قرعه کشی گرین کارت سال ۲۰۱۰ آمریکا

قرعه کشی سالانه گرین کارت آمریکا برای ثبت نام گرین کارت سال ۲۰۱۰ از روز پنجشنبه ۲ اکتبر (۴ مهر ماه) آغاز شده است و تا روز دوشنبه ۱ دسامبر ( ۱۱ آذر ماه) ادامه خواهد داشت.

برنامه قرعه کشی سالانه گرین کارت آمریکا، یکی از بندهای قوانین مهاجرت این کشور می باشد که از آن بعنوان «مهاجرت گونه گون» یاد می شود و طبق آن هر ساله دولت می تواند حداکثر به ۵۵۰۰۰ واجد شرایط از کشورهایی که نرخ مهاجرت از آنها به آمریکا پائین است، گرین کارت و اقامت دائم اهدا کند.

روش کار بدین صورت است که علاقمندان با پر کردن فرمهایی، بصورت کاملاً رایگان در این لاتاری شرکت می کنند و پس از انجام قرعه کشی به کسانی که برنده شده اند، اطلاع داده می شود تا با مراجعه به سفارتهای آمریکا در سرتاسر جهان نسبت به طی پروسه دریافت کارت سبز مهاجرت اقدام نمایند.

طبق آمارهای منتشره در قرعه کشی گرین کارت سال ۲۰۰۸، ۱۴۳۵ نفر و در قرعه کشی گرین کارت سال ۲۰۰۹، ۱۶۸۹ نفر از ایران برنده شدند. البته اسامی افراد برنده شده به هیچ وجه فاش نمی گردد و در تمام مراحل لاتاری، مشخصات افراد بطور کامل پنهان نگاه داشته می شود.

بخش فارسی وزارت امور خارجه آمریکا، درباره این قرعه کشی بطور مفصل توضیح داده است که با مراجعه به آن می توانید اطلاعات جامع و کاملی را کسب کنید.

توجه داشته باشید که ثبت نام در این لاتاری و پر کردن فرمهای آن بسیار بسیار راحت می باشد و نیاز به هیچ گونه تخصص و مهارتی ندارد، و تنها چیزی که به کارتان می آید داشتن اندک سواد انگلیسی است. لذا به انواع و اقسام تبلیغاتهایی که وعده پر کردن صحیح فرمها یا بالابردن درصد موفقیت در لاتاری را می دهند به هیچ وجه توجه نکنید که سرابی بیش نیستند!

سایت رسمی ثبت نام لاتاری گرین کارت آمریکا www.dvlottery.state.gov می باشد و تمام سایتهای مشابه با هدف کلاهبرداری راه اندازی شده اند.

قبل از انجام ثبت نام لازم است که عکس اسکن شده ای از خود و افراد همراه تان آماده کنید. مشخصات تصویر اسکن شده در این صفحه موجود می باشد. توجه داشته باشید که اندازه تصویر بایستی ۶۰۰×۶۰۰ pixel باشد.

در هنگام ثبت نام دقت کنید که تاریخ های میلادی را به درستی وارد نمائید. چنانکه پاسپورت دارید، تاریخ ها را دقیقاً از روی آن وارد کنید. اما اگر پاسپورت ندارید برای تبدیل تاریخ های شمسی به میلادی می توانید از این سرویس کمک بگیرید.

بار دیگر توصیه می کنم، قبل از ثبت نام این صفحه را بطور دقیق مطالعه فرمائید.

دهشال

“دهشال” دهستانی است از توابع شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان. و البته زادگاه مادرم.

“شال” در زبان محلی هم به معنی “شغال” است و هم به معنی “شالیزار”. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی است و یکی از مرغوبترین برنجهای آستانه در این منطقه کاشت میشود. از همین رو آنجا را “دهشال” یعنی “ده شالیزار” گویند. از سوی دیگر در ایام قدیم، شغال که حیوانی است در زمره سگ سانان، در این منطقه به وفور یافت میشد، لذا میتوان “دهشال” را به ” ده شغال” هم معنا کرد که البته امروزه این معنی منسوخ شده است!

بعد نوشت (۱۹/۲/۸۷): یکی از خوانندگان عزیز تذکر داده اند که وجه تسمیه هایی که برای “دهشال” آورده ام صحیح نیستند. ایشان گفته اند “شال” نام قبیله ای است که در زمانهای قدیم در این “ده” اقامت داشته اند.

بد نیست بدانید که سالها پیش از آنکه بقعه سیدّ جلال الدّین اشرف (ع) در آستانه اشرفیه بنا گردد، و “کوچان” به برکت وجود این امامزاده به “آستانه اشرفیه” بدل گردد، خود یکی از توابع دهستان بزرگ دهشال بوده است. اما امروزه با وجود گذشت سالها، بدلیل کم توجهی مسئولان همچنان به صورت روستایی بی بضاعت باقی مانده است که مردم آن حتی از داشتن آب آشامیدنی سالم هم محرومند.

عکسهای زیر را از اطراف خانه پدربزرگم در دهشال گرفته ام:

شالیزارهای برنج حالا دیگر سبز هستند

شالیزراهای برنج حالا دیگر کاملاً سبز شده اند، و میروند که در تابستان به بار بنشینند

این میوه ها را اینجا انبه می خوانند

این میوه ها را اینجا “انبوه” میخوانند!

تا حالا شنیدید میگن بوقلمون صفت

شنیدید میگن بوقلمون صفت؟!

این جوجه تازه چند روزه که به دنیا اومده. و البته ماشینی هم نیست

این جوجه تازه چند روز است که بدنیا آمده و البته ماشینی هم نیست!

اینها هم درست مثل ما، با وجود طبیعت زیبایی که در اطرافشان هست دربندند

اینها هم درست مثل ما، با وجود طبیعت زیبایی که در اطرافشان هست، دربندند…

لاهیجان: عروس گیلان

همیشه که نمیشه جمعه ها بریم راههای دور! اینبار هم رفتیم پنج کیلومتری آستانه خودمون. شهرستان زیبا و سرسبز لاهیجان.

اونچه که لاهیجان رو به یکی از مناطق ویژه گردشگری و توریستی تبدیل کرده، استخر بزرگ و زیبایی است که در کنار کوه سرسبزش آرمیده. و تازگیها هم که تله کابینش به بهره برداری رسیده و به گردشگر این اجازه رو میده تا از بالا نظاره گر مناظر زیبای شهر باشه.

عکسهای زیر به حد ناچیزی بازگو کننده زیبایی های این شهر از دریچه دوربین گوشی همراه هست:

استخر زیبای لاهیجان از فراز کوه

خانه های لاهیجانی از بالای کوه

پله هایی که در دل کوه و بین طبیعت زیبایش جهت صعود به بام سبز لاهیجان تعبیه شده اند

نمایی از تله کابین لاهیجان از دور

و اما منظره ای از داخل تله کابین در هنگام غروب آفتاب

سیزده بدر در اسپیلی

به برکت ازدواج با حدیث جون، فامیلهای زیادی در منطقه ییلاقی اسپیلی و دیلمان پیدا کردم. و همین امر موجب شد تا سیزده امسال رو در این مناطق بهشت گونه بدر کنیم.
اسپیلی و دیلمان از بخشهای وابسته به شهرستان سیاهکل از توابع لاهیجان واقع در شرق گیلان هستند. آنچه که به این مناطق کوهستانی رونق می بخشد، کوهستانهای جنگلی بکرش هست که واقعاً زیبایی خارق العاده ای دارند. تا تجربه نکنید نمی تونید بفهمید که در این بهترین روزهای عید امسال من چقدر حال کردم!

خونه خاله حدیث

اینجا خونه خاله حدیث جون بود که ما در اون اقامت داشتیم

شیرینی های خوشمزه محلی

اینها شیرینی های خوشمزه محلی هستند که با آرد برنج و گندم پخت می شوند

کلبه ای قدیمی در اسپیلی

یکی از کلبه های قدیمی که با کاه و گل و چوب بنا شده

خونه های اسپیلی

دور و بر همه خونه های این منطقه پوشیده از درخت و سبزه است

درخت آلوچه وحشی

میگن این درخت آلوچه وحشی هست که ان شاء الله تابستون ازشون خواهم خورد!

اسپیلی برفی

آب و هوای منطقه ییلاق هم استثنائیه! برف بی هیچ مقدمه ای شروع به باریدن کرد و در عرض نیم ساعت همه جا رو سفید پوش!

پ.ن: همه عکسها رو با گوشی جدید خودمون (SonyEricsson W700i) گرفتیم.

سفر به شاهین دژ

این چند روز که پیدام نبود به همراه همسرم سفری به شاهین دژ رفته بودم. شهری کوهستانی در جنوب استان آذربایجان غربی که لهجه مردمش چیزی بین ترکی و کردی است.

معماری شهر با معماری های شمال خیلی فرق داشت اما به نظر می رسه که از نظر وسعت و جمعیت مثل شهر خودمون -آستانه اشرفیه- بود. از نظر معماری و ساخت و سازها نه میشه گفت از آستانه بهتر بود نه بدتر. ولی فرهنگ و آداب و رسوم اونها و ما شمالی ها خیلی باهم تفاوت داشت.

مردم این شهر از یکی از مهمترین امکانات رفاهی که همون گاز شهری باشه محروم بودند به همین خاطر و با توجه به کوهستانی بودن منطقه، بویژه در زمستون ها با مشکلات عدیده ای مواجه میشن.

بطور کلی شاهین دژ برفی، سرد و دلگیر بود و سفر زمستونی زیاد بهمون نچسبید. شاید هم شرایط فصلی عامل این نتیجه گیری بوده باشه، امّا اونجا که بودیم دلم برای خونه خیلی تنگ شده بود!

پ.ن (۱۷/دی/۱۳۸۶): از زمان انتشار این پست تا امروز، هر از چندگاهی ایمیلی در این رابطه به من میشود، یا اینکه نظری به نظرات اضافه میگردد. لذا لازم دیدم تا درباره این پست توضیحاتی را اضافه نمایم.

من هرقدر این پست را خواندم، مطلب توهین آمیزی در آن نیافتم. آنچه که در این پست آمده است، تنها گزارشی از وقایعی است که در شاهین دژ بر من گذشته است! درباره بافت شهری و معماری هم، تنها نظر غیر کارشناسانه خود را از آنچه که دیدم نوشته ام.  اما با این حال، چنانکه برداشت توهین آمیز از این پست میشود، عذرخواهی میکنم و امیدوارم که دوستان عزیز شاهین دژی مرا به بزرگواری خویش عفو نمایند.