مراجعه به روان‌شناس؛ حلقه گمشده سلامت جامعه

حداقل در بین اطرافیان خودم، خیلی‌ها تصور می‌کنند که برای رفتن به مطب روان‌شناس یا روان‌کاو باید بیش از حد غیرعادی یا به اصطلاح روانی و دیوانه باشی! اما به نظر من این تصور نه تنها اشتباه است که حتی خطرناک هم هست!

همان‌گونه که وقتی دچار بیماری جسمی می‌شویم نیاز است که پزشک متخصصی ویزیت‌مان کند، برای حل مشکلات و بیماری‌های روحی هم نیاز به مشاوره و درمان توسط متخصص داریم. و حتی علائم بیماری‌های جسمی خیلی وقت‌ها نمایان‌تر هستند و راحتتر می‌توان دردشان را تشخیص داد، اما بیماری‌های روحی گاهی آن‌قدر پنهانی عمل می‌کنند که رفته رفته آسیب‌های شگرفی وارد می‌کنند و این تغییرات بعضی اوقات آنقدر ملایم صورت می‌گیرند که از دید خود شخص هم پنهان می‌مانند.

Seeing a psychologist

ملاقات با یک روان‌شناس و متخصص برای بیان داستان‌هایی که ذهن‌مان را مشغول کرده‌اند و روان‌مان را خسته کرده‌اند، ابعاد دیگری از ماجرا را برای‌مان نمایان می‌سازد که شاید در پس افکار مختلفی که با قضاوت‌های خویش ساخته‌ایم، پنهان مانده باشند و از این طریق نگاه‌مان و رفتار و گفتارمان را تغییر می‌دهند. و این روالی است که باید پیش از آنکه به جنون کشیده شویم طی شود!

این‌که چه مقام و منزلتی دارید، یا چقدر تحصیل کرده‌اید، و یا این‌که چه‌مقدار کتاب می‌خوانید و نشریات و فیلم‌های مربوط به خودشناسی و روان‌شناسی را مطالعه کرده‌اید، هیچ‌کدام‌شان شما را از مشورت با یک روان‌شناس خوب بی‌نیاز نمی‌کند. نگاه‌تان را در این باره تغییر دهید. متاسفانه یکی از مشکلات جامعه ما نگه داشتن دردها در خود و ممانعت از بیان مشکلات است. که این قصه نه تنها غصه‌های‌مان را کاهش نمی‌دهد که موجب شکستن سد صبر و به بار آمدن ویرانی عظیمی می‌شود که ممکن است برای همیشه مسیر زندگی‌مان را تغییر دهد. پس لطفاً به خودتان و اطرافیان‌تان مرحمت کنید و درباره روح و روان‌تان، رفتارها و گفتارهای‌تان، و البته افکارتان با متخصصین روان‌کاوی مشورت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *