انسان… شیطانی که خدا را به زمین آورد، جهان را به بند کشید و زندان‌ها را در هم شکست! ـ کوه‌ها را درید، دریاها را شکست، آتش‌ها را نوشید و آب‌ها را خاکستر کرد!

انسان… این شقاوتِ دادگر! این متعجبِ اعجاب‌انگیز!
انسان… این سلطانِ بزرگترین عشق و عظیم‌ترین انزوا!

انسان… این شهریارِ بزرگ که در آغوشِ حرمِ اسرارِ خویش آرام یافته است و با عظمتِ عصیانی‌یِ خود به رازِ طبیعت و پنهان‌گاهِ خدایانِ خویش پهلو می‌زند!

انسان!

آیا انسان معجزه‌ئی نیست؟