دنیای ما به خوب‌ها و بدها تقسیم نمی‌شود. ما روشنایی و تاریکی را در کنار یکدیگر داریم. در درون همه‌ی ما خوبی و بدی وجود دارد.

 دیالوگی از هری پاتر و محفل ققنوس

بله در دنیای ما خوبی و زشتی در هم تنیده. و گاهی این در هم تنیدگی آن‌قدر پیچیده است که تفکیکش آسان نیست. اما برآیند آنچه که در کل دنیا می‌توان دید، برآیندی نیست که بتوان آن را «خوبی» نامید.

همه‌ی زندگی بشر زیر چتری از «زر» و «زور» اداره می‌شود. آن‌ها که به این نهادها نزدیکند، زندگی شادی می‌گذرانند و وقت پرداختن به سایر ملزومات یک زندگی شایسته‌ی بشریت را دارند، و آنانی که دور از این توفیقات هستند، فقط سعی می‌کنند که روزها را بگذرانند.

این‌ها محدود به کشور ما یا کشورهای عقب‌مانده نیست. همه‌ی دنیا کم و بیش این اوضاع را دارند. همین هم هست که این روزها شاهد راه افتادن جنبشی مثل «جنبش تسخیر وال استریت» هستیم. زندگی‌ها سخت شده و تحمل‌ها تاب آمده!

البته این روزها بشریت دچار یک مشکل خطرناک دیگر هم هست: «تزویر»! هستند گروهی که در این آشفته بازار، پشت ضعفای به تنگ آمده می‌ایستند و به بهانه‌ی حمایت از جنبش‌های بهتر کردن دنیا، اهداف خودشان را پیش می‌برند. این‌ها هم خود مشکل دیگری هستند که آشفته‌ی مشوش ما را مشوش‌تر می‌کنند و به تنگ آورده‌اند ما را.

آری! جهان ما چه بخواهیم و چه نخواهیم به همین زشتی است! خوشی‌هایی هم که به آن‌ها، کوتاه دل می‌بندیم، فقط برای از یاد بردن زشتی دنیایی‌ست که در آن نفس می‌کشیم.

نمی‌دانم که می‌شود یا نه! اما همچنان امید دارم که بشود تا با خودمان شروع کنیم و زشتی‌های تن‌مان را بزدائیم، و بعدتر ساختارها را تغییر دهیم و دنیای بهتری بسازیم تا بتوانیم خوشبخت‌تر نفس بکشیم.

احتمالاً می‌شود! اما نه به تنهایی. همه باید بخواهیم که بشود…

مطالب مشابه:

• [بازی وبلاگی] :‌ نقل فالگوشی‌ها
• [لابه‌لای زندگی] : یارانه‌هایی که قبل از دریافت، خرج شده‌اند!
• سرمایه‌های اجتماعی‌مان را دریابیم
• وجوه فرمانروایی سیاسی
• فقر

در برنامه‌ی شانزدهم رادیو گویا به موضوع فروشگاه‌های اینترنتی پرداخته شده است. در این برنامه من هم نظراتم را در این‌باره ارائه کرده‌ام، که پیاده‌سازی این گپ‌زنی را در ادامه می‌توانید بخوانید:

تقریباً اولین چیزی که با شنیدن اصطلاحاتی شبیه به «تجارت الکترونیک» یا «e-commerce» به یادمان می‌آید، «فروشگاه‌های اینترنتی» هستند! جایی که در ویترین اینترنتی‌شان یک سری ابزار و وسایل را می‌توانیم ببینیم و به دلخواه انتخاب کنیم و همان‌جا پشت کامپیوترمان سفارش بدهیم تا درب منزل تحویل بگیریم‌. به نظرتان لذت‌بخش نیست؟!

شاید همین لذت‌ بود که خیلی‌ها را به بازار اینترنتی کشاند و بازار خیلی‌ها را هم گرم کرد. در کشور ما علی‌الخصوص بازار فیلم و سریال را!

همین عجین بودن نام فروشگاه‌های اینترنتی با تجارت الکترونیک، نشان از اهمیت این بخش از وب فارسی دارد. و حتی مسئولیت سنگینی را بر دوش آن قرار می‌دهد. به طوری که گاهی با یک حرکت درست می‌توانند روند تجارت الکترونیک را در کشور تغییر دهند.

برای نمونه اگر چند سال به عقب‌تر برگردیم، می‌بینیم که آن روزها بازار اینترنتی آن‌قدر‌ها هم پر رونق نبود! در آن سال‌ها برای خرید هر محصولی ابتدا باید به بانک می‌رفتیم و پول را به حساب صاحب کالا واریز می‌کردیم، تا بعد محصول برایمان ارسال شود. خب این موضوع نفس خرید اینترنتی را زیر سوال می‌برد، چرا که باید از پشت کامپیوتر بلند می‌شدیم که این اصلاً خوشآیند نبود! از طرف دیگر هم نمی‌شد به هر سایتی اعتماد کرد و پول واریز کرد! اما به هر حال قبل از آنکه بانک‌ها با سیستم‌های پرداخت اینترنتی‌شان مشکل را حل کنند، سیستم «پرداخت در محل» که توسط بعضی از شرکت‌ها و با همکاری پست ارائه شد، بازار خرید و فروش اینترنتی را زیر و رو کرد. و از همان‌جا بود که همه هوس خرید اینترنتی به سرشان زد! این یک حرکت درست و مثبت در روند تغییر تجارت الکترونیک در کشور بود، که بصورت ملموس می‌توان نتایج آن را درک کرد.

پیشرفت‌ها در این بخش آن‌قدر مثبت بود که برای خود عرضه‌کنندگان سرویس‌های تجارت الکترونیک هم وضع تغییر کرده است. این کارفرینی جدید آن‌قدر جذاب و درآمدزا بوده که خیلی زود انحصار در آن شکست و حالا آن‌قدر تعدادشان زیاد شده است که یک جشنواره‌ی ویژه برای انتخاب برترین سرویس‌دهند‌ه‌های پستی راه‌انداخته‌اند و قرار است که تا همین ۲۴ مرداد ماه هم نتایج نظرسنجیش را منتشر کنند! آدرس سایت جشنواره‌اش هم eshopaward.ir است.

اما متاسفانه بخشی که هنوز فروشگاه‌های اینترنتی به نظر من، درست ورود نکرده‌اند و جای یک انقلاب اساسی را دارد، بحث تبلیغات و بازاریابی درست اینترنتی است. به نظر می‌آید خیل وسیعی از وب‌سایت‌های حاضر در عرصه‌ی تجارت الکترونیک کشور، به جای بازاریابی درست و ارائه‌ی تبلیغات مشتری‌پسند، به اسپم‌پراکنی و مشتری‌پرانی مشغولند. باید متذکر شوم که فروشگاه‌های اینترنتی به‌سان شاهرگ‌های حیاتی تجارت الکترونیک کشور، در این بخش نیز مسئولیت بزرگی دارند. آن‌ها بایستی با وارد کردن سایر بخش‌های وب به عرصه‌ی تبلیغات، به آن‌ها نیز سهمی در تجارت الکترونیکی بدهند. مسلماً این سهم از سود بیشتری خواهد بود که نصیب خودشان خواهد شد. مثلاً وبلاگ‌ها به عنوان بزرگترین تولیدکنندگان محتوا در وب فارسی، و به عنوان بخشی از وب که بیشترین بازدیدها و خصوصاً بیشترین مخاطبین ثابت را دارند، می‌توانند به عنوان ابزاری برای تبلیغات هدفمند بکار روند. گرچه اخیراً برخی از فروشگاه‌های اینترنتی به اهمیت این بخش پی برده‌اند و از آن‌ها بهره گرفته‌اند، اما به نظر می‌رسد در این زمینه هم یک حرکت درست، مثل ایجاد یک شرکت واسطه برای ارتباط بین فروشگاه‌های اینترنتی با وبلاگ‌ها می‌تواند در توجه دادن بخش بیشتری از فروشگاه‌های اینترنتی به تبلیغات محتوایی در متن وبلاگ‌ها مفید باشد.

یکی از نمونه‌های خوبی که به نظرم درست وارد این عرصه شد و با شروع کار خود، موج خوبی در بلاگستان فارسی ایجاد کرد، فروشگاه البسکو.کام است.

مورد دیگری که فروشگاه‌های اینترنتی باید بدان توجه داشته باشند، طراحی یک ویترین خوب و کاربرپسند است. گاهی صاحبان این نوع کسب و کار آن‌قدر به فکر پول درآوردن هستند که یادشان می‌رود یک فروشگاه خوب حتماً باید یک ویترین خوب هم داشته باشد تا مشتریان بیشتری را به خود جذب کند. متاسفانه بعضی از این سایت‌ها این‌قدر چشم‌آزار و بد ترتیب هستند که مشتری حتی رغبت نمی‌کند همان یکبار هم از آن‌ها خرید کند!

به نظرم برنده‌ی سال پیش جشنواره وب ایران، یعنی وب‌سایت دیجی‌کالا در این زمینه درست کار کرده است و نمونه‌ی یک ویترین درست و حسابی را در صفحه‌ی اولش می‌توانید ببینید.

از دیگر مواردی که می‌تواند هم به نفع فروشگاه‌های اینترنتی و هم به نفع خریداران باشد، وجود یک سیستم اعتمادسازی است. بحثی که خوشبختانه وزارت بازرگانی به درستی به آن ورود کرده است و با طراحی یک نماد اعتماد الکترونیکی و اهدای آن به فروشگاه‌های اینترنتی، خیال خیلی‌ها را از این بابت راحت کرده است. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید به سایت enamad.ir مراجعه کنید.

به هر حال آنچه که مسلم است، آینده‌ی روشن و رو به پیشرفت تجارت الکترونیک است. باشد که با همت درست صاحبان فروشگاه‌ها، دست اندرکاران سرویس‌های خدماتی تجارت الکترونیک، بازاریابان اینترنتی، خریداران و حمایت‌های جشنواره‌هایی مثل جشنواره وب ایران، این مسیر هموارتر و درست‌تر طی گردد…

مطالب مشابه:

• بیل گیتس از زبان دیگران
• بیل گیتس از زبان خودش
• اپلیکیشن اندروید برای دریافت کد تائید ۲مرحله‌ای گوگل
• کلمات عبور ویژه و ایمن گوگل برای برنامه‌های کاربردی
• فعال‌سازی تائید ۲مرحله‌ای حساب کاربری گوگل

احساس این‌که چیزی برای خوردن نداشته باشیم، دردناک و غم‌انگیز است، اگر شما هم با من موافقید و دوست دارید تا حداقل رنج یک گرسنه را کم کنید، می‌توانید به برنامه‌ی جهانی غذا (World Food Programme) بپیوندید.

برنامه جهانی غذا، بزرگترین سازمان بشر دوستانه دنیا در مبارزه با گرسنگی است. این سازمان هر ساله به طور میانگین به ۹۰ میلیون نفر در بیش از ۷۰ کشور دنیا کمک های غذائی می‌رساند.

شما به عنوان یک فرد و به تنهایی می‌توانید در ریشه‌کن کردن گرسنگی قدمی بزرگ بردارید. تنها با حدود ۲۵۰ تومان یکی از فنجانهای قرمز برنامه جهانی غذا که برای وعده غذائی کودکان گرسنه در نظر گرفته شده، پر می‌شود. این وعده‌ها نه تنها از نظر جسمانی بلکه از نظر ذهنی این کودکان را تغذیه می‌نماید و باعث تغییر مثبت در زندگی آنان می‌گردد. با حدود ۵۰ هزار تومان یک کودک برای یک سال تحصیلی کامل تغذیه می‌شود.

همین الآن شما می‌توانید به صورت آن‌لاین به گرسنگان جهان کمک کنید…

مطالب مشابه:

• در روز اقدام وبلاگ‌ها : هر بلاگر یک کودک گرسنه را سیر کند
• بابا دندان دارد امّا نان ندارد بخورد
• جهان زشت ما !
• ۲۵خرداد، روز محک و نیکوکاری
• [لابه‌لای زندگی] : یارانه‌هایی که قبل از دریافت، خرج شده‌اند!

پیش از این هم من درباره‌ی کسب درآمد از وبلاگ‌ها مطلبی نوشته بودم و حتی آن‌ها را بهترین بیلبورد تبلیغاتی معرفی کردم. اما با این حال به نظر من خود وبلاگ‌نویسان هم باید برای رونق بازارشان دست بکار شوند و به اصطلاح بازارگرمی کنند!

اگر توجه کرده باشید، اغلب وبلاگ‌نویسان به مسئله‌ی تبلیغات در وبلاگ‌شان بصورت یک اتفاق حاشیه‌ای می‌پردازند. به یاد ندارم که کسی صریحاً پستی درباره‌ی اینکه در وبلاگش تبلیغات می‌پذیرد نوشته باشد! فکر می‌کنید چه می‌شود اگر اکثر بلاگ‌نویسان در یک حرکت جمعی بگویند که «وبلاگ من تبلیغات می‌پذیرد»؟! این مطالب جمعی علاوه بر آن‌که یک موج تبلیغاتی برای سپردن تبلیغات به وبلاگ‌ها ایجاد می‌کند، موجب می‌شود تا شرایط پذیرش تبلیغات سایدباری و یا حتی ریپورتاژ آگهی‌ها در وبلاگ‌های مختلف بیان شود تا بدین‌ترتیب آگهی‌دهندگان بتوانند بهترین بیلبوردها را انتخاب کنند!

پیشنهاد من به بلاگ‌نویسان این است که ابتدا کمی درباره‌ی سابقه‌ی وبلاگشان بنویسند و ضمن آنکه آماری از کمیت‌ها و کیفیت‌ها ارائه می‌دهند، شرایط پذیرش تبلیغات‌های مختلف را بصورت واضح بیان کنند.

بنگاه‌های تبلیغاتی و سایت‌های ارائه‌دهنده‌ی سرویس‌های تبلیغاتی هم می‌توانند در این بین، یک مرجع تبلیغات وبلاگی تشکیل دهند و مشخصات وبلاگ‌های تبلیغات‌پذیر را در آن کلاسه‌بندی کنند و نحوه‌ی پذیرش تبلیغات و ریپورتاژآگهی در آن‌ها را معرفی نمایند. بدین ترتیب می‌توانند علاوه بر کسب پورسانت بیشتر بابت قراردادهایی که بین آگهی‌دهندگان و بلاگ‌نویسان منعقد می‌گردد، به رونق این بازار نیز کمک کنند!

مثل همیشه از بلاگ‌نویسان معروف‌تر و باسابقه‌تر مانند علیرضا مجیدی، نیما اکبرپور، جادی، آرش زاد، میلاد احرامپوش، پرهام، شایان شلیله، امین ثابتی و… انتظار می‌رود که در این جنبش پیش‌رو باشند و دیگران را نیز به این حرکت جمعی دعوت کنند تا باشد که بدین‌ترتیب شاهد ورود بلاگستان فارسی به فاز جدیدی از فعالیت و شکوفایی باشیم.

مطالب مشابه:

• کسب درآمد از وبلاگ‌ها
• وبلاگ‌ها بهترین بیلبورد تبلیغاتی در وب
• [بازی وبلاگی] :‌ نقل فالگوشی‌ها
• [آگهی] : امدادی برای وبلاگ‌نویسی
• عکس بازی یلدایی

| مشاهده‌ 11 نظر دیگر

[در بانک]

پیرمرد: آقا،ببین یارانه‌ رو برام ریختن؟

تحویلدار: [دفترچه‌ی حساب را وارسی می‌کند و با تعجب می‌گوید:] شما که مرحله‌ی دوم رو هم گرفتی؟!

پیرمرد: عیدیش رو که نگرفتم! یه ماه پیش عیدی کارمندا رو با حقوق‌شون دادن. الان ما که حقوق‌بگیر شدیم مال ما رو ندادن!

بنزین هم که حرف اول ماشین‌نشین‌هاست:

[در تاکسی]

مسافر جلویی: چندصد تُن بنزین زیاد اومده قراره چند روز دیگه بدن، اون هم با قیمت ۱۰۰ تومنی!

راننده: اینا برای بستن دهن مردم حاضرن همه چی بدن! برای همین هم نزدیک چهارشنبه‌سوری این خبر رو اعلام کردن.

مسافر عقبی: کی فکرشو می‌کرد یه روز برای پیدا کردن بنزین لیتری ۴۰۰ تومنی مجبور بشی به این و اون رو بندازی؟!

در ساختمان‌ها، نرخ‌های جدید آب و برق و گاز نقل هر جمعی است:

[در راه‌پله‌های آپارتمان]

همسایه اولی: آخه ما که دو نفریم و ۱۶۹ تومن یارانه گرفتیم باید ۶۰ تومنش رو بدیم پول گاز، بعد این همساده هم که ۵ نفرن و کلی یارانه گرفتن، ۶۰ تومن بدن؟!

همسایه دومی: تازه مصرف گازشون هم بیشتره! همشون که توی یه اتاق جا نمیشن بخوابن، برای همین هم مجبورن تا سه چهار تا بخاری رو روشن بزارن!

و بالاخره چهارشنبه‌سوری هم موضوع امروز بیشتر محافلی بود که از کنارشان می‌گذشتم:

[در محل کار]

همکار اولی: امروز از همه‌ی مغازه‌دارها تعهد گرفتن که ساعت ۶ کرکره رو پائین بکشن. همه‌ی ادارات و سازمان‌هایی هم که شیفت عصر داشتن باید تعطیل کنن.

همکار دومی: به تاکسی‌ها هم گفتن که نباید عصر سمت گلسار و منظریه مسافر ببرن.

همکار اولی: همه‌ی اینا بخاطر اینه که موسوی و کروبی گفتن که مردم بیان چهارشنبه‌سوری کنن!

بله! مدت‌هاست که حتی گوش‌های‌مان هم از تکرار خسته‌اند!

نقل فال‌گوشی‌های دیگران را هم بشنوید:

- رسم روزگار : اندراحوالات بوق خوب

مطالب مشابه:

• جهان زشت ما !
• ایده بازی وبلاگی چهارشنبه‌سوری : «نقل فالگوشی‌ها»
• [لابه‌لای زندگی] : یارانه‌هایی که قبل از دریافت، خرج شده‌اند!
• حرکت وبلاگی “وبلاگ من تبلیغات می‌پذیرد”
• ایده بازی وبلاگی برای شب یلدا : «شادگویی شبانه»

احسان اردستانی رستمی، بحثی را تحت عنوان «مرگ سرمایه‌های اجتماعی» ایران، مطرح کرده است و لیالی عزیز نیز راهکارهایی را برای احیای این روند ارائه نموده و ضمن آن از حقیر نیز خواسته‌اند تا نظراتم را در این باب به اشتراک بگذارم.

پیشنهاد می‌کنم قبل از خواندن این مطلب، دو پست اشاره شده را از نظر بگذرانید.

همه می‌دانیم که انسان موجودی اجتماعی است و نیازهای خود را از طریق ارتباط با دیگران برطرف می‌نماید. نقش این ارتباط جمعی انسان تا آن اندازه است که اندیشمندان علوم اجتماعی، آن را به عنوان یکی از سرمایه‌های زندگی بشر مطرح می‌کنند و از آن به عنوان «سرمایه‌های اجتماعی» یاد می‌نمایند.

این مفهوم در ویکی‌پدیا به این صورت تعریف شده است:

سرمایه اجتماعی مفهومی جامعه‌شناسی است که در تجارت، اقتصاد، علوم انسانی و بهداشت عمومی جهت اشاره به ارتباطات درون و مابین گروهی از آن استفاده می شود. اگرچه تعاریف مختلفی برای این مفهوم وجود دارد، اما در کل سرمایه اجتماعی به عنوان نوعی “علاج همه مشکلات” جامعه مدرن تلقی شده است.

ایده اصلی این است که “شبکه‌های اجتماعی دارای ارزش هستند. همانطور که پیچگوشتی (سرمایه فیزیکی) یا تحصیلات دانشگاهی (سرمایه انسانی) هم به صورت فردی و هم در شکل جمعی می‌توانند موجب افزایش بهره وری شوند، ارتباطات اجتماعی هم بر بهره‌وری افراد و گروهها تأثیر می‌گذارند”

مفهوم سرمایه اجتماعی، مفاهیمی همچون همکاری، هماهنگی، و اعتماد در میان اعضای یک جامعه را در خود شامل می‌شود و براساس این مفاهیم می‌کوشد تا راه رسیدن جامعه به هدفی مشخص را هموار نماید. شاید بتوان این‌گونه گفت که سرمایه اجتماعی، روحی است در کالبد جامعه برای پیشبرد اهداف آن جمع.

اما آن‌چه که منطقاً بوجودآورنده‌ و تقویت‌کننده‌ی این سرمایه‌ها در جوامع بشری است، چیزی نیست جز داشتن «هدف»، اعتقاد وجودی به آن و البته بنا به ذات بشر، سود بردن از آن.

همه می‌دانیم که عقل حکم می‌کند تا در یک کار گروهی، همه با هم همکاری کنند. اما اگر اعضا به یکدلی و یک‌رنگی نرسند، یا هدف همکاری برای‌شان معلوم نباشد، یا اگر رسیدن به هدف، چیزی را عایدشان نکند، مسلماً همکاری صورت نخواهد گرفت. در حقیقت همکاری، هنگامی در جامعه شکل خواهد گرفت که همه به این باور برسند که باید به هدف تعیین شده رسید، و همه «بخواهند» تا به مقصد دست یازند.

بنابراین اگر امروزه شاهد آن هستیم که از جزئی‌ترین تا کلی‌ترین سرمایه‌های اجتماعی ما رو به زوال هستند، یا حتی با وجود تمدن عظیم گذشته، خیلی از آن‌ها شکل نگرفته‌اند، به نظر من مشکل از مدیران جامعه ماست!

مشکل آن است که جوامع ما هدفمند نیستند. عایدی درستی، مطابق با شأن خود، از به مقصد رسیده‌های‌شان دریافت نمی‌کند. برای آموزش مبانی فرهنگی‌شان، درست وقت صرف نمی‌شود. دغدغه‌شان بسیار است و حسی برای شهروند خوب بودن، برای‌شان نمانده است. در نتیجه‌ی همه‌ی این‌ها، حقوق‌شان رعایت نمی‌شود، لذا حقوق دیگران را رعایت نمی‌کنند! و این دومینو به همین شکل در حال فروریزی‌ست!

گرچه فرد، در جامعه معنا پیدا می‌کند و ممکن است به تنهایی نتوان کاری از پیش برد. اما شاید اندیشیدن درباره این‌که تاکنون چه ضررهای وحشتناک و جبران ناپذیری، به دلیل عدم بهره‌بردای درست از سرمایه‌های اجتماعی‌مان متحمل شده‌ایم، وادارمان کند که از «خود» شروع کنیم و حداقل شعاع اطراف خویش را، تا آن‌جا که بُرد داریم، با سرمایه‌های اجتماعی، غنی‌تر سازیم. باور کنید این از غنی‌سازی اورانیوم هم برای جامعه‌مان اولی‌تر است و کشورمان را پر زَرتر و پر زورتر می‌کند!

شما چه فکر می‌کنید؟!

به نظر شما دلایل زوال یا شکوفا نشدن سرمایه‌های اجتماعی‌مان کدام‌ها هستند و چه راهکارهایی برای حل این بحران دارید؟

مطالب مشابه:

• جهان زشت ما !
• تصویر یک نسل در تن گلشیفته
• افکارسنجی‌: آزادی در اینترنت
• [بازی وبلاگی] :‌ نقل فالگوشی‌ها
• ایده بازی وبلاگی چهارشنبه‌سوری : «نقل فالگوشی‌ها»

| مشاهده‌ 4 نظر دیگر

مطالب مشابه:

• پذیرش وبلاگ‌ها در چهارمین جشنواره وب ایران
• فیس‌آف – سری جدید
• [آگهی] : امدادی برای وبلاگ‌نویسی
• کسب درآمد از وبلاگ‌ها
• وبلاگ‌ها بهترین بیلبورد تبلیغاتی در وب

آقای فروشنده هم دفتر فروش نسیه‌اش را در آورد و رسیدهای بانکی مشتریانش را به مامورین نشان داد. گویا عده‌ای از مشتریان، تائیدیه واریز یارانه‌شان را نزد آقای فروشنده به امانت گذاشته بودند و اجناس را نسیه خریده بودند، تا بعد از آزاد شدن یارانه‌ها، بدهی خود را صاف کنند! پس از آن آقای فروشنده به تعزیراتی‌ها گفت: خیال‌شان راحت باشد چراکه او این‌کاره نیست! وگرنه هرگز قبل از آنکه اجناس گران شوند، آن‌ها را نسیه پیش‌فروش نمی‌کرد!

لا به لای زندگی، در کنار مردم، در خیابان یا داخل تاکسی، گاهی حرف‌هایی شنیده می‌شوند که بار دردشان را به تنهایی نمی‌شود تاب آورد. شاید  نوشتن‌شان و درمیان گذاشتن‌شان با دیگران کمی سبک‌مان کند. شما هم اگر جایی برای بازگو کردن ندارید، می‌توانید اتفاقات لابه‌لای زندگی‌تان را برایم ایمیل کنید تا از طریق بلاگ‌نوشت با دیگران در میان بگذاریم.

مطالب مشابه:

• جهان زشت ما !
• [بازی وبلاگی] :‌ نقل فالگوشی‌ها
• [لابه‌لای زندگی] : محافظین امنیت یا راهزنان گردنه؟!
• فقر
• روی خط فقر

با توجه به مباحثی که اخیراً درباره‌ی رکود در بلاگستان مطرح شده است، یکی از مسائلی که اکثر تحلیل‌گران آن را به عنوان علت مهم رکود برشمرده‌اند، عدم برخورداری از منافع مالی در مشغله‌ی وبلاگ‌نویسی است. در حالی که وبلاگ‌نویسی در کشورهای توسعه‌یافته یکی از مشاغل پردرآمد محسوب می‌شود متاسفانه اکثریت غالب وبلاگ‌نویسان خوب کشور ما حتی نمی‌توانند هزینه‌های سالیانه‌ی هاست و دامنه‌ی خود را هم از طریق وبلاگ‌نویسی جبران کنند. به عقیده‌ی من این موضوع به هیچ وجه برای بخشی از وب فارسی که بیشترین و به روزترین محتوای وب را تولید می‌کند، منصفانه نیست.

گذشته از فضای فرهنگی حاکم بر اینترنت در ایران، به نظر می‌رسد که وبلاگ‌نویسان ایرانی نیز در عدم درآمدزائی از طریق وبلاگ‌های‌شان بی‌تقصیر نیستند. آن‌گونه که پدرام در این دیدگاه مطرح کرده است به عقیده‌ی من هم بلاگرهای ما در بازاریابی برای ارائه‌ و معرفی پتانسیل‌های  درآمدزای وبلاگ‌ها کوتاهی کرده‌اند. از سوی دیگر وجود دیدگاه‌هایی مثل آنچه که محمدعرفان عزیز مطرح می‌کند نشان می‌دهد که برخی از بلاگرهای ما تقدس قلم را اشتباه تفسیر می‌کنند یا این‌که شناخت درستی از تبلیغات رسانه‌ای نوین ندارند.

درباره‌ی بازاریابی، معتقدم که باید وبلاگ‌نویس‌ها پیشنهادهای‌شان را برای روش‌های کسب درآمد از وبلاگ‌ها مطرح کنند و آن‌ها را با صاحبان تبلیغات در میان بگذارند و ترغیب‌شان کنند تا وارد این عرصه شوند. آن‌چه که  من در مطلب قبلی مطرح کردم، پیشنهادی بود که به نظرم معقول رسید. نوشتن مطلب درباره‌ی محصولات و خدمات سازمان‌ها و شرکت‌ها روشی است که در وبلاگ‌های موفق خارجی در حال اجراست و بخش عظیمی از درآمد این وبلاگ‌ها را ناشی می‌گردد. مسلماً راه‌ها و ایده‌های بسیار دیگری هم وجود دارد که به دید و ذهن حقیر نرسیده و منتظریم تا از زبان سایر دوستان هوشمند مطرح گردد.

اما پروسه‌ی آنچه که در مطلب قبل مطرح کرده‌ام بدین طریق است که صاحبان صنایع و خدمات با بلاگ‌نویسانی که در زمینه‌ی مشترک با تولیدات‌شان فعالیت می‌کنند تماس می‌گیرند و با معرفی محصولات‌شان و ارائه‌ی مزیت‌هایش سعی می‌کنند تا اعتماد بلاگر را جلب کنند. وبلاگ‌نویس که با توجه به تجربیات و دانشش درمی‌یابد محصول مذکور قابلیت‌های جالبی دارد، آن‌را با خوانندگانش در میان می‌گذارد و نظرش را درباره‌ی محصول و مزایا و معایبش مطرح می‌کند و در قبال این معرفی و ایجاد موج در وب، از صاحب محصول دستمزد دریافت می‌کند. بدون شک این روش موجب می‌شود تا تبلیغات محصول توسط خوانندگان بیشتری دیده شود و مثل تبلیغات سایدبار وبلاگ‌ها هر از چندگاهی دیده نشود. از طرف دیگر نوشتن پست به معنای تولید یک محتوای پایدار تحت وب است که مسلماً دارای ارزش و اعتبار بیشتری است و رضایت تبلیغ‌کنندگان را بیشتر جلب می‌نماید.

در این پروسه وبلاگ‌نویس با وجدان حدود اختیاراتش را با طرف حساب در میان می‌گذارد و بدین ترتیب اصلاً لازم نیست که در نوشتن بی‌وجدانی کند یا واقعیات را زیرپا بگذارد! از طرف دیگر به نظر نمی‌رسد «معرفی» یک محصول مسئولیتی برای نویسنده ایجاد کند که در نتیجه‌ی آن به خواننده خیانت شده باشد! همچنین این موضوع با حساسیت و وسواس بلاگرهای خوب هیچ تناقضی ندارد و حتی می‌تواند به بهتر شدن نتیجه نیز منجر گردد.

فکر می‌کنم که باید نگاه‌مان را به فعالیت‌های درآمدزای وبلاگی تغییر دهیم و با دیدی بازتر به این موضوع بنگریم. مسلماً این کار نیاز به هم‌یاری همگانی دارد تا طی تلاش در یک بازه‌ی طولانی مثمر ثمر واقع گردد. شکی نیست که هر چه زودتر قدم در این فرهنگ‌سازی بگذاریم، زودتر هم به یک وبلاگستان حرفه‌ای دست خواهیم یافت.

منتظر پیشنهادات و راهکارهای شما برای داشتن یک وبلاگستان حرفه‌ای و درآمدزا هستم.

مطالب مشابه:

• وبلاگ‌ها بهترین بیلبورد تبلیغاتی در وب
• حرکت وبلاگی “وبلاگ من تبلیغات می‌پذیرد”
• [آگهی] : امدادی برای وبلاگ‌نویسی
• جشنواره وبلاگهای بانکی و چشم اندازی نو در بلاگستان فارسی
• مرا سودی از ضرر بلاگفا نیست

| مشاهده‌ 10 نظر دیگر

اگر کمی اهل وب‌گردی باشید، حتماً مستحضر هستید که امروزه بیشترین حجم محتوای تحت وب توسط وبلاگ‌ها تولید می‌شود. این رسانه‌های دیجیتالی، که بصورت مداوم در حال به روز شدن هستند، محل مراجعه‌ی بسیاری از پویشگران اینترنتی هستند. شاید بتوان این‌گونه گفت که وبلاگ‌ها در میان رسانه‌های تحت وب باهوش‌ترین و باوفاترین بازدیدکنندگان را دارند. خوانندگان آن‌ها، خصوصاً اگر مشترک فید آن باشند، اغلب، همه‌ی مطالب یک وبلاگ را می‌بینند و به نویسنده‌ی آن تا حد زیادی اعتماد دارند.

ویژگی‌های مذکور خود نشان از پتانسیل بالای وبلاگ‌ها برای تبلیغات دارد. البته این روزها تبلیغات کناری که اغلب در سایدبار وبلاگ‌ها قرار می‌گیرند، تا حدود زیادی کلیشه‌ای شده‌اند و بازدیدکننده نیز آن‌ها را جزئی از وبلاگ نمی‌بیند! امروزه برای این‌که تبلیغات موثری داشته باشیم، به جای پرداخت هزینه، جهت نمایش لوگو و بنر تبلیغاتی، باید به سمت تبلیغات هوشمند و واقع‌گرا برویم و تبلیغات را به متن اصلی بکشانیم. تولیدکنندگان و صاحبان صنایع و خدمات می‌توانند با جلب اعتماد وبلاگ‌نویسان معتبر، به جای هدر دادن بودجه‌های تبلیغاتی تحت وب خود، از این گروه از لیدرهای وب بخواهند تا محصولات و خدمات‌ را به خوانندگان خود معرفی نمایند. حتی با توجه به روح وبلاگ‌ها باید دست نویسندگان را برای تحلیل و انتقاد از محصولات نیز باز بگذارند. به نظر من این‌گونه تبلیغات می‌تواند نگاه قشر هوشمند جامعه را به محصول تغییر دهد و حتی در برخی از موارد موج عظیمی را به نفع آن ایجاد نماید.

با توجه به این‌که کسب درآمد از وبلاگ‌ها در ایران هنوز جایگاه واقعی خود را نیافته است، این بیلبوردهای عظیم و موثر را می‌توان با مبالغ ارزانی اجاره نمود. پیشنهاد می‌کنم که تولیدکنندگان و صاحبان خدمات و حتی سازمان‌ها به این پیشنهاد خوب فکر کنند!

مطالب مشابه:

• کسب درآمد از وبلاگ‌ها
• حرکت وبلاگی “وبلاگ من تبلیغات می‌پذیرد”
• [آگهی] : امدادی برای وبلاگ‌نویسی
• جشنواره وبلاگهای بانکی و چشم اندازی نو در بلاگستان فارسی
• مرا سودی از ضرر بلاگفا نیست

| مشاهده‌ 1 نظر دیگر