بلاگ‌نوشت » ورزش

[بهترین‌های وب ایران] : MyFC – بهترین سایت بازی آن‌لاین

صادق — Tue, 26 Oct 2010 15:30:40 +0000

بالاخره بعد از حدود یکسال تلاش دوستان، برندگان سومین جشنواره وب ایران معرفی شدند. گرچه تقریباً رسم است که وب‌سایت‌ها و وب‌سرویس‌های خارجی را معرفی می‌کنند، اما به گمانم بد نباشد که بهترین‌های وب داخلی را نیز بشناسانیم. گرچه بسیاری از این وب‌سایت‌ها بسیار پررفت و آمد هستند، اما به نظرم هنوز هم جای معرفی دارند. باشد که این تلاش اندک من، ذره‌ای در موفقیت‌های آینده تلاش‌گران وب فارسی موثر افتد.

معمولاً سایت‌های بازی و سرگرمی از آن دسته سایت‌هایی هستند که از همه صنف کاربری، در آن‌ها یافت می‌شوند. از دانش‌آموز گرفته تا دانشجو، از استاد تا دکتر، از خانه‌دار تا مهندس، از بیکار تا سرکار و بالاخره همه و همه گاهی دوست دارند دست از کارهای جدی و نیمه جدی بکشند و لحظاتی به تفریح بپردازند. MyFC.ir یکی از این بازی‌سایت‌هایی‌ست که علاقمندان به مدیریت تیم‌های فوتبال می‌توانند لحظات شاد و مهیجی را در آن سپری کنند.

در کلاب فوتبال MyFC می‌توانید تیم محبوب‌تان را با نام دلخواه تشکیل دهید و در کنار بیش از ۴۰۰۰۰ تیم دیگر در بیش از ۲۰۰۰۰ لیگ شرکت کنید. اگر فکر می‌کنید تیم منیجر خوبی هستید، پس می‌توانید با مدیریت صحیح تیم‌تان را تقویت نمائید و با مدیریت صحیح دارایی‌های‌تان آن را به لیگ‌های بالاتر ببرید و جوایز ارزشمندی را به چنگ بیاورید.

طراحی و مالکیت «کلاب فوتبال من» از آن پارس پیک می‌باشد که از همکاری Cloob نیز بهره برده است. به این گروه بابت طراحی سایت خوب MyFC که توانسته است نظر داوران سومین جشنواره وب ایران را به خود جلب کند و لقب بهترین سایت بازی آن‌لاین ایرانی را به خود اختصاص دهد تبریک عرض می‌کنم.

اگر اهل فوتبال و مدیریت تیم‌های فوتبالی هستید، پس حتماً سری به MyFC.ir بزنید و قدرت آنالیزگری‌تان را روی دایره بریزید.

مطالب مشابه:

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

قهرمان هادی ساعی

صادق — Sat, 23 Aug 2008 08:23:36 +0000

طلای المپیکی هادی ساعی موجب شد که بالاخره سرود ملی ایران در المپیک ۲۰۰۸ پکن طنین انداز شود. همانگونه که تاریخ این افتخار را فراموش نخواهد کرد، ضربه سهمناکی را که مسئولین وقت به پیکر ورزش وارد کردند را نیز فراموش نمی کند.

راستی! یادتان هست وقتی که رضازاده قهرمان می شد فوراً از بیت رهبری پیام تبریک می رسید؟! حالا کجاست پیام تبریک رهبر به تنها طلایی ایران در المپیک پکن؟!

مطالب مشابه:

7 دیدگاه برای این نوشته:

برير حسيني سعادت:
۰۲ شهریور ۱۳۸۷ ٌWOW از وقتي هادي زد و مدال طلا رو تصاحب كرد وبلاگستان جو جالبي پيدا كرده. همه تبريك ميگن و هلهله و شادي ميكنن. برم نقل و نبات مجازي رو... چه شود!!!!!!!!!!
Jozeph:
۰۲ شهریور ۱۳۸۷ نمیدونم چرا ولی دلم نمیخواست هادی طلا بگیره. نه اینکه حقش نباشه...
Jozeph:
۰۳ شهریور ۱۳۸۷ دلم نمیخواست اصلا مدال بگیره
فرهاد:
۰۳ شهریور ۱۳۸۷ من در مورد ساعی و مدالش مطلبی نوشتم که بخونین خوشحالمون میکنین!
e d m:
۲۵ شهریور ۱۳۸۷ حتماَ شما یکی از ورزش کارانی هستید که توی این دوره خیلی مسوؤلین اذیت تان کردن ونتوانستید توی این دوره مدال کسب کنید یعنی دردهمه ای ورزشکارانی که به المپیک رفتندومدال نیاوردن همین است ولی شما نباید اذیت هایی که وسوؤل شما را کردن را با مدال نگرفتن یکی دیگر تلافی کنید شما باید به فکر این باشید که چه جوری حال مسوؤلین را بگیرید البته همه ای مردم از رسوایی مسوؤلین وکم کاری های آن ها اگاه اند با عرض پوزش

| مشاهده‌ 2 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

المپیک ۲۰۰۸ پکن

صادق — Sat, 09 Aug 2008 07:02:38 +0000

در دنیای پر از جنگ و جدال ما، المپیک طعمی دیگر دارد. طعمی از جنس صلح و دوستی، طراوت و شادابی، صفا و صمیمیت.

البته متاسفانه هستند هنوز کسانی که فضای پاک المپیک را هم آلوده می کنند. هنوز کشورهایی هستند که در بازی های المپیک برای هم خط و نشان می کشند و از در کنار هم بودن بیزارند!

کاش روزی برسد که المپیک مان پاک و هر روزمان المپیکی باشد…

مطالب مشابه:

7 دیدگاه برای این نوشته:

امیر عباس:
۱۹ مرداد ۱۳۸۷ عملکرد چینی ها تو مراسم افتتاحیه واقعا عالی بود. من که لذت بردم از نظم موجود
صادق:
۱۹ مرداد ۱۳۸۷ چینی ها با این مراسم افتتاحیه شون رو دست همه بلند شدن!
برير حسيني سعادت:
۱۹ مرداد ۱۳۸۷ شكوفائي اقتصادي شون كه دنيا رو گرفته. جمعيتشون هم كه ماشا الله ميلياردي..... چه شود.......
صادق:
۱۹ مرداد ۱۳۸۷ واقعاً استفاده بهینه از این همه نیروی انسانی کار هر کشوری نیست.
teroa:
۱۹ مرداد ۱۳۸۷ سلام من دنبال مراسم افتتاحیه می گردم هرچی هم توی اینترنت گشتم لینکی پیدا نکردم اگه شما لینک دانلود مراسم افتتاحیه رو به طور کامل دارید بزارید خیلی عالی میشه

| مشاهده‌ 2 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

هله هوله

صادق — Sat, 03 May 2008 04:08:38 +0000

بازی وبلاگی این روزها، هله هوله خوریه! که شاخ به شاخ عزیز لطف کردن و من رو به این بازی دعوت نمودند.

البته من زیاد باکلاس نیستم که یه هله هوله تک مضرابه همه روزه داشته باشم! اما از نظر من زندگی به همه نوع طعم نیاز داره: ترشی، شیرینی و تلخی. اگه فقط شیرین بخوریم، دلمونو میزنه، ترشی خوری زیادی هم مزاج رو بهم می زنه. فکر هم نکنم کسی پیدا بشه که بتونه فقط تلخیجات نوش کنه! پس همه جوره می خوریم تا زندگیمون همه طعمی بشه!

بستنی مگنوم رو با کاکائوی زیاد و پسته بادوم بسیار خیلی دوست دارم. برخلاف همسر که کاکائوی بستنی رو دوست نداره، من این قسمتش رو بیشتر ترجیح میدم.

دوست ندارم چیپس بخورم (بخاطر سلامتی و اینجور چیزا) اما اگه باشه، نمیتونم جلوی خودم رو بگیرم! لذا طعمهاش برام فرقی نداره. اما نمیدونم چرا هیشکی زیاد دنبال ساده اش نمی ره؟!

پفک رو به چیپس ترجیح میدم. موتوری چی توزش هم که خوشمزه ترینه!

آلوچه اگه تر باشه، شیرینش رو می پسندم و اگه خشک باشه، ترشش رو.

یه روزگاری هم اوربیت (بدون توجه به طعمش) همیشه دهانم بود. حیف که ترکش کردم. برای آدمی مثل من که زیاد اهل مسواک زدن نیست، خیلی فایده داشت!

یه هله هوله گرم هم اینجا داریم که بهش میگن واویشکا یا شکمه! تشکیل شده از دل و روده گاو با چاشنی پیاز و گوجه. بوش مست کننده است. فکر کنم بهترین هله هوله برای مواقع گرسنگی باشه!

از بس از خوردنی ها نوشتم، گشنه ام شده! فکر کنم تا همین جا کافی باشه!

دوستانی که به نظرم هله هوله زیاد میخورن رو دعوت میکنم به این بازی: Jozeph، کاپیتان، شاهین، سینای دلبسته که جدیداً تو شهر ما دانشجو شده و همه گذرکنندکان دیگه ای که هله هوله خوارن!

مطالب مشابه:

13 دیدگاه برای این نوشته:

امین:
۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ باز منو یادت رفت؟؟؟ صادق: برای همینه که خوشم نمیاد آخر بازیها از کسی دعوت کنم!
کاپیتانی بدون هواپیما:
۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ میبینم که خواننده های هله هوله خورت رو خوب میشناسی :دی ما به واویشکای شما میگیم چقول پقول که من عاشقشم البته اگه اشتباه نکنم صادق جون ممنون از دعوتت، بروی چشم میگن آدم اگه طلب کاریشو یادش بره بدهکارشیو تا آخر عمر فراموش نمیکنه ، من یه بازی هنوز بدهکارم ، بخدا همیشه توی این فکرم خدایا چه نامه ای میتونم به آیندگان بنویسم ، بنظرم تا بخوام دست بکار بشم خودم هم به اونا بپیوندم :دی
ایلیا:
۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ واااای چی توز موتوری !
دلبستگي:
۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ ايول هله هوله رو هستم! حتما بازي مي كنم راستي واويشكا رو خوب اومدي(جقول مقول:D با همين نوع ق مي نويسن؟!) بايد فكر كنم چون زياد اهل شكم هستم
دلبستگي:
۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ ايول براي آدمي مثل من كه شكم برايش خيلي مهم است اين بازي خيلي لذت بخش است!! حتما بازي ميكنم اما نياز به وقت دارم تا ليست هله هلوله ها را پيدا كنم! علي الحساب واويشكا را هستم :D

| مشاهده‌ 8 نظر دیگر

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

چه میکنه علی دایی

صادق — Tue, 29 May 2007 06:15:31 +0000

با اینکه اصلاً از فوتبال این بشر خوشم نمیاد، اما انصافاً موفقترین فوتبالیست ایرانی تا به امروز بوده.

چقدر زیبا دوران بازیگری خودش رو با دوران مربیگریش پیوند داد. چقدر هم خوش شانسه که در آخرین بازی سایپا که هم بازیکنش بوده و هم مربیش، گل آخر رو خودش زد تا جام قهرمانی لیگ رو بالای سر ببره.

شکی ندارم که علی دایی از بزرگترین مربیان ایران خواهد بود.

مطالب مشابه:

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

هورا رضازاده!

صادق — Sun, 08 Oct 2006 18:29:45 +0000

واقعاً خیلی کیف داره وقتی یه مسابقه‌ای رو نگاه می‌کنی که می‌دونی کسی رو که طرفدارشی حتماً برنده میشه! درست مثل حسی که رقابتهای حسین رضازاده برای ما داره.

قهرمانی دیروز قوی‌ترین مرد جهان، علاوه بر شیرینی همیشگی، شیرینی مضاعف خریدن آبروی از دست رفته تیم وزنه‌برداری کشور ما رو هم داشت. دستش درد نکنه!

راستی! فردا تولد امام حسن (ع) هست. تصویری که من از امام دوم در ذهن دارم یه امام مظلوم و دوست‌داشتنیه. همیشه با خودم میگم که چرا ما برای امام حسین بیشتر مایه میزاریم؟! هم توی تولدش و هم توی شهادتش؟! در حالیکه داداش بزرگترش به نظر من بیشتر عذاب کشید. عذاب زندگی کردن با قوم احمق! سوخت و ساخت تا اینکه بالاخره جام شیرین زهر رو بهش نوشوندن تا به لطف خدا نجات پیدا کنه!… تولدش مبارک…

مطالب مشابه:

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

اندر احوال ضد حالاتی که خورده‌ام

صادق — Sun, 02 Jul 2006 20:35:00 +0000

راستش خودم هم موندم که آیا من آدم تنوع‌طلبی هستم یا نه؟! خوب! شاید تو بعضی چیزا آره و و تو بعضی چیزای دیگه اصلاً!
مثلاً من دوست دارم که قالب وبلاگم هر از چند گاهی نو بشه. از نظر روانی این کار می‌تونه مثل تغییر دکوراسیون خونه باعث نشاط روح و روان من و خوانندگانم بشه. اینجوری اینجا همیشه رنگ و بوی تازگی میده و من از این بابت لذت می‌برم.
قالب وبلاگ همون قالب قبلیه که با «سایکو» طراحی کرده بودم. فقط رنگ‌بندیش جدیده که مثل قبل کار حدیث جونه. به نظر من رنگ جدید گرمتره. من که خوشم اومده، امیدوارم شما هم از گرمیش لذت ببرین.
راستش دیگه چیزی نمونده بود که بلاگ‌نوشت، دات کام بشه. همه چیز روبراه بود. این دامنه رو بارها امتحان کرده بودم و تقریباً از وجودش مطمئن بودم. اما همون روزی که قرار بود همه چیز تموم بشه، یکی چند ساعت زودتر از من دست بکار شد و ضد حال سنگینی به من زد. من در این موارد اصلاً تنوع طلب نیستم. روی اسامی خیلی حساسم.
یادمه وقتی می‌خواستم وبلاگ‌نویسی رو دوباره از سر بگیرم (بعد از اونکه وبلاگم رو در پرشین بلاگ بستم)، روزها دنبال اسمی گشتم که تابحال بکار برده نشده باشه. و بالاخره بعد از مدتها کنکاش به «بلاگ‌نوشت» رسیدم؛ ترکیبی که در هیچ موتور جستجویی پیداش نکردم. ولی نمی‌دونم چرا این روزها این اسم اینقدر طرفدار پیدا کرده که همه می‌خوان اِلّا با همین اسم وبلاگ بنویسن! اولش «بلاگ‌نوشت در بلاگفا» و حالا هم «بلاگ‌نوشت دات کام»! فعلاً که تو کف همون بلاگ‌نوشت دات کام هستم، تا ببینیم چی پیش میاد!

اما ضد حال دیگه‌ای که این روزها نصیبم شده، دی‌اکتیو شدن آی‌دی من در یاهو بود. از دست رفتن اد لیستهای پنج ساله‌ و ایمیل‌ها و فایلهای My Briefcase و My Photos و… یه طرف، از همه مهمتر حساسیت من روی آی‌دی sadeghjam بود که همه اکانتهای دیگر من هم به همین صورت هستن، و من از این بابت خیلی لذت می‌بردم! البته مدتیه که با Yahoo! در حال رایزنی هستم تا شاید بتونم آی‌دیم رو پس بگیرم! از همه دوستانی که احیاناً در این مدت با آی‌دی من تماس گرفتن و پاسخی دریافت نکردن، صمیمانه عذرخواهی می‌کنم. فعلاً می‌تونین با سایر ایمیل‌های من ( + ، + ، + ) تماس بگیرین تا ببینیم چی پیش میاد!

و اما ضد حال بعدی برمی‌گرده به حذف ناجوانمردانه آرژانتین بزرگ از دور مسابقات جام جهانی. باز کاش آرژانتین بد بازی می‌کرد و می‌باخت تا ما اینقدر نمی‌سوختیم! واقعاً داغ سنگینیه که یه تیم خوب بازی کنه و از رقیب سرتر باشه و بعد در ضربات پنالتی، به تماشاچیان ببازه!
ولی چی میشه کرد! فوتبال دیگه! خب برزیل هم حذف شد!! بمونه برای سالهای بعد!…

مطالب مشابه:

1 دیدگاه برای این نوشته:

Anonymous:
۱۹ تیر ۱۳۸۵ چه دیداری جای که اصلا فکر نمی کردم کسی که دلم می خواست ببینم ببینم.
در هر صورت نظر اقا صادق جم در مورد تبادل لینک چیه .

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

همان به که امید به بیگانه بندیم

صادق — Thu, 22 Jun 2006 08:47:00 +0000

تقصیر این عِرقِ ملّی هست که گلومون رو فشار داده و وادارمون می‌کنه که بازی‌های ایران رو ببینیم و حرص بخوریم! وگرنه وقتی که آرژانتین هست، ایران کیلو چنده؟!
حداقل حتی اگه در هر مرحله‌ای هم حذف بشه، وصله کم کاری و بی‌نظمی بهشون نمی‌چسبه. بازیکنان آرژانتین واقعاً مثل کوه مستحکم و با انگیزه هستن و با دل جون بازی می‌کنن. همین ویژگی‌ها، صرف نظر از نتایجی که بدست میاره، من رو راضی می‌کنه. ویژگی‌هایی که هرگز در بازیکنان ایرانی سراغ ندارم.
بی‌خیال عرق ملّی و نقد سالم و امید به آینده و… بیائید این‌بار همه با هم برای موفقیت تیم ملی فوتبال آرژانتین دعا کنیم…

اما از این حرفها گذشته، همه فوتبال دوستان دنیا باید یه تشکر مخصوص از Yahoo! داشته باشن. من که تابحال در هیچ دوره‌ای از بازی‌های بین‌المللی سایتی به کاملی سایت رسمی جام جهانی ۲۰۰۶ سراغ ندارم. از شیر مرغ تا جون آدمیزاد رو می‌تونید در سایت FIFA WorldCup که Yahoo! مدیریتش رو بر عهده دارید، پیدا کنید. هر کس با هر علاقه‌ای، می‌تونه با گشتن در این سایت خودش رو کاملاً ارضاء کنه. توصیه می‌کنم که حتماً سری به این سایت بزنید.

مطالب مشابه:

3 دیدگاه برای این نوشته:

چشم غمگين:
۰۱ تیر ۱۳۸۵ بايد خدمتت عرض كنم كه تو و افرادي كه مثه تو فكر مي كنن اصلا عرق ملي نداري !!!
شماها با جون و دل اول مياين جلو ، بعد كه همه چي خراب شد سه سوت مي فروشين " ايران كيلو چنده؟!"

من اصلا قبول ندارم >:P
سیاورشن:
۰۱ تیر ۱۳۸۵ سلام ...دوبازی زیبای آرجنتین توقع دوستداران فوتبال را بالا برده بود ...هر چند بازی با هلند چنگی به دل نزد ولی م یگذاریم به حساب حسابگرانه فکر کردن مربیان ووومنتظر مکزیک هستیم ...لینک شما هم با افتخار افزوده شد ....
سیاورشن:
۰۲ تیر ۱۳۸۵ سلام ...لینک شما به آرجنتی نی ها افزوده شد ...در ضمن به روزم ...

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

می‌توانستیم و باختیم

صادق — Mon, 19 Jun 2006 12:00:00 +0000

تیم ملی فوتبال کشورمان با اینکه پتانسیل پیروزی بر حریفان و صعود به دور دوم جام جهانی را داشت، با تن دادن به شکست در رویارویی با دومین حریف خود، که تیم قدرتمند و تراز اول پرتغال بود، از گردونه تورنمنت بین‌المللی ۲۰۰۶ حذف شد، تا بدین ترتیب پس از ۸ سال انتظار، باز هم نتیجه‌ای در خور شأن نصیب‌مان نگردد.
درد این شکست از آن جهت زجرآورتر می‌شود که «ما می‌توانستیم» و باختیم! به نظر من هیچ تیمی نمی‌توانست اینقدر راحت از ما امتیاز بگیرد، مگر آنکه خودمان این زمینه را فراهم کنیم، که متأسفانه با ایجاد تشنج و درگیری در بین اعضای تیم ملی این امر صورت گرفت.
خبرهای ضد و نقیضی که از درگیری‌های لفظی در کمپ پس از باخت در مقابل مکزیک شنیده می‌شد، حکایت از بحران روحیه در اعضای تیم داشت، که خود را بصورت حرکت ناشایست علی کریمی پس از تعویض نشان داد.
یکی از مهمترین عواملی که در اینگونه رقابتهای بین‌المللی برای پیروزی لازم است، داشتن روحیه بانشاط و عاری از مشغله‌های حاشیه‌ای است که گویا متأسفانه بین اعضای تیم کشور ما این امر وجود نداشت و یا خیلی ضعیف‌تر از حد لازم بود.
خوب یا بد، زـ یا زیبا، این تیم منصوب به میهن عزیز ما بود و ما در برد و باختش شریکیم. گرچه امیدهایمان به قعر دره‌های حذف کشیده شدند، اما حداقل برای خریدن ذره‌ای از آبروی رفته‌مان هم که شده، بایستی امید به بازی تشریفاتی آخر در مقابله با تیم آنگولا ببندیم. اما پر واضح است که اگر بدون انگیزه و با روحیه خراب در مقابل این تیم حاضر شویم، بازی آخر را هم واگذار خواهیم کرد، و بدترین نتیجه ممکنه نصیبمان خواهد شد. نتیجه‌ای که مجوز سرزنش بی حد و حرص دست‌اندرکاران این تیم را به ملت ایران خواهد داد، تا حداقل عقده‌های چند ساله خود را سبک‌تر کنیم.
گرچه دیگر همچون سابق امیدی به این تیم ندارم، اما چاره‌ای هم نیست جز داشتن امید!

پ.ن: اصلاً بی خیال ایران! به آرژانتین بیاندیشید!!

مطالب مشابه:

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ

تمرکز بر پیروزی‌های آینده

صادق — Wed, 14 Jun 2006 12:45:00 +0000

کم‌کم شکست تلخ ایران مقابل مکزیک را به مدد شکست‌های بدتر سایر تیم‌های همردیف ما در آسیا همچون ژاپن که در مقابل استرالیا با نتیجه مشابه اتفاق افتاد، از یاد می‌برم. بدون شک بازی روز یکشنبه ایران نیمی راضی کننده و نیمی اعصاب‌خوردکن و غیرقابل چشم‌پوشی بوده است. اما آنچه می‌شد استنباط کرد اینکه بازیکنان ما این پتانسیل را داشتند که مکزیک را شکست دهند و این پتانسیل را نیز دارند که از سد پرتغال بگذرند. ما شایستگی این را داریم، به شرط آنکه روحیه‌اش را داشته باشیم.
ولی آنچه که این روزها مرا ناراحت می‌کند و می‌تواند بزرگترین خطر برای ما باشد، بروز برخی بحث و جدل‌ها و کارشکنی‌ها در کمپ تیم ملی است که از گوشه و کنار شنیده می‌شود. میزان صحّت این خبرها را نمی‌دانم، اما اینگونه حرف و حدیثها هر چند هم ناچیز، می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری را به بدنه تیم وارد کند، تا آنجا که ما را به شکست سخت‌تری در مقابل دیگر حریفان وادارد. بدون شک این اصلاً مطلوب مردمی نخواهد بود که هشت سال انتظار چنین روزی را کشیده‌اند. شایسته نیست که نمایندگان کشور ما در یک تورنومنت بین‌المللی به جای تمرکز بر کسب پیروزی، مشغول جنگهای داخلی شوند و علت شکست قبلی را به کول این و آن بیاندازند. شکست قبلی به نام «ایران» رقم خورده است و حتی یحیی گل‌محمدی که تک گل ایران را رقم زده است و یا وحید هاشمیان که بسیار دویده است را هم شامل می‌شود و همه در این شکست شریکند. موجه نیست که به فکر شکست قبلی، شکست دیگری را رقم زنیم که تمام امید ما را برای صعود به مرحله بعد از بین برد.
به این امید که در بازی‌های آینده پیروز بی چون و چرای میدان باشیم…

مطالب مشابه:

بلاگ‌نوشت - FaceOff - روزلاگ