اندر جشن پرشین بلاگ

تجربه جالبی بود. هر کس را که دور و برت می دیدی دوست داشتی بدانی که کیست و وبلاگش چیست. و به قول خانم مجری مراسم در صورتش زل می زدی، تا به نتیجه ای برسی! گرچه زل زدن کار خوبی نیست!

اما شناختن کسانی که تابحال عکسی ازشان ندیده ای خیلی کار مشکلی است. تنها کسی را که در همان نگاه اول شناختم، خوش تیپ ترین و باحال ترین پسر دنیا بود، که با همسرشان تشریف آورده بودند. قیافه اش داد میزد که من جادیم! اما بعد که مک بوکش را در آورد و شروع کرد به نوشتن گزارش لحظه به لحظه از مراسم، دیگر یقین کردم که خودش است. من هم طبقه بالا، نشسته بودم، اما صندلی هامان از هم دور بود، بعد از مراسم خدمتشان رسیدم و عرض ادب کردم.

از دوستان دیگری که در طول مراسم خدمتشان بودم، آقای حسین زینل زاده بودند که به ما خیلی لطف داشتند و باز هم از ایشان سپاسگزارم، و برایشان آرزوی بهترین ها را دارم.

دوستان دیگری که افتخار آشنایی و دیدارشان را داشتم ویدا خانوم، و مریم خانوم و شوهر ارجمندشان بودند.

این مراسم باعث شد که نسبت به آقای بوترابی احساس خوبی پیدا کنم. مدیر پرشین بلاگ، مثل بقیه مدیران نبودند. در کل مراسم سرپا بودند و مدام جنب و جوش داشتند. به ایشان هم خسته نباشید عرض میکنم، و امیدوارم سالهای بعد، شاهد مراسم های بهتری باشیم.

بین برنده ها بیشتر از همه دَیّر تَش باد مورد تشویق قرار گرفت. که به نظر من واقعاً هم حقش بود. نه به این خاطر که بهترین وبلاگ را دارد. به این خاطر که از وبلاگش به بهترین نحو استفاده می کند. بقیه برنده ها را هم از گزارش جادی و وبلاگ حدیث جون بخوانید.

یکبار دیگر آقای ابطحی عزیز را دیدم. البته سرش خیلی شلوغ بود. مدام می خواستند با ایشان عکس یادگاری بیاندازند و آدرس وبلاگشان را بدهند. یک چیز جالب بین وبلاگ نویسان همین است! معمولاً بقیه از طرف امضا می گیرند، اما وبلاگ نویسان بجای این کار آدرس وبلاگ خودشان را می دهند و می خواهند که بهشان سر بزند!

به هر حال از نیامدن بهتر بود! جای همگی خالی.

14 دیدگاه در “اندر جشن پرشین بلاگ

  1. خیلی از آیتم های این جشن نشان می داد که پرشین بلاگ به دنبال اقتصاد و سیاست است و در این میان می خواهد از وبلاگ نویس ها به عنوان طمعه خود استفاده کند از خواندن گزارش ما هم غافل نشوید

  2. سلام عمو صادق!!! خوبین انشالله؟؟؟
    خدا بگم چی کارت کنه!!! صبح اومدم سر وبلاگستان که دیدم صادق آپیده….
    نشستن به خوندن که هدایتم کردی به وبلاگ جادی….
    ۲ ساعته دارم از این وبلاگ به اون وبلاگ میرم….
    وقتی کارم با جادی تموم شد تازه برگشتم به وبلاگ خودت که دیدم هنوز تو سطر ۳ هستم!!!
    تا آخر که خوندم…. تازه رسیدم به وبلاگ حدیث خانوم!!!!
    خلاصه از وقتی اومدم اینجا فعلا شما موفق شدی حدود ۵۰ دقیقه منو داخل وبلاگت نگه داری!!! دو نقطه دی

    روی هم رفته گزارش جادی رو نپسندیدم…. خیلی از این در و اون در نوشته بود….
    اصلا نفهمیدم چی میگه!!!
    به نظرم گزارش حدیث خانوم ( اونطور که از نظم نوشته ها و عکس ها دیده میشه ) بهتر از مال شما ۲ نفر خواهد بود!!!
    هنوز کامل نخوندمش… برم اونم بخونم ببینم اون ما رو به کدوم وبلاگ پاس میده؟؟!!!

    موفق باشی.

  3. بوترابی ادم باحالی ، در حالیکه اصلا بهش نمیاد! ولی واقعا نسبت به سایر مدیران(کنایه به شیرازی!!! که منو از بلاگفا فراری داد) آدم خوبیه ، چند روز پیشم که تولد بوترابی بودش

  4. چه جالب
    کاشکی منم دعوت بودم.
    احتمالا شماها دعوت نامه ای چیزی داشتید.

    صادق: من که دعوتنامه نداشتم، مهمان حدیث بودم! اما زیاد هم دعوتنامه ای نبود. کاش می اومدی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *