو نه! حتی به نظرم نباس خودسانسوری کرد. البته کله‌م زیاد بوی قرمه سبزی میده :دی

در مورد نظارت‌ها هم نظری ندارم. بذارین خوش باشن :دی

آیا بطور کل زندگی در شبکه‌های مجازی تحت وب رو مفید می‌دونی‌ و به دیگران وقت گذاشتن در این شبکه‌ها رو توصیه می‌کنی یا نه؟

بستگی به هدف آدما داره. از نظر تبادل اطلاعات و درجریان قرار گرفتن اخبار روز و حتی رشد روابط اجتماعی و شناخت آدما خیلی خیلی مفیده. و خب باز بستگی به آدمش داره. به بعضیا توصیه نمیکنم (حتی گاهی منع میکنم) ولی به بعضیا مشتاقانه پیشنهاد میدم حضور پررنگ‌تری داشته باشن :دی

خب چطور به این نتیجه می‌رسی؟ آیا افرادی که باید در این شبکه‌ها حضور پررنگی داشته باشند، ویژگی خاصی دارند؟ 

ویژگی‌ای مهمتر از فرهنگ و جنبه‌ی استفاده؟

البته بیشتر تا الان منع‌هایی که کردم مربوط به توییتر و فرندفید بوده اونم چون ترجیح میدادم توییت‌هام (که خیلی بی‌پروا و بدون خودسانسوری هستند) رو دوستان دنیای حقیقی‌م نخونن. اینم یه نوع بدجنسی‌ه دیگه :دی

Share

مطالب مشابه:

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9-%d9%88%d8%a8-%d9%85%d9%86%db%8c%d8%b1%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b8%d8%b1%db%8c/feed/ 0 [از اجتماع وب] علی علی‌اکبری http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9-%d9%88%d8%a8-%d8%b9%d9%84%db%8c-%d8%b9%d9%84%db%8c%e2%80%8c%d8%a7%da%a9%d8%a8%d8%b1%db%8c/ http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9-%d9%88%d8%a8-%d8%b9%d9%84%db%8c-%d8%b9%d9%84%db%8c%e2%80%8c%d8%a7%da%a9%d8%a8%d8%b1%db%8c/#comments Wed, 02 May 2012 14:39:09 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4645

این روزها با پدیده‌ای بنام شبکه‌های مجازی یا شبکه‌های اجتماعی تحت وب روبرو هستیم که به نظر می‌رسد در حال دگرگون کردن ساختار کنش‌های اجتماعی در جوامع و بخصوص نسل جدید هستند.  با این‌که چند سالی است از تولد این شبکه‌ها می‌گذرد اما رشد سریع‌شان موجب شده که هنوز برای بسیاری ناشناخته باقی بماند. عده‌ای از روی کنجکاوی مدتی را در این شبکه‌ها می‌گذرانند و بعد بی آن‌که از آن بهره‌ای ببرند، سردرگم، رهایش می‌کنند. برخی هم زمان زیادی را در این شبکه‌ها می‌گذرانند اما کمی که در عمق زندگی حقیقی پیش‌تر می‌روند، به ناچار رهایش می‌کنند و از آن فقط خاطره‌ای برای‌شان می‌ماند.

اما هستند کسانی هم که در اجتماعات وب “زندگی” می‌کنند. این‌ها در همه‌ی دورا‌ن‌های عمر (نوجوانی، مجردی، متاهلی، دانشجویی، کارمندی و…) به موازات زندگی حقیقی‌شان، در دنیای مجازی هم وقت می‌گذرانند و حتی گاهی نقطه عطفی بین این دو دنیا برقرار می‌سازند. و همین امر هم موجب می‌شود تا نسبت به دیگران شناخت عمیق‌تری نسبت به شبکه‌های اجتماعی تحت وب داشته باشند. 

در سلسله‌ پست‌های آتی خواهم کوشید تا با مراجعه به این افراد، بابی را فراهم کنم که از طریق آن شناخت بهتری از شبکه‌های مجازی بدست آید.

در این مجموعه، سعی من بر آن بوده تا به سوالات اساسی بسنده کنم تا حتی‌الامکان طول پست‌ها کمتر شود. همچنین به جهت تسهیل جمع‌بندی، تصمیمم بر آن است که از همگان سوالات یکسانی پرسیده شود تا از این طریق نگاه‌های موافق و مخالف راحت‌تر دیده شوند.

خواهشم این است که با تاباندن نور راهنمایی‌های‌تان، مسیر را هموارتر کنید تا به آن‌چه که باید، برسیم…

آدرس مجازیت کجاست؟

www.conformist.ir

    

چند وقته در شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنی و بطور متوسط چه مدت زمانی رو در این شبکه‌های مجازی سپری می‌کنی؟

من از سال ۸۳ با اسم اصلی، وبلاگ نوشتن رو شروع کردم و قبلش هم البته وبلاگ داشتم ولی آش دهن‌سوزی نبود. از اون سال وارد جامعه‌ی وبلاگی شدم. ۴ سال هم هست که مستمر در شبکه‌های اجتماعی حضور داشتم. بیشتر در فرندفید و توییتر و البته مرحوم گودر.

زمان ثابتی برای حضور ندارم ، گاهی روزانه نیم ساعت ، گاهی تا ۶ ساعت در روز هم می‌شه. همه‌چیز بستگی به شرایط داره.

چه عاملی باعث می‌شه که دوست داشته باشی در شبکه‌های اجتماعی تحت وب، فعالیت کنی؟

من خیلی از دوست‌های دنیای واقعی‌م رو از همین دنیای مجازی پیدا کردم. حتا راه آشنایی من و همسرم از طریق همین شبکه‌های اجتماعی بود. من بیشتر اخبار فناوری و اخبار اجتماعی روز رو از طریق همین اخبار دنبال می‌کنم، البته با ابزارهای مختلف، از زمان مرحوم گودر به این سو البته نحوه‌ی دنبال کردن این اخبار تفاوت شایانی کرده و الان بیشتر سرخط خبرها رو دنبال می‌کنم. در کل به‌روز موندن اونم توی رشته‌ی ما (شاخه تحصیلی من کامپیوتر هست) کار سختی‌ه و همین شبکه‌ی اجتماعی خیلی بهش کمک می‌کنه. ولی اگر بخوام صادقانه فقط یک دلیل(سلام مرتضا) براش بیان کنم حضور دوستانم و به نوعی معاشرت با اونهاست که منو جذب این شبکه‌ها می‌کنه.

به نظر می‌رسه که فعالان شبکه‌های اجتماعی وب دوست دارند تا هر لحظه از وضعیت‌شون رو گزارش بدن. دلیلش چی می‌تونه باشه؟

برای من و بیشتر کاربران اطرافم که در دایره‌ی دوستانم دارمشون یه جور زندگی هست بودن توی این شبکه‌ها. ما واقعا فرقی با دنیای بیرونمون نداریم، البته کمی با ادب‌تر هستیم در دنیای بیرون :) ، ولی کلیت قضیه همین هست. وقتی شما در حال زندگی‌کردن توی یه محیطی مثل توییتر یا فرندفید باشید ، خواه‌ناخواه بستر برای گفتن از کارهایی انجام می‌دی ، حال و هوای روحی‌ت ، موسیقی‌هایی که می‌شنوی(لست.اف‌ام) ، فیلم‌هایی که می‌بینی ، برنامه‌هایی که استفاده می‌کنی ، عکس‌هایی که توجه‌ت رو جلب کردن و خلاصه همه‌چیز مهیا هست. در نتیجه بیان می‌کنی و شرح‌حال باقی دوستان رو هم می‌خونی و از حال و اتفاقاتی که براشون می‌افته با خبر می‌شی. به عنوان مثال در اثر تحریم‌های بی‌اثر شرکتی که من در اونجا مشغول به کار بودم از ایران رفت و من تقریبا بی‌کار شدم ولی همین دوستان وقتی دیدن من این اتفاقات برام افتاد بلافاصله دست به کار شدن و تعداد زیادی شغل برای من مهیا شد. در هر صورت این میل به گفتن و به‌قولی گزارش دادن شرح حال به نظرم یه رفتار خاص یا یه عادت نیست ، یه جورایی از شاخص‌های محیط مجازی هست.

پروفایل‌های مجازی شما خصوصی ‌شده است یا اینکه بصورت عمومی قابل رویت هستند؟

پروفایل توییترم عمومی و پروفایل فرندفیدم خصوصی‌ست.

آیا تابحال دوستی‌های مجازی‌تون به رفاقت‌های دنیای واقعی و دید و بازدیدهای بیرون از وب هم کشیده؟

به ازدواج هم کشیده حتا ، به دیدار در دنیای واقعی که از روزهای اول هم بود :)) / فارغ از شوخی من تقریبا ظهر روزهای پنجشنبه‌ی هر هفته رو با بهترین دوستانم که همه‌شون از همین شبکه‌های مجازی میان می‌گذرونم، و این یه جورایی قانون زندگی من و همسرم شده. تنها فرصت تفریح‌مون در تمام مدت هفته هم هست البته و این اهمیت‌ش رو نشون می‌ده.

با توجه به اینکه کنترل و تحت نظر قرار دادن افراد در شبکه‌های اجتماعی تحت وب برای حکومت‌ها آسون‌تره، فکر می‌کنی که فعالیت در این‌گونه شبکه‌ها چقدر می‌تونه خطرناک باشه؟ آیا اصولاً با این‌گونه نظارت‌ها موافقی؟

ببینید بالاخره حفظ امنیت مملکت از همه‌چیز مهم‌تره ، ولی نکته این‌جاست که آیا امنیت مملکت از طرف شبکه‌های اجتماعی تهدید می‌شه؟ یا مثلا اشتباهات نظام اقتصادی تهدید بزرگتریه؟ نظر شخصی من این هست که نظارت باید باشه ولی من کارمند که از صبح تا دیروقت کار می‌کنم یا اون دانشجویی که هزارتا مشغله داره فرد مناسبی برای براندازی یا تهدید امنیت نیست. اون کسی هم که بخواد امنیت کشور رو به خطر بندازه قطعا نمیاد توی شبکه‌های اجتماعی جار بزنه. این فقط اتلاف وقت و هزینه‌ست(که البته سود بعضی از دوستان در پر خطر جلوه‌دادن این فضاست به دلیل منفعت مالی حاصله از بودجه‌های کلان) یه جورایی فقط اصطکاک ایجاد می‌کنه در بدنه‌ی مردم و جو بدگمانی و نفرت رو گسترش می‌ده که به نظرم خطرناک‌تر از هر توطئه‌ای هست.

آیا بطور کل زندگی در شبکه‌های مجازی تحت وب رو مفید می‌دونی‌ و به دیگران وقت گذاشتن در این شبکه‌ها رو توصیه می‌کنی یا نه؟

قطعا کارهای بهتری مثل خوندن کتاب و دیدن فیلم و شنیدن موسیقی هست که بهتر از شبکه‌های مجازی باشه ولی من معتقدم زندگی گاهی نیاز به نفس کشیدن هم داره. این شبکه‌ها برای من حکم تنفس رو داره.

Share

مطالب مشابه:

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9-%d9%88%d8%a8-%d8%b9%d9%84%db%8c-%d8%b9%d9%84%db%8c%e2%80%8c%d8%a7%da%a9%d8%a8%d8%b1%db%8c/feed/ 0 [بلاگ‌نما] نوشته‌های پراکنده یک مسعود http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d8%b1%d8%a7%da%a9%d9%86%d8%af%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%b3%d8%b9%d9%88%d8%af/ http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d8%b1%d8%a7%da%a9%d9%86%d8%af%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%b3%d8%b9%d9%88%d8%af/#comments Sun, 29 Apr 2012 19:29:37 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4634

از خیلی پیش‌ترها دوست داشتم تا در بخشی از پست‌های بلاگ‌نوشت به معرفی وبلاگ‌های دیگر بپردازم، تا اینکه بالاخره با دعوت اخیر وبلاگ یک پزشک، استارت این کار زده شد.

«بلاگ‌نما» سرفصل جدیدی است که  از این پس طی آن می‌کوشم تا به معرفی وبلاگ‌های خوبی که ارزش دیده شدن را دارند، بپردازم. سعی من بر این است که این معرفی‌نامه‌ها حتی‌الامکان کوتاه باشند اما برای آن‌که حق مطلب بخوبی ادا گردد، تصمیم گرفتم تا نویسنده‌ی وبلاگ‌ها خودشان به معرفی وبلاگ‌شان بپردازند، البته ذیل سوالات یکسانی که ازشان می‌پرسم.

امیدم بر آن است که این حرکت از یک سو ترغیبی شود برای ادامه‌ی فعالیت نویسندگان خوب و از سوی دیگر دری باشد برای یافتن وبلاگ‌های خوب…

نوشته‌های پراکنده یک مسعود


    

دسته‌بندی موضوعی وبلاگ

نقد فیلم و سریال، موسیقی، داستانک های مدیریتی، معرفی کتب مختلف

نویسنده

مسعود زمانی

شروع فعالیت

نوشتن در سایت خودم را از «۲۹ دی ۱۳۸۹» آغاز کردم و در وبلاگ میهن بلاگی قبلی که از آن‌جا به این سایت کوچ کردم، این مهم از تاریخ «۸ آذر ۱۳۸۸» میسر شد. قبل از آن فعالیت بلاگری بسیار کم و محدودی داشتم و بیشتر خواننده خوب و پیگیری بودم تا اینکه نویسنده… و البته مقادیر متنابهی نوشته کاغذی دارم که هنوزم نمیدونم باهاشون چیکار کنم.

تعداد پست‌های وبلاگ تا امروز

۱۲۳ پست

منابع تهیه‌ی مطالب

منبع من فیلم‌ها و سریال‌ها و ترانه هایی است که می‌بینم و می‌شنوم و البته کتابهایم. خیلی دوست دارم که تجربیات کاری خودم در حوزه دستاوردهای جدید علمی و مدیریت فناوری‌های Hi-Tech را نیز در این‌جا بیان کنم که هربار به دلیل ملاحظاتی این امر میسر نگشته است. گرچه در برخی موارد اشاراتی هم به آن‌ها داشته‌ام.

ویژگی‌های وبلاگ

اینجا خانه (نه دوم که شاید اصلی!!) من است، شکر خدا طیف دوستانم در زندگی بسیار گسترده بوده (روحیات، جایگاه اجتماعی، تحصیلات، طبقه شغلی و عقاید)، از همین رو همیشه دوست داشتم بستری فراهم کنم تا هرکس (فارغ از عقیده و روحیه و سن) بتواند با مطالب آن براحتی ارتباط برقرار کند و هر خواننده را به عنوان فرصتی بالقوه برای دوستی می‌بینم.

در این وبلاگ تلاش داشته‌ام تالیف کنم و نه ترجمه و تاکنون از هیچ مطلب ترجمه‌شده‌ای استفاده نکرده‌ام. سعی من بر این بوده است که مکنونات قلبی و دریافت درونی خودم رو به زبان ساده و مانند صحبت دو دوست با یکدیگر بنویسم. معتقد به اصلی هستم که خودم بهش «باکره نویسی» میگویم… شاید اسمش یکم شائبه برانگیز باشه ولی بهش خیلی ایمان دارم. اغلب نوشته هایم (بخصوص روی کاغذ و غیربلاگی) را یکضرب نوشته‌ام و قبل از انتشار بجز غلط‌های املایی و انشایی چیز دیگری را در آن ویرایش نمیکنم… مطمئنم که حس واقعی‌تر و دلنشین‌تری در نوشته های اینچنینی وجود دارد. همچنین با توجه به اینکه مقوله آموزش همیشه یکی از دغدغه های اصلیم بوده و هست، سعی کرده‌ام به تناسب و تا جایی که ممکن است برای مطالبم ریفرنس و مرجع (معتبر) داشته باشم و فرصت برای مطالعه بیشتر را برای خوانندگان فراهم آورم. برای ترانه‌هایی که توی وبلاگ میزارم یه قانونی وضع کردم که همیشه زیرنویس‌دار باشند تا مخاطبم بتونه بهتره با فضایی که توی متن از اون ترانه تصویر کردم، ارتباط بهتری برقرار کند. مخاطبان خوب و بافرهنگی دارم که تنها دلیل ادامه مسیر وبلاگ نویسی برای من بوده‌اند، مخاطبانی که غنای فرهنگی جاری در کامنتها و ایمیل‌هایشان همیشه برایم ستودنی بوده و خواهد بود. در پایان مثل همیشه از دکتر مجیدی عزیز که همیشه مشوق و انگیزه‌بخش من در این مسیر بوده‌اند کمال تشکر را دارم.

Share

مطالب مشابه:

2 دیدگاه برای این نوشته:

  1. علیرضا جلیلی:
    ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ با سلام جناب آقای صادق جم همچنانکه در یک پزشک در ذیل همین مطلب اشاره کردم وبلاگستان فارسی نمی میاد و نخواهد مرد.حرکت جالبی را شروع کرده اید.من هم ایده هایی برای جواب به دعوت دکتر مجیدی دارم که به زودی از پراب و از همین بلاگنوشت و یک پزشک آنها را البته با اجازه شما بصورت پست مهمان منتشر می کنم. با تشکر
  2. صادق:
    ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ @علیرضا جلیلی, البته که با وجود افراد خوش ذوقی چون شما بلاگستان فارسی همیشه زنده خواهد ماند. :) منتظر ایده‌ی خوب شما هستم....

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%e2%80%8c%d9%86%d9%85%d8%a7-%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d8%b1%d8%a7%da%a9%d9%86%d8%af%d9%87-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%b3%d8%b9%d9%88%d8%af/feed/ 2 استناد رسانه‌ی ملی به وبلاگ جعلی شبکه «من و تو» http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%86%d8%a7%d8%af-%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%85%d9%84%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%ac%d8%b9%d9%84%db%8c/ http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%86%d8%a7%d8%af-%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%85%d9%84%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%ac%d8%b9%d9%84%db%8c/#comments Fri, 20 Apr 2012 18:21:20 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4621 چند وقت پیش از طریق این مطلب در فرندفید، متوجه‌ی یک وبلاگ جعلی شدم که ادعا می‌کرد نویسنده‌اش از دست‌اندرکاران شبکه‌ی تلویزیونی manoto1 است. مطالب این وبلاگ اون‌قدر مسخره بود که تصور اولیه‌ام این بود که هر بیننده‌ای در همون نگاه اول متوجه‌ی جعلی بودن وبلاگ خواهد شد. اما وقتی به بخش نظراتش رجوع کردم و کامنت‌های جدی عده‌ای رو دیدم که به خیال خودشون می‌خواستن با رها اعتمادی -از مجریان شبکه‌ی من و تو- ارتباط برقرار کنند، از این همه ساده انگاری، واقعاً شوکه شدم!

اما عمق فاجعه وقتیه که بخش خبری صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران هم به این وبلاگ جعلی بعنوان منبع اخبارش استناد می‌کنه!

من که باورم نمیشه دست اندرکاران خبر صدا و سیما متوجه‌ی جعلی بودن وبلاگ نشده باشند، اما در هر دو صورت این موضوع واقعاً شرم آور و مسخره‌ است!

وبلاگ جعلی رها اعتمادی

آیا انتشار خبر اینچنینی، چیزی غیر از «دروغ پراکنی» است؟!

Share

مطالب مشابه:

14 دیدگاه برای این نوشته:

  1. روزبه:
    ۰۲ اردیبهشت ۱۳۹۱ متاسفم برای زود باور ها! مطمئنا صداوسیما هم از قصد اینکارو کرده. اصن شایدم وبلاگ کار خودشون باشه. یه چیز تابلوش این عکسه http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTXdJhdOOzSY88KAhWcjwASd1o-27KM2ARoOXu4Mf2Yh9JYssQZFQ&t=1 . اگر واقعا مال منوتو بود که نیاز نداشتن تو وب بگردن و عکس بردارن اون هم با واترمارک! امید بی خودی به بهبود وضعیت جامعه داریم با وجود این ملت!
  2. آسان اسکریپت:
    ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ آدم میمونه کدوم خبر راسته کدوم ...
  3. ds:
    ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ اتفاقا روزنامه کیهان هم به این وبلاگ استناد کرده بود برای تبیین مطالب همیشگیش
  4. علی:
    ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ بابا ملت عقلشون تو چشمشونه !
  5. ashkan:
    ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ یعنی [...] ...

ارسال نظر سریع | مشاهده‌ 9 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/02/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%86%d8%a7%d8%af-%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d9%85%d9%84%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%ac%d8%b9%d9%84%db%8c/feed/ 14 گپ‌زنی با آرش آبادپور (کمانگیر) درباره‌ی Bobs 2012 http://blognevesht.com/1391/01/interview-with-arash-kamangir-about-thebobs2012/ http://blognevesht.com/1391/01/interview-with-arash-kamangir-about-thebobs2012/#comments Thu, 12 Apr 2012 11:47:27 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4611 حتماً در جریان هستید که نهمین دوره‌ی مسابقات انتخاب وبلاگ‌های ممتاز دوئچه‌وله (The Bobs) در حال برگزاری است. و همان‌گونه که قبلاً هم نوشتم، به لطف دوستان، بلاگ‌نوشت هم یکی از کاندیداهای بخش وبلاگ‌های فارسی است. به همین خاطر و برای اینکه بیشتر با اهداف این برترگزینی و حال و هوای آن آشنا شویم، با داور ایرانی این مسابقات، گپی زدم و از وی چند سوال پرسیدم:

اساس جوایز وبلاگ‌های ممتاز دوئچه‌وله بر چیست؟ چرا دوئچه‌وله تصمیم گرفته تا چنین مسابقاتی را برگزار کند؟

دویچه‌وله از ابتدا که این برنامه را برگزار کرد قرار بود وبلاگستان‌های مختلف را به هم وصل کند و نوعی تشویق برای وبلاگ‌نویس‌ها هم باشد. در آن زمان رسانه‌های بزرگ هنوز ارتباطی با وبلاگ‌نویسان نداشتند و وبلاگ‌نویسان تحت فشار دولت‌هایشان بودند. این برنامه قرار بود این ارتباط را ایجاد کند و وبلاگ‌نویسان را به مخاطبان بیشتری معرفی کند.

آن طور که به یاد دارم، زبان فارسی، از زبان‌هایی بود که از نخستین دوره‌ی این مسابقات حضور داشته. فکر می‌کنی چرا؟

وبلاگ‌های فارسی در دور اول این برنامه شرکت‌ نداشتند که گویا نامه‌ای نوشتند و ابراز نارضایتی کردند و دویچه‌وله هم بالاخره فارسی را به زبان‌های مسابقه اضافه کرد.

فکر می‌کنم یک بخش ِ بزرگ ِ مساله، و این برداشت ِ شخصی ِ من است، این است که اولا فارسی‌زبانان دچار نوعی بحران رسانه‌ای هستند. یعنی ما رسانه‌های زیادی نداریم که حرف‌مان را بزند، و همین است که وبلاگ می‌نویسیم و زیاد هم می‌نویسیم. در چنین وضعیتی منطقی است که رسانه‌ی دویچه‌وله تلاش کند به وبلاگ‌نویسان نزدیک‌تر شود و وبلاگ‌نویسان هم انگیزه داشته‌باشند که با شرکت در برنامه‌ای که دویچه‌وله ترتیب داده دایره‌ی مخاطبان‌شان را گسترش بدهند.

چطور شد که شما بعنوان داور این مسابقات انتخاب شدی؟

من یک‌سال نامزد این برنامه بودم که البته جایزه را نبردم. سال بعد، که پارسال می‌شود، باهام تماس گرفتند که دوست‌داریم شما داوری کنی. می‌دانم که ترجیح می‌دادند داور ساکن ایران باشد، اما به‌دلایلی وبلاگ‌نویسان ایرانی ِ ساکن ِ ایران ترجیح نمی‌دهند درچنین برنامه‌ای شرکت کنند. از طرف ِ دیگر این‌که من در یک کشور انگلیسی‌زبان زندگی می‌کنم نکته‌ی خوبی بود، چون داور لازم است بتواند به زبان انگلیسی از نامزدها دفاع کند. من وبلاگ‌نویس هم بودم و دوستان زیادی در وبلاگستان داشتم. نپرسیده‌ام، اما به‌نظرم این شد که سراغ من آمدند. من هم البته علاقه‌مند بودم با وبلاگ‌نویسان بیشتری آشنا بشوم و فضای رسانه را بهتر بشناسم.

سال ِ گذشته بعد از پایان برنامه‌ی داوری، مدیر ِ بخش ِ ایران برنامه گفت که از کارم راضی بوده‌اند و علاقه‌مند هستم سال بعد هم کار را ادامه بدهم. من هم‌چنان انگیزه‌ی خوبی برای ادامه داشتم و این شد که برای سال دوم هم داور برنامه ماندم.

در داوری بین وبلاگ‌ها، چه چیزهایی را معیار قرار می‌دهی؟

من چند تا خط قرمز دارم. وبلاگی که نفرت‌پراکنی کند یا حریم شخصی مردم را نقض کند با تشویق به خشونت کند به‌نظر من معیارهای شرکت در این برنامه را ندارد.

وبلاگ باید دایره‌ی مخاطب داشته باشد. اگر ندارد، یعنی هنوز جای کار دارد تا در مقیاس بزرگ‌تری مطرح بشود. مخاطب را از نظرات زیر نوشته‌ها و ارجاع‌ها و هم‌خوان‌ها در شبکه‌های اجتماعی اندازه می‌گیرم.

از حال و هوای داوری The Bobs بیشتر برای‌مان بگو. چقدر از وقتت را صرف این کار می‌کنی؟ در جلسات با سایر داورها چه مسائلی را مطرح می‌کنید؟اگر خاطره‌ای هم از این نشست‌ها داری با ما در میان بگذار.

یک خاصیت خیلی جالب این برنامه این است که آدم‌هایی با پشت‌زمینه‌های خیلی مختلف می‌آیند. یعنی در یک اتاق یک نفر روس نشسته و یک نفر بحرینی و یک نفر چینی و الی آخر. آدم‌ها انگیزه و اشتیاق دارند. مثل این است که یک‌هو افتاده‌ای وسط سازمان ملل. قبل از جلسه دسته‌جمعی می‌رویم شام و نهار و همه تلاش می‌کنند نامزدهای‌شان را به هم معرفی کنند. آدم یاد می‌گیرد که دنیا خیلی بزرگ است.

خیلی کار راحتی نیست که یک وبلاگ فارسی را به مخاطب غیرفارسی زبان معرفی کنی. مثلا اینکه «این وبلاگ خیلی با‌حال‌ه»، خب این خوب نیست. به آدم فارسی‌زبان می‌شود گفت «فلانی خیلی خوب‌ه برو بخون» و می‌رود و می‌خواند. توی جلسه اما ده دقیقه وقت داری و باید نامزدت را معرفی کنی.

خاطره‌ی من مال پارسال‌است که یکی از نامزدها، که برنده هم شد، را من خیلی رویش انگیزه داشتم. خیلی خوب کار می‌کرد. یکی از ویدیوهایش را گذاشتم در اتاق کنفرانس پخش شود و روش شروع کردم حرف زدن. ویدیو یک لحظه‌ی اوج دارد که تنظیم کردم که حرفم دقیقا همان‌جا به این برسد که «و ما به این دلیل معتقدیم این نامزد بهترین است» و ویدیو به اوج‌اش رسید و چند دقیقه بعد دست‌های زیادی بالا رفت و ما رای را بردیم. لحظه‌ی نابی بود. یکی که من نمی‌شناختمش کار کرده‌بود و حالا داشتند ازش قدردانی می‌کردند.

جوایز The Bobs 2012 چه هستند؟

جایزه‌های امسال مجموعی از جایزه‌های هرسال هستند، مثل «بهترین وبلاگ» و «بهترین وبلاگ فارسی» و «بهترین کانال ویدیویی» و از این دست، به‌اضافه‌ی یک جایزه‌ی «آموزش و فرهنگ». این جایزه‌ی ویژه به وبلاگ‌هایی اهدا می‌شود که در راه ایجاد گفت‌وگو بین فرهنگ‌ها تلاش می‌کنند. اما درباره‌ی جایزه‌ی نقدی امسال اطلاع ندارم!

به یاد ندارم که گزارش مفصلی از مراسم اختتامیه این مسابقات – حداقل به زبان فارسی – دیده باشم. آیا می‌شود امیدوار بود که امسال پوشش گسترده‌تری به زبان فارسی داشته باشیم؟

همیشه گزارش‌هایی بوده است. حتی یک‌سال یادم است که من برنامه‌ی اهدای جوایز را زنده می‌دیدم. امسال هم حتما پی‌گیری می‌کنم که گزارش برنامه در شبکه‌های اجتماعی هم هم‌خوان بشود. و البته خودم هم سعی می‌کنم مفصل از جلسه‌ی نهایی انتخاب برندگان توییت کنم. برنده‌ها را البته نمی‌توانم توییت کنم. این یکی را باید از وب‌سایت دویچه‌وله خبرش را بگیری.

اگر حرف ناگفته‌ای مانده، خوشحال می‌شوم بشنوم.

ممنونم از تو که زحمت زیادی در وبلاگستان می‌کشی. ممنونم از همه‌ی کسانی که با وضعیت اینترنت ِ نامناسب زحمت می‌کشند و در این برنامه شرکت می‌کنند. مهم این است که با هم حرف بزنیم. بقیه‌اش مهم نیست. تفاوت زیاد هست، اما مهم این است که حرف بزنیم. اگر حرف بزنیم، برنده‌ایم. اگر حرف نزنیم همه‌مان بازنده‌ایم. مهم فقط همین است.

Share

مطالب مشابه:

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/01/interview-with-arash-kamangir-about-thebobs2012/feed/ 0 رسانه‌ی ملی و نقض کپی رایت http://blognevesht.com/1391/01/irib-copyright-violation/ http://blognevesht.com/1391/01/irib-copyright-violation/#comments Wed, 11 Apr 2012 12:33:57 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4607 “وبگاه  نارنجی، به رسم شوخی‌های سیزده بدر، خبر دروغینی را منتشر می کند، اما این خبر بعنوان یکی از خبرهای جدی دنیای تکنولوژی در برنامه‌ی «به روز» صدا و سیمای ایران بازگو می‌شود!” گرچه این  نخستین باری نیست که چنین اتفاقی در ایران می‌افتد، اما لازم است که بار دیگر به عمق این فاجعه دقیق شویم!

وقتی چنین خبرهایی را می‌شنوم اولین چیزی که به ذهنم خطورمی‌کند این است که دست‌اندرکاران صدا و سیما، یا حداقل در اینجا تهیه‌کنندگان برنامه‌ی «به روز» شبکه‌ی سوم سیما، افراد ضعیفی در حوزه‌ی کاری خویش هستند. چرا که نمی‌توانند خبرهای‌شان را از منابع اصلی تهیه کنند و یا اینکه حداقل برای تایید اخبار به آن‌ها مراجعه نمایند. ایشان با آن‌که برای تهیه‌ی خبرها از بودجه و حقوق برخوردارند، اما باز هم ساده‌ترین راه، یعنی دزدی فرهنگی، را انتخاب می‌کنند! اگر قرار است در تلویزیون خبرهای انتشار یافته در نارنجی و امثال آن را بشنویم، اصلاً چرا خود این افراد برای تهیه‌ی چنین برنامه‌هایی به صدا و سیما دعوت نمی‌شوند؟!

از سوی دیگر به نظر شما آیا این واقعاً شرم آور نیست که بزرگترین رسانه‌ی مملکت‌مان به حقوق کپی‌رایت احترام نمی‌گذارد؟! و آیا چنین رسانه‌ای حق آن را دارد که دم از دفاع از حقوق مظلومان جهان بزند؟!

Share

مطالب مشابه:

3 دیدگاه برای این نوشته:

  1. مسلم:
    ۲۴ فروردین ۱۳۹۱ سلام. چرا... این خیلی شرم آوره! اولش فکر کردم سوء تفاهم شده اما بعدش که دیدم متن نارنجی رو حتی کمی تغییر هم ندادن شوکه شدم. اونوقت چه انتظاری از یه وبلاگ نویس میشه داشت که حق معنوی رو رعایت کنه؟! رسانه ی ملی :|
  2. Arash:
    ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۱ به نظرم این نشون میده که هنوز رسانه های ایران آنقدر حرفه ای نشده اند که راست و دروغ رو از هم تشخیص دهند و برای سادگی کار و تنبلی مطالب شون رو نشر میکنند.
  3. مهدی پرهیزی:
    ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۱ تیم کاری به‌روز از نامرتبط‌ترین و نادان‌ترین افرادی تشکیل شده که هیچ سنخیتی با حوزه‌ی تکنولوژی نداشته و ندارن. البته انتظار دیگه‌ای هم ازشون نمی‌ره. خیلی خوشحالم ماه‌ها قبل از این رسوایی که به‌عنوان نویسنده‌ی غیرقراردادی باهاشون همکاری می‌کردم، ازشون جدا شدم. دلیل قطع همکاریم هم دقیقا همین نوع مسائلی بود که ‌هم‌اکنون تنها گوشه‌ایش برای همه عیان شد.

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/01/irib-copyright-violation/feed/ 3 بلاگ‌نوشت در دوئچه‌وله ۲۰۱۲ http://blognevesht.com/1391/01/blognevesht-in-the-bobs2012/ http://blognevesht.com/1391/01/blognevesht-in-the-bobs2012/#comments Fri, 06 Apr 2012 13:36:32 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4603 اگر در بلاگ‌نوشت گوگل کنید، متوجه خواهید شد که «وبلاگ‌»ها و اتفاقاتی که درباره‌ی آن‌ها می‌افتد یکی از علایق مهم من هستند. مثلاً روز بلاگستان فارسی را پاس می‌دارم، تا آن‌جا که بتوانم از جشنواره‌ها و مسابقات وبلاگی می‌نویسم، یا اینکه ایده‌هایی را برای بازی‌های وبلاگی پیشنهاد می‌کنم و…؛ همه‌ی این‌ها به این خاطر است که یک بلاگستان پویا را دوست می‌دارم و از بودن در کنار دوستان وبلاگ‌نویس لذت می‌برم.

پیش از این، بارها تاکید کرده‌ام که وبلاگ‌ها، یک هویت نشأت گرفته از افکار و عقاید آدم‌های پشت‌شان هستند و هرطور که باشند، خوب و بد ندارند. حتی گفته‌ام که نباید وبلاگ‌نویس جشنواره‌ای بود و خودم هرگز با این هدف، بلاگ‌نوشت را به روز نکرده‌ام. در کنار همه‌ی این‌ها باید اعتراف کنم که متاسفانه به دلایل مختلف مدت‌هاست که برخلاف میل باطنی‌ام نتوانسته‌ام وبلاگ‌نویس خوبی باشم. و این خوب نبودن حتی در سال‌های اخیر بدتر هم شده است! حالا تصور کنید که در چنین حال و روزی، در حین گودرگردی، بصورت اتفاقی از طریق وبلاگ یک دوست خوب و قدیمی، متوجه شوی که وبلاگت کاندیدای بهترین وبلاگ فارسی در دوئچه‌وله ۲۰۱۲ شده‌ است!!

البته شخصاً، بلاگ‌نوشت را در حد و اندازه‌های عنوان «بهترین وبلاگ فارسی» نمی‌دانم. اما به هر حال از دوئچه‌وله بخاطر بها دادن به وبلاگ‌ها و همچنین از آرش آبادپور عزیز بخاطر لطفی که در قرار دادن بلاگ‌نوشت در لیست کاندیداها به خرج داد، سپاسگزارم.

پیشنهاد می‌کنم وبلاگ‌های کاندیدا را به لیست وبلاگ‌هایی که می‌خوانید اضافه کنید (مسلماً انتخاب آن‌ها به بدی انتخاب بلاگ‌نوشت نبوده است) :

در لیست بهترین وبلاگ‌های فارسی: نارنجی – نسوان مطلقه معلقه – مرثیه‌های خاک – بزرگ‌راه، رسیدن – کتابلاگ – وقایع روزانه یک دانشمند – آقا اجازه؟ – خیزران – Khers – Marde Mokhtasar و در بین بهترین وبلاگ‌ها، پنجره التهاب .

دیگر کاندیداهای ایرانی عبارتند از:

بالاترین در بخش بهترین استفاده از تکنولوژی در مصارف اجتماعی

کمپین ۹۹ در بخش جایزه گزارشگران بدون مرز

علیرضا ۲۴ در بخش بهترین کانال ویدئویی

درسنامه در بخش جایزه ویژه آموزش و فرهنگ

جالب است بدانید که صفحه فیس بوک Israel-Loves-Iran‌ هم در بخش بهترین کمپین فعالان اجتماعی جز کاندیداها می‌باشد!

Share

مطالب مشابه:

8 دیدگاه برای این نوشته:

  1. کمانگیر:
    ۱۸ فروردین ۱۳۹۱ صادق جان وبلاگ‌نوشت‌ات رو همیشه دوست داشته‌ام، و خوشحالم که خیلی‌های دیگه هم در وبلاگستان همین نظر رو داشته‌اند. انتخاب براساس پیشنهاد کاربران بوده. آرش
  2. محمد:
    ۱۸ فروردین ۱۳۹۱ امیدوارم موفقیتهایتان تداوم داشته باشه.
  3. صادق:
    ۱۸ فروردین ۱۳۹۱ @کمانگیر, از اظهار لطفت نسبت به بلاگ‌نوشت‌هام متشکرم. از کاربران عزیزی که اینجا رو مورد لطف‌شون قرار دادن هم تشکر می‌کنم. باشد که لیاقتش را داشته باشم...
  4. صادق:
    ۱۸ فروردین ۱۳۹۱ @محمد, ممنونم دوست عزیز :)
  5. مسلم:
    ۱۹ فروردین ۱۳۹۱ سلام تبریک عرض میکنم مدت خیلی زیادی نیست بلاگ نوشت رو دنبال کردم اما حقیقتا از این نوع فعالیت خوشم میاد - امیدوارم موفق باشید!

ارسال نظر سریع | مشاهده‌ 3 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/01/blognevesht-in-the-bobs2012/feed/ 8 از عشق اسرائیلی‌ها به ایرانیان http://blognevesht.com/1391/01/israelis-love-to-iranians/ http://blognevesht.com/1391/01/israelis-love-to-iranians/#comments Sat, 31 Mar 2012 15:13:50 +0000 صادق http://blognevesht.com/?p=4535

“ایران” و “اسرائیل” دو اسمی هستند که اگر ایرانی باشید، هم‌نشینی اون‌ها براتون خیلی عجیب خواهد بود! اما این روزها که طبل جنگ بین این دو کشور بلندتر از همیشه شنیده میشه، به نظر من فارغ از سیاست‌های جاری و تحلیل‌های سیاسی، بمب عشقی که شهروندان اسرائیلی برای مردم ایران فرستاده‌اند، قابل تحسین و پسندیده هست.

البته هستند دوستانی که به هیچ وجه نمی‌تونن نسبت به اسرائیل حسن نیت داشته باشند، اما به هر حال در هر جامعه‌ای خوب و بد هست و نمیشه همه رو به یک چشم دید. به عقیده‌ی من باید قدر کار و اسرائیلی‌هایی که امروز دست به چنین کاری زده‌اند رو بدونیم و ازشون قدردانی کنیم، چرا که شاید در آینده با قدرت گرفتن این افراد، جلوی خون‌ریزی در سرزمین‌های فلسطینی هم گرفته بشه.

فراموش نکنیم که کار «خوب»، خوب هست، و نباید بخاطر اینکه، دشمن داره یک کار خوب رو انجام میده، ما سرزنشش کنیم و از روی لجبازی، خودمون دست به کار «بد» بزنیم!

Share

مطالب مشابه:

3 دیدگاه برای این نوشته:

  1. شهروند ایرانی:
    ۱۶ فروردین ۱۳۹۱ نکنه خدای نکرده باز هم به خاطر خوبی خودمون فکر کنیم که دشمنمون با ما خوب شده. من امیدوارم که این سخن یک شهروند اسراییل باشه.... ولی دیگه نمی خوام ساده باشم. بیاید دیگه ساده نباشیم تو قرنهای گذشته زیاد ساده بودیم. ای کاش نبودیم........
  2. مسلم:
    ۱۹ فروردین ۱۳۹۱ من در این مورد کاملا گیج و سر در گمم!
  3. محمد امین:
    ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ محاله یهودی جماعت با مسلمان خوب بشه!

ارسال نظر سریع

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ
]]> http://blognevesht.com/1391/01/israelis-love-to-iranians/feed/ 3