دنیس ریچی؛ شانه‌هایی که استیو جابز روی آن‌ها ایستاد

در روزهای گذشته، دنیای تکنولوژی شاهد از دست دادن دو تن از افراد مهم این عرصه بود. کسانی که از پایه‌گذاران دنیای کامپیوترها بودند: استیو جابز و دنیس ریچی.

دنیس ریچی (ایستاده) و کن تامسون در کنار PDP-11 در سال ۱۹۷۲
دنیس ریچی (ایستاده) و کن تامسون در کنار PDP-11 در سال ۱۹۷۲

گرچه در این بین مرگ استیو جابز، بعنوان بنیان‌گذار و مغز متفکر شرکت اپل، بازتاب گسترده‌ای داشت و ادای احترام در خور توجهی از جای جای دنیا نثار وی گردید، اما فوت دنیس ریچی که خالق زبان برنامه‌نویسی C و پدر سیستم عامل یونیکس می‌باشد، آن‌چنان که باید و شاید بازتاب نداشت. در حالی که ابداعات ریچی زندگی همه‌ی ما را بسیار دگرگون و البته بهتر کرد.

Rob Pike از برنامه‌نویسان مطرح و مهندسین بنام شرکت گوگل، که ۲۰ سال با دنیس ریچی در Bell Labs همکار بود، در این باره می‌گوید: «مرگ استیو جابز در هفته‌ی گذشته، سر و صدای زیادی کرد که بسیار در خور توجه و تکان دهنده بود. با اینکه دنیس ریچی، تاثیرات بیشتری بر دنیا گذاشت اما متاسفانه حتی مردم او را نمی‌شناسند.»

دنیس ریچی (Dennis Ritchie) پدر زبان برنامه‌نویسی C و کسی است که به همراه Ken Thompson در لابراتوار Bell، به کمک C، سیستم عامل Unix را خلق نمود. سیستم عاملی که بسیاری از جاهای دنیای ما – مثل امپراطوری اپلی که استیو جابز بنا نهاد – براساس آن ساخته شده‌اند.

راب پایک می‌گوید: «تقریباً همه چیز روی وب این دو چیز را بکار می‌گیرند: C و Unix. مرورگرها به کمک زبان برنامه‌نویسی C ساخته می‌شوند و هسته‌ی Unix‌ – که تقریباً اکثر جاهای اینترنت روی آن اجرا می‌شود – به کمک زبان c تهیه شده است. سِروِرهای وب هم با C نوشته شده‌اند، و اگر هم اینطور نباشد با ++C یا Java نوشته شده‌اند که خودشان از مشتقات زبان C هستند. و همه‌ی سخت‌افزارهای شبکه‌ها برنامه‌هایی را اجرا می‌کنند که من می‌توانم به جرئت بگویم که تقریباً اکثرشان با C ساخته شده‌اند.»

پایک می‌افزاید:‌ «واقعاً سخت است که بگوییم تا چه اندازه از اقتصاد دنیای مدرن تکنولوژی براساس کارهای دنیس ریچی بنا نهاده شده است.»

حتی Windows هم با زبان برنامه‌نویسی C طراحی شده است، Mac OS X، سیستم‌عامل‌های Apple و iOS که روی iPhone و iPad نصب شده‌اند، براساس یونیکس پی‌ریزی شده‌اند.

Martin Rinard، استاد مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتر دانشگاه MIT و از اعضای لابراتوار علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی، می‌گوید: «جابز، پادشاه دنیای قابل رویت است، و ریچی پادشاه دنیای بزرگی‌ست که نامریی است. نبوغ جابز در این بود که چیزهایی را می‌ساخت که مردم دوست داشتند بکار ببرند. چون او لذت بکار بردن آن‌ها را می‌چشید و می‌توانست چیزهایی را بسازد که مردم بکار بردنش را احتیاج داشتند. اما ریچی چیزهایی را می‌ساخت که تکنولوژی آن‌ها را برای بنا کردن زیرساخت‌هایی که مردم نمی‌دیدند، بکار می‌گرفت. گرچه همه‌ی ما آن زیرساخت‌ها را هر روزه بکار می‌بریم.»

آن‌گونه که نزدیکان ریچی می‌گویند، وی شخص گوشه‌گیری بود، راب پایک می‌گوید: «با اینکه ۲۰ سال در یک سالن با وی همکار بودم، اما هنوز احساس می‌کنم که او را خوب نمی‌شناسم.» اما این گوشه‌گیری به هیچ وجه به این معنا نیست که او شخص کوچکی بوده و این را کسانی که کارهای به جامانده از او را درک می‌کنند به سادگی می‌فهمند. مثل Brian Kernighan که می‌گوید: «این همان‌جایی است که نیوتن از ایستادن بر شانه‌‌های بزرگان سخن می‌گوید. براستی همه‌ی ما بر شانه‌های دنیس ریچی ایستاده‌ایم.»

منبع: Wired » Dennis Ritchie: The Shoulders Steve Jobs Stood On

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *