هفت ترانه

حدیث جون و جوزف عزیز منو به بازی «ترانه ها» دعوت کردند. بازی قشنگیه. پر از خاطره است. خاطره های موزیکی!

من موسیقی شنوی رو با شادمهر عقیلی شروع کردم. روزی رو بخاطر دارم که اینجا «عشق» جرم بود، اما شادمهر با شجاعت از اون خوند. و چه زیبا بود سر تیتر این نوار که با «مسافر» شروع می شد:

مسافر خسته من بار سفر رو بسته بود

تو خلوت آیینه‌ها به انتظار نشسته بود

می‌خواست که از اینجا بره اما نمی‌دونست کجا

دلش پر از گلایه بود ولی نمی‌دونست چرا

و این شد که شادمهر به خواننده محبوبم بدل گردید. تا اینکه شاهکارش رو آهنگ «پاپ کرن» میدونم:

می خواستمت ولی نموندی پیشم

حتی بمونی عاشقت نمیشم

فایده نداره اشک گریه زاری

نه خودت رو می خوام نه یادگاری

دروغ نگو تقصیر این زمونست

هر دومون می دونیم اینا بهونست

به جون تو نباشی اصل حاله

زندگی بی تو پر عشق و حاله

عشق و حاله

در کنار شادمهر، منصور هم با آلبوم «فقط به خاطر تو» گل کرده بود. که «وقتی نیستی»ش رو از همه بیشتر دوست داشتم:

وقتی نیستی

دنیا برام زندونه

قلب عاشق

بی تو شده دیوونه

میخونه

نذار کسی تو قلبت

جای منو بگیره

آروم آروم عشق من

در یاد تو بمیره

و پس از اون آلبوم زیبای «قایق کاغذی»:

قایق کاغذی رو آب داره میره

من نگاهش میکنم و گریه‏م میگیره

قایق کاغذی میره و میدونم

که برای گریه کردن دیگه دیره

سیاوش قمیشی، بدون شک یکی از محبوب ترین خواننده های نسل من خواهد بود. خصوصاً آلبوم «بی سرزمین تر از باد»ش:

تن تشنه مثل خورشید

بی سرزمینتر از باد

کولی تراز ترانه

بی پرده مثل فریاد

تنهاتر از سکوتم

روشنتر از ستاره

عاشقتر از همیشه

با من بخون دوباره

خیلی ها از شهرام کاشانی خوششون نمیاد! اما من دیوونه بازی هاش رو دوست دارم! آهنگ «گل یخ» هم که اخیراً خونده کلی قشنگه:

یک شب از خواب پریدم

خواب بد می دیدم

توی خواب گل یخ میچیدم

وقتی بیدار شدم

دیگه رفته بودی

روی میز نامه تو میدیدم

گفتی خسته شدی

و پر بسته شدی

گفته بودی که تمومه (تمومه)

و در انتها، یکی از آهنگهای موندگار ذهنم، که زیبایی واژه «زن» در اون به تصویر کشیده شده، ترانه «نازک دل» از مریم جلالی است:

با کمک اندیشه هام نامه نوشتم به خدا

پرسیده بودم که چرا نازکدل آفرید مرا

خدا با ناله نسیم یه شب جوابمو رسوند

وجود زن اگه نبود کارش نیمه تموم میموند

یک زن راز آسمونه

یک زن نور کهکشونه

یک زن لطف آشیونه

حرفش حرف دل و جونه تو خونه

به رسم بازی های وبلاگی دعوت میکنم از  کاپیتان بدون هواپیما، یک احسان، مرد تنها، دکتر مزیدی، فواد، شاهین شیدا و همه علاقمندان به موسیقی که گذرشان از این جا می گذرد، برای ادامه دادن این راه.

5 دیدگاه در “هفت ترانه

  1. چه پست جالبی.منو با خودش برد به دوران اوج شادمهر.یادش بخیر کاستشو عکسشو خودشو خونشو ماشین مشکیشو و از همه مهمتر صدای دلنشینشو دوست داشتم……..راستی من یکی از طرفدارای نامبر وانه منصورم.خیلی بهم هیجان میده.مخصوصا تو مسافرت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *