بایگانی دسته: سایر

جنایاتی با شعار پاکی!

جرمی هست بنام «جنایت علیه بشریت». وقتی این اصطلاح را می‌شنویم، جنایاتی مثل شکنجه، بردگی، جنگ، کشتار و چیزهایی از این قبیل به ذهن‌مان خطور می‌کند. اما جنایات دیگری که بر علیه یک ملت روا می‌شود را چه کنیم؟!

وقتی عده‌ای بنام پاکی و بنام مستضعین و با شعار ساده‌زیستی، آرا را جلب می‌کنند و وقتی بر سر کار آمدند حق عمومی جامعه را به تاراج می‌برند، یا با سوءمدیریت باعث عقب‌گرد همه جانبه یک کشور در تمام سطوح می‌شوند، و با اینکه درآمدهای عمده کشور در دوره‌شان در بالاترین حد ممکن بود، شکاف طبقاتی را به حد اعلا می‌رسانند، آیا مرتکب جنایت علیه بشریت نشده‌اند؟!

آیا روا نیست که ایشان و حامیان‌شان در محضر مردم پاسخگو باشند بجای آن‌که آزادانه بگردند و باز هم با عوامفریبی قصد لاف زدن کنند؟!

آدم‌های درونِ مه

بعضی فیلم‌ها شاید شاهکار محسوب نشوند اما مفاهیم مهمی را به خوبی نشان دهند. در بین فیلم‌هایی که در ماههای اخیر دیده‌ام، به نظر من The Mist یکی از همین فیلم‌هاست که موضوع و داستان بسیار جالبی دارد و حتی شاید پتانسیل تبدیل شدن به یک سریال خوب را هم داشت!

The Mist

اگر دوست دارید بدانید وقتی که دید انسان‌ها محدود می‌شود و از محیط پیرامون خویش بی اطلاع می‌شوند، چه رفتارهایی از خود نشان می‌دهند،

یا اگر برایتان جای سوال است که آیا انسان با همه پیشرفتش و به اصطلاح متمدن شدنش، صفات اجداد اولیه خویش را از دست داده یا نه،

یا حتی اگر می‌خواهید ببینید که در شرایط وحشت، چگونه از دین برای حکومت بر مردم بهره برده می‌شود و…

پیشنهاد می‌کنم که حتماً فیلم The Mist را ببینید، تا بدانید که حفظ ارزش‌های انسانی و خصوصاً حفظ امید در همه شرایط، تنها راه نجات است.

مقایسه آموزش‌های الکترونیکی در دانشگاه تهران و دانشگاه گیلان

پیش از این نوشتم که آموزش آنلاین را باید جدی بگیریم. اما چه می‌شود اگر خودِ متولیان آموزش‌های الکترونیکی یا مجازی آن را جدی نگیرند؟! شاید تصورش سخت باشد اما برای روشن‌تر شدن موضوع می‌خواهم دو دانشگاه بزرگ و دولتی ایران که دوره‌های الکترونیکی برگزار می‌کنند و مدارک رسمی دانشگاهی به فارغ‌التحصیلان می‌دهند را در نحوه اجرای آموزش آن‌لاین با هم مقایسه کنم تا راحتتر بتوان در این باره اظهارنظر نمود. لازم به ذکر است که شخصاً حدود یکسال است که از نزدیک شاهد نحوه برگزاری دوره‌های الکترونیکی در این دو دانشگاه می‌باشم.

elearning

دانشگاه تهران و دانشگاه گیلان، هر دو از طریق آزمون سراسری و آزمون داخلی که با مجوز سازمان سنجش برگزار می‌شود، اقدام به جذب دانشجو برای تحصیل در مرکز آموزش‌های الکترونیکی خود می‌کنند. البته با توجه به وسعت بیشتر دانشگاه تهران و دارا بودن تعداد زیادی پردیس دانشگاهی در شهرهای مختلف، پردیس‌های این دانشگاه نیز بصورت مجزا به جذب دانشجو می‌پردازند اما آموزش‌های الکترونیکی همه آن‌ها بصورت متمرکز در یک آدرس اینترنتی صورت می‌پذیرد.

دانشگاه تهران برای دانشجویان دوره‌های الکترونیکی خود انواع خدمات مرتبط مانند دسترسی به پست الکترونیکی دانشگاهی، دسترسی به پایگاه‌های علمی معتبر دنیا، دسترسی به کتابخانه دیجیتال و… را فراهم آورده است. همچنین با توجه به آن‌لاین بودن دوره‌ها و حضور دانشجویان از مناطق مختلف جغرافیایی، سعی کرده تا همه انواع دسترسی‌های لازم به ادارات و دفاتر مختلف دانشگاهی مرتبط مانند امور دانشجویی، امور آموزشی، امور فنی و… را بصورت الکترونیکی فراهم کند. مثلاً دانشجو می‌تواند درخواست یا سوال آموزشی خود را در سامانه مربوطه ثبت نماید و پاسخ خویش را از همانجا دریافت کند. همچنین امکان ارسال پستی مدارک و انواع گواهی‌نامه‌های آموزشی را نیز فراهم کرده است. انواع اطلاع‌رسانی‌های مربوطه نیز از طریق پست الکترونیکی و پیامک به دانشجو صورت می‌پذیرد و بصورت کلی دانشجو جز در زمان برگزاری امتحانات پایان ترم نیازی به مراجعه به دانشگاه پیدا نمی‌کند. از دیگر کارهای خوب دانشگاه تهران برای ارتباط بیشتر دانشجویان با یکدیگر ایجاد شبکه اجتماعی و تالار گفتگو می‌باشد که محل مناسبی برای رفع دغدغه‌های دانشجویان در دوره‌های مجازی است، خصوصاً اینکه در این دوره‌ها هم‌کلاسی‌ها زیاد یکدیگر را نمی‌شناسند و نمی‌توانند از کمک‌های یکدیگر بهره ببرند. لذا ایجاد این بخش‌ها خلا بزرگی را توانسته برطرف کند.

در دانشگاه گیلان، دسترسی‌ به پایگاه‌های کتابخانه‌ای و علمی مانند آنچه که در دانشگاه تهران وجود دارد، فراهم نشده، همچنین ایجاد پست الکترونیکی دانشگاهی نیز مانند آنچه که در دانشگاه تهران الزام می‌شود، فراهم نیست. دسترسی آسان و اینترنتی به بخش‌های مختلف دانشگاه و دریافت پاسخ‌های شفاف و کارگشا از انواع درخواست‌های دانشجویی نیز فراهم نشده است. بصورت کلی می‌توان گفت که دانشجو نمی‌تواند از طریق سامانه‌های اینترنتی انواع درخواست‌های خود را ارائه دهد و امیدوار به دریافت پاسخ مقتضی باشد. اطلاع رسانی‌های آموزشی نیز فقط در سامانه آموزشی قابل مشاهده است و خبری از ارسال ایمیل یا پیامک نیست.

اما در بخش اصلی که همان آموزش آن‌لاین می‌باشد نیز تفاوت‌های زیادی بین دو دانشگاه تهران و گیلان وجود دارد. در دانشگاه تهران، حداقل تعداد جلسات آموزشی ۱۲ جلسه تعیین شده که به هر ترتیب، استاد مکلف است تا این تعداد جلسات آنلاین را برگزار نماید. در تقویم آموزشی هر دانشجو از ابتدای ترم تاریخ و ساعات برگزاری هر درس مشخص شده و در صورت نیاز به کلاس‌های فوق برنامه نیز زمان مربوطه در این تقویم درج می‌شود و از طریق ایمیل و پیامک به اطلاع دانشجو می‌رسد. مدیریت کلاس آن‌لاین به کمک سامانه Adobe Connect صورت می‌پذیرد و حضور یک مسئول فنی، علاوه بر استاد و دستیار وی در همه کلاس‌ها الزامی است تا احیاناً مشکلات فنی پیش‌آمده را مرتفع نماید. استاد در حین تدریس می‌تواند علاوه بر انتشار صدا و تصویر خویش، انواع فایل‌ها را نیز به اشتراک بگذارد یا اینکه به کمک وایت‌برد، مطالبی را یادداشت کند. در سامانه آموزش آن‌لاین دانشگاه تهران، همچنین امکان ارسال پرسش درسی برای استاد، ارائه تکالیف آن‌لاین، ایجاد وبلاگ درسی، ارائه محتوای آموزشی و گفتگوی آنلاین نیز فراهم است. بعد از برگزاری هر جلسه آنلاین نیز، علاوه بر آنکه دانشجو قادر خواهد بود تا بصورت آفلاین کلاس را بازبینی کند، می‌تواند فیلم یا صدای کلاس برگزار شده را نیز دانلود نماید تا بعداً مورد بازبینی قرار دهد.

اما در دانشگاه گیلان تعداد جلسات آنلاین نه تنها مشخص نیست که برای هر کلاس شاید به ۵ جلسه هم نرسد! اساتید ممکن است برنامه کلاس‌ها را در ابتدای ترم اعلام کنند یا اینکه در طول ترم این کار را انجام دهند. سامانه آموزش آنلاین دانشگاه گیلان از Open meetings نیرو می‌گیرد. اما برخلاف دانشگاه تهران، این کلاس‌ها تنها با حضور استاد صورت می‌گیرد و هم اوست که باید همه مشکلات را حل کند و اگر هم نتوانست که تشکیل کلاس منتفی می‌شود! البته در این سامانه هم امکان انتشار صدا و تصویر و اشتراک‌گذاری فایل‌ها و استفاده از وایت‌برد فراهم است. اما اکثر اساتید به انتشار پاورپوینت و روخوانی آن اکتفا می‌کنند. بیشتر کلاس‌های آن‌لاین در دانشگاه گیلان، حالت رفع اشکال دارند، گویی که دوره آموزش الکترونیکی بصورت خودخوان برگزار می‌شود! امکان بازبینی آفلاین کلاس‌ها فراهم نشده و دانلود فیلم و صدای کلاس‌های برگزار شده نیز در صورتی امکان پذیر است که استاد مربوطه کلاس را ضبط کند و بعداً آن را مجدداً  در سامانه بارگذاری نماید. پرسش‌های درسی شما یا ایمیل‌هایی که به اساتید می‌فرستید هم هیچ ضمانت پاسخ‌گویی ندارند، گویی هیچ نظارتی بر آنچه که در بخش آموزش‌های الکترونیکی دانشگاه گیلان می‌گذرد نیست!

جالب اینجاست که شما در هر دو دانشگاه تهران و گیلان، شهریه تقریباً یکسانی برای شرکت در دوره‌های آموزش الکترونیکی و استفاده از امکانات آن می‌پردازید ولی اگر خودتان وارد سامانه‌های آموزشی این دو دانشگاه شوید در همان نگاه اول در خواهید یافت که این کجا و آن کجا! گویی متولیان دانشگاه گیلان، خودشان هم آموزش آن‌لاین را جدی نمی‌گیرند چه برسد به دانشجویانی که با صد امید، این نوع تحصیل را انتخاب کرده‌اند. بنابراین توصیه بنده این است که اگر تصمیم دارید آموزش‌های الکترونیکی آکادامیک را برای ادامه تحصیل انتخاب کنید، حتماً قبل از آن مطمئن شوید که متولیان مربوطه در کارشان جدی باشند، چون تنها در این صورت است که حرف بنده را تایید خواهید کرد که دوره‌های مجازی یکی از بهترین انواع روش‌های آموزشی هستند و در خیلی از موارد بهتر از دوره‌های حضوری می‌توانند عمل کنند و بهره‌وری داشته باشند.

آموزش آنلاین را جدی بگیریم

یکی از بهترین تجربه‌های تحصیلیم شرکت در دوره‌های مجازی در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه است. برخلاف آنچه که بسیاری از مردم، از این نوع دوره‌ها در ذهن دارند، به نظر من دوره‌های مجازی و آنلاین در بسیاری از شرایط می‌توانند بسی مفیدتر از دوره‌های حضوری باشند. برای مثال برای فردی مثل من که شرایط شغلی نسبتاً دشواری دارد و زمان فراغت از کارش کم و دغدغه‌های زندگیش بسیار است، فکر کردن به ادامه تحصیل و اختصاص زمان نسبتاً زیادی برای شرکت در دوره‌‌های آموزش عالی شاید دور از ذهن به نظر برسد. اما چه می‌شود اگر بتوانید خودتان زمان‌ شرکت در کلاس‌های‌تان را تنظیم کنید؟!

ممکن است کلاس‌های دوره‌های مجازی هم درست مثل دوره‌های حضوری سر ساعت بخصوصی بصورت زنده برگزار شوند، البته بدون حضور فیزیکی بلکه از طریق آن‌لاین شدن استاد و دانشجویان، اما پس از اتمام کلاس هم، فیلم کل کلاس برای دانشجویان قابل دسترس خواهد بود و دانشجو می‌توان بارها و بارها بصورت سمعی و بصری تجربه حضور در کلاس را مرور کند تا هر آنچه را که باید، در ذهن بسپارد. و اینجا دیگر خبر از حواس‌پرتی‌های معمول در کلاس فیزیکی نیست یا اگر هم هست با تکرار قابل جبران است.

از دیگر مزایای شرکت در دوره‌های مجازی، این است که می‌توان بجای شرکت کردن در دوره‌های دانشگاه‌های نامعتبر با اساتید کم تجربه و کم سواد، در دوره‌های دانشگاه‌های معتبر شرکت کرد که اساتید معتبرتری دارند و لذا کیفیت دوره‌های‌شان هم بهتر است. چرا که دیگر بعد مکان هم مثل بعد زمان، خنثی می‌شود و نگرانی‌های ناشی از مسافت جغرافیایی و اسکان و… بی‌معنا می‌شوند و با خیال آسوده می‌توانید در هرکجا که دوست دارید به تحصیل دانش بپردازید.

darsnamehاما جدای از تحصیلات آکادمیک، شاید خیلی از مباحث باشند که دوست داریم یاد بگیریم‌شان ولی با رشته تحصیلی‌مان همخوانی ندارند. جدای از آنکه می‌توان در این گونه موارد هم از دوره‌های آموزشی آزاد بهره برد، می‌توان آن‌ها را بصورت آن‌لاین هم فرا گرفت. البته گزینه‌های شما برای انتخاب آموزشگاه آزاد آن‌لاینی که دوره‌های فارسی‌زبان برگزار کند محدود است، اما فعلاً همین هم غنیمت است و دوره‌های زیادی هستند که می‌توانید از این طریق بیاموزید. یکی از معروفترین این آموزشکده‌ها درسنامه است. آموزش‌های درسنامه بصورت متنی و از طریق ایمیل ارائه می‌شوند و هنوز خیلی جای کار و پیشرفت دارد. اما این نوع آموزش هم بخصوص برای آن دسته از افرادی که بصورت روزانه ایمیل‌های‌شان را چک می‌کنند، می‌تواند جالب توجه باشد.

اتفاقاً در هفته جاری درسنامه به برگزاری جشنواره آن‌لاینی تحت عنوان جشنواره آموزش آن‌لاین پرداخته و شما می‌توانید اطلاعات بیشتری در زمینه آموزش‌های آن‌لاین، چرایی و چگونگی آن در وبلاگ درسنامه بدست آورید. به این امید که این گپ و گفت‌ها بابی شود برای توسعه آموزش آن‌لاین بعنوان یکی از بهترین روش‌های آموزشی در بین فارسی زبانان.

Apple iWork vs. Microsoft Office

اگر از کاربران محصولات شرکت Apple هستید، حتماً می‌دانید که این شرکت مجموعه نرم افزاری بنام iWork دارد که در آن ابزارهایی برای ویرایش متن (Page)، کار با اعداد (Numbers) و ارائه (Keynote) وجود دارند. این ابزارها هم برای سیستم عامل Mac ارائه می‌شوند و هم برای سیستم‌عامل iOS. اما اگر مثل من ۹٫۹۹$ پول بدهید و یکی از آن‌ها را بخرید، تازه متوجه می‌شوید که چه خبط بزرگی مرتکب شده‌اید! و این درد را وقتی بیشتر حس می‌کنید که شرکت Microsoft نسخه iOS مجموعه نرم افزاری Office را ارائه دهد. با اینکه Word و Excel و Powerpointی که برای iPad ارائه شده‌اند، قابلیت فقط خواندن را دارند و برای ویرایش کردن لازم است که اکانت سالانه Office 365 خریداری شود، اما همان Microsoft OneNote هم که رایگان است خیلی بیشتر از مجموعه نرم افزارهای iWork به کار می‌آید. هم ظاهر زیباتری دارد و هم کار با آن آسانتر و روان‌تر است.

اگر به تصویر زیر که اپلیکیشن Page را در سمت راست و Word را در سمت چپ نشان می‌دهد، نگاه کنید، بیشتر موضوع را درک خواهید کرد:

page-mac-ipad

این‌ها را گفتم که یک وقت شما هم گول تبلیغات پر زرق و برق Apple را نخورید و برای اپلیکیشن‌هایش پول‌های گزاف نپردازید!