امروز، ۳۱ آگوست، روز جهانی وبلاگ است! چندی پیش طی مطلبی درباره‌ی پیشینه‌ی این روز و کارهایی که وبلاگ‌نویسان سراسر دنیا طی آن انجام می‌دهند نوشته بودم. ضمن تبریک این روز به همه‌ی بلاگ‌نویسان و بلاگ‌خوانان گرامی، بار دیگر از همه‌ی بلاگرهای پارسی دعوت می‌کنم تا در این حرکت همراه شوند تا سهم بلاگستان فارسی از این روز در شأن آن باشد.

به مناسبت امروز، پنج وبلاگ جدیدی که چندی پیش افتخار آشنایی با آن‌ها را داشته‌ام، معرفی می‌کنم تا چنانچه بلاگ‌نوشت‌های‌شان مورد علاقه‌تان بود، آن‌ها را به لیست خواندنی‌های‌تان اضافه کنید:

• دیالوگ

دیالوگ وبلاگی‌ست حاوی دیالوگ‌های منتخب فیلم‌های سینمایی. دیالوگ‌هایی که شاید خیلی‌های‌مان، بدون تأمل از کنارشان گذشته باشیم.

نویسنده‌ی دیالوگ، دو وبلاگ خوب دیگر هم دارد که در یکی از آن‌ها (ف ی ل م) به معرفی و بررسی فیلم‌های سینمایی می‌پردازد و در دیگری (آ ل ب و م) آلبوم‌ها و گروه‌های موسیقی را معرفی و بررسی می‌نماید.

• یک لیوان ز-ه-ر-م-ا-ر خنک !!!

شامل نامه‌نوشت‌های ایما پرند است به آقای گاورمنت! نامه‌ها طنزگونه هستند و البته از زبان کودک، اما تند و تیزند. در این وبلاگ تاکنون شانزده نامه به آقای گاورمنت (یا بصورت خودمونی‌تر آقای گاوی!) نوشته شده‌ که خواندنش خالی از لطف نیست.

زنی که من باشم… هم وبلاگ دیگری‌ست از همین نویسنده.

• ژست مثبت

زمینه‌ی فعالیتش فناوری اطلاعات و ارتباطات است. در ژست مثبت می‌توانید مطالب جالب و گاهاً دست اولی بخوانید.

ژست مثبت همچنین از علاقمندان به نویسندگی در زمینه‌‌های مرتبط با کامپیوتر دعوت به همکاری می‌کند.

• نوشته‌های پراکنده یک مسعود

مسعود زمانی در وبلاگش درباره‌ی همه چیز می‌نویسد. البته اخیراً روی فیلم‌ها زوم کرده و بیشتر نقد و بررسی‌هایش درباره‌ی فیلم‌ها را می‌خوانید. برای نمونه یکی از نگاه‌های متفاوتش به فیلم‌ها را درباره‌ی فیلم Salt (که همین چند وقت پیش من هم درباره‌اش نوشته بودم) می‌توانید از اینجا بخوانید.

• سیب خال

خب سیب خال به زبان گیلکی یعنی شاخه‌ی درخت سیب.

اگر همسربانو حدیثه را می‌شناسید و نوشته‌هایش را دنبال می‌کنید، پس تابحال حتماً اسم دوست جونش سحر خانوم را هم شنیده‌اید. سحرخانوم گرافیست هستند و لوگوی بلاگ‌نوشت را هم ایشان در سالروز تولد گذشته‌ام به سفارش حدیث‌جون طراحی کرده‌اند. سیب خال بلاگ‌نوشت‌های دخترونه‌ی همان سحر خانوم است! که گرچه مدتی است دیر به دیر به روز می‌شود اما امیدوارم معرفیش در این مطلب، عاملی شود برای یک شروع مداوم.

پی‌نوشت: اینجا لیستی از مطالب منتشر شده در بلاگستان فارسی بمناسبت روز جهانی وبلاگ جمع‌آوری کرده‌ام. اگر شما هم مطلبی نوشته‌اید و در این لیست نیست، لطفاً اطلاع دهید.

یادآوری: شانزدهم شهریور روز بلاگستان فارسی است! شرکت در حرکت وبلاگی آن روز را از یاد نبرید!

blogday2010

منطق همیشه حکم کرده که «جاسوس نباید عاشق باشد»! چرا که جاسوس نباید هیچ نقطه ضعفی داشته باشد و عشق می‌تواند بزرگترین دغدغه‌ی احساسی فطرت هر فرد شود. اما اِولین سالت (Evelyn Salt با بازی Angelina Jolie) چگونه می‌تواند عاشق مایکی نباشد که همه‌ی آمریکا را به هم ریخته بود تا بتواند همسرش، که بعنوان جاسوس آمریکا در چنگال دولت کره‌ی شمالی اسیر شده بود، را از مرگ حتمی نجات دهد؟! شاید به همین خاطر هم بود که جاسوس CIA، حالا پشت میز نشین شده بود و دیگر برای عملیات‌های چریکی به کشورهای دیگر فرستاده نمی‌شد.

اما این چیزی نبود که واسیلی ارلف (Vassily Orlov با بازی Daniel Olbrychski) خواهانش باشد. حالا زمان آن رسیده بود تا بمب خفته‌ی روسیه در آمریکا روشن شود. و فتیله درست در اتاق بازجوئی CIA باید روشن می‌شد. جائی که اُرلف راز شاگردش سالت را برملا می‌کند و او را جاسوس روسی برای برنامه‌ی «روز موعود» می‌خواند! و حالا ماموران سیا هاج و واج مانده بودند که آیا سالت واقعاً جاسوس روسی‌ست یا آمریکایی؟!

البته برخی هم هستند که معتقدند در واقع آنجلینا جولی در این فیلم ناجی جهان اسلام و انقلاب اسلامی است! اما برای اینکه دریابید «سالت چه کسی است؟» پیشنهاد می‌کنم که فیلم اکشن، هیجانی و مرموز Salt را حتماً ببینید.

(اخطار:  پیشنهاد می‌کنم که بعد از این را پس از دیدن فیلم بخوانید، چرا که ممکن است بعضی از قسمت‌های مهم فیلم لو برود!…)

اما به عقیده‌ی من Salt در حقیقت یک سرشت ناب روسی‌پرور بود که فطرتاً آموزش دیده تا در روز موعود بر علیه آمریکا بشورد. اما هالیوود قصد دارد تا نشان دهد که کشور مهاجرین، مکانی‌ست که خاکش دامن‌گیر می‌شود، و این نکته‌ای‌ست که طرح ریزان «روز موعود» آن‌را نادیده گرفته بودند.

Salt گرچه فطرتاً آمریکاستیز بار آمده بود، اما زندگی در آمریکا با اهدای عشق به وی، در حقیقت او را خنثی کرد. و همین عامل به اعتقاد هالیوود می‌تواند دلیلی باشد برای اینکه Salt برخلاف فلسفه‌ی وجودی خود عمل کند و به جای یک حمله‌ی تروریستی، به تروریست‌ها حمله کند.

پس می‌توان اینگونه گفت که Salt یک دشمن قسم خورده‌ی آمریکاست که چون در آمریکا رشد کرده و عشق را تجربه نموده پس نتیجتاً نمی‌تواند تروریست باشد و مثلاً به تهران و مکه حمله کند!

شما چه فکر می‌کنید؟! آیا آمریکا واقعاً اینگونه کشوری‌ست؟!

بد نیست بعضی اوقات از این همه ساعاتی که وبگردی می‌کنیم را به فراگیری آکادمیک اختصاص دهیم. این روزها چه بسیارند سایت‌های آموزش اینترنتی که می‌توانید برای فراگیری از آن‌ها بهره بگیرید. اما اگر باز هم تنبلی‌تان می‌آید، بد نیست درسنامه را امتحان کنید!

درسنامه یک سیستم آموزش از راه دور رایگان و مبتنی بر ایمیل است. برای شرکت در دوره‌های آموزشی درسنامه فقط کافیست دوره‌ی مورد نظرتان را انتخاب کنید و یک ایمیل خالی به آدرس دوره بزنید، تا بدین ترتیب دانشجوی درسنامه شوید.

در حال حاضر دو دوره‌ی آموزشی وبلاگ‌نویسی و دوره‌ی مقدماتی آشنایی با روزنامه‌نگاری در درسنامه دایر است. که برای منی که تنها دو سه جلسه از هر کدام را گذراندم، پر از مطالب آموختنی جدید بود. بعد از هر جلسه‌ی آموزشی، یک آزمون تستی نیز از طریق ایمیل‌تان برگزار می‌شود که در صورت موفقیت در همه‌ی آزمون‌ها، در انتهای هر دوره گواهینامه‌ی دوره را خواهید گرفت.

در انتها ضمن تشکر از بانیان این ایده‌ی جالب، شدیداً توصیه می‌کنم که درسنامه را از دست ندهید!

مدتی است که بخش فارسیِ رسانه‌ی آلمانی دوئچه‌وله، بخش‌های متنوعی را راه‌اندازی نموده است. یکی از قسمت‌هایی که مورد توجه من قرار گرفته، بخش رو در رو و خصوصاً قسمت بلاگکده‌ش است.

وبلاگ فارسی دوئچه وله در حال حاضر فقط شامل یک پست است که در آن پیام مسئول بخش آسیای دوئچه‌وله منتشر شده است. اما قسمت تانژانت، که محلی است برای انتشار مطالب مهمان، تقریباً فعالیت به روزی دارد. در این بخش تاکنون سه وبلاگ‌نویس قدیمی ایران، درباره‌ی اینکه «آیا در دوران شبکه‌های اجتماعی به وبلاگ‌ها نیاز است؟ و چرا هنوز وبلاگ‌نویسی را ادامه می‌دهند؟» چند خطی نوشته‌اند که خواندن‌شان خالی از لطف نیست.

در کل دوئچه‌وله ایده‌ی خوبی را شروع کرده، فقط کاش مسئولان این وبلاگ‌ها، دست روئی بر قالب‌شان می‌کشیدند و آن‌ها را از این حالت بهم‌ ریختگی در می‌آوردند و یا حداقل از فونت و رنگ مناسبت‌تری استفاده می‌کردند!

مهمان‌نوشت‌های تانژانت:

من؟ اصرار دارم – سرهرمس هارنا

هر چیز تازه‌ای هم که به میدان بیاید، اما باز هم وبلاگ‌نویسی تعطیل‌بردار نیست – میرزا پیکوفسکی

من هنوز به جادوی نوشتن اعتقاد دارم – سایه

می‌نویسم، پس هستم – آهو نمی‌شوی به این جست‌وخیز، گوسِپند!

از سال ۲۰۰۵ میلادی، گروهی از وبلاگ‌نویسان جهان به این باور رسیدند که وبلاگ‌نویسان باید یک روز اختصاصی در تقویم داشته باشند، تا در این روز با وبلاگ‌نویسان دیگری از جای جای دنیا آشنا شوند و احیاناً وبلاگ‌های‌شان را برای همیشه به علاقمندی‌های‌شان بیافزایند.

برهمین اساس ۳۱ آگوست (۳۱og – که در نوشتار اختصاری شبیه کلمه‌ی Blog است) بعنوان روز جهانی وبلاگ انتخاب شد. و مقرر گردید که در این روز، وبلاگ‌نویسان در وبلاگ خود، ۵ وبلاگ دیگر -که شاید حتی نگاه‌شان از نگاه نویسنده متفاوت باشد-  را به اختصار به خوانندگان خود معرفی کنند.

از آنجائی که در سال‌های گذشته بسیاری از بلاگ‌نویسان ایرانی نیز در این حرکت شرکت داشتند، من باب یادآوری، این پست را منتشر کردم تا علاقمندان از امروز به فکر ۳۱ آگوست که مصادف است با ۹ شهریور باشند. کارهایی که برای روز جهانی وبلاگ باید انجام دهید، شامل ۵ گام ساده است:

۱- ۵ وبلاگ جدید که برای‌تان جالب است را پیدا کنید.

۲- به نویسنده‌ی ۵ وبلاگ منتخب‌تان، خبر دهید که قرار است وبلاگ‌شان را در پست روز جهانی وبلاگ، معرفی کنید.

۳- لینک وبلاگ‌های منتخب را در پستی قرار دهید و توصیف کوتاهی از وبلاگ‌شان بنویسید.

۴- در ۳۱ام آگوست (۹ شهریور) پست را در وبلاگ‌تان منتشر کنید.

۵- برچسب روز جهانی وبلاگ (BlogDay2010) را از طریق سایت تکنوراتی به مطلب‌تان اضافه کنید و در پست‌تان به سایت روز جهانی وبلاگ نیز لینک بدهید.

لازم به یادآوری است که درست بعد از یک هفته از روز جهانی وبلاگ، شانزدهم شهریور ماه، نهمین سالروز تولد نخستین وبلاگ فارسی (وبلاگ سلمان) خواهد بود که این روز ملّقب است به روز تولد بلاگستان فارسی. به همین مناسبت به عنوان عضو کوچکی از جامعه‌ی عظیم بلاگستان، پیشنهاد می‌کنم که علاوه بر انتشار پست ویژه‌ی روز جهانی وبلاگ، بلاگ‌نویسان فارسی زبان در روز شانزدهم شهریور ماه بصورت منسجم مطالبی را درباره‌ی «وبلاگ‌ها و وبلاگ‌نویسان ایرانی» در وبلاگ‌شان منتشر کنند.

شما می‌توانید در مطلب روز تولد بلاگستان فارسی، درباره‌ی هر موضوع مرتبطی مانند دلائل کم رونق شدن وبلاگ‌ها، تاثیر وبلاگ‌ها بر جامعه‌ی ایرانی، نقش وبلاگ‌ها به عنوان یک رسانه، وبلاگ‌نویسی حرفه‌ای، راهکارهای کسب درآمد از وبلاگ‌ها در ایران، وبلاگ‌نویسان دربند، و یا …  بنویسید. بدین ترتیب شاید بتوانیم بعد از مدت‌ها شاهد موج جدیدی از مطالب منسجم در بلاگستان فارسی باشیم.

منّت خواهید گذاشت اگر درباره‌ی این فراخوان به دیگران هم بگوئید، و چنان‌که پیشنهادی دارید آن را مطرح کنید.