حصر حرم امام رضا ؟!

توفیق شد تا در روزهای گذشته سفری کوتاه به مشهد داشته باشیم و به زیارت حرم امام رضا (ع) مشرف بشیم.

حتماً در جریان هستید که بعد از حادثه‌ی بمب‌گذاری خرداد ۱۳۷۳، ورود به صحن حرم تحت تدابیر امنیتی صورت می‌گیره. در حال حاضر علاوه بر اون که شما امکان حمل وسایلی مثل ساک دستی، دوربین، لپ‌تاپ و… رو به صحن حرم ندارید، هنگام ورود باید بازرسی بدنی هم بشید. که در مورد بانوان این بازرسی به شرایط حجاب هم مربوط میشه.

نمی‌دونم که چقدر ایزوله کردن و کنترل ورود و خروج‌ها در امنیت حرم نقش داره، و یا اینکه اصلاً چقدر لازمه. اما شخصاً این نوع حضور در یک مکان مذهبی و فرهنگی رو نمی‌پسندم، خصوصاً اینکه بعضی از متولیان بازرسی بجای اینکه با روی خوش برخورد کنند و احیاناً امر به معروف نمایند، لحنی بد و گاهاً توهین آمیز دارند.

حتی عدم امکان حمل وسایلی مثل دوربین و لپ‌تاپ و تبلت هم برایم قابل درک نیست! در حالی که عکاسی و به اشتراک‌گذاری عکاس‌ها، می‌تونه یکی از راه‌های ترویج مذهب و رسم و رسوم‌ها باشه. من واقعاً هر چه فکر می‌کنم نمی‌تونم دلیل قانع کننده‌ای برای این سیاست‌ها پیدا کنم! حتی در زمان حیات امام هم فکر نکنم برای دیدارشون این همه سخت‌گیری می‌شد، که حالا برای زیارت آرامگاه‌شون!

به هر حال امیدوارم که روزی دنیا از همه‌ی این بندها آزاد بشه…

از گوگلی که تحریم کرده‌ایم…

فیلتر شدن سایت‌ها و سرویس‌ها در ایران چیز جدیدی نیست. الحمدلله اکثر سرویس‌های پرطرفدار روی وب هم آمریکایی هستند و بهانه‌ی فیلتر کردن‌شان هم کلاً جور است. همین گوگل و جیمیل هم چندین بار بی سر و صدا فیلتر شده بودند اما این‌بار رسماً خبرش اعلام شد. بهانه‌اش را هم گذاشتند “انتشار فیلم موهن علیه پیامبر اسلام در سرویس یوتیوب”!

خب شاید افراد کم اطلاع فکر کنند که بد هم نشده! به هر حال باید برای توهین به پیامبر واکنشی نشان داده شود. اما آیا واقعاً این واکنش منطقی‌ست؟

Google یکی از بزرگترین شرکت‌های فعال در دنیای وب امروز است. این بزرگی را هم ساده به دست نیاورده است:

گرچه پیش از موتور جستجوگر گوگل، موتورهای دیگری هم وجود داشتند. اما این google.com بود که انقلابی در صنعت جستجوی تحت وب بوجود آورد و دیگرانی چون مایکروسافت را هم به تکاپو انداخت. و گرچه امروزه موتورهای جستجوی قدرتمندی در وب حضور دارند اما هنوز هم که هنوز است گوگل در رتبه‌های نخست این جدول جای دارد.

Gmail هم در نوع خود انقلابی در صنعت ایمیل محسوب می‌شد. روزی که سرویس رایگان و با حجم بالای گوگل ارائه شد خیلی‌ها برای داشتن دعوتنامه‌ی عضویت در این سیستم دست و پا می‌زدند! تا جایی که حتی دعوتنامه‌های آن خرید و فروش هم می‌شد! و این علاقه از روی کیفیت خدمات و سرعت خوب سرویس جیمیل بود. شاید فکرش را هم نمی‌کردیم که در کشوری که اکثریت آن ایمیل را با آی‌دی یاهو می‌شناختند، جیمیل این‌قدر طرفدار پیدا کند!

روزی هم که Orkut آمد، نخستین تجربه‌ی خیلی‌ها از شبکه‌ی اجتماعی تحت وب شکل گرفت. گرچه گوگل روی این سرویس موفقیت چشمگیری نداشت. اما به نظر من این پروژه در زمان نامناسبی کلید خورده بود، وگرنه شاید با توسعه‌ی اورکات دنیا نیازی به فیس‌بوک پیدا نمی‌کرد!

Google Reader سرویس به درد بخور و کارآمد دیگری از گوگل است. در زمانه‌ای که فیدخوانی خصوصاً در میان بلاگرها و بلاگ‌خوان‌ها رواج پیدا می‌کرد، گوگل به این نیاز پاسخ گفت و حالا یکی از بزرگترین و بهترین فیدخوان‌های موجود روی وب را ارائه می‌کند. گرچه خیلی از ایرانی‌ها با تغییرات این سرویس‌دهنده موافق نبودند اما هنوز هم جایگزینی برای گوگل ریدر قدرتمند نیامده است!

حتی اگر اهل فناوری هم نباشید، حتماً تاکنون اسم Android را شنیده‌اید. یکی از سیستم عامل‌های قدرتمند تلفن‌های همراه و تبلت‌ها. که این روزها طرفداران بیشماری پیدا کرده و روز به روز بر تعداد کاربرانش افزوده می‌شود. آیا می‌دانستید که توسعه‌ی این سیستم‌عامل هم توسط گوگل انجام می‌گیرد؟!

چه کسی تصور می‌کرد که روزی Internet Explorer بتواند در صنعت مرورگرهای اینترنتی رقیب پیدا کند؟ اما حالا علاوه بر Mozilla Firefox، مرورگر گوگل Chrome هم طرفداران زیادی دارد و شکی نیست که قدرت‌های گوگل کروم یکی از عوامل مهم شکسته شدن شاخ اینترنت اکسپلورر بوده است!

برای دیدن لیست کاملی از سرویس‌ها و خدمات Google کافیست نگاهی به این صفحه بیاندازید!

YouTube هم یکی از سرویس‌هایی‌ست که گوگل ارائه می‌دهد. یوتیوب یک سایت اشتراک ویدئوست. کاربران می‌توانند در این سایت عضو شوند و فایل‌های ویدئویی را آپلود کرده و برای تماشای دیگران بگذارند. گوگل ابزار این کار را فراهم کرده است. اما محتوای منتشر شده ربطی به گوگل ندارد و تا زمانی که محتوای منتشر شده قانونی را نقض نکند، حق دخالت در آن را ندارد. در موضوع اخیر هم حتی با وجود تقاضای کاخ سفید، گوگل اعلام کرد که طی قوانین محلی از دیده شدن فیلم در برخی از کشورها جلوگیری نموده اما از آنجایی که حقوق انتشاردهنده محفوظ است، لذا حذف کامل آن برعهده‌ی وی می‌باشد.

شاید بدیهی باشد اما حتماً می‌دانید که فیلم موهن به پیامبر اسلام توسط شرکت گوگل تولید نشده است. تولیدکنندگان تنها از ابزارهای ارائه شده توسط گوگل، برای انتشار فیلم در فضای وب بهره برده‌اند. حتی با حذف فیلم از روی سرویس‌های گوگل، باز این امکان برای‌شان فراهم است که خودشان سایتی راه بیاندازند و فیلمشان را نمایش دهند. گوگل هم تنها طبق قوانین خود و کشوری که در آن فعالیت می‌کند عمل کرد.

همین قوانین موجب شده است تا خودِ گوگل طبق تحریم‌های دولت آمریکا، بعضی از سرویس‌هایش را برای کاربران ایرانی مسدود کند. که این موضوع بارها موجب اعتراض کاربران ایرانی و ابراز ناراحتی آن‌ها شده بود. چرا که آن‌ها این متمایز شدن را دوست ندارند و علاقمندند تا از ابزارهای قدرتمند گوگل بهره ببرند. ابزارهایی که خیلی‌های‌شان حتی آلترناتیوی هم در وب ندارند!

حالا دولت ما تصمیم گرفته تا بار دیگر مشکلات را از طریق حذف ابزارها حل کند. این بار خودمان می‌خواهیم دسترسی کاربران‌مان را به سرویس‌های شرکت یکتایی مانند گوگل محدود کنیم! اما ما جایگزین خوبی برای این سرویس‌ها نداریم. پس ناچاریم توصیه کنیم تا از خدمات شرکت‌هایی مثل مایکروسافت و یاهو استفاده شود. غافل از این‌که این شرکت‌ها هم در موارد مشابه، اقدامی مشابه عمل گوگل انجام خواهند داد!

پس به نظر من این راهکار مناسبی برای اعتراض به فیلم موهن نیست. همان‌طور که آتش زدن پرچم و حمله به سفارت نیز راهکار خوبی نیست. راهکار منطقی به نظر من نمایش صلح و دوستی اسلامی‌ست؛ نشان دادن برخورد صحیح با نقد ناصحیح‌ست؛ استفاده از تمام ظرفیت‌ها برای نمایش چهره‌ی واقعی پیامبر مهر و دوستی‌ست. اما حرکت‌های این‌چنینی نمایان‌گر تکنولوژی‌ستیزی و سانسورمداری‌ست که مسلماً با روح اسلام واقعی بسی فاصله دارد.

امامی که می‌آید…

این روزها آن‌قدر درگیر تکنولوژی شده‌ایم، آن‌قدر مدرن شده‌ایم، آن‌قدر درگیر روزمرگی شده‌ایم، آن‌قدر تکراری شده‌ایم، و آن‌قدر بخاطر کارهای عده‌ای و دیده‌های‌مان دین‌زده شده‌ایم که گاهی خیلی راحت فراموش می‌کنیم که هنوز خدا ما را فراموش نکرده و یک امام در بین‌مان حضور دارد.

امامی که می‌آید و حق‌ها را می‌ستاند و زندگی را زیباتر خواهد کرد…

گپی با یکتاپرستان

نُه سال از حادثه‌ی اسفناک یازده سپتامبر می‌گذرد. متاسفانه یکی از مظلوم‌ترین قربانیان این حادثه در طی این سالیان «دین اسلام» بوده است. با آنکه گفته می‌شود مقصر اصلی این واقعه گروه طالبان بوده‌اند و با وجود اینکه اصلاً نمی‌توان طالبان را جز مسلمانان به حساب آورد، اما با این حال عده‌ای از اسلام ستیزان از این آب گل‌آلود جهت رسیدن به اهداف خویش بهره برده‌اند و گویا با کمک رسانه‌ها و البته برخی بی‌فکری‌های کشورهای به اصطلاح مسلمان توانسته‌اند تا حدود زیادی به این هدف نائل آیند.

اما افکار عمومی جهان باید بدانند، اسلامی که امروز در اغلب رسانه‌ها دیده می‌شود، و اسلامی که برخی از کشورها داعیه‌ی پرچمداری آن‌را دارند، غیر از اسلامی است که از جانب خدای یکتا و توسط پیامبر آخرین به بشر نازل گردیده است. اسلام ناب مانند مسیحیت و یهودیت اصیل جز به خوبی و صلح دعوت نمی‌کند که ذات اقدس ربوبیت از جز این مبرّاست. همه‌ی ما به یک خداوندگار معتقدیم و هیچ چیز در مسلک‌مان مهم‌تر از پرستش او نیست. دین چیزی نیست که از زبان دولت‌مردان شناخته شود، دین را در دل مومنان باید جست. پس نگذاریم عده‌ای مشرک با بهره‌گیری از حوادثی این‌چنین ما را از اصل پرستش دور کنند و متوجه‌ی فرعیات نمایند. با برادران یکتاپرست مهربان باشیم و روی از تزویرکنندگان در دین بگردانیم. باشد که بدین سبب در پیشگاه ازل رو سفید گردیم…

آنانی که قرآن بر سر نیزه دارند…

به عقیده‌ی من، زندگی علی (ع) یکی از عبرت‌آموزترین درس‌های تاریخ بشریت است. مشکلاتی که امیرالمومنین بعد از رحلت خاتم الانبیا با آن‌ها روبرو بود، و نحوه‌ی برخورد او با گروهی که از دین به عنوان دست‌آویزی برای رسیدن به قدرت بهره می‌بردند، می‌تواند درصورت تأمّل، نکات زیادی را به ما، که خود را پیرو آن امام می‌دانیم، و به همه‌ی آزادمردان جهان بیاموزد.

هنوز چیزی از رحلت پیامبر (ص) نگذشته بود که پیشانی‌مهربسته‌ها، دین را به نفع خودشان تفسیر می‌کردند و کار را به جائی رساندند که با سر نیزه کردن قرآن، تلاش کردند تا خود را بر حق نشان دهند! و چه بسیار احمقانی که فریب خدعه‌شان را خوردند‍!

مقابله و برخورد با این منحرفان، آن‌قدر مهم بود که علی(ع) نه تنها خودش را، بلکه کل خاندانش را در طول سالیان، قربانیِ برچیدن این قوم کرد. کاری که هنوز هم که هنوز است به انجام نرسیده است.

این روزها حتی هر دو طرف حق و باطل، زبان از پیروی مولا می‌زنند. شاید برای تشخیص گروه برحق، به این نکته باید توجه کنیم، که علی(ع) هرگز برای اثبات حقانیت خود، قرآن بر سر نیزه نکرد. و البته اگر نیک بنگرید در خواهید یافت که چه گروهی قرآن سر نیزه دارد و چه گروهی متهم به این کار است…

پ.ن: ولادت امیرالمومنین علی(ع) و بزرگداشت مقام پدر و روز مرد را به همه مردان روزگارمان تبریک عرض می‌کنم.