از بلاگستانی که بود…

سیدرضا شکراللهی، نویسنده وبلاگ خوابگرد، از آن دسته آدم‌هایی است که غنای بلاگستان فارسی بسیار به او مدیون است. او کارهای بزرگی در بلاگستان فارسی انجام داده که اخیراً بعضی از آن‌ها را در قالب یک بازی وبلاگی از نوع جدی و کمی سخت مرور کرده و از سایر بلاگرها، خصوصاً آن‌هایی که این کار را کنار گذاشته‌اند، خواسته تا مروری بر تاریخچه شخصی وبلاگ‌نویسی‌شان داشته باشند، که اتفاقاً موجب گرد آمدن مجموعه نوشته‌های جالبی شده است.

دوست قدیمی من آرش خان بهمنی هم مطلبی خواندنی‌ در همین رابطه قلم زده و از بنده دعوت کرده تا در این رابطه بنویسم. گرچه من هر از چندگاه، خصوصاً در سالروز آغاز بکار بلاگ‌نوشت مروری بر قصه وبلاگ‌نویسی خودم می‌کنم، که آخریش هم در همین آذر ماه منتشر شده، اما دسته جمعی نوشتن لذت دیگری دارد که اتفاقاً یکی از ویژگی‌های بلاگستان فارسی است، آن هم در این روزهایی که بازی‌های وبلاگی بسیار نایاب شده‌اند!

یکی از خوشبختی‌های من در زندگی آن است که در زمانه‌ای بدنیا آمدم که توسعه و همه‌گیر شدن اینترنت، حداقل در ایران را تقریباً از همان ابتدا درک کردم. هنوز لذت آن اتصال دایال آپی به شبکه اینترانت آموزش و پرورش در روزهایی که هیچ شرکت ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی در استان گیلان وجود نداشت، در خاطرم هست. و خاطره خوش اتصال یواشکی به اینترنت از روی ویندوز۹۸ با کارت اینترنت یک شرکت تهرانی، که موجب شده بود هزینه قبض تلفن ما به یکباره از ماهی ۱۰۰۰تومان به بالای ۲۰۰۰۰تومان برسد! و چقدر برایم جای سوال داشت وقتی که حتی کارمندان شرکت مخابرات هم نمی‌توانستند تشخیص بدهند که این شماره تلفنی که با کد۰۲۱ در پرینت تلفن ما بارها تکرار شده، چه نوع اتصالی است! و به پدرم گفته بودند که این بوق فاکس است!

بله! در آن دوران به اصطلاح پارینه سنگی اینترنت، با آن سرعت k 10 – 12 سرگرمی ما فقط چت روم‌های یاهو بودند تا اینکه اوج خوشبختی‌مان زمانی شد که حسین درخشان در «سردبیر:خودم» آموزش ساخت یک صفحه شخصی در وب را قرار داد که نامش بود «وبلاگ»! و ما توانستیم در پهنه‌ی بی‌قید و بند و بی طول و عرض وب، به لطف Blogger یک خانه مجازی داشته باشیم. و چقدر هم وبلاگ داشتن در آن هنگامه کلاس داشت!

هرچه قرار بود گفته شود در قالب یک پست وبلاگی منتشر می‌شد، چه این مطلب خاطره می‌بود، یا یک یادداشت روزانه، نقدی بر کتابی و فیلمی، یک پست سیاسی و اجتماعی جدی و یا حتی یک عکس خانوادگی! همه آنچه که امروز برای انتشارشان به توئیتر، گوگل‌پلاس، فیس‌بوک، اینستاگرام و یا هر کجای دیگر می‌کشدمان، در یک جا بنام وبلاگ جمع بود.

کم‌کم بلاگرها شروع کردند به لینک دادن به همدیگر و این‌چنین شد که حلقه‌های وبلاگی بوجود آمدند و شدند نخستین شبکه‌های اجتماعی آدم‌های روی وب. و این روند همچنان ادامه پیدا کرد تا اینکه هر بخش این خانه مجازی و هر نیازی که در آن برای اجتماعی‌تر شدن دیده می‌شد، ایده‌ای شد برای راه‌اندازی یک شبکه اجتماعی امروزی. به همین دلیل هم هست که می‌توان وبلاگ را به نوعی پدر همه شبکه‌های اجتماعی تحت وب دانست!

حالا به نظر می‌رسد که بیشتر افراد نسلی که روزی وبلاگ‌نویسی، یکی از دغدغه‌های مهم زندگی‌شان بود، به مرحله‌ای در زندگی غیرمجازی رسیده‌اند که درگیری‌های روزمره مجال پرداختن به وبلاگ را از ایشان گرفته. نسل جدیدی هم که به فضای مجازی روی آورده‌اند، اغلب چنان اسیر زرق و برق شبکه‌های اجتماعی تایم‌لاین محور می‌شوند و آن‌قدر در آن سردرگم می‌شوند که به جز سرگرم بودن، نمی‌توانند برایش کاربرد خاصی پیدا کنند. وبلاگ‌هایی هم که از قدیم بصورت حرفه‌ای فعال بودند، حالا اغلب تبدیل شده‌اند به مجله‌های اینترنتی بیشتر تکنولوژی محور که تعریف وبلاگ با آن سبک و سیاق سابق برای‌شان مصداق پیدا نمی‌کند.

این‌گونه گذشت که بلاگستان فارسی جذاب آن زمان حالا تقریباً فیدخوان‌های ما را پر کرده از انواع خبرهای تکنولوژی که برای رهایی از آن ناچاریم به توئیتر و امثال آن پناه ببریم! و کاشکی بزرگان طرحی نو در اندازند و وب فارسی که در این کثرت نوشتار بیش از همیشه به تولید محتوای فاخر و خودمانی در همه زمینه‌ها نیازمند است را یاری رسانند…

و آغاز بلاگ‌نوشت

و این قافله عمر عجب می‌گذرد! ده سال از ۱۰ آذر ۸۳  گذشت. روزی که بلاگ‌نوشت آغاز شد. و عجب پست آرامش‌بخشی بود :  « و  آن کس که در راه حق به خدا اعتماد کند. خداوند او را بس است. خدا فرمان و حکم خود را به نتیجه می رساند»

خوبی پاداش خوبی و بدی تاوان بدی است. این وعده‌ی خدشه ناپذیر آفریننده است. نیاز نیست کسی شما را قضاوت کند، کافی‌ست به خودتان رجوع کنید و اعمال‌تان را در کفه وجدان‌تان بگذارید و منصفانه بنگرید که کدام کفه سنگین‌تر است. اگر خوبی می‌کنید و بدی می‌بینید، نه اینکه این قانون نقض شده، صبوری پاداشی است که مضرب پاداش خوبی‌‌های‌تان می‌نشیند و این لطفی است از جانب پروردگار.

یک دهه از بلاگ‌نوشت گذشت. شخصاً اینجا را یک وبلاگ خوب نمی‌دانم. اما به هر حال یکی از محدود وبلاگ‌های شخصی فارسی است که با تمام فراز و نشیب‌هایش تاکنون دوام آورده. برخلاف سال‌های قبل، این روزها که فیدخوانم را باز می‌کنم، پر است از انواع و اقسام مطالب مربوط به تکنولوژی! و واقعاً از این همه خبرهای رنگارنگ دنیای تکنولوژی دیگر سر درد گرفته‌ام! کاش هنوز هم وبلاگستان چند بعدی می‌بود و وبلاگ‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و حتی شخصی در آن حضور پررنگ‌تری می‌داشتند، تا بلاگستان فارسی به آی‌تی‌ستان بدل نمی‌شد! البته زرق و برق وبلاگ‌های امروزی اینقدر زیاد است که واقعاً اعلام حضور در کنارشان جرأت می‌طلبد، اما بیایید شجاعت به خرج دهیم و با سادگی، به کالبد رنگی بلاگستان روح زندگی بدمیم.

گرچه این روزها توییتر و فیس‌بوک و اینستاگرام، پر است از روح زندگی، اما باور کنید خیلی از پست‌های‌تان دیده نشده، باقی می‌مانند و سریع می‌گذرند. اما من و خیلی‌های دیگر دوست داریم بهتر ببینیم‌شان و این وبلاگ است که این فرصت را به ما و شما می‌دهد.

نیاز نیست سخت بگیرید. فقط کافی‌ست شروع کنید و یا اگر رهایش کرده‌اید، به آن بازگردید. وبلاگ‌تان هویتی متفاوت به شما خواهد داد که مانندش را در هیچ شبکه دیگری نخواهید داشت. دوستان زیادی را که در شبکه‌های اجتماعی دارید به دیدن وبلاگ‌تان دعوت کنید و ببینید که چقدر متفاوت‌تر خطوطی را که نوشته‌اید، می‌خوانند و چقدر بیشتر دوست‌تان خواهند بود. بی‌خیال اعداد و ارقام و حتی شکل و شمایل شوید، برای دل‌تان بنویسید و تاثیر آنچه که از دل برآید را بر دل دیگران ببینید. موضوع مهم نیست. از هر آنچه که فکر می‌کنید باید بگویید، بنویسید. قید و بندها را رها کنید، فقط شروع کنید…

وردپرس فارسی، مچکریم!

wp-persian

این روزها که همه در تب و تاب پرداختن به وبلاگ‌ها هستیم، لازم است تا یادی هم از افرادی کنیم که با تلاش‌های‌شان موجب می‌شوند تا وبلاگ‌نویسی برای همه راحت‌تر و لذت‌بخش‌تر شود.

یکی از بهترین و پرتلاش‌ترین تیم‌های پشتیبانی که بدون هیچ چشمداشتی برای وبلاگستان فارسی زحمت می‌کشند تیم وردپرس فارسی است که همواره سعی می‌کند تا وبلاگ‌های فارسی‌زبانی که بر WordPress میزبانی می‌شوند بخوبی از زبان فارسی پشتیبانی کنند و کاربران‌شان دغدغه تبدیل زبان را نداشته باشند.

علاوه بر ارائه سریع نسخه فارسی‌شده بروزرسانی‌های وردپرس، یکی از کارهای خوب این گروه افزونه جدید و اصلاح شده WP-Jalali است که حالا خیلی از مشکلات نسخه‌های قبلی از جمله مصرف بالای منابع سیستمی را ندارد و گزینه‌های بسیاری به بخش تنظیماتش اضافه شده.

حالا بعد از سال‌ها استفاده از وردپرس و محصولات فارسیش، بر خود لازم دانستم از گناهکار، مانی منجمی، رضا معلمی، شرکت زاکروت و سایر عزیزانی که در گروه وردپرس فارسی زحمت می‌کشند، تشکر کنم و به ابشان دست مریزاد بگویم.

باید حتماً یک وبلاگ داشته باشید…

persianblogsday

سیزده سال پیش، حضور افراد در وب به راحتی امروز نبود، اکثر سایت‌ها متعلق به سازمان‌ها و شرکت‌های اغلب بزرگ بودند یا حداقل چند نفر بصورت گروهی آن‌ها را مدیریت می‌کردند. تا اینکه وبلاگ ظهور کرد و این معادله را تغییر داد. از آن پس هرکس می‌توانست به شخصه یک صفحه وب بر پهنه وسیع اینترنتِ جهانی داشته باشد و در آن هرچه را که دوست داشت به اشتراک بگذارد. گاهی افراد درد دل‌ها، خاطرات، کوته‌نوشت‌ها و اعتقادات‌شان را منتشر می‌کردند، گاهی هم همه حرف‌ها را در قالب یک عکس یا طرح بیان می‌کردند. هر از گاهی هم فیلمی منتشر می‌شد.

آن روزها وبلاگ تنها خانه مجازی افراد محسوب می‌شد. هرکس که می‌خواست در وب اعلام حضور کند و آدرسی داشته باشد، وبلاگی راه می‌انداخت. اما به تدریج صاحبان ایده دست به کار شدند و طرحی نو در انداختند. توئیتر، فرندفید، فیس‌بوک، اینستاگرام، گوگل‌پلاس و صدها سرویس دیگر تولید شد تا حالا دیگر حضور افراد در وب به آسانی تنها چند کلیک ساده باشد!

امروزه کسی برای داشتن آدرس مجازی، ملزم به راه انداختن یک وبلاگ نیست. صدها پروفایل می‌توانید داشته باشید و هزاران دوست و آشنا را می‌توانید در آن‌ها به خود لینک کنید. حرف‌ها، عکس‌ها و فیلم‌های‌تان را براحتی می‌توانید منتشر کنید و لایک و کامنت جمع کنید. آری! همه چیز خوب و ساده شده، اما هنوز هم اگر حرفی برای گفتن دارید که می‌خواهید جدی‌تر گرفته شود، ماندگارتر باشد، بیشتر دیده شود و همیشه شنیده شود، باید حتماً یک وبلاگ داشته باشید…

*     *     *     *     *     *

مصاحبه روز بلاگستان پارسی

امسال بچه‌های گروه پارسیش با زحماتی که کشیدند، رنگ و بوی تازه‌ای به روز بلاگستان فارسی دادند. داود مظفری عزیز و دوستانش علاوه بر آنکه دستی بر سر و روی سایت روز بلاگستان کشیدند، مصاحبه‌ای هم با عده‌ای از وبلاگ‌نویسان و از جمله بنده انجام دادند که با همه خوبی‌ها و بدی‌هایش، به هر حال در نوع خودش بی‌سابقه است. ضمن عرض دست مریزاد به این دوستان، خواهشمندم تا با بازنشر این ویدئو خستگی را از تن ایشان بزدایید.

فیلم کامل مستند روز بلاگستان فارسی را می‌توانید با حجم‌های مختلف در سایت روز بلاگستان فارسی دانلود کنید.

دیگر نوشت‌های روز بلاگستان پارسی

وبلاگ سلمان | شروع سال چهاردهم وبلاگ نویسى

تِک نویس | روز وبلاگستان فارسى : روز عاملیت در وب

وبلاگ علیرضا شیرازی | چرا باید امروز نیز وبلاگ بنویسیم؟

نداى امروز | آیا دوران طلایى وبلاگستان فارسى به پایان رسیده است؟

از زندگی | روز وبلاگستان فارسی !

آهستان | کاش آهستان می‌شدم

دیزاین نوشت | روز وبلاگستان فارسی مبارک

روزنوشت | روز وبلاگستان فارسی مبارک

واینسا برو جلو | بَیان تو بستر وب

کاراکترهای بیدار | به مناسبت روز وبلاگستان فارسی

یک ادمین | به بهانه روز وبلاگستان فارسی

کافه تاریخ | به مناسبت روز وبلاگ نویسی فارسی : «محتوا» همه چیز است!

کافه تاریخ | به مناسبت روز وبلاگ نویسی فارسی : معرفی هر آن چه می خوانم!

Ali Reza Hayati | Persian blogs day!

بیایید با هم کلیپ روز بلاگستان را بسازیم

حتماً دیدید که این روزها مد شده برای هر موضوعی یک کلیپ ویدئویی جمعی ساخته می‌شه که اتفاقاً توجه خیلی‌ها رو به  اون موضوع جلب می‌کنه. در همین راستا من و دوستانی که در پروژه روز بلاگستان فارسی همکاری دارند، تصمیم گرفتیم تا برای سالروز تولد وبلاگستان، یک کلیپ ویدئویی آماده کنیم. بنابراین اگر شما وبلاگ‌نویس یا وبلاگ‌خوان دیروز یا امروز هستید، و تمایل دارید تا در این کلیپ ویدیویی شرکت کنید، لطفاً جلوی دوربین بیاستید و حرفتون رو درباره وبلاگستان فارسی بزنید و فایل مربوطه رو برای ما به آدرس PersianBlogsDay [@] gmail ارسال کنید یا با هشتگ  #PersianBlogsDay درشبکه‌های اجتماعی منتشرش کنید.

در هنگام ضبط فیلم لطفاً به نکات زیر توجه داشته باشید:

۱- سخنرانی نکنید! سعی کنید حرفتون رو در دو سه جمله خلاصه کنید.

۲- دیگران را به خطر نیاندازید! لطفاً حرف‌های سیاسی‌تون رو بذارید برای جای دیگه، قصد ما از ساخت این کلیپ پرداختن به موضوع وبلاگ‌هاست و نمی‌خواهیم تا خدای نکرده برای شرکت‌کنندگان در کلیپ مشکلی پیش بیاد.

۳- در ایمیل ارسالی رابطه خودتون با وبلاگ‌ها رو مشخص کنید. اگه وبلاگ‌نویس هستید یا بودید، آدرس وبلاگ فعلی یا قبلی‌تون رو بفرستید و اگر هم وبلاگ‌خوان هستید، به ما بگید.

در انتها لطفاً این مطلب رو دست به دست کنید تا افراد بیشتری در این پروژه شرکت کنند.