اعتیاد اینترنتی!

من تا حالا سیگار نکشیدم. به قلیونی هم که گهگدار با دوستان می‌کشیم اعتیاد ندارم (خب اگه داشتم لابد نمی‌تونستم همه‌ی این چند ماهی که قلیون نکشیدیم رو تاب بیارم!) اما می‌دونیم که اغلب اعتیاد رو به مواد کشیدنی (Smoking) نسبت می‌دن، مثل این مطلب که نویسنده‌ش معتقده: Technology Is The New Smoking ! من که باهاش موافق، شما چطور؟

همین چند سال پیش بود که حدیثه گوشی لمسی داشت و من گوشت‌کوب! به واسطه همین امر حدیثه مدام سرش توی گوشی بود و باهاش آن‌لاین بود، که همین موضوع باعث کلافه شدنم می‌شد! اما حالا که به لطفش من هم صاحب یه گوشی آندرویدی شدم، به همون درد دچارم! البته گوشی که ابزار و بهونه‌ست. این میل باطنی برای «همیشه آن‌لاین بودن»، «همیشه به اشتراک گذاشتن»، «همیشه در دنیای مجازی بودن» حکایت از مبتلای من و بسیاری از ما، به اعتیاد تکنولوژی دارد.

«اعتیاد» که کلاً مفهوم منفی‌گرایی‌ست. اما برای توجیه اغلب ما می‌گیم که تفریحی این کار رو می‌کنیم و تحت کنترلش داریم، اما شاید وقتی درست به عقب برگردیم و کارهامون رو نظاره کنیم، ببینیم که آن‌چنان هم تحت کنترل نیست!

شما چه فکر می‌کنید؟! آیا هنوز نیاز به راه افتادن NGOهای ترک اعتیاد اینترنتی نیست؟!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *