و آغاز بلاگ‌نوشت

و این قافله عمر عجب می‌گذرد! ده سال از ۱۰ آذر ۸۳  گذشت. روزی که بلاگ‌نوشت آغاز شد. و عجب پست آرامش‌بخشی بود :  « و  آن کس که در راه حق به خدا اعتماد کند. خداوند او را بس است. خدا فرمان و حکم خود را به نتیجه می رساند»

خوبی پاداش خوبی و بدی تاوان بدی است. این وعده‌ی خدشه ناپذیر آفریننده است. نیاز نیست کسی شما را قضاوت کند، کافی‌ست به خودتان رجوع کنید و اعمال‌تان را در کفه وجدان‌تان بگذارید و منصفانه بنگرید که کدام کفه سنگین‌تر است. اگر خوبی می‌کنید و بدی می‌بینید، نه اینکه این قانون نقض شده، صبوری پاداشی است که مضرب پاداش خوبی‌‌های‌تان می‌نشیند و این لطفی است از جانب پروردگار.

یک دهه از بلاگ‌نوشت گذشت. شخصاً اینجا را یک وبلاگ خوب نمی‌دانم. اما به هر حال یکی از محدود وبلاگ‌های شخصی فارسی است که با تمام فراز و نشیب‌هایش تاکنون دوام آورده. برخلاف سال‌های قبل، این روزها که فیدخوانم را باز می‌کنم، پر است از انواع و اقسام مطالب مربوط به تکنولوژی! و واقعاً از این همه خبرهای رنگارنگ دنیای تکنولوژی دیگر سر درد گرفته‌ام! کاش هنوز هم وبلاگستان چند بعدی می‌بود و وبلاگ‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و حتی شخصی در آن حضور پررنگ‌تری می‌داشتند، تا بلاگستان فارسی به آی‌تی‌ستان بدل نمی‌شد! البته زرق و برق وبلاگ‌های امروزی اینقدر زیاد است که واقعاً اعلام حضور در کنارشان جرأت می‌طلبد، اما بیایید شجاعت به خرج دهیم و با سادگی، به کالبد رنگی بلاگستان روح زندگی بدمیم.

گرچه این روزها توییتر و فیس‌بوک و اینستاگرام، پر است از روح زندگی، اما باور کنید خیلی از پست‌های‌تان دیده نشده، باقی می‌مانند و سریع می‌گذرند. اما من و خیلی‌های دیگر دوست داریم بهتر ببینیم‌شان و این وبلاگ است که این فرصت را به ما و شما می‌دهد.

نیاز نیست سخت بگیرید. فقط کافی‌ست شروع کنید و یا اگر رهایش کرده‌اید، به آن بازگردید. وبلاگ‌تان هویتی متفاوت به شما خواهد داد که مانندش را در هیچ شبکه دیگری نخواهید داشت. دوستان زیادی را که در شبکه‌های اجتماعی دارید به دیدن وبلاگ‌تان دعوت کنید و ببینید که چقدر متفاوت‌تر خطوطی را که نوشته‌اید، می‌خوانند و چقدر بیشتر دوست‌تان خواهند بود. بی‌خیال اعداد و ارقام و حتی شکل و شمایل شوید، برای دل‌تان بنویسید و تاثیر آنچه که از دل برآید را بر دل دیگران ببینید. موضوع مهم نیست. از هر آنچه که فکر می‌کنید باید بگویید، بنویسید. قید و بندها را رها کنید، فقط شروع کنید…

وردپرس فارسی، مچکریم!

wp-persian

این روزها که همه در تب و تاب پرداختن به وبلاگ‌ها هستیم، لازم است تا یادی هم از افرادی کنیم که با تلاش‌های‌شان موجب می‌شوند تا وبلاگ‌نویسی برای همه راحت‌تر و لذت‌بخش‌تر شود.

یکی از بهترین و پرتلاش‌ترین تیم‌های پشتیبانی که بدون هیچ چشمداشتی برای وبلاگستان فارسی زحمت می‌کشند تیم وردپرس فارسی است که همواره سعی می‌کند تا وبلاگ‌های فارسی‌زبانی که بر WordPress میزبانی می‌شوند بخوبی از زبان فارسی پشتیبانی کنند و کاربران‌شان دغدغه تبدیل زبان را نداشته باشند.

علاوه بر ارائه سریع نسخه فارسی‌شده بروزرسانی‌های وردپرس، یکی از کارهای خوب این گروه افزونه جدید و اصلاح شده WP-Jalali است که حالا خیلی از مشکلات نسخه‌های قبلی از جمله مصرف بالای منابع سیستمی را ندارد و گزینه‌های بسیاری به بخش تنظیماتش اضافه شده.

حالا بعد از سال‌ها استفاده از وردپرس و محصولات فارسیش، بر خود لازم دانستم از گناهکار، مانی منجمی، رضا معلمی، شرکت زاکروت و سایر عزیزانی که در گروه وردپرس فارسی زحمت می‌کشند، تشکر کنم و به ابشان دست مریزاد بگویم.

باید حتماً یک وبلاگ داشته باشید…

persianblogsday

سیزده سال پیش، حضور افراد در وب به راحتی امروز نبود، اکثر سایت‌ها متعلق به سازمان‌ها و شرکت‌های اغلب بزرگ بودند یا حداقل چند نفر بصورت گروهی آن‌ها را مدیریت می‌کردند. تا اینکه وبلاگ ظهور کرد و این معادله را تغییر داد. از آن پس هرکس می‌توانست به شخصه یک صفحه وب بر پهنه وسیع اینترنتِ جهانی داشته باشد و در آن هرچه را که دوست داشت به اشتراک بگذارد. گاهی افراد درد دل‌ها، خاطرات، کوته‌نوشت‌ها و اعتقادات‌شان را منتشر می‌کردند، گاهی هم همه حرف‌ها را در قالب یک عکس یا طرح بیان می‌کردند. هر از گاهی هم فیلمی منتشر می‌شد.

آن روزها وبلاگ تنها خانه مجازی افراد محسوب می‌شد. هرکس که می‌خواست در وب اعلام حضور کند و آدرسی داشته باشد، وبلاگی راه می‌انداخت. اما به تدریج صاحبان ایده دست به کار شدند و طرحی نو در انداختند. توئیتر، فرندفید، فیس‌بوک، اینستاگرام، گوگل‌پلاس و صدها سرویس دیگر تولید شد تا حالا دیگر حضور افراد در وب به آسانی تنها چند کلیک ساده باشد!

امروزه کسی برای داشتن آدرس مجازی، ملزم به راه انداختن یک وبلاگ نیست. صدها پروفایل می‌توانید داشته باشید و هزاران دوست و آشنا را می‌توانید در آن‌ها به خود لینک کنید. حرف‌ها، عکس‌ها و فیلم‌های‌تان را براحتی می‌توانید منتشر کنید و لایک و کامنت جمع کنید. آری! همه چیز خوب و ساده شده، اما هنوز هم اگر حرفی برای گفتن دارید که می‌خواهید جدی‌تر گرفته شود، ماندگارتر باشد، بیشتر دیده شود و همیشه شنیده شود، باید حتماً یک وبلاگ داشته باشید…

*     *     *     *     *     *

مصاحبه روز بلاگستان پارسی

امسال بچه‌های گروه پارسیش با زحماتی که کشیدند، رنگ و بوی تازه‌ای به روز بلاگستان فارسی داد