بایگانی دسته: مناسبت

روز از نو

noroozاین سی و سومین بهاری است که به عمر تجربه می‌کنم. بهاری که می‌گویند فصل زایش دوباره‌ی طبیعت است، فصل نو شدن و دگر بار سبز شدن. در این دوران دریافته‌ام که به هر روی طبیعت کار خود را دقیق و طبق برنامه پیش می‌برد. می‌میراند و دگر بار زنده می‌کند. همچنان که زندگی با ما چنین می‌کند. مسیری است پر از پستی‌ها و بلندی‌ها. روزهایی است که در قعر دره ایستاده‌ای اما به ناگه سر از قله‌ای دگر برآوری. دنیا پر است از این سرنوشت‌ها…

نوروز که می‌شود، هم را در آغوش می‌گیریم، می‌بوسیم و تبریک می‌گوییم، این‌ها را نه به چشم رسوم که به این نگاه بنگریم که انگار مرحله‌ای دیگر از بازی سرنوشت را با تمام روزهای تلخ و شیرینش گذرانده‌ایم و اینک گام در روزگاری نو گذا‌شته‌ایم. که انگار در املای زندگی به جمله‌ی «نقطه سرخط» رسیده‌ایم. و در این بازار بی‌رحمی، چقدر لازم است این آغاز دوباره، که اگر نبود، آدمی را تاب زنده ماندن نمی‌ماند.

چه بخواهیم و چه نه، به جهان روزگاری نو آغاز شده، پس به آن که، به عزمی جزم به درون حکم برانیم تا نو شود…

نورزتان پیروز باد

اندکی مهربانی نثار زمین کنیم…

قرار گذاشته شده بود که ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه روز ۲۸مارس در حرکتی نمادین در سراسر جهان به احترام زمینی که ما را مأمن داده و ما با بی‌مبالاتی خود موجب تغییرات آب و هوایی سهمگینی در آن شده‌ایم، یکساعت چراغ‌ها خاموش شوند!

این روزها که اتفاقاً خیلی‌ها در مسافرت به سر می‌برند و به دیدن جاهای دیدنی و زیبای زمین رفته‌اند، فرصت خوبی است که به یاد داشته باشیم که چقدر با دیدن نقاط بکر طبیعت لذت می‌بریم و چقدر حالمان گرفته می‌شود وقتی می‌بینیم انسان با دست بردن به طبیعت خرابش کرده :|

یاد بحران آب بیافتیم، که بجای ایراد گرفتن به خودمان، به دولت غرش را می‌زنیم که عُرضه‌ی تامین آب مملکت را ندارد! یادی کنیم از ریزگردها، از خشک شدن رودها و دریاچه‌ها، از طوفان‌ها و باران‌های غیرطبیعی، از گرما و سرمای بی‌سابقه و همه تغییرات غیرطبیعی دیگر زمین که همه با هم باعث‌شان هستیم اما نمی‌توانیم حتی یک‌ساعت در سال برایش وقت بگذاریم و کمی بیاندیشیم که شاید از این پس اندکی تغییر کنیم و اندک اندک با زمین مهربان‌تر شویم.

earth-hour

ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه ۲۸ مارس گذشت، اما این فقط یک ساعت نمادین بود، اصلا هم ساعت خاص و مهمی نبود! هر وقت که خودتان وقت کردید، حتی یکساعت هم نه، هرقدر که خودتان خواستید، فکر کنید که چطور بین روزمرگی‌های‌تان با اندکی تغییر که حتی باعث دردسرتان هم نشود، می‌توانید کمی مهربانی نثار زمین کنید…

ایده بازی وبلاگی شب یلدا : از شبکه‌های اجتماعی در وب بنویسیم!

یلدا، درازترین شب و درگاه ورود به زمستان، از اون دسته شب‌هایی‌ست که سنت هم‌نشینی و دورهمی رو با خودش همراه داره. در وبلاگستان هم سعی می‌شه تا همزمان با این شب، طی سلسله نوشته‌هایی محافل دنیای مجازی رو گرم‌تر کرد.

یکی از بحث‌های داغ ماههای اخیر، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی تحت وب مثل توییتر، فیس‌بوک، گوگل پلاس، اینستاگرام، و اخیراً وی‌چت و مانند اونهاست. افراد زیادی که صاحب تریبون‌های رسمی هستند، از جهات مختلفی درباره شبکه‌های اجتماعی و فواید و مضرات اون‌ها سخن گفتند. اما در این بین حرف‌های پراکنده و جسته و گریخته کاربران این شبکه‌ها خوب به گوش نمی‌رسه!

SocialNetwork

به همین مناسبت‌ها پیشنهاد من اینه که بلاگستان، به عنوان تریبونی که صدای رساتری داره، در شب یلدا به گپ‌زنی درباره شبکه‌های اجتماعی بپردازه. این گپ‌زنی می‌تونه درباره هر موضوعی باشه که به ذهن می‌رسه، مثل بیان خاطرات شیرین، یا لحظات خنده‌دار و خاصی که در شبکه‌های اجتماعی براتون اتفاق افتاده، صحبت درباره فواید یا مضرات استفاده از شبکه‌های اجتماعی، کارهایی که می‌شه در این شبکه‌ها انجام داد، چرایی لزوم فیلتر بودن یا نبودن شبکه‌های اجتماعی و هر چیز دیگری که فکر می‌کنید باید گفت.

نکته آخر اینکه، به نظر من اصلاً مهم نیست که وبلاگتان برای مدت زیادی خاک می‌خورده یا در آن کم نوشته‌اید، اکثر ما، از جمله خودم، به دلایل مختلف همین حال و روز را داریم، چه مناسبتی بهتر از یلدا، که خاکی بتکانیم و با هدیه حضورمان، یاد ایام گرم قدیم را زنده کنیم. مطمئنم که خیلی‌ها از خواندن حتی یک پست دیگر از شما، خنده بر لب خواهند داشت.

منتظر نوشته‌های شما در شب یلدا هستم. خبر انتشارش را از طریق sadeghjam در توییتر یا جیمیل به من بدهید تا لینک‌هایش را دست به دست کنیم.

ضمناً برای انتشار مطالب‌تان در شبکه‌های اجتماعی خوب است از هشتگ #یلدابازی استفاده کنید تا دنبال کردن‌شان آسان‌تر باشد.

امامی که می‌آید…

این روزها آن‌قدر درگیر تکنولوژی شده‌ایم، آن‌قدر مدرن شده‌ایم، آن‌قدر درگیر روزمرگی شده‌ایم، آن‌قدر تکراری شده‌ایم، و آن‌قدر بخاطر کارهای عده‌ای و دیده‌های‌مان دین‌زده شده‌ایم که گاهی خیلی راحت فراموش می‌کنیم که هنوز خدا ما را فراموش نکرده و یک امام در بین‌مان حضور دارد.

امامی که می‌آید و حق‌ها را می‌ستاند و زندگی را زیباتر خواهد کرد…

برای نجات زمین، چراغ‌ها را خاموش کنید

فردا ۱۳ فروردین ماه، بنام روز طبیعت نام‌گذاری شده. خیلی از ماها، فردا رو به همراه اقوام و آشنایان در دامان طبیعت می‌گذرونیم و خاطره‌ها رقم می‌زنیم. اما در پس زمینه‌ی این خاطره‌ها، مناظر زیبای طبیعی نهفته‌اند که اگه نباشند، خاطره‌ای هم نخواهد بود!

ساعتی از امشب با نام “ساعت زمین” نام‌گذاری شده و دعوت شده تا از ساعت ۲۰:۳۰ الی ۲۱:۳۰ و حتی بیشتر، چراغ‌ها رو خاموش کنیم تا از این طریق به سیاره‌مون، زمین، و طبیعت دوست‌داشتنی‌اش کمک کنیم.

خبر خوشحال کننده برای من این بود که امسال دولت ایران هم با این حرکت بین‌المللی همراه شده و قرار است تا در ساعت اعلام شده، نمادهای شهری ایران هم در خاموشی فرو روند.

لطفاً شما هم برای کمک به زمین چراغ‌ها را خاموش کنید، نه فقط در «ساعت زمین»، بلکه در هر ثانیه‌ای که به آن‌ها نیاز ندارید…