وبلاگ از نگاه من

خودم رو وبلاگ‌نویس خوبی نمی‌دونم. اما وبلاگ‌خوان خوبی هستم! خیلی دوست دارم وبلاگ‌های خوب رو بخونم و توشون گشت و گذار کنم. حتّی از نگاه کردن به وبلاگ‌های خوب لذّت می‌برم.
میگن ایران در بین کشورهای جهان یکی از کشورهاییه که بیشترین وبلاگها رو داره. این خیلی خوبه. اما تا حالا توجه کردین که حجم وسیعی از این بیشترین‌ها رو چه جور وبلاگ‌هایی تشکیل میدن؟ یه نگاهی به وبلاگهای ایرانی بندازین. خدائیش چند تا واقعاً وبلاگن؟ چندتاشون بعد از شش ماه دوباره آپ میشن؟ آیا واقعاً این صفحه‌های شلوغ و ژینگول مینگول که توشون از آسمون برف میاد، زیرشون سوسک حرکت می‌کنه، یه جادوگر به شیشه مانیتور میکوبه و خوش‌آمد میگه، یه دفه زلزله میاد، نوشته‌ها از هر سمت به سمت دیگه در حال حرکتن، توشون پر از GIFهای متحرکه و… اسمشون وبلاگه؟؟!!
من نه تنها اینا رو وبلاگ نمی‌دونم که از خوندنشون چندشم میشه! به نظر من وبلاگ یه صفحه ساده است نویسنده نوشته‌هاش یا مطالبی رو که دوست داره توش قرار میده. که موضوع این پست‌ها بسته به ذوق و سلیقه نویسنده متفاوته و کاملاً هم شخصیه.
اما غیر از پستها یه وبلاگ دارای بخش‌های دیگه ای هم هست که در اونها اطلاعاتی کوتاه درمورد نویسنده، لینک‌ها و بنرهای وبلاگ‌ها و سایت‌هایی که نویسنده به اونها سر می‌زنه، لینکدونی ـ شامل لینک خبرها و مطالبی که برای نویسنده جالب بودن ـ، احیاناً قسمتی برای نوشتن پستهای روزانه کوتاه، و در انتها لوگوی سایت‌هایی که مدیریت و پشتیبانی وبلاگ رو برعهده دارن و… یافت میشه.
قالب وبلاگ هم بایستی تا اونجا که می‌تونه ساده باشه و حتی‌المقدور در طراحی اون از تصاویر کمتری استفاده بشه تا در هنگام باز شدن وبلاگ، بیننده دچار مشکل نشه.
البته هیچ ادعایی در مورد اینکه وبلاگم خوبه و تمام شرایط رو داره، ندارم. اما خیلی دوست دارم که یه روز وبلاگم کامل بشه تا بتونم خودمو راضی کنم که از سرویس‌دهنده‌های رایگانی مثل بلاگر دل بکنم و دات کام بشم! خیلی لطف می‌کنین اگه در این مسیر کمکم کنین.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *