روزهای بخصوصی رو دارم سپری میکنم. روزهایی که میرن تا حجم بزرگی از سرنوشت آینده ام رو رقم بزنن. روزهایی سخت، شیرین و توأم با دلهره و دلشوره.
خب به من حق بدین که وقتی در آستانه رفتن به خواستگاری و انجام امور رسمی ازدواج هستم و در کنارش دارم تلاش می کنم تا کاری دست و پا کنم و یه جورایی آقا و نوکر خودم بشم، دل و دماغ گشت و گذار در دنیای سایبر رو نداشته باشم. نه اینکه دنیای قشنگ اینترنت و بخصوص وبلاگستان رو فراموش کرده باشم، اصلاً! دلیل اصلی دل و دماغ نداشتنم بر میگرده به دلشوره های خاص این روزها که باید نصیبتون بشه تا درکم کنین!
وگرنه کی فکرشو میکرد که وبلاگم چند روز به دلیل انتقال به سرور جدید از کار بیافته و من برای رفع مشکلش دست دست کنم؟!
خیلی دلم میسوزه که نتونستم اینجا رو بطور مرتب آپ کنم و به وبلاگهای دوستانم سر بزنم، اما این هم دورانیه که باید سپری بشه و شاید همین که الان دوباره دارم پست میزارم، خودش نوید یک شروع دوباره باشه!
