بخش دوم: طریق
فصل ششم: روند
ذهن آرام یعنی شجاعت. چونان که بتوانید بدون ترس با حقیقت و مشکلات راه مواجه شوید؛ ذهن آرام به معنی ثبات نیز هست. چونان که بتوانید مشکلاتی که در زندگی پیش میآید را کوچک شمرده و از نگرانیهای مکرر اجتناب کنید که بسیاری وقت خود را صرف آن میکنند.
(در محضر استاد)
***
برای پرورش و نگاهداری حال و هوای پارسایی سکوت بیرون ـ ملاحظه لحظات خاص و رسیدن به سکوت بیشتر ـ باید پارساگونه عمل و حرکت کنید، کامل و آرام ـ از صحبتها و توضیحات بیمورد اجتناب کنید ـ فقط زمانی که لازم است صحبت کرده و آن چه لازم است را به آرامی و با متانت بیان کنید. در انتظار سکوت ژرف باشید چونان که لحظهای مقدس و گرامی است، لحظه غرق شدن در سکوت زنده خداوند.
(همه چیز با سکوت آغاز میشود، مادر ترزا)
***
زندگی خود را بازیافت کنید.
یک ساعت از ۲۴ ساعت را صرف کنید تا ۲۳ ساعت را تحت مهار خود درآورید.
***
در این ۶۰ دقیقه، سکوت کامل و مطلق را رعایت کنید. سکوت باید مداوم باشد و اگر شکست، باید دوباره از ابتدا شروع کنید. اگر یک دقیقه صرف جواب دادن به تلفن کنید باید مجدداً آغاز کنید. در حین تمرین به موسیقی گوش نداده و تلویزیون نگاه نکنید. نخوابید. قلمرو سکوت، زمان از خود گذشتن است.
هر ساعت از روز خوب است ولی اگر ابتدای روز را با قلمرو سکوت آغاز کنید بهتر از انتهای روز است. بهترین زمان، یک ساعت پیش از طلوع یا یک ساعت پس از غروب خورشید است. اینها زمان آفرینش هستند، زمانی که فعالیت جسمی و ذهنی در حد اعلای خود قرار دارند.
۲۱ روز کامل این کار را انجام دهید، با این هدف که این تمرین به عادت بدل شود. بودن در قلمرو سکوت، عادتی برای تمام عمر است.
جایی را در محل مسکونی خود به این تمرین اختصاص دهید. مهم نیست داخل یا خارج از منزل باشد. جایی باشد که اصلاً حواستان پرت نشده و کسی مزاحم شما نشود.
برای آرامش در دنیای بیرون این تمرین را انجام دهید: چشمان خود را بسته، بر خود تمرکز کرده و به هر صدایی که میشنوید گوش فرا دهید. صداها را در ذهن خود مجزا کنید. هر صدا را شناسایی کرده و به خود بگویید «این صدا وجود ندارد. آن را نمیشنوم». ممکن است صدای فرشتگان را بشنوید، با خود بگویید «آن را نمیشنوم». شاید صدای بچه را بشنوید، بگویید «آن را نمیشنوم». پس از مدتی پی میبرید که واقعاً چیزی نمیشنوید.
ظاهراً آلبرت انشتین تا پنج درصد از مغز خود را استفاده کرده است. فرض کنید ما ده درصد از مغز خود را استفاده کنیم، نود درصد دیگر پوشیده از تار عنکبوت است. به دنیای خارج اجازه میدهیم تا در زندگی روزانه، ما را فریب دهد، زیرا ذهن ما نمیخواهد مورد استفاده قرار گیرد.
ذهن در هر گامِ مسیرِ تمرکز به جنگ شما خواهد آمد. چرا که تربیت نشده که گوش فرا دهد. تمام بدن یاد گرفته است تا حرف بزند. زمان معمولی تمرکزِ حواس بیش از ۴۵ دقیقه طول نمیکشد. پس از آن توانایی درک ذهن از بین میرود.
ذهن هم مانند دیگر قسمتهای بدن در آغاز نسبت به تربیت شدن واکنش نشان میدهد. فردی که قبلاً تمرین نکرده ممکن است به جای شروع، توقف کند. اما اگر شروع کرد دیگر نمیخواهد متوقف شود.
وقتی برای اولین بار ذهن خود را تمرین میدهید، شما را خسته میکند، کاری میکند بخوابید. در آن زمان به نظر میآید که تمام کائنات علیه شما هستند.
وقتی ذهن، رهایی و آزادیای را به دست آورد که از دوران کودکی تکذیب شده بود، دیگر نمیخواهد متوقف شود. و پیامدهای آن را میتوانید در تمام جنبههای زندگی خود حس کنید.
بیشتر ما در زندگی مانند خوابگردها هستیم. اگر یک سوم از زندگی خود را بخوابید تنها دو سوم دیگر برای کار کردن دارید. مشکل اینجاست که وقتی فکر میکنید بیدارید، در حقیقت خوابید.
هر ساعت از روز خوب است ولی اگر ابتدای روز را با قلمرو سکوت آغاز کنید بهتر از انتهای روز است. بهترین زمان، یک ساعت پیش از طلوع یا یک ساعت پس از غروب خورشید است. اینها زمان آفرینش هستند، زمانی که فعالیت جسمی و ذهنی در حد اعلای خود قرار دارند.
۲۱ روز کامل این کار را انجام دهید، با این هدف که این تمرین به عادت بدل شود. بودن در قلمرو سکوت، عادتی برای تمام عمر است.
جایی را در محل مسکونی خود به این تمرین اختصاص دهید. مهم نیست داخل یا خارج از منزل باشد. جایی باشد که اصلاً حواستان پرت نشده و کسی مزاحم شما نشود.
برای آرامش در دنیای بیرون این تمرین را انجام دهید: چشمان خود را بسته، بر خود تمرکز کرده و به هر صدایی که میشنوید گوش فرا دهید. صداها را در ذهن خود مجزا کنید. هر صدا را شناسایی کرده و به خود بگویید «این صدا وجود ندارد. آن را نمیشنوم». ممکن است صدای فرشتگان را بشنوید، با خود بگویید «آن را نمیشنوم». شاید صدای بچه را بشنوید، بگویید «آن را نمیشنوم». پس از مدتی پی میبرید که واقعاً چیزی نمیشنوید.
ظاهراً آلبرت انشتین تا پنج درصد از مغز خود را استفاده کرده است. فرض کنید ما ده درصد از مغز خود را استفاده کنیم، نود درصد دیگر پوشیده از تار عنکبوت است. به دنیای خارج اجازه میدهیم تا در زندگی روزانه، ما را فریب دهد، زیرا ذهن ما نمیخواهد مورد استفاده قرار گیرد.
ذهن در هر گامِ مسیرِ تمرکز به جنگ شما خواهد آمد. چرا که تربیت نشده که گوش فرا دهد. تمام بدن یاد گرفته است تا حرف بزند. زمان معمولی تمرکزِ حواس بیش از ۴۵ دقیقه طول نمیکشد. پس از آن توانایی درک ذهن از بین میرود.
ذهن هم مانند دیگر قسمتهای بدن در آغاز نسبت به تربیت شدن واکنش نشان میدهد. فردی که قبلاً تمرین نکرده ممکن است به جای شروع، توقف کند. اما اگر شروع کرد دیگر نمیخواهد متوقف شود.
وقتی برای اولین بار ذهن خود را تمرین میدهید، شما را خسته میکند، کاری میکند بخوابید. در آن زمان به نظر میآید که تمام کائنات علیه شما هستند.
وقتی ذهن، رهایی و آزادیای را به دست آورد که از دوران کودکی تکذیب شده بود، دیگر نمیخواهد متوقف شود. و پیامدهای آن را میتوانید در تمام جنبههای زندگی خود حس کنید.
بیشتر ما در زندگی مانند خوابگردها هستیم. اگر یک سوم از زندگی خود را بخوابید تنها دو سوم دیگر برای کار کردن دارید. مشکل اینجاست که وقتی فکر میکنید بیدارید، در حقیقت خوابید.
***
(در قلمرو سکوت ـ ویجی اسواران ـ نیما عربشاهی)
(در قلمرو سکوت ـ ویجی اسواران ـ نیما عربشاهی)
